Discover«Να ένα βιβλίο!», με τον Κώστα Κατσουλάρη
«Να ένα βιβλίο!», με τον Κώστα Κατσουλάρη

«Να ένα βιβλίο!», με τον Κώστα Κατσουλάρη

Author: pod.gr

Subscribed: 266Played: 2,085
Share

Description

Ο συγγραφέας και κριτικός βιβλίων Κώστας Κατσουλάρης, επιλέγει βιβλία που ξεχώρισε, διαβάζει αποσπάσματά τους και μοιράζεται σκέψεις και εντυπώσεις που του άφησαν.
40 Episodes
Reverse
Υπάρχουν ορισμένα μυθιστορήματα που καλό είναι να τα διαβάζει κανείς χωρίς να έχει πρώτα προϊδεαστεί υπερβολικά για την εξέλιξη της πλοκής τους, και το «Μεσάνυχτα στην Βιβλιοθήκη» (εκδ. Ψυχογιός) του Ματ Χέιγκ είναι ένα από αυτά. Πέρα από το προφανές βιβλιοφιλικό μήνυμα, ότι με κάθε βιβλίο που διαβάζουμε είναι σαν να ζούμε μια ακόμη ζωή, υπάρχει εδώ βάθος και φιλοσοφική ακρίβεια που αφορά τις τυχαίες ή όχι επιλογές μας στη ζωή, για το τι κάνει τον καθέναν μας μοναδικό, αν είναι προτιμότερο να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε ή να αποδεχτούμε τον εαυτό μας όπως είναι, και άλλα πολλά. Στο τέλος, κάθε αναγνώστης θα βρει τις δικές του απαντήσεις, τις οποίες μάλιστα κάτι μας λέει ότι θα φλέγεται να τις μοιραστεί με άλλους αναγνώστες. Κάπως έτσι έγινε τούτο το μυθιστόρημα το αγαπημένο των αναγνωστών της πλατφόρμας Goodreads για το 2020. Αποσπάσματα από το βιβλίο διαβάζει η Γωγώ Μπρέμπου.
«Τα Χρόνια», το πληρέστερο έργο της Ανί Ερνό, κι ένα από τα πιο επιδραστικά βιβλία που γράφτηκαν στα γαλλικά στον 21ο αιώνα, ξεκινούν σαν το νοσταλγικό πανόραμα της μεταπολεμικής Ευρώπης, συνθέτοντας τελική τη συλλογική αυτοβιογραφία μιας ολόκληρης γενιάς αλλά και συνολικά της δυτικής κοινωνίας. Παρά τον βαθιά στοχαστικό του χαρακτήρα, είναι ένα αμιγώς λογοτεχνικό έργο, με σπουδαίες γλωσσικές και εκφραστικές αρετές, που μετέφερε με εξαιρετική μαστοριά στη γλώσσα μας η μεταφράστρια Ρίτα Κολαΐτη. Ο επίλογος του δημοσιογράφου και πανεπιστημιακού Νίκου Μπακουνάκη είναι ιδιαίτερα καλογραμμένος και κατατοπιστικός και μας βοηθάει να εντάξουμε το έργο της Ερνό στη γαλλική γραμματολογία. Συνολικά, μια θαυμάσια έκδοση από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, απ’ όπου κυκλοφορούν πλέον συνολικά τα βιβλία της σπουδαίας Γαλλίδας συγγραφέα.
Σε αυτό το επεισόδιο ο Κώστας Κατσουλάρης παρουσιάζει το βιβλίο «Η δύναμη της Γεωγραφίας» του Τιμ Μάρσαλ, τη συνέχεια του μπεστ σέλερ «Αιχμάλωτοι της γεωγραφίας». Είναι χωρισμένο σε δέκα κεφάλαια, σε κάθε ένα από τα οποία μελετά ένα κράτος ή μια περιοχή: μεταξύ αυτών, το Ηνωμένο Βασίλειο, το Ιράν, την Αυστραλία, το Σαχέλ, και βέβαια, την Ελλάδα και την Τουρκία. Και πράγματι: Στη «Δύναμη της Γεωγραφίας» διαβάζουμε μέσα σε 33 σελίδες μια ευσύνοπτη και περιεκτική ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας, μαζί με μια σαφή και μετρημένη ανάλυση των γεωπολιτικών ζητημάτων που διακυβεύονται σήμερα. Διαβάζει ο Στέλιος Μάινας.
