Discoverابدیت و یک روز
ابدیت و یک روز

ابدیت و یک روز

Author: حامد صرافی‌زاده

Subscribed: 13,598Played: 661,359
Share

Description

مجموعه پادکست‌هایی دربارۀ هنر سینما

حامد صرافی‌زاده هستم،‏
دندانپزشک تمام وقت و سینمادوست/منتقد/روزنامه‌نگار پاره‌وقت.‏
پس از مدت‌ها کلنجکار با خودم و دیگران و پس از یک دوره مشاوره و گفتگو با مجموعه‌ای از افراد خوش‌فکر، خلاق، معتمد و خوش‌نظر بالاخره به این نتیجه رسیدم که دست به راه‌اندازی و پخش پادکست‌های خودم «ابدیت و یک روز» بزنم. پادکست‌هایی با مضمون و محوریت سینما، فیلم‌ها و اتفاق فرهنگی پیرامون‌ آنها و اصلا هرآنچه که می‌تواند به سینما مربوط بشود. در روزگاری که همه از در اختیار نداشتن رسانه و مخاطب شکایت می‌کنند، شاید این شیوه برای آدمی همچون من وسیله‌ مناسب دیگری باشد برای گفتگو و در حقیقت معاشقه و چالش با سینما. یک برنامه صوتی که شاید بتواند ذره‌ای از آتش عشق و شور و خشم و سرخوردگی مرا و دوستان دیگر را به سینما و و آدم‌های درگیرش فرو بنشاند. در این برنامه‌ها دوست دارم با شما در باره سینمای روز حرف بزنم و نه در یک تک گویی انحصاری، بلکه با مهمانان عزیزی که در گفتگو با من، خود‌ و مرا و دغدغه‌ها و ایده‌های شان را درباره فیلم‌ها و حواشی پیرامون آنها مطرح و به چالش بکشند.‏
-
سینما برای من همه سینماست. من در این پادکست‌ها مخالف هیچ جریان سینمایی نیستم. دوست دارم با همدیگر هم درباره هالیوود قدیم و جدید حرف بزنیم هم درباره فیلمفارسی، هم درباره سینمای ژاپن هم آرژانتین و هم موج نوی و هم مکتب مدرسه برلین و هرآنچه هر کدام از ما را به دلیلی سر ذوق می‌آورد. اینجا قرار نیست کسی تحقیر شود به‌خاطر سلیقه‌اش و سینمایی که دوست دارد و ندارد. جایگاه اسپیلبرگ و اسکورسیزی برای من همانقدر بالاست که گدار و بلا‌تار. دوست دارم همانقدر درباره وجوه عبوس سینمای برگمان و آنتونیونی با شما حرف بزنم که درباره جهان سرخوش برادران مارکس و جری لوئیس. دلم می‌خواهد همانطور فلینی را ستایش کنم که فینچر را البته اگر خودشان و آثارشان اجازه بدهند. ‏
-
تدوین پادکست: محمد شکیبا

412 Episodes
Reverse
شماره دویست و هفتاد و چهاربه یاد «داریوش مهرجویی»در گفت‌وگو با «فریار جواهریان».۲۲ مهرماه ۱۴۰۲، برای بسیاری از ما دیگر فقط تاریخی در تقویم نیست؛ روزی است که با اندوهی عمیق و خاطره‌ای هولناک در حافظه‌مان حک شده است. روزی که داریوش مهرجویی و همسرش، وحیده محمدی‌فر، به قتل رسیدند. حالا سه سال از آن شب تلخ گذشته، اما زمان نه توانسته از سنگینی آن فاجعه بکاهد و نه جای خالی مهرجویی را در سینما و فرهنگ ما پر کند. هنوز هم فکر کردن به آنچه بر سر او و همسرش آمد دشوار است و دشوارتر، کنار آمدن با این واقعیت که دیگر فیلم تازه‌ای از او نخواهیم دید. برای من، بازگشتن به آثار مهرجویی، خواندن نوشته‌هایش، شنیدن صدایش و سر زدن به جهان فکر و خیال او، تنها ادای احترام به فیلمسازی بزرگ نیست؛ تلاشی است برای ادامه دادن گفت‌وگویی که مرگ نابهنگامش آن را ناتمام گذاشت. گفت‌وگویی که دلم می‌خواهد به هر شکل و با هر امکان تازه‌ای زنده بماند.