Contact bij Dementie

De uitzending van 'Herinneringen voor het leven' van donderdag 13 juni gaf een genoeg input voor deze aflevering. De ingrediënten dit keer: Wat voel je als je zelf dementie krijgt. Hoe gaan anderen met je om en wat zou je graag zien. Wat ervaar je als je in een verpleeghuis woont. Myra heeft dit keer 2 belletjes omdat het zo goed past in deze aflevering en meer dan de moeite waard is.

Als je naar de Olympische spelen kijkt zie je veel teleurstellingen. Toen ik zag hoe Joep Wennemars gehinderd werd, terwijl hij zo goed ging, dapper door ging maar vol emoties over de streep kwam wist ik het; Teleurstellingen, zeker als deze niet je eigen schuld zijn, zijn er overal. Hoe ga je daar mee om. Hoe gaat je omgeving daar mee om. Misschien nog belangrijker; Hoe herpak je jezelf. Eigenlijk is het omgaan met dementie ook topsport. Heb jij dementie, ben je mantelzorger of werk je met mensen met dementie? Hoe ga jij om met teleurstellingen? En hoe herpak jij je? Ik vertel ook over mijn ervaring als mantelzorger hierover.Myra heeft een belletje over de documentaire " Ons Campertje" die op woensdag 25 februari op TV komt, om 20:25 uur bij MAX op NPO2. En vergeet vooral niet om jouw ervaringen en verhalen te delen. Daar helpen we elkaar mee.

Myra kwam door de sneeuw naar me toe om bij te praten, maar dan ook meteen met jou. We hebben dus nog een aflevering op genomen. We spreken over de sneeuw, wat daar allemaal nog aan mogelijkheden zijn om levendigheid te krijgen. Het huis van herinnering heeft een mol in de voortuin, waar ook weer speelse foto's van komen. En hoe onze kleinkinderen ons leven verrijken, maar ook hoe contact met hen werkt. Djabberen is de taal die ons dan verbindt. Daarmee komen we op voorlezen, de bibliotheek en wat daar weer aan mogelijkheden is. We koppelen al deze verhalen ook weer met onze ervaringen en gedachten voor mensen met dementie. En dat verhuizen om opruimen vraagt, want ... wat neem je mee? En hoe kies je wat er bijvoorbeeld meegaat als je nog kleiner gaat wonen in een verpleeghuis. Kortom: we hebben veel verhalen en herinneringen van onszelf maar ook als inspiratie voor contact bij dementie.

Myra is op bezoek. Gezellig! We spreken over veel manieren van contact; bij de verstandelijk gehandicapte Marcel waar Bakkie op zijn verjaardag indirect contact maakte tot aan het sterfbed van de vriend die een fatale hersenbloeding kreeg. En ook dat je niet altijd geluid nodig hebt voor contact. Je hoeft niet te praten. Er hoeft niet altijd muziek aan te staan. Stil zijn en niets doen is ook oke. Myra had op linkedIn een filmpje gezien van collega miMakkers. Mogen we die wel delen? Is delen altijd een goed idee? Je hoort het in deze aflevering, maar ik kan je wel zeggen dat wij denken dat het juist wel zinvol kan zijn. Je moet alleen wel gevonden worden.

Wat begon als een compliment groeide uit tot deze aflevering. Want waarom krijg ik een compliment? En was dat toeval of niet?! De titel van deze aflevering zegt het al een beetje; ik ben altijd op zoek naar wat mij verbindt met de ander. Denk jij daar ook over na en zet je dat misschien ook wel bewust of onbewust in. Ook als het even niet zo prettig loopt ... want raak je van slag of blijf je zoeken naar het raakvlak samen. Zie jij de mens en is deze je gelijke? Misschien is dat wel de grootste vraag bij die rode draad bij mij. Contact als een rode draad door mijn zijn en alles wat er op mijn pad komt. Het belletje van Myra gaat over appelmoes. Even breed in het nieuws in januari. Uiteraard heb ik daar ook weer zo mijn gedachten en reacties op.