Η ζωή του Γιάννη έχει όλα εκείνα τα στοιχεία που συναντάμε στα γνωστότερα παραμύθια, από τη Σταχτοπούτα και την Ωραία Κοιμωμένη, μέχρι το Ασχημόπαπο: είναι μια ιστορία ριζικής και απόλυτης μεταμόρφωσης. Ο ήρωας δεν αλλάζει απλώς, δεν εξελίσσεται αργά, όπως συνήθως γίνεται με εμάς τους κοινούς θνητούς. Κάτι μαγικό συμβαίνει, κάτι πάνω από τα όρια της ανθρώπινης επικράτειας, και περνάει σε έναν άλλον κόσμο, γίνεται φορέας μιας αλλαγής κοσμογονικής όπου τίποτε δεν είναι πλέον όπως φαινόταν. Το «Γιάννης – Εκτόξευση στα αστέρια» είναι ένα βιβλίο για την απίστευτη ιστορία του «δικού μας» Γιάννη, από τις αλάνες των Σεπολίων και την ένταξή του στην ομάδα του Ζωγράφου μέχρι την κορυφή του παγκόσμιου μπάσκετ. Ένα καλογραμμένο και πληρέστατο χρονικό που σου γεννά την επιθυμία να μάθεις ακόμη περισσότερα για τον Γιάννη «Ούγκο» Αντετοκούνμπο και τη θαυμαστή πορεία του προς την κορυφή του κόσμου.
Στο σημερινό επεισόδιο ο Κώστας Κατσουλάρης προτείνει ένα βιβλίο της Βιρτζίνια Γουλφ λιγότερο γνωστό, αλλά πολύ σημαντικό. Παραμονές του B' Παγκοσμίου Πολέμου ένας πανεπιστημιακός έστειλε επιστολή στη διάσημη τότε συγγραφέα ρωτώντας την τι κατά τη γνώμη της θα έπρεπε να «κάνουμε ώστε να αποφύγουμε τον πόλεμο». Η εκτενέστατη απάντησή της είχε τον τίτλο «Τρεις γκινέες» κι αποτελεί ένα φεμινιστικό και αντιμιλιταριστικό μανιφέστο που ακόμη και σήμερα φαντάζει τολμηρό και ρηξικέλευθο. Τι νόημα έχει να ρωτάς μια γυναίκα με ποιο τρόπο να αποφύγεις έναν πόλεμο που, είναι πια φανερό, πρόκειται να ξεσπάσει από στιγμή σε στιγμή; Από πότε, διερωτάται η Γουλφ, ο πόλεμος έγινε δουλειά των γυναικών; Οι γυναίκες, σύμφωνα με τη Γουλφ, πρέπει αυτονοήτως να έχουν ίσα δικαιώματα με τους άντρες, ίσες ευκαιρίες και ίσες αμοιβές, αλλά δεν θα έπρεπε να τους ακολουθήσουν στις κενόδοξες παράτες που διοργανώνουν ούτε στους παρανοϊκούς πολέμους τους. Αποσπάσματα από το βιβλίο διαβάζει η Γωγώ Μπρέμπου.
H «Φλόγα» είναι το ύστατο αντίο του Λέοναρντ Κοέν, ένα βιβλίο που περιλαμβάνει τους στίχους των τραγουδιών από τα τελευταία του άλμπουμ, αλλά και ποιήματα, παλιότερα και νεότερα, καθώς και πολύτιμες εγγραφές ή σκίτσα από τα δεκάδες σημειωματάρια ή σημειώματα που άφηνε δεξιά κι αριστερά σε όλη του τη ζωή – ακόμη και μέσα στο ψυγείο του βρέθηκε ένα σημειωματάριο, όπως μαρτυρά ο γιος του Άνταμ. Τη μετάφραση έχει κάνει με αγάπη και μεράκι ο Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης, που μας έδωσε και τη χαρά να έρθει κοντά μας και να μας διαβάσει τέσσερα από τα ποιήματα που μετέφρασε.
