De Wereld | BNR

Wat zal Donald Trump spijt hebben dat hij in 2019, na de zelfmoord van Jeffrey Epstein, aandrong op een diepgaand onderzoek, vooral om aan te tonen dat het Democraten waren die een hoofdrol speelden in de hofhouding van de veroordeelde pedofiel en mensenhandelaar. Wat tot nu toe aan het licht is gekomen, heeft geen politieke kleur en bijt ook Trump zelf in de staart. In Amerika zowel als in het buitenland sleurt het schandaal de een na de ander het riool in.  Andrew, broer van de Britse koning Charles, onderging de grootste openbare vernedering, toen zijn titel, inkomen en paleis hem werden afgenomen na de zelfmoord van de vrouw die Epstein hem had geleverd. Inmiddels is ook Andrew’s ex, Fergie , doelwit van spot en onderzoek door haar eigen contacten met Epstein en haar gebedel om geld. Het verhaal van Lord Peter Mandelson, oud-minister en ontslagen ambassadeur in Washington, is eigenlijk ernstiger. Hij lekte tijdens de financiële crisis Britse staatsgeheimen naar Epstein, een zeer ernstig misdrijf, ontving 75.000 dollar, en zijn man, Reinaldo Avila da Silva, ook nog eens 10.000 dollar. Het Londense OM heeft het er druk mee. Mandelson heeft zijn zetel in het House of Lords opgegeven, en het parlement is bezig met een motie om hem zijn adellijke titel te ontnemen.  Ook in Noorwegen staat het riool wijd open door de banden die kroonprinses Mette-Marit  met Epstein had. In de vrijgegeven documenten komt haar naam een paar honderd keer voorkomt. Zij leende in 2013 een huis van Epstein in Palm Beach. Daar bovenop komt het proces tegen haar zoon Marius, die terecht staat wegens verkrachting.  En dan natuurlijk de commotie in Amerika zelf. Epstein was bevriend met zo ongeveer iedereen die – zogezegd – iemand was. Aan wie leverde hij diensten in de vorm van jonge meisjes? Bill Clinton? Hij en Hillary zijn door een onderzoekscommissie in het Congres opgeroepen om te getuigen, hebben dat heel lang geweigerd, maar gaan nu toch door het stof, want zo’n weigering is een misdrijf waarop minimaal een maand gevangenisstraf staat.  Het spannends blijft de rol van Trump zelf. De New York Times onderzocht 5.300 documenten, waarin 38.000 referenties  staan over Trump, Melania en Mar a Lago. Natuurlijk zijn er sappige veronderstellingen, bijvoorbeeld over de kwajongensgesprekken die hij met Epstein voerde. Maar strafbare feiten zijn nog niet gevonden. En dan te bedenken dat er nog een paar miljoen documenten aankomen.  De Epstein Files winnen het in de media regelmatig van onderwerpen als Groenland, Venezuela, Oekraïne en Iran. Is dat goed nieuws? U mag het zeggen.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Na jaren heeft de Europese Unie de Iraanse Revolutionaire Garde op de terreurlijst geplaatst. Nederland wilde dit al langer en VVD-Europarlementariër Bart Groothuis heeft zich hier ook hard voor gemaakt. 'Frankrijk, Italië en Spanje hebben het tot nu toe geblokkeerd', baseert Groothuis op geluiden die hij heeft opgevangen in Brussel. Hij heeft ze proberen te overtuigen en heeft ze publiekelijk in de plenaire zaal in Straatsburg genoemd. Luister ook | Van Weel: 'De wereld van machtspolitiek is terug' Landen waren huiverig met het op de terreurlijst plaatsen van de Revolutionaire Garde omdat er daarmee geen diplomatieke banden meer zouden zijn. Ook zou er volgens sommige landen een rechtelijk bevel voor nodig zijn. Nu ze op de terreurlijst staan kan de EU meer sancties opleggen. 'Er zijn kinderen van mensen van de revolutionaire garde die hier studeren en die genieten van onze vrijheden. Ik wil dat hun tegoeden worden bevroren en dat ze niet meer kunnen reizen', zegt Groothuis. Lees ook | EU: Iraanse Revolutionaire Garde komt op EU-terroristenlijst Ondertussen wordt de druk op Amerika verder opgevoerd om actie te ondernemen. Groothuis, die in het verleden op het cyberbureau van het ministerie van Defensie werkte, denkt dat Trump de aanval gaat uitvoeren, maar dat die gericht zal zijn op het omverwerpen van Khamenei. 'Ik denk dat hij een aantal mensen op het oog heeft die het dan over kunnen nemen, net als in Venezuela.' Groothuis denkt dan ook dat we niet een democratische omwenteling gaan krijgen op korte termijn. 'Je kan de moellahs niet wegbombarderen en dan een democratie krijgen.' Lees ook | Carney ontkent terugnemen kritiek op Trump: ‘Ik meen wat ik zei’ Wat wil Canada? President Trump voert de druk op Canada verder op. Zo dreigt hij met heffingen van 100 procent als Canada een handelsdeal met China sluit, en Amerika dreigt ook om eigen vliegtuigen in te zetten in het Canadese luchtruim als Canada besluit om uit het F-35R-programma te stappen. Het is allemaal het gevolg van de koers die premier Carney vaart. Hij maakte met zijn speech in Davos op het World Economic Forum indruk op veel Europese leiders. Welke kant wil hij met Canada op? Te gast is Jeanette den Toonder, directeur van het centrum voor Canadese studies van de Rijksuniversiteit Groningen. Luister ook | Make Europe Great Again De blik moet weer op Oekraïne Door alle perikelen rond Groenland, Venezuela en Iran gaat het eigenlijk niet meer zo veel over Oekraïne. En dat is een slechte zaak vinden de Europese regeringsleiders. Daarom moet de focus weer richting het oosten, maar of dat ook lukt is de vraag, ziet Europa-verslaggever Geert Jan Hahn. Luister ook | Amerika Podcast Heftige mailtjes over ICE | Postma in Amerika Amerika-correspondent Jan Postma kreeg deze week een mailtje met een heftige toon en die ging over ICE. Wat er precies in stond en waarom deze mailtjes gestuurd worden hoor je van hem zelf.See omnystudio.com/listener for privacy information.

‘Hulp is onderweg’, verzekerde Donald Trump het Iraanse volk, toen de moordpartij onder demonstranten tegen de machthebbers begon. Hoewel hij, in zijn eigen woorden, ‘een armada’ naar de wateren in het Midden-Oosten heeft gestuurd, is nog steeds niet duidelijk wat hij van plan is en wat ‘hulp’ precies betekent. Dat er actie tegen Iran komt is welhaast onontkoombaar. Iran Human Rights, een actiegroep in Noorwegen, schat het verwachte aantal dodelijke slachtoffers op 22.000, een artsencollectief spreekt over 33.000 doden  , op beestachtige wijze vermoord, met vuurwapen of mes in ogen, borst en geslachtsdelen. Die hulp die onderweg is, kunnen ze dus goed gebruiken.  Met het oproepen van de bevolking om de opstand vol te houden moet je enorm uitkijken. In 1956 deed president Eisenhower dat niet, toe hij de opstand van het Hongaarse volk tegen het communistische regime aanmoedigde. Het leidde op 4 november tot een invasie van het Sovjetleger en de executie van ritsen burgers en premier Nagy, die maar een paar dagen aan het bewind was. Eisenhower deed niets. President Bush sr maakte eenzelfde fout, toen hij in 1991, na