شماره تازه «ابدیت و یک روز» از دل همین دلتنگی و اشتیاق شکل گرفته است. این بار می‌خواهیم به سراغ سویه‌هایی از جهان داریوش مهرجویی برویم که شاید کمتر مجال دیده یا شنیده شدن یافته‌اند؛ به نوشته‌ها و اندیشه‌هایش، به خاطراتی از زندگی او و به‌ویژه به فیلم‌هایی که روزگاری در ذهن و بر کاغذ پروراند، اما هرگز فرصت نکرد آن‌ها را بسازد. فیلم‌هایی که ساخته نشدند، ولی رؤیای ساختنشان همچنان در سطرهای به‌جامانده از او نفس می‌کشد.در نخستین بخش این شماره، با فریار جواهریان، همسر و همراه مهرجویی در سال‌هایی از زندگی‌اش، گفت‌وگو کرده‌ایم. در این گفت‌وگو، مروری هرچند کوتاه داریم بر شماری از فیلمنامه‌ها، طرح‌ها و ایده‌هایی که مهرجویی سال‌ها به ساختنشان فکر می‌کرد و دل‌بسته تحققشان بود، اما به دلایل گوناگون هیچ‌گاه فرصت تبدیل شدن به فیلم را پیدا نکردند. فکر کردن به این آثار ساخته‌نشده، به گمانم، وجه دیگری از فقدان مهرجویی را پیش چشم ما می‌گذارد؛ اینکه با رفتن یک فیلمساز، تنها خالق آثاری که می‌شناسیم از میان نمی‌رود، بلکه جهان‌هایی نیز که هنوز فرصت تولد پیدا نکرده‌اند، برای همیشه از دسترس ما دور می‌شوند. بااین‌همه، در میان سطرهای این فیلمنامه‌ها و طرح‌های ناتمام، همچنان می‌توان رد نگاه کنجکاو، دغدغه‌های فکری و تخیل پرجنب‌وجوش فیلمسازی را پیدا کرد که تا واپسین سال‌های زندگی، از اندیشیدن به سینما و رؤیای ساختن دست نکشید.در همین زمینه، خواندن نوشته «چه فیلم‌ها نشد که بسازی، آقای مهرجویی!» به قلم مرتضی سیدی‌نژاد را نیز بسیار توصیه می‌کنم؛ نوشته‌ای که در شماره ۴۷ مجله «فیلم امروز»، به تاریخ بهمن ۱۴۰۳، منتشر شده و به سراغ همین بخش کمتر شناخته‌شده از کارنامه مهرجویی رفته است.در ادامه برنامه، فریار جواهریان فصلی از کتاب زندگی‌نامه خود، «خاطرات بیست و پنج سال زندگی با داریوش مهرجویی و فراتر»، را برایمان می‌خوانند. روایتی شخصی از سال‌های زندگی مشترک، از خاطرات و تجربه‌هایی که در کنار هم از سر گذرانده‌اند و از لحظه‌هایی که شاید در هیچ روایت رسمی از زندگی یک هنرمند جایی نداشته باشند، اما گاه بیش از هر چیز دیگری ما را به شناخت او نزدیک می‌کنند. شنیدن این خاطرات فرصتی است تا برای دقایقی از تصویر آشنای مهرجویی در مقام فیلمساز فاصله بگیریم و به زندگی روزمره، روابط و جهان خصوصی او نزدیک‌تر شویم.در بخش‌های دیگر این شماره، می‌کوشیم این بار خود مهرجویی را از خلال نوشته‌هایش بشنویم؛ نوشته‌هایی که هرکدام دریچه‌ای به گوشه‌ای از دنیای فکری و ادبی او باز می‌کنند. عقیل قیومی بخش‌هایی از رمان «برزخ ژوری» نوشته داریوش مهرجویی را برایمان می‌خواند و منصور دلریش نیز خوانش بخش‌هایی از مقاله «زیبایی‌شناسی واقعیت» به قلم مهرجویی را بر عهده دارد؛ مقاله‌ای که در کتاب «بُعد زیبایی‌شناختی» اثر هربرت مارکوزه، با ترجمه مهرجویی، آمده است. کنار هم قرار گرفتن این دو نوشته، شاید فرصتی باشد برای نزدیک شدن به دو وجه از شخصیت او که همواره در کنار سینمایش حضور داشتند: مهرجوییِ داستان‌نویس و مهرجوییِ علاقه‌مند به فلسفه، اندیشه و مباحث زیبایی‌شناختی.در پایان برنامه نیز طناز مظفری فصل دیگری از کتاب خانم جواهریان، با عنوان «منظر خیال»، را می‌خواند؛ متنی که نخستین بار در سال ۱۴۰۴ در مجله «بخارا» به سردبیری علی دهباشی منتشر شده است.