Η Λουίζ Γκλικ, στα 78 της χρόνια σήμερα, είναι πλήρης τιμών και βραβεύσεων: Βραβείο Πούλιτζερ, βραβείο της Ακαδημίας των Ποιητών, αλλά και Εθνικό Βραβείο Λογοτεχνίας. Το περσινό Νόμπελ ήταν η κορωνίδα μιας πορείας που αναδεικνύει την Γκλικ στη σημαντικότερη εν ζωή Αμερικανίδα ποιήτρια. Το «Πιστή κι ενάρετη νύχτα» είναι το τελευταίο της έργο, υψηλής ωριμότητας και πύκνωσης, κι αποτελεί ιδανική επιλογή για τη γνωριμία μας με την ποιήτρια, από το έργο της οποίας λιγοστά ποιήματα είχαν μέχρι πρόσφατα μεταφραστεί στη γλώσσα μας. Η έκδοση είναι δίγλωσση, ενώ την προσεκτική και καλοδουλεμένη μετάφραση υπογράφουν οι Χάρης Βλαβιανός και Δήμητρα Κωτούλα. Συνολικά, ένα σπουδαίο ποιητικό έργο σε μια θαυμάσια έκδοση, αληθινό δώρο στους ελληνόφωνους αναγνώστες. Ποιήματα από το έργο διαβάζει η Γωγώ Μπρέμπου.
Σε αυτό το διαφορετικό επεισόδιο της σειράς «Να ένα βιβλίο!», δεν θα σας προτείνουμε απλώς κάποιο καλό βιβλίο, θα προτείνουμε πολλά ίσως, αλλά κυρίως θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε ένα σημαντικό φαινόμενο της εκδοτικής πραγματικότητας των τελευταίων χρόνων: το αστυνομικό μυθιστόρημα. Ο συγγραφέας και βιβλιοκριτικός Κώστας Κατσουλάρης συζητά εφ’ όλης της ύλης με δύο από τους καλύτερους γνώστες του είδους στη χώρα μας, τους συγγραφείς, μεταφραστές και βιβλιοκριτικούς Χίλντα Παπαδημητρίου και Βαγγέλη Γιαννίση. Για τις ποικίλες όψεις του αστυνομικού μυθιστορήματος, από την Αγκάθα Κρίστι ώς τον Νέσμπο, για την ιστορία του και τις σύγχρονες τάσεις, τη «γεωγραφία» του, από το nordic noir έως το latin noir, αναζητούμε το κοινωνικό και πολιτικό του αποτύπωμα, τους λόγους της τεράστιας απήχησης του είδους παγκοσμίως αλλά και στη χώρα μας.
Ο Άρχοντας των Μυγών του νομπελίστα Ουίλιαμ Γκόλντινγκ, που πρωτοκυκλοφόρησε το 1954, είναι ένα βιβλίο που πλέον ανήκει στον παγκόσμιο Λογοτεχνικό Κανόνα. Η μαεστρία με την οποία ο συγγραφέας εντάσσει στην περιπετειώδη δράση σειρά από σοφά επιλεγμένα ανθρωπολογικά, φιλοσοφικά και θρησκευτικά στοιχεία, έχει ως αποτέλεσμα ένα πυκνό και σύνθετο μυθιστόρημα, που όσο το σκαλίζεις, τόσο αναδίνει νέους χυμούς. Με τις φρικαλεότητες δύο παγκόσμιων πολέμων πίσω του, και τον Ολοκληρωτισμό να θεριεύει στη Σοβιετική Ένωση και αλλού, ο Γκόλντινγκ εντοπίζει τη ρίζα του κακού εκεί όπου το κακό αναπαράγεται, κι όπου μέχρι πρότινος ήταν το βασίλειο της αθωότητας: Στην παιδική ηλικία, την ηλικία των θαυμάτων και των τεράτων. Όπως όμως συμβαίνει με τα σπουδαία έργα, το βιβλίο ξεπέρασε τους ορίζοντες και τις βλέψεις του δημιουργού του: στέκει σήμερα απέναντί μας, πολύσημο και υποβλητικό, περιμένοντας τη δική μας, μοναδική ανάγνωση. Αποσπάσματα διαβάζει η Γωγώ Μπρέμπου.