Deze aflevering had ook "what's in the name" kunnen heten. Toch gaat het over meer dan woorden of namen, het gaat over afstemmen. Je kan op een ander afstemmen door ernaar te vragen, maar je zal bij mensen met haperende breinen vooral moeten kijken, (aan)voelen en ervaren wat wel of niet werkt in het contact. Myra vertelt in haar belletje over heerlijke namen. Haar belletje bracht mij ook weer terug naar mijn jeugd, naar mijn oudoom die de meest grappige fantasienamen aan zijn planten gaf. Wij, zowel Myra als ik, zijn ook wel benieuwd naar jouw ervaringen en grappige namen. Laat het vooral weten in de opmerkingen, zodat anderen daar ook van kunnen genieten.

Het zijn woorden die er toe doen. Een lief bericht of misschien juist een noodkreet. Als je met een onschuldige (kinder)blik, onbevooroordeeld, kan reageren helpt dat. Het blijft altijd wel aanvoelen wat wel/niet kan en hoe je dat dan doet; bijvoorbeeld bij aanraken. De miMakkers hebben dat in een comptenties gevat als onbevangen, er zijn en afstemmen. Dat naast nog veel meer andere zaken. Het belletje van Myra sluit weer mooi aan op wat ik je wilde vertellen. Myra heeft een ingrijpend afscheid gehad van een dierbare vriendin, maar wat mooi wat zij daar ook weer heeft gezien en meegemaakt.

We zijn er weer! Terug van een paar weken van rust en ruimte voor andere dingen. Het 6e seizoen kan nu beginnen. Samen met jou gaan we weer verder om elkaar te blijven zien; de mens zien en niet de ziekte.Hoe ga je om met gevoelens van een ander, en helemaal als die ander een haperend brein heeft. Zie je ze? Hoor je wat er gezegd wordt?! Van wie en voor wie is de keuze die gemaakt wordt. Is het een eigen keuze en nemen we alles serieus. Als dat niet gebeurd, hoe voel jij je dan? Voelt dat voor jou alsof je genegeerd wordt?! Ik wel, en dat doet pijn en geeft verdriet. Myra heeft het in haar belletje over kerstversiering. Een belletje waar mijn ervaring en gedachten ook bij aansluiten.

Zijn we niet allemaal op zoek naar hoopvolle boodschappen?! En toch zijn de koppen van artikelen in de media vaak negatief. Waarom? Myra vertelt in haar belletje over een artikel dat ze las in het tijdschrift van PFZW, Goed Bezig. En ik ontmoette een mevrouw die kwaad was. Was, want ik neem dan, als dat enigsins kan, even wat extra tijd. Die paar minuten die iemand helpen om even weer de "krentjes in de pap" te vinden; De onrust en de boosheid voorbij. Verder over taal; hoe we taal soms (te?) belangrijk maken. En tja, we weten niet van te voren wat we allemaal gaan tegen komen. In mijn werk, en leven, schakel ik veel tussen verschillende mensen en momenten. Want als je niet weet wat je tegenkomt zal je iedere keer weer moeten afstemmen voor een (kort) moment van ontmoeten en echt contact.

Deze aflevering stond al even in de steigers. Spontaan meteen opgenomen tussen de letterlijke bedrijven door. Eindelijk ook online!Over hoe een voormalig kapper, met dementie, heel goed begrijpt en kan vertellen wat de miMakker doet. Hoe hij het vergelijkt met zijn vak. En waarom. Over kleine dingen die aangegeven worden. Verder gaat het ook over oordelen en veroordelen.Myra heeft een belletje over een ⁠kompas⁠ waar je mee kan dwalen maar altijd weer naar huis wordt gewezen. Een artikel over dit kompas heeft in de NRC gestaan. Online gepubliceerd op 10 november 2025. Ik vond het ook terug op ⁠LinkedIn⁠ waar je het wel kan lezen zonder abonnement. En met een beetje zoeken kwam ik ook ⁠dit verhaal⁠ tegen.

Als je door een eerste oordeel heen kunt breken, kom je vaak tot mooie contacten. Waar ik een, in eerste instantie, koele en afstandelijke dame ontmoette bleek ik de knop gevonden te hebben dieper in contact te komen. Zij vertelde over het verdriet wat zij heeft dat zij niet meer kan praten met haar vriendin. Door dementie ... Ik probeerde haar te vertellen dat het een soort knop is die je om moet zetten om op een ander niveau in contact te komen. In neem je mee in het korte maar intense contact wat wij uiteindelijk hadden. Myra heeft het in haar belletje over de voorstelling Helderman van Thomas Borggrefe. Ik lees je vervolgens haar notities die ze daarbij heeft gemaakt ook voor. In beide gevallen een boeiende blik in de wereld van een ander.

