Geloofstoerusting

Hoe vind je zekerheid als het in je leven donker is? Tijdens een jongerenavond van Geloofstoerusting in Barendrecht sprak ds. P.D. Teeuw over geloofszekerheid. Aan de hand van Hebreeën 11 en 12 laat hij zien waar die zekerheid te vinden is – en waar niet: niet in jezelf, maar in Jezus.NachtzichtTeeuw begint in Arnemuiden, waar hij sinds een jaar predikant is. Vissers vertelden hem hoe je 's nachts op zee je weg vindt: vuurtorens, boeien met eigen lichtsignalen, en geduld. Het duurt 20 tot 30 minuten voordat je ogen aan het donker gewend zijn. Een boswachter gaf ooit dezelfde tip: doe je zaklampen uit. Zo komt hij bij de vraag van de avond: ‘Hoe kom je die nacht te boven? Hoe krijg je nachtzicht? Waar zijn de bakens, de vuurtorens?’Hij legt de vraag ook gewoon bij de luisteraars neer: ‘Heb jij zekerheid?’ Hij noemt de wisselingen die velen kennen: het ene moment zeker, een dag later weer twijfel. En hij noemt ook wie zegt dat hij juist zeker weet dat hij niet gered is.Een wolk van getuigenDe schrijver van de Hebreeënbrief gaat volgens Teeuw niet in ons hart peuteren. Hij neemt de lezer mee langs de geloofshelden. Abel. Henoch. Noach, die meer dan honderd jaar bleef timmeren. Abraham, die vertrok naar een land dat hij niet zag. Jozef, die zijn beenderen mee wilde naar het beloofde land. Rachab met het scharlakenrode koord. Wat zij gemeen hadden: ze geloofden dat Gods woord waar was.Volmaakt waren ze niet. Noach lag dronken in zijn tent, Mozes sloeg een Egyptenaar dood, David pleegde overspel en liet iemand vermoorden. ‘Waarom waren ze geloofshelden? Niet omdat ze een voorbeeldige levenswandel hadden, maar ze geloofden het woord van God.’Je kijkt verkeerdWaarom missen zoveel christenen zekerheid? Sommigen zeggen: ik doe te veel zonde. Teeuw maakt de zonde niet klein. Hij gaat zelfs verder: God noemt Israël ‘een opstandig huis’, en daarin zien we wie wij zelf zijn. Hij maakt het verschil duidelijk met een autofabriek. Een fabriek waar fouten worden gemaakt is iets heel anders dan een fabriek waar opstand is uitgebroken.Toch zegt hij: ‘Jouw zonden zijn niet de echte reden waarom je geen zekerheid hebt.’ Het probleem is onze blik. Wie kijkt naar zijn zonde, zijn opstandige hart of zijn wankele geloof, gaat twijfelen. Ook het geloof zelf is geen fundament: ‘Je geloof is niet de basis van je zekerheid. Het geloof is het instrument waardoor je de zekerheid kunt ontvangen.’ Het gaat om het voorwerp van het geloof: de belofte van God in Jezus Christus.Het oog op JezusDaarom loopt Hebreeën 11 uit op de oproep van hoofdstuk 12: elke last en de zonde afleggen en het oog gericht houden ‘op Jezus, de Leidsman en Voleinder van het geloof’. Teeuw wijst op de woorden van Jezus zelf: ‘Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn’ en ‘wie tot Mij komt, zal Ik beslist niet uitwerpen’. ‘Echt waar, jij bent vanavond niet de enige uitzondering op die tekst.’Hij gebruikt het beeld van een te volgepakte auto na de vakantie. Neem de ballast niet mee naar huis. Laat hem ook niet in de kerkzaal achter: ‘Je moet het laten liggen daar op de kruisheuvel van Golgotha.’ Daar staat een Heiland die zegt: geef het maar aan Mij. ‘Eén blik op Jezus is genoeg.’Teeuw sluit af met een bekend gedicht over de pelgrim op weg naar huis. Elke andere grond is zandgrond, zegt hij. Wie bouwt op Jezus, de Rots, staat vast.

Op de jongerenavond in Barendrecht sprak ds. M. (Marinus) Messemaker over ‘Gods aanbod van genade’. Zijn openingsvraag was: ken je dat ‘niks-aan-de-hand gevoel’, het idee dat je veilig bent en geen enkel gevaar loopt? Aan de hand van de Titanic laat hij zien hoe gevaarlijk dat gevoel kan zijn. De rijke passagier John Jacob Astor wachtte te lang: het dek leek ‘groot, verlicht, warm’, de reddingsboot ‘klein, donker’ en onveilig. Maar hij verdronk.Zo gaat het ook met deze wereld, zegt Messemaker: ‘Het schip gaat zinken.’ Maar midden in dat oordeel klinkt Gods aanbod. Zoals in 2 Petrus 3:9 staat: God ‘heeft geduld met ons en wil niet dat enigen verloren gaan, maar dat allen tot bekering komen’. Net zoals Noach zijn ark bouwde ‘midden tussen de mensen’, zo zond God Zijn Zoon: ‘God heeft Zijn Zoon niet in de wereld gezonden opdat Hij de wereld zou veroordelen, maar opdat de wereld door Hem behouden zou worden’ (Johannes 3:17). De deur van die ark staat open, zonder drempel, voor iedereen.Zo belangrijk is het dus om te vertrouwen op Christus: ‘Stap je in? Of blijf je achter?’ Niet je gevoel, maar Gods trouw is de grond om te geloven.