Ο συγγραφέας και βιβλιοκριτικός Κώστας Κατσουλάρης δεν μας μιλάει μονάχα για ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ που διάβασε και του άρεσε, αλλά για περισσότερα. Συγκεκριμένα, ξεχώρισε ΕΙΚΟΣΙ βιβλία από την πρόσφατη βιβλιοπαραγωγή: ΔΕΚΑ μυθιστορήματα, ελληνικά ή μεταφρασμένα, και ακόμη ΔΕΚΑ βιβλία που καταπιάνονται με θέματα σημαντικά και μας μιλούν γι’ αυτά με σαφή και γοητευτικό τρόπο. Από τη Σώτη Τριανταφύλλου έως τον Δημοσθένη Κούρτοβικ, από το Σάγκι Μπέιν μέχρι το Η Κλάρα και ο Ήλιος, από βιβλία για τα Γονίδια μέχρι βιβλία για το Πώς θα σώσουμε τον Πλανήτη από την κλιματική κρίση, κι από τα σημαντικά βιβλία μαύρων συγγραφέων μέχρι τον Κωστή Παπαγιώργη και το ΄21. Μέσα σε αυτά τα ΕΙΚΟΣΙ βιβλία υπάρχει σίγουρα ΕΝΑ και για σένα.
Όπως η μάρτυρας Αγία Αγνή, την οποία οι άντρες εκδικήθηκαν για την αγνότητά της ρίχνοντάς την στην πυρά, αλλά οι φλόγες δεν την έκαιγαν, έτσι και οι Άγκνες, η μαμά του μικρού Σάγκι, αναγεννιέται διαρκώς από τις στάχτες της, φωτίζοντας με το πάθος της και την ενέργειά της αυτό το συγκλονιστικό μυθιστόρημα. Σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, το Σάγκι Μπέιν είναι μια τοιχογραφία της Γλασκώβης της δεκαετίας του 80, και γενικότερα της Μεγάλης Βρετανίας στα χρόνια του Θατσερισμού. Το πορτρέτο της Γλασκόβης, της αντι-πρωτεύουσας της Σκωτίας, της πόλης που ορθώνεται ως το σκληρό, αδυσώπητο αντίβαρο του πιο κοσμοπολίτικου Εδιμβούργου, μας δίνεται κυρίως μέσα από τις περιπλανήσεις του πατέρα του Σάγκι κατά τη διάρκεια της νυχτερινής βάρδιας του με το ταξί. Το Σάγκι Μπέιν, αν και το πρώτο μυθιστόρημα του Ντάγκλας Στιούαρτ, τιμήθηκε με το κορυφαίο βραβείο στη Μεγάλη Βρετανία, το βραβείο Μπούκερ. Διακρίθηκε επίσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, μεταφράστηκε σε 34 γλώσσες, κι αποτέλεσε αναμφίβολα ένα από τα σπουδαία μυθιστορήματα της περασμένης χρονιάς.
Το παρακμιακό προπολεμικό Βερολίνο, με την εύθραυστη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, αποτελούν ιδανικό σκηνικό για μια δυνατή αστυνομική ιστορία, με κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις, καθώς το Αυγό του Φιδιού έχει αρχίσει να επωάζεται. Στον «Βωβό θάνατο» βρισκόμαστε στις αρχές του 1930. Η μέχρι τότε ακμάζουσα βιομηχανία του κινηματογράφου έχει δεχτεί ένα ισχυρό πλήγμα, που τη διχάζει και την κλονίζει: την έλευση του ομιλούντος. Η προσαρμογή παραγωγών και αιθουσαρχών, σκηνοθετών και ηθοποιών σε αυτήν τη νέα πραγματικότητα δεν θα είναι εύκολη ούτε αναίμακτη. Σε αυτό το κλίμα ανασφάλειας και έντασης, στα γυρίσματα μιας από τις πρώτες ταινίες του ομιλούντος στη Γερμανία, ένας προβολέας πέφτει και αφήνει νεκρή την πρωταγωνίστρια. Την υπόθεση αναλαμβάνει βεβαίως ο γνωστός μας από το πρώτο βιβλίο της σειράς αστυνόμος Ρατ, κι όπως σύντομα θα διαπιστώσει, ο θάνατός της δεν οφειλόταν σε ατύχημα.