Deze week was de dag van de mantelzorger. Weet iemand wel wanneer hij/zij een mantelzorger is? Doe je niet zo veel? Of juist heel veel?! Wanneer trek jij aan de bel als het te veel wordt? Misschien een goeie tip: Zorgen kun je het beste delen!Hoe blijf je in contact bij dementie als je zelf niet lekker in je vel zit. Hoe blijf je sowieso in contact met een ander... Zorg eerst goed voor jezelf voor je verder kan gaan. In deze aflevering neem ik je mee in mijn eigen ervaring en maak meer duidelijk aan de hand van weer een paar mooie ontmoetingen. En ... het is bijna de dag van de miMakker. #dementie #contact #mantelzorg #mantelzorger #stress #ontspanning #zorg #zorgen #dagvandemiMakker #miMakker

Het zijn die, ogenschijnlijk, kleine dingen die het doen. Maar ondertussen gebeurd er zoooo veel! Zowel Myra als ik hadden deze week zo'n pareltje die we met jou willen delen. De uitspraken die zo verrassend kunnen zijn en de gelijkwaardigheid staan hierbij voorop. Als iemand tegen mij zegt "Jij weet mij zo'n goed gevoel te geven." is dat een fijn compliment. Maar waar komt dat vandaan? Het gaat over gelijkwaardigheid, de ander begrijpen en daarmee kunnen invoelen wat wel of niet kan om je daar vervolgens op aan te passen. Als je die gelijkwaardigheid kan bereiken heeft iedereen daar profijt van. Soms kost dat iets meer tijd, maar zorgt dat ook voor rust en een prettige sfeer voor alle omstanders. In de ontmoeting die ik had sprak ik ook over DemenTalent. De moeite waard om ook eens te bekijken. En deel jij ook jouw mooie ontmoeting? Heb jij ook zo'n anekdote?! Van delen wordt je rijker. Ook in ervaringen.

Na een drukke en volle dag eten en overnachten in een hotel is heel relaxed. Myra en ik bleven in de buurt van de waar wij onze jaarlijkse ontmoeting met college miMakkers en opleidingsstichting hadden gehad. We spreken nog wat na over het genootschap, de geregistreerde miMakkers, het gilde, onze beroepsgroep, en de Dag van de miMakker. Al pratende komen we op veel meer. Zo spreken we over een andere ingang om contact te maken (de mw met het hoedje) maar ook over Barat.Overigens zoeken we nog mensen die zich actief willen inzetten voor het mooie vak van de miMakker;De stichting miMakkus zoekt bestuursleden; meld je vooral aan of geef het door aan iemand waarvan jij denkt dat deze geschikt hiervoor is. Maar ook bij Het miMakkersGilde zoekt bestuursleden: wij zijn dringend op zoek naar een secretaris met digitale vaardigheden en een penningmeester. Je hoeft geen miMakker te zijn om onze beroepsgroep te besturen en zo te steunen. Heb jij tijd en zin? Meld je!Op de valreep ook nog een belletje van Myra ingevoegd. Dit keer over de stembus, de verkiezingen. Hoe werkt dat voor mensen met een beperking? De rijksoverheid heeft hier een website voor, waar nog veel meer wordt uitgelegd, door Steffi. Steffi legt uit. Bij lichamelijke beperkingen mag je geholpen worden volgens de kieswet. Ook dit is op internet te vinden op de website van de kiesraad.

Een aflevering, even snel tussen van alles door, waarin weer veel naar voren komt. De rode draad in deze aflevering is dat niemand hetzelfde is en er overal een (andere) manier is om iemand zo goed mogelijk te helpen. Myra heeft in haar belletje het over de mobile telefoon. Op dementie.nl had zij gelezen hoe je een telefoon overzichtelijker kan maken. Misschien, nee hopelijk! nodigt deze aflevering jou uit om voor jou de beste manier te vinden om aan te sluiten bij de ander die ook weer zo zijn eigen manieren heeft.