Leef jij echt in vrijheid? Dat is de confronterende vraag die centraal staat in deze boodschap over de gelijkenis van de verloren zoon. Aan de hand van Lukas 15 laat Chris Verhagen zien dat veel mensen vrijheid zoeken buiten God, overtuigd dat Gods geboden een beperking zijn van hun geluk. Maar is dat werkelijk vrijheid?Stap voor stap volgt hij het leven van de jongste zoon: van opstand en zelfontplooiing, naar leegte, gebondenheid en uiteindelijk terugkeer. Onderweg legt hij een spiegel voor. Herken jij jezelf in de zoon die wegloopt? In degene die ontdekt dat de beloofde vrijheid een leugen bleek? Of in iemand die verlangt naar een weg terug naar God?Maar het verhaal stopt daar niet. Ook de oudste zoon komt in beeld: iemand die altijd dichtbij het huis van de vader bleef, maar diens hart toch niet kende. Daarmee wordt de vraag nog persoonlijker: ken jij God werkelijk, of ben je alleen religieus?Deze boodschap laat zien hoe diep de liefde van de Vader gaat, hoe God zondaren ontvangt en waarom echte vrijheid niet gevonden wordt in autonomie, maar in een herstelde relatie met Hem. Een indringende oproep aan zoekers, twijfelaars en kerkelijke jongeren.

Op de toerustingsavond in Rijssen sprak dr. P.J. (Paul) Visser over verkiezing: niet als iets dat stilzet, maar als iets dat in beweging brengt. Hij begint bij de Dordtse Leerregels, die volgens hem antwoord geven op de arminiaanse vraag of God kiest op grond van voorzien geloof. Visser: ‘Ik moet er niet aan denken dat het zo zou zijn, want dan was ik afhankelijk van de meegaandheid van mijn hoorders.’Een citaat van Luther onderstreept dit: twijfel aan de eigen verkiezing komt niet van God, maar ‘regelrecht uit de hel’. In het Oude Testament laat Visser zien hoe God tot Genesis 11 geen voet aan de grond krijgt, totdat Hij Abraham roept: geen vraag, maar een stem die in beweging zet. Israël wordt verkoren zonder enige verdienste – ‘Alleen voor uw vaderen heeft de HEERE liefde opgevat om hen lief te hebben’ (Deuteronomium 10:15) – en juist daarom opgeroepen te leven als verkorenen. Ook in het Nieuwe Testament kiest Christus eerst: ‘Niet u hebt Mij uitverkoren, maar Ik heb u uitverkoren’ (Johannes 15:16). Verkiezing eindigt dus niet in de vraag ‘ben ik wel verkoren’, maar zet aan tot vrucht dragen en steeds meer op Christus gaan lijken.

Je wordt naar wie je kijkt. Dat is de confronterende én hoopvolle boodschap van deze lezing van ds. Corjan Rijsdijk over 2 Korinthe 3:18.We leven in een wereld vol beelden die ons vormen. Influencers, trends, sociale media en de tijdgeest oefenen voortdurend invloed uit op ons denken, onze verlangens en onze identiteit. Maar volgens Paulus gebeurt hetzelfde op geestelijk niveau: wat je bewondert, verandert je. De vraag is daarom niet óf je beïnvloed wordt, maar door wie.Vanuit het beeld van Mozes en de heerlijkheid van God laat ds. Rijsdijk zien hoe christenen vandaag een veel groter voorrecht hebben dan gelovigen onder het oude verbond. In het evangelie mogen zij de heerlijkheid van Jezus Christus aanschouwen. En juist door Hem te zien, te bewonderen en te koesteren, werkt de Heilige Geest een diepgaande verandering van binnenuit.Deze lezing laat zien waarom geestelijke groei niet begint bij harder je best doen, maar bij het steeds opnieuw zien van de schoonheid, liefde en waarde van Christus. Een praktische en indringende boodschap over heiliging, discipelschap en de vraag wat jouw aandacht werkelijk gevangen houdt.Wie of wat vormt jouw leven? En lijkt jouw karakter steeds meer op Jezus? Deze lezing helpt je die vragen eerlijk onder ogen te zien.