دوست دارم این شماره را نه صرفاً برنامه‌ای برای بزرگداشت داریوش مهرجویی، بلکه نوعی دیدار دوباره با او بدانم؛ دیداری از مسیر صداها، کلمات، خاطرات و رؤیاهای ناتمام. ما مهرجویی را بیشتر با فیلم‌هایش به یاد می‌آوریم؛ با شخصیت‌ها، موقعیت‌ها، گفت‌وگوها و تصویرهایی که سال‌هاست بخشی از حافظه سینمایی و حتی زندگی شخصی بسیاری از ما شده‌اند. اما جهان یک فیلمساز به آنچه بر پرده آورده محدود نمی‌شود. گاهی برای شناختن او باید به سراغ چیزهایی رفت که در حاشیه فیلم‌هایش باقی مانده‌اند؛ کتاب‌هایی که نوشته، متن‌هایی که ترجمه کرده، ایده‌هایی که در سر داشته و فیلم‌هایی که هیچ‌وقت ساخته نشده‌اند. امیدوارم مجموعه آنچه در این شماره خواهید شنید، فرصتی فراهم کند تا بار دیگر به مهرجویی فکر کنیم؛ به آنچه از او برایمان مانده و به آنچه می‌توانست باشد و دیگر هرگز نخواهد بود.اما پیش از آنکه به سراغ این روایت‌ها و خوانش‌ها برویم، می‌خواهم از اتفاق تازه‌ای در «ابدیت و یک روز» برایتان بگویم؛ اتفاقی که احتمالاً اگر از نخستین لحظه‌های این شماره با ما همراه بوده‌اید، خودتان هم متوجهش شده‌اید.«ابدیت و یک روز» در میانه روزهای جنگ چهل‌روزه، ده‌ساله شد. ده سال از روزی که نخستین شماره این پادکست منتشر شد گذشته است. ده سالی که بخش بزرگی از آن در گفت‌وگو با سینماگران، مرور فیلم‌ها، زنده کردن خاطرات و ثبت صداهایی سپری شد که دلمان می‌خواست در هیاهوی روزگار گم نشوند. در این سال‌ها، «ابدیت و یک روز» برای من چیزی فراتر از مجموعه‌ای از برنامه‌های صوتی بوده است؛ بهانه‌ای برای ادامه دادن علاقه‌ای دیرینه به سینما و، مهم‌تر از آن، فرصتی برای شریک شدن این علاقه با شما که در تمام این سال‌ها شنونده و همراه ما بوده‌اید.با رسیدن به ده‌سالگی و در آستانه ورود به دومین دهه این مسیر، فکر کردم شاید وقت آن رسیده باشد که «ابدیت و یک روز» موسیقی ویژه خودش را داشته باشد. نوایی که تنها متعلق به این پادکست باشد؛ موسیقی کوتاهی که با شنیدنش، پیش از آنکه کلامی گفته شود، بدانیم قرار است بار دیگر پا به جهان «ابدیت و یک روز» بگذاریم. چیزی شبیه آشنایی با صدای دوستی قدیمی؛ صدایی که به‌مرور در حافظه‌مان جا می‌گیرد و هر بار شنیدنش، خاطره دیدارهای پیشین را زنده می‌کند.برای تحقق این آرزو، به سراغ پیمان یزدانیان رفتم؛ آهنگساز ارجمندی که موسیقی‌هایش سال‌هاست برای بسیاری از دوستداران سینما آشنا و خاطره‌انگیز است. از ایشان خواهش کردم قطعه‌ای اختصاصی برای «ابدیت و یک روز» بسازند و خوشبختانه این دعوت را پذیرفتند. حاصل این همراهی، قطعه زیبایی است به نام «روز ابدی»؛ نامی که به گمانم به‌خوبی با حال‌وهوای این پادکست و آنچه در تمام این سال‌ها در پی‌اش بوده‌ایم، پیوند می‌خورد. از این پس، «روز ابدی» موسیقی آغازین شماره‌های تازه «ابدیت و یک روز» خواهد بود و امیدوارم به‌تدریج برای شما نیز به نوایی آشنا بدل شود؛ نوایی که خاطره این گفت‌وگوها و شنیدن‌ها را با خود همراه داشته باشد.