Ο συγγραφέας Κώστας Κατσουλάρης μας γνωρίζει την 22χρονη Αμάντα Γκόρμαν, που το ποίημά της «Ο λόφος που ανεβαίνουμε» άκουσαν ταυτόχρονα (σε ζωντανή σύνδεση) ίσως οι περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο από καταβολής ποίησης. Στην τελετή ορκωμοσίας του Τζο Μπάιντεν, η Αμάντα Γκόρμαν έλαμψε και έκλεψε τις εντυπώσεις, ενώ σύντομα το βιβλίο της με το ποίημα που εκφώνησε βρέθηκε στη λίστα των best seller και η ίδια έγινε εξώφυλλο στο περιοδικό TIME. «Ο λόφος που ανεβαίνουμε» ενσωματώνει επιρροές από ομιλίες Αμερικανών Προέδρων, από τη μουσική των μαύρων, τα μπλουζ και τα γκόσπελ, το μιούζικαλ Χάμιλτον και την ιδιαίτερη ποιητική του Λιν Μάνουελ Μιράντα. Ένα μέρος του γράφτηκε τη νύχτα της εφόδου των έξαλλων οπαδών του Τραμπ στο Καπιτώλιο, αλλά ο τόνος που κυριαρχεί είναι η ελεγειακή επίκληση για ενότητα και η πίστη στην υπέρβαση του διχαστικού κλίματος. Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με την ποιήτρια και μεταφράστρια Μυρσίνη Γκανά και τον τραγουδοποιό MC Yinka, που έκαναν την απόδοση στα ελληνικά.
Παρότι ο Πάτρικ Λη Φέρμορ έχει γράψει σημαντικά και βραβευμένα βιβλία για τα ταξίδια του ανά την Ευρώπη και τον κόσμο, η εσωτερική πυξίδα του έδειχνε σταθερά και αταλάντευτα την Ελλάδα. Τούτο το έργο, η «Μάνη», μαζί με το δίδυμό του, τη «Ρούμελη», που κυκλοφόρησε οκτώ χρόνια μετά, το 1966, συναποτελούν την κιβωτό ενός ολόκληρου κόσμου, του ελληνικού κόσμου, που με την τεράστια ποικιλομορφία και τον αχανή χρονικό του ορίζοντα, έχει εν πολλοίς χαθεί ανεπιστρεπτί. Πάνω από το βιβλίο πλανάται το φάντασμα του Ομήρου και της αρχαιότητας, τα οποία ο συγγραφέας ανακαλύπτει παντού και συνέχεια ξύνοντας την επιφάνεια εικόνων, θρύλων και εθίμων στο οδοιπορικό του από τη Σπάρτη έως τα πιο απομονωμένα χωριά της μέσα Μάνης. Η αγάπη του για τους Έλληνες είναι ειλικρινής και ακλόνητη. «Όλα γίνονται με απλότητα και χωρίς φασαρία» σημειώνει, «χάρη σε μια καλοσύνη τόσο πηγαία, που χαρίζει μεγαλοπρέπεια και αρχοντιά ως και στο πιο ετοιμόρροπο καλύβι».
