تخته سیاه

ما معمولاً رفتارهای از بالا به پایین رو وقتی می‌بینیم که پای مدیر، مسئول یا آدم‌های صاحب قدرت وسطه.اما اگه ریشه‌ی بعضی از این مدل‌های رابطه، خیلی نزدیک‌تر از چیزی باشه که فکر می‌کنیم چی؟توی خونهتوی مدرسهو توی اولین تجربه‌هایی که بچه‌ها از قدرت، اختلاف، قانون و فهمِ دیگری پیدا می‌کننتوی اپیزود بیست‌وسوم، از قصه‌ی برج بابل شروع می‌کنیم، دوباره سراغ «طرحواره» در نگاه پیاژه می‌ریم و این‌بار یه سؤال تازه می‌پرسیم:بچه‌ها چطور یاد می‌گیرن که فهم خودشون مهمه، اما تنها فهم موجود نیست؟

توی اپیزود قبل از این گفتیم که از نظر تحولی‌نگرها، کودک فقط یه بزرگ‌سال کوچیک‌ شده نیست و در هر مرحله از رشد، شکل خاص خودش رو برای فهمیدن و ارتباط‌گرفتن با جهان دارهاما این حرف وقتی از کتاب و نظریه بیرون میاد و وارد یه کلاس واقعی می‌شه، چه شکلی پیدا می‌کنه؟توی اپیزود بیست‌ودوم رفتیم سراغ «های‌اسکوپ»؛ مدلی که تلاش کرده ایده‌های تحولی پیاژه رو به طراحی محیط، نقش مربی و زندگی روزمره‌ی بچه‌ها در مدرسه تبدیل کنهسعی کردیم ببینیم چطور می‌شه مدرسه‌ای ساخت که در اون، انتخاب‌کردن، تجربه‌کردن، اشتباه‌کردن و بازبینی‌کردن، خودش بخشی از فرایند رشد باشه.

جامعه، روزِ بحران ساخته نمی‌شه؛روز بحران فقط معلوم می‌شه قبل‌تر چه چیزهایی توی آدم‌ها ساخته شده.این لایو برای مرور دوباره جنگ نبودبلکه تمرکزمون روی این سوال بود که چه مهارت‌هایی باید خیلی قبل‌تر، توی خونه و مدرسه و تجربه‌های روزمره‌ی بچه‌ها ساخته بشه تا یه جامعه بتونه با همه‌ی تفاوت‌هاش، هنوز کنار هم بمونه.از تمرکز و مدیریت توجه گفتیم،از دیدن دیگری و تفکر نقاد،از حل مسئله‌ی مشترکاگر لایو رو از دست دادید یا دوست دارید بحث رو یک‌بار منسجم‌تر و بدون وقفه دنبال کنید، نسخه‌ی صوتی کاملش رو می‌تونید از همین‌جا بشنوید.

توی این اپیزود از چیا حرف زدیم؟اول رفتیم سراغ ژان‌ژاک روسو که کودکی رو به‌عنوان مرحله‌ای مستقل از زندگی به رسمیت شناخت بعدش رفتیم ببینیم ایده‌های ژان پیاژه از چه قراره، پیاژه‌ای که تلاش کرد نشون بده در مسیر رشد، فقط دانسته‌های ما بیشتر نمی‌شن، خودِ شکل فکرکردنمون هم تغییر می‌کنه.سعی کردیم ببینیم چرا قبل از اینکه بخوایم چیزی به کودک یاد بدیم، لازمه تا یه قدم عقب‌تر بریم و از خودمون بپرسیم:فرزند یا دانش‌آموزمون، الان کجای مسیر رشدش وایستاده؟

تربیت جمعی، چیزیه که هست و توی مسیر زندگی روزمره‌ی ما به صورت ملموسی درحال اتفاق افتادنهمسئله اینه که بریم ببینیم رویکردهای تربیتی مختلف، چه قدر این تجربه ملموس رو به رسمیت می‌‌شناسن و اجازه میدن تا تربیت جمعی، به عنوان یه فرصت، به رشد و تکامل واقعی ما توی زندگی کمک کنهاپیزود بیستم، مروری بر رویکرد شناختیه و این که واقعا چه نسبتی بین این رویکرد و پدیده تربیت جمعی وجود داره...