می‌خواهم از همین فرصت استفاده کنم و صمیمانه از پیمان یزدانیان سپاسگزاری کنم. می‌دانم که با وجود مشغله‌های فراوانشان، برای ساخت این قطعه وقت، توجه و حوصله گذاشته‌اند و با لطف و همراهی خود، هدیه‌ای بسیار ارزشمند به «ابدیت و یک روز» داده‌اند. برای من مایه خوشحالی و افتخار است که از این پس موسیقی ایشان بخشی از هویت شنیداری این پادکست خواهد بود؛ موسیقی‌ای که امیدوارم سال‌های سال با ما و با خاطرات مشترکمان از سینما همراه بماند.و چه خوب که نخستین شماره‌ای که با این موسیقی تازه آغاز می‌شود، به یاد داریوش مهرجویی است؛ فیلمسازی که برای بسیاری از ما، سینمایش با خاطره صداها و موسیقی‌ها و لحظه‌هایی فراموش‌نشدنی گره خورده است.حالا شما را به شنیدن شماره تازه «ابدیت و یک روز» دعوت می‌کنم؛ به سفری کوتاه در میان نوشته‌ها، خاطرات و رؤیاهای داریوش مهرجویی. به یاد فیلم‌هایی که ساخت و در حافظه ما به جا گذاشت، و به یاد تمام فیلم‌هایی که فرصت ساختنشان را نیافت؛ جهان‌هایی که هرگز بر پرده سینما ظاهر نشدند، اما شاید هنوز بتوان در کلمات و خیال او نشانی از آن‌ها پیدا کرد.▫️تدوین پادکست: محمد شکیبا▪️قطعات موسیقی‌ به کار رفته در این پادکست:۱. قطعه «روز ابدی» ساخته «پیمان یزدانیان»۲. بخش‌هایی از قطعه «هجوم دیوانه‌وار» ساخته «فیلیپ گلس» استفاده شده در فیلم «درخت گلابی»۳. بخش‌هایی از موسیقی متن فیلم «هامون» ساخته‌ «ناصر چشم آذر» (براساس موومان آداجو در کنسرتوی ویولن در می ماژور اثر یوهان سباستیان باخ) با تک‌نوازی ویولن «خاچیک بابایان»۴. بخش‎‌هایی از قطعه «گنوسین شمارهٔ ۱ – آهسته» ساخته «اریک ساتی» استفاده شده در فیلم «اشباح»۵. بخش‌هایی از موسیقی متن فیلم «گاو» ساخته «هرمز فرهت»۷. بخش‌هایی از موسیقی متن فیلم «پری» ساخته «کیوان جهانشاهی»۷. بخش‌هایی از موسیقی متن فیلم «فصل همایش» ساخته «پیتر نشل»▫️با تشکر از خانم فریار جواهریان و آقای آران جاویدانی که برخی از عکس‌ها را از آرشیو شخصی‌شان در اختیار ما گذاشتند.https://t.me/EternityAndADay/1389
شماره دویست و هفتاد و سهروی عرشه تنهایی؛ مجموعه گفت‌وگوهایی در یادبود«ناصر تقوایی»امیرحسین سیادت، کاوه جلالی موسوی و امید بلاغتی - بخش پایانیبعضی فیلم‌سازان را نمی‌توان تنها با مرور فیلم‌هایشان شناخت. رد نگاه و اندیشه‌شان را باید در لابه‌لای تصویرها، در قصه‌های گفته و ناگفته و حتی در آثاری جست‌وجو کرد که هرگز فرصت ساخته‌شدن نیافتند. ناصر تقوایی بی‌تردید یکی از این فیلم‌سازان است؛ هنرمندی که جهان آثارش، سال‌ها پس از خلق آن‌ها، همچنان مجال تماشا، تأمل و گفت‌وگو را فراهم می‌کند.در برنامه پیشین، در ادامه مجموعه گفت‌وگوهایی که به یاد ناصر تقوایی، فیلم‌ساز، عکاس و نویسنده برجسته سینمای ایران، تدارک دیده‌ایم، شنونده بخش نخست گفت‌وگوی جمعی آقایان امید بلاغتی، کاوه جلالی موسوی و امیرحسین سیادت بودید؛ گفت‌وگویی درباره گوشه‌هایی از جهان سینمایی و ویژگی‌های آثار این هنرمند ارجمند.در این نوبت، با بخش پایانی همان گفت‌وگو همراه شما هستیم تا از زبان مهمانان عزیزمان به سراغ وجوه دیگری از کارنامه و میراث هنری تقوایی برویم؛ سینماگری که هر بار بازگشت به آثارش می‌تواند دریچه‌ای تازه به روی ما بگشاید و پرسش‌ها و دریافت‌های دیگری پیش رویمان بگذارد.شاید گفت‌وگوی ما در این برنامه به پایان برسد، اما گفت‌وگو درباره ناصر تقوایی و جهان سینمایی‌اش همچنان ادامه خواهد داشت.