Η Μάντλιν Μίλερ είναι συγγραφέας εργατική και τετραπέρατη. Έχοντας κάνει γερές σπουδές πάνω ακριβώς στο αντικείμενο των βιβλίων της, πώς να μεταφέρει δηλαδή κανείς τον μυθολογικό κόσμο στη σύγχρονη εποχή, καταφέρει να εκτελέσει μια δύσκολη συνταγή: να μετατρέπει τους μυθολογικούς ήρωες σε πρόσωπα με σάρκα και οστά, με τους όρους και τις απαιτήσεις ρεαλισμού του σημερινού αναγνώστη. Το έκανε με μεγάλη επιτυχία στο πρώτο της βιβλίο, στο Τραγούδι του Αχιλλέα, κάνοντας ρητό αυτό που στον Όμηρο είναι μονάχα υπαινικτικό, δηλαδή την παθιασμένη σχέση ανάμεσα στον Πάτροκλο και τον Αχιλλέα. Έτσι, καταφέρνει οι ήρωές της να αναπνέουν ταυτόχρονα και στους δύο κόσμους, τόσο στον μυθολογικό, απ’ όπου προέρχονται, όσο και στον σημερινό, όπου απευθύνονται. Δεν προκαλεί λοιπόν έκπληξη που η Κίρκη βρήκε αμέσως τον δρόμο της προς την τηλεοπτική μεταφορά, και μάλιστα από την εκλεκτική HBO. Είναι αναμφίβολα το σύμβολο μιας ανεξάρτητης και δυναμικής γυναίκας που μας έρχεται από τα βάθη των αιώνων.
Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα όχι μόνο διαφορετικό από τα υπόλοιπα του συγγραφέα, αλλά μοναδικό στο είδος του - στη χώρα μας, τουλάχιστον. Ο Βαγγέλης Γιαννίσης δεν αρκέστηκε μονάχα στην συγγραφική έρευνα, μέσα από εφημερίδες, αρχεία και άλλα ντοκουμέντα, αλλά έζησε για έναν χρόνο δίπλα στους αξιωματικούς που ερευνούν τα εγκλήματα, δίπλα δηλαδή στα στελέχη του Τμήματος εγκλημάτων κατά ζωής και προσωπικής ελευθερίας, της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής. Γνώρισε τα πρόσωπα, μελέτησε τη μεθοδολογία τους, μίλησε μαζί τους για δεκάδες υποθέσεις, μπήκε στη θέση τους. Κι ένα από τα πρώτα πράγματα που αντιλαμβάνεσαι διαβάζοντας το βιβλίο του Γιαννίση είναι ότι οι αστυνομικοί του Τμήματος Ανθρωποκτονιών εμπλέκονται βαθιά στις υποθέσεις που αναλαμβάνουν, ζουν μαζί τους για καιρό. Καμιά φορά, οι υποθέσεις τους στοιχειώνουν…Αποσπάσματα διαβάζει ο Στέλιος Μάινας.
Ο Ρίτσαρντ Όσμαν δεν ανακάλυψε την πυρίτιδα, ούτε και το επιχείρησε: για τη συγγραφή της «Λέσχης Φόνων της Πέμπτης» δανείστηκε τα καλύτερα υλικά από τα κλασικά αστυνομικά μυθιστορήματα, και τα συνόδευσε με αιχμηρά κοινωνικά σχόλια και μπόλικο βρετανικό χιούμορ. Με γνώση και επιτηδειότητα, με κοφτή γλώσσα και οικονομία στις περιγραφές, έστησε ένα πολυπρόσωπο μυθιστόρημα που κινείται με την ακρίβεια ελβετικού ρολογιού. Οι ανατροπές διαδέχονται η μια την άλλη, αλλά τίποτε δεν είναι τραβηγμένο από τα μαλλιά. Όλα, ακόμη και τα πιο αναπάντεχα γεγονότα, συμβαίνουν με φυσικότητα, στον καλύτερο δυνατό κόσμο: αυτόν της όμορφης αγγλικής εξοχής. Δεν θες να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια σου, κι όταν το τελειώσεις, απλώς αναρωτιέσαι πότε άραγε θα έρθει στα χέρια σου η συνέχεια. Η Γωγώ Μπρέμπου διαβάζει ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα.
Η Κλαρίσα Πίνκολα Εστές, ψυχαναλύτρια, ποιήτρια και κανταδόρα, δηλαδή αφηγήτρια παλαιών ιστοριών, είναι και έμπειρη γιουνγκιανή ψυχαναλύτρια. Έχει μελετήσει δεκάδες αρχετυπικές ιστορίες και παραμύθια που αφορούν τις Γυναίκες. Ανάμεσα σε αφρικανικές ιστορίες, σε κέλτικους μύθους, σε τελετουργικά Ινδιάνων του Μεξικού και σκηνές από την Ομηρική ποίηση, ανάμεσα σε μυθικά σύμβολα και πρωτόγονα αγαλματίδια, εντοπίζει την Άγρια Γυναίκα, την αρχετυπική θηλυκή ύπαρξη, που εξακολουθεί να ανασαίνει κάτω από τα αδρανή υλικά του πολιτισμού μας. Μελετώντας τους λύκους, και ειδικότερα τις λύκαινες, η Εστές βρίσκει πολλές αναλογίες με τη γυναικεία φύση. Οξυμένη διαίσθηση, παιχνιδιάρικο πνεύμα και μεγάλη ικανότητα αφοσίωσης. Η Άγρια Γυναίκα, η Γυναίκα που τρέχει με τους λύκους, είτε βρίσκεται εν υπνώσει δίπλα μας (είτε μέσα μας), μπορεί να κάνει τη ζωή μας πιο αληθινή, πιο ελεύθερη, πιο συναρπαστική. «Όπου κι αν είμαστε, η σκιά που καλπάζει πίσω μας είναι τετράποδη» μας λέει η Εστές, που είδε το βιβλίο της να παραμένει επί 145 εβδομάδες στον κατάλογο των ευπώλητων των New York Times. Η Γωγώ Μπρέμπου διαβάζει χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το βιβλίο.
Ο Κώστας Κατσουλάρης συναντήθηκε με τον Στέλιο Μάινα για μία συζήτηση εφ’ όλης της ύλης. Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου βιβλίου της Βικτόρια Χίσλοπ «Μια νύχτα του Αυγούστου», την πολυαναμενόμενη συνέχεια του Νησιού που πριν από δέκα χρόνια καθήλωσε το τηλεοπτικό κοινό με την μετατροπή του σε σειρά, μίλησαν για τον ρόλο του Γιώργη, την Ελληνίδα πλέον Βικτόρια Χίσλοπ και τα γυρίσματα της σειράς. Επίσης, συζήτησαν για την λογοτεχνία γενικότερα, την συγγραφή, με την οποία ασχολούνται και οι δύο και το νέο βιβλίο του Στέλιου Μάινα που θα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο.
Δεκατέσσερα χρόνια μετά την πρώτη έκδοση του Νησιού στη χώρα μας και δέκα χρόνια μετά την προβολή της τηλεοπτικής σειράς, στο σενάριο της οποίας συνεργάστηκε στενά η συγγραφέας, έχουμε τη συνέχεια του συναρπαστικού αυτού μυθιστορήματος. Ένα μυθιστόρημα που έφερε στο φως μια παραμελημένη σελίδα της ελληνικής Ιστορίας και έκανε διάσημη σε όλο τον κόσμο τη Σπιναλόγκα, ένα μικρό νησί λίγο πάνω από την Ελούντα, στην ανατολική Κρήτη. Η Βικτόρια Χίσλοπ έγραψε το «Μια νύχτα του Αυγούστου» στο σπίτι όπου είχε παλαιότερα συγγράψει και το Νησί, κατά τη διάρκεια της καραντίνας και σε συνθήκες απομόνωσης και φόβου. Στο ίδιο διάστημα, έχασε την αγαπημένη της μητέρα στερούμενη τη δυνατότητα του αρμόζοντος αποχαιρετισμού. Ποιος είπε ότι μέσα από τις δυσκολίες δεν μπορεί να γεννηθεί κάτι φωτεινό; Ο Στέλιος Μάινας, ο «Γιώργης» από το Νησί, διαβάζει αποσπάσματα από το βιβλίο αλλά απευθύνει κι ένα προσωπικό μήνυμα στην «δική μας Βικτόρια», που εδώ και λίγους μήνες είναι και τυπικά Ελληνίδα.
loading
Comments 
Download from Google Play
Download from App Store