Een ontmoeting met een gepensioneerd medewerker van een zorgorganisatie waar ik als miMakker kwam gaf een inzicht over hoe een sfeer kan zijn. We kwamen erop dat er soms wat mist wat je het beste als "de ziel" kan benoemen. De ziel als geest, innerlijk, gemoed, psyche, kern, hart, welzijn, spirit, binnenste, levenskracht of bezieling om maar wat synoniemen te noemen. Leg je ergens je ziel en zaligheid in of is de ziel eruit?! Myra heeft het inhaar belletje over een workshop van Ignar Rip, geluksmaatjes. Helaas is deze al geweest maar kijk vooral op zijn site, muziekgeluk, wat je nog wel kan vinden aan allerlei mooie dingen zoals ook een kennisbank met veel inspiratie. De kern van veel is: zie de mens! En bedenk je ook hoe je binnen komt. Wat is de start en het uitgangspunt van jouw ontmoeting met de ander.

Ik weet het even niet. Spontaan na een enerverende ochtend neem ik deze aflevering op. Ik voelde onmacht, verdriet ... wat moet ik?! Al pratende kom ik er achter dat ik het eigenlijk wel weet; door de ziekte en de situatie heenkijken en de mens ontmoeten.Hoe voel jij je als je in een onprettige, machteloze en verdrietige situatie zou zitten. Hoe gedraag jij je dan? En wat zou jij dan nodig hebben?! Als jouw leven eruit ziet als een grote kom met pap hoop je op lekker stukjes in die pap. De krentjes! Die heb je nodig om door die pap heen te komen. Ik vertel je hoe ik het zie.Myra heeft een belletje over Bruce Willis. een vervolg op wat zij eerder vertelde. Haar conclusie sluit mooi aan bij waar ik deze aflevering mee begon: Oordeel niet, kijk in het moment naar de oplossingen. Het is niet altijd leuk en makkelijk. Kijk door de ziekte heen en ontmoet de mens!En zo concluderen we deze korte aflevering af: blijf de mens zien en ontmoet de mens.

Een bijzondere bezoek waarbij vooraf allerlei problemen, "beren op de weg", werden geschetst ontaarde in een zeer prettige ontmoeting. Een ontmoeting waarbij je elkaar echt en oprecht ontmoet. Van jezelf laten zien, contact maken en de regie geven maar vooral jezelf zijn. Niet gemaakt of geforceerd maar wel afgestemd op de ander; dat is ontmoeten! gaf deze mevrouw van dit bezoek me mee.Myra heeft een belletje over een documentaire 'Ons Campertje' met Hans en Wil. Myra vertelt hierover ook dat de manier waarop dit echtpaar met elkaar omgaat gebaseerd is op vertrouwen nu Wil haar man niet meer (her)kent. Vertrouwen en ontmoeten zijn daarmee het thema van deze aflevering.

Deze aanmoedigende woorden kreeg ik als miMakker Blos voor mijn bezoek aan een dagcentrum. Wat deze woorden en deze zin betekenen? Heel veel voor iedereen! Dat gun ik iedereen.Het belletje van Myra gaat over aandacht. Een woord wat zij voorbij zag komen als reclame: 'Aandacht laat stralen'. De herinnering van 'Aandacht maat alles mooier' hierbij geeft je meteen een inkijkje hoe het in haar hoofd werkt als zij zoiets ziet of hoort. En zij niet alleen, ook ik heb dat heel vaak. De combinatie met omgaan en contact maken met mensen waar dat niet (meer) vanzelfsprekend mee is. Bij haperende breinen.

In deze aflevering neem ik je mee in de ontmoeting die ik had met een dame die net de diagnose dementie had gekregen. Zij vertelde het bijna ontredderd met de opmerking dat ze er niet bij vertelde hoe het nu verder gaat. Is daar wel iets voor? Iets van; de diagnose en dan. En als er zoiets is kan je dat dan ook meteen mee krijgen? Een casemanager had ze niet nodig ... eigenlijk zoek je dan iets tussen niets en iets.Myra vertelt in haar belletje over de ontmoeting met Linda, over de verbinding via de podcast naar de bellen. En dan nog even over deze podcast en mijn manier van produceren. Soms kan ik door de bomen het bos niet meer zien. Herken jij dat ook? Er is zoveel te delen, en er wordt al zoveel gedeeld, wat pak ik wel en wat niet. Door te veel wordt het niets. Tijd voor een andere aanpak; kort een onderwerp en niet heelveel tegelijk willen. Plaatsen als het zo uitkomt en niet perfect iedere donderdag om 10 uur.