▫️تدوین پادکست: محمد شکیبا▪️قطعات موسیقی‌ به کار رفته در این پادکست:۱. «سواری والکیری‌ها» (Ride of the Valkyries) از پردهٔ سوم اپرای «دای والکیوره» ساختهٔ «ریشارد واگنر»، انتخابی «شیدا قره‌چه‌داغی» برای تیتراژ «دایی جان ناپلئون»۲. بخش‌هایی از فیلم مستند «ناصر تقوایی به روایت خودش» ساخته «عارف محمدی»۳. بخش‌هایی از فیلم «آرامش در حضور دیگران» نوشته ناصر تقوایی با صدا و اجرای:«اکبر مشکین»، «ثریا قاسمی»، «نیکو خردمند» با بازی «پرتو نوری‌علا»، «تاجی احمدی» با بازی «لیلا بهاران»، «نصرت الله حمیدی» با بازی «محمدعلی سپانلو»، «آرشاک قوکاسیان» با بازی «مسعود اسداللهی»، «علی نراقی» و «منوچهر آتشی»۴. بخش‌هایی از موسیقی متن فیلم «صادق کرده» ساخته «هرمز فرهت»۵. بخش‌هایی از فیلم صادق کرده نوشته ناصر تقوایی با صدا و اجرای:«عزت الله انتظامی»، «ایرج ناظریان» با اجرای «سعید راد»۶. بخش‌هایی از گفت‌وگوهای مجموعه تلویزیونی «دایی جان ناپلئون» نوشته «ناصر تقوایی» برگرفته از رمان دایی جان ناپلئون نوشته «ایرج پزشکزاد» با صدا و اجرای:«هوشنگ لطیف پور»، «غلامحسین نقشینه»، «پرویز فنی زاده»، «احمد رسول زاده» با «اجرای محمدعلی کشاورز»، «آرشاک قوکاسیان» با اجرای «سعید کنگرانی»، حسین معمارزاده با اجرای «بهمن زرین پور»، «مهدی آرین نژاد» با اجرای «خیر الله تفرشی آزاد»، «عزت الله مقبلی» با اجرای «اسماعیل داورفر»، «مینو غزنوی» با اجرای « سوسن مقدم»، «پروین ملکوتی»، «ناصر طهماسب» با اجرای «نصرت کریمی»، «سیمین سرکوب» با اجرای «مهری ودادیان»، «محمدباقر توکلی» با اجرای «میراحمد ایروانلو»، «نیره معاون» با اجرای «کارمن زکی» و «معصومه فرخنده‌مآل» با اجرای «زری زندپور»۷. بخش‌هایی از گفت‌وگوهای فیلم «نفرین» نوشته ناصر تقوایی با صدا و اجرای:«محمود نوربخش» با بازی «جمشید مشایخی»، «نیکو خردمند» با بازی «فخری خوروش»، «منوچهر اسماعیلی» با بازی «بهروز وثوقی» و «محمدباقر توکلی» به‌جای «محمدتقی کهنمویی»۸. بخش‌هایی از گفت‌گو‌های فیلم ای ایران نوشته ناصر تقوایی با صدا و اجرای:منوچهر اسماعیلی با بازی «اکبر عبدی»، «حسین سرشار»، غلامحسین نقشینه، «ژاله کاظمی» با بازی «ثریا حکمت»، «اصغر افضلی» با بازی «محمد ورشوچی»، «جلال مقامی» با بازی «رحیم بقایی»، «ولی الله مومنی» با بازی «محمود لطفی» و «حسین معمارزاده» با بازی «محمدرضا جدیدبخت»۹. بخش‌هایی از گفت‌گو‌های فیلم کاغذ بی خط نوشته ناصر تقوایی بر اساس طرحی از «مینو فرشچی» با اجرای:«هدیه تهرانی»، «آرین مطلبی» و «هانیه مرادی»۱۰. بخش‌هایی از موسیقی متن فیلم «نفرین» ساخته «اسفندیار منفردزاده»۱۱. بخش‌هایی از موسیقی فیلم ای ایران ساخته «ناصر چشم‌آذر»۱۲. بخش‌هایی از موسیقی مجموع تلویزیونی دایی جان ناپلئون ساخته شیدا قره‌چه‌داغی۱۳. بخش‌هایی از موسیقی پایان‌بندی فیلم ای ایران ساخته ناصر چشم آذرhttps://t.me/EternityAndADay/1384
شماره دویست و هفتاد و دوروی عرشه تنهایی؛ مجموعه گفت‌وگوهایی در یادبود«ناصر تقوایی»مهمانان:امیرحسین سیادت، کاوه جلالی موسوی و امید بلاغتیبخش اولیک سال از بیست‌ودوم مهرماه ۱۴۰۴ و خاموشی ناصر تقوایی می‌گذرد؛ فیلم‌ساز، عکاس، نویسنده و هنرمند اندیشمندی که آثارش، فراتر از زمانه‌ای که در آن ساخته شدند، همچنان ما را به تماشا، تأمل و بازاندیشی دعوت می‌کنند.همان‌طور که به یاد دارید، در روزهای پس از درگذشت این سینماگر ارجمند، بر آن شدیم تا در گفت‌وگو با جمعی از همکاران، منتقدان و دوستدارانش، بار دیگر به جهان آثار او سر بزنیم؛ به سینمایش، به شیوه نگاهش و به آنچه از او در حافظه سینما و فرهنگ ما به یادگار مانده است.قرار بود این گفت‌وگوها همان روزها به گوش شما برسند، اما پخششان، به دلایلی که کم‌وبیش از آن آگاهید، با وقفه‌ای طولانی روبه‌رو شد.اکنون، پس از یک سال، هم‌زمان با ازسرگیری انتشار پادکست «ابدیت و یک روز»، فرصتی فراهم شده تا سرانجام این گفت‌وگوها را با شما در میان بگذاریم؛ گفت‌وگوهایی که اگرچه در سوگ فقدان ناصر تقوایی شکل گرفتند، بیش از هر چیز با مروری بر آثار او به شیوه مواجهه وی با هنر سینما می‌پردازند.در دو برنامه پیش رو، همراه با آقایان امیرحسین سیادت، کاوه جلالی موسوی و امید بلاغتی، مروری خواهیم داشت بر کارنامه هنری این سینماگر کم‌نظیر؛ بر فیلم‌ها، دغدغه‌ها و جهان‌بینی هنرمندی که سال‌ها از ساختن فیلم بازماند، اما هرگز از حافظه دوستداران سینما کنار نرفت.امیدوارم شنیدن این دو برنامه، بهانه‌ای باشد برای بازگشت دوباره به آثار ناصر تقوایی؛ آثاری که هنوز حرف‌های بسیاری برای گفتن دارند.▫️تدوین پادکست: محمد شکیبا▪️قطعات موسیقی‌ به کار رفته در این پادکست:‏۱. بخش‌هایی از موسیقی متن فیلم «نفرین» ساخته «اسفندیار منفردزاده»۲. بخش‌هایی از گفت‌وگو‌های فیلم «ناخدا خورشید» نوشته ناصر تقوایی (برداشت آزاد از داستان «داشتن و نداشتن» اثر «ارنست همینگوی») با صدا و اجرای:«منوچهر اسماعیلی» با بازی «داریوش ارجمند»، «ژرژ پطرسی» با بازی «علی نصیریان»، «سعید پورصمیمی»، «زهره شکوفنده» با بازی «پروانه معصومی»، «عطاالله کمالی» با بازی «فتحعلی اویسی»، «حسین معمارزاده» با بازی «جعفر والی»، «ناصر نظامی» با بازی «غلامرضا گرشاسبی»، «خسرو شایگان» با بازی «عبدالجواد روشن»،«تورج نصر» با بازی «رضا بابلیان»، «امیرهوشنگ قطعه‌ای» با بازی «احمد علی نژاد»، «تورج مهرزادیان» با بازی «فرهمند شفیعی»، «هوشنگ مرادی» با بازی «جعفر محدث»، «عباس نباتی» با بازی «رضا عباس نژاد»، «حسین خداداد بیگی» با بازی «حبیب الله حسن پور»، «اصغر بیچاره» و «صدرالدین حجازی»۳. بخش‌هایی از فیلم «آرامش در حضور دیگران» نوشته ناصر تقوایی با صدا و اجرای:«اکبر مشکین»، «ثریا قاسمی»، « نیکو خردمند» با اجرای «پرتو نوری‌علا»، «تاجی احمدی» با اجرای«لیلا بهاران»،«نصرت الله حمیدی» با اجرای «محمدعلی سپانلو» و «علی نراقی» ۴. بخش‌هایی از فیلم مستند «باد جن» ساخته ناصر تقوایی۵. بخش‌هایی از فیلم مستند «اربعین» ساخته ناصر تقوایی۶. بخش‌هایی از فیلم مستند «مشهد قالی» ساخته ناصر تقوایی۷. بخش‌هایی از گفت‌وگوهای فیلم «کشتی یونانی» با حضور:«حسین پناهی»، «عاطفه رضوی» و «فریدون حفار»۸. بخش‌هایی از گفت‌گو‌های فیلم کاغذ بی خط نوشته ناصر تقوایی بر اساس طرحی از «مینو فرشچی» با اجرای:«خسرو شکیبایی»، «هدیه تهرانی»، «آرین مطلبی» و «هانیه مرادی»۹. بخش‌هایی از گفت‌وگوهای مجموعه تلویزیونی «دایی جان ناپلئون» نوشته «ناصر تقوایی» برگرفته از رمان دایی جان ناپلئون نوشته «ایرج پزشکزاد» با صدا و اجرای:«هوشنگ لطیف پور»، «غلامحسین نقشینه»، «پرویز فنی زاده»، «احمد رسول زاده» با «اجرای محمدعلی کشاورز»، «آرشاک قوکاسیان» با اجرای «سعید کنگرانی»، حسین معمارزاده با اجرای «بهمن زرین پور»، «مهدی آرین نژاد» با اجرای «خیر الله تفرشی آزاد»، «عزت الله مقبلی» با اجرای «اسماعیل دادفر»، «مینو غزنوی» با اجرای « سوسن مقدم»، «پروین ملکوتی»، «ناصر طهماسب» با اجرای «نصرت کریمی»، «سیمین سرکوب» با اجرای «مهری ودادیان»، «محمدباقر توکلی» با اجرای «میراحمد ایروانلو»، «نیره معاون» با اجرای «کارمن زکی» و «معصومه فرخنده‌مآل» با اجرای «زری زندپور»۱۰. بخش‌هایی از فیلم مستند «ناصر تقوایی به روایت خودش» ساخته عارف محمدی۱۱. بخش‎هایی از موسیقی متن فیلم ناخدا خورشید ساخته «فریدون ناصری»۱۲. بخش‌هایی از موسیقی متن فیلم آرامش در حضور دیگران ساخته «هرمز فرهت»۱۳. بخش‌هایی از موسیقی متن فیلم کاغذ بی خط ساخته کارن همایونفرhttps://t.me/EternityAndADay/1380
شماره دویست و هفتاد و یکمروری گذرا بر تصویر رستوران و غذا در فیلم‌های سینمای ایران با جضور «سوشیانس شجاعی‌فرد»و«سعید نوری»بخش پایانی رستوران در سینما همیشه فقط جایی برای غذا خوردن نیست. آدم‌ها پشت میزهای رستوران عاشق می‌شوند، دروغ می‌گویند، قرارهای مهم می‌گذارند، از هم جدا می‌شوند، سکوت می‌کنند و گاهی حرف‌هایی را به زبان می‌آورند که جای دیگری نمی‌شد گفت. برای همین، اگر کمی دقیق‌تر به فیلم‌ها نگاه کنیم، رستوران می‌تواند چیزی فراتر از یک مکان یا پس‌زمینه باشد؛ تکه‌ای از زندگی اجتماعی هر دوره و نشانه‌ای از مناسبات آدم‌هایی که سینما قصه‌شان را روایت می‌کند.در برنامه‌ی پیشین «ابدیت و یک روز»، شنونده‌ی گفت‌وگوی سعید نوری و سوشیانس شجاعی‌فرد بودید؛ گفت‌وگویی درباره‌ی غذا و رستوران در فیلم‌های ایرانی که حدود یک سال پیش، به بهانه‌ی انتشار سومین شماره‌ی فصلنامه‌ی «تنور»، با محوریت غذا در سینما، ضبط شد.حالا دوباره به همان میز برمی‌گردیم؛ جایی که گفت‌وگو هنوز تمام نشده است.در این شماره، بخش پایانی صحبت‌های سعید نوری و سوشیانس شجاعی‌فرد رو می‌شنوید؛ مروری بر رستوران در سینمای ایران، بر فیلم‌ها و صحنه‌هایی که در آن‌ها میز و غذا و فضای رستوران، گاهی بی‌آن‌که چندان به چشم بیایند، بخشی از قصه و حافظه‌ی ما از سینمای ایران شده‌اند.▫️تدوین پادکست: محمد شکیبا▪️قطعات موسیقی‌ به کار رفته در این پادکست:‏۱. بخش‌هایی از موسیقی مجموعه تلویزیونی «هزاردستان» ساخته «مرتضی حنانه»۲. بخش‌هایی از گفت‌وگوهای فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی که در کافه، رستوران، دور سفره یا میز غذا و یا هنگام تدارک و آماده‌سازی غذا شکل گرفته‌اند:«هزاردستان»، «مسافری از بهشت»، «صبح روز چهارم»، «گزارش»، «باغ بلور»، «رقاصه شهر»، «قیصر»، «اسرار گنج دره جنی»، «پستچی»، «صمد آرتیست می‌شود»، «هامون»، «لیلا»، «مهمان مامان»، «تهران طهران»، «حاجی واشنگتن»، «مادر»، «بانو»، «حکم»، «اعتراض»، «الکلی»، «صمد و سامی، لیلا و لیلی»، «شوکران»، «آب و آتش»، «دایره مینا»، «مومیایی سه»، «مرد عوضی»، «خاکستر سبز» و «چاقی»۳. بخش‌هایی از موسیقی فیلم صبح روز چهارم ساخته «واروژان»۴. بخش‌هایی از موسیقی فیلم رقاصه شهر ساخته «اسفندیار منفردزاده»۵. بخش‌هایی از موسیقی فیلم قیصر ساخته اسفندیار منفردزاده۶. بخش‌هایی از موسیقی فیلم پستچی ساخته هرمز فرهت۷. بخش‌هایی از موسیقی فیلم لیلا ساخته «کیوان جهانشاهی»۸. بخش‌هایی از موسیقی فیلم مهمان مامان ساخته «عماد بنکدار»۹. بخش‌هایی از موسیقی فیلم تهران طهران ساخته «کارن همایونفر»۱۰. بخش‌هایی از موسیقی فیلم حاجی واشنگتن ساخته «محمدرضا لطفی»۱۱. بخش‌هایی از موسیقی فیلم اعتراض ساخته «مجید انتظامی»۱۲. بخش‌هایی از موسیقی فیلم مومیایی سه ساخته «محمدرضا علیقلی»۱۴. بخش‌هایی از موسیقی فیلم آب و آتش ساخته «پیمان یزدانیان»۱۵. بخش‌هایی از موسیقی فیلم چاقی ساخته «امیر توسلی»▫️با تشکر از آقایان آران جاویدانی و سعید نوری که برخی از عکس‌ها را از آرشیو شخصی‌شان در اختیار ما گذاشتند.https://t.me/EternityAndADay/1376
مروری گذرا بر تصویر رستوران و غذا در فیلم‌های سینمای ایرانبا جضور سوشیانس شجاعی‌فرد و سعید نوری حدود یک سال پیش، انتشار سومین شماره‌ی فصلنامه‌ی «تنور»، با موضوع غذا و رستوران در سینمای ایران، بهانه‌ای شد برای رفتن به سراغ گوشه‌ای کمتر دیده‌شده از سینمای ایران: رستوران‌ها، میزها و غذاهایی که در قاب فیلم‌ها جا گرفته‌اند.این‌که رستوران در سینمای ایران فقط مکانی برای خوردن و نوشیدن بوده یا گاه به فضایی برای شکل‌گرفتن رابطه‌ها، گفت‌وگوها و اتفاق‌های مهم بدل شده است؛ و این‌که غذا، فراتر از حضوری روزمره در قاب، چه نقش و کارکردی در فیلم‌های ایرانی پیدا کرده است.برای مرور این موضوع، با سوشیانس شجاعی‌فرد، سردبیر فصلنامه‌ی «تنور»، و سعید نوری، منتقد، پژوهشگر و فیلم‌ساز، همراه شدیم تا از خلال فیلم‌ها و نمونه‌های مختلف، نگاهی بیندازیم به تصویر رستوران و غذا در سینمای ایران.آنچه می‌شنوید، بخش نخست این گفت‌وگوست.▫️تدوین پادکست: محمد شکیبا▪️قطعات موسیقی‌ به کار رفته در این پادکست:‏۱. بخش‌هایی از موسیقی‌ متن مجموعه تلویزیونی «آشپزباشی» ساخته «امین هنرمند»۲. بخش‌هایی از گفت‌وگوهای فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی که در کافه، رستوران، دور سفره یا میز غذا و یا هنگام تدارک و آماده‌سازی غذا شکل گرفته‌اند:«اجاره نشینها»، «گنج قارون»، «بلبل مزرعه»، «صفرعلی»، «کندو»، «ماهی ها در خاک میمیرند»، «خط پایان»، «آبادانی‌ها»، «زیر پوست شهر»، «سریال شهریار»، «ماهی ها عاشق میشوند»، «مرد هزارلبخند»، «فیل و فنجون»، «آقا مهدی کله پز» و «سریال آشپزباشی»۳. بخش‌هایی از موسیقی‌ متن فیلم‌ اجاره‌نشین‌ها ساخته «ناصر چشم‌آذر»۴. بخش‌هایی از موسیقی‌ متن فیلم‌ کندو ساخته «واروژان»۵. بخش‌هایی از موسیقی‌ متن فیلم‌ ماهی ها در خاک میمیرند ساخته «اسفندیار منفردزاده»۶. بخش‌هایی از موسیقی‌ متن فیلم‌ خط پایان ساخته «محمدرضا علیقلی»۷. بخش‌هایی از موسیقی‌ متن فیلم‌ فیل و فنجون ساخته «ناصر تبریزی» با صدای «گوگوش»۸. بخش‌هایی از موسیقی‌ متن فیلم‌ آقا مهدی کله‌پز ساخته «جعفر پورهاشمی»۹. بخش‌هایی از موسیقی‌ متن فیلم‌ مرد هزار لبخند ساخته «سیامک یاسمی» با صدای «ایرج»▫️با تشکر از آقایان آران جاویدانی و سعید نوری که برخی از عکس‌ها را از آرشیو شخصی‌شان در اختیار ما گذاشتند.https://t.me/EternityAndADay/1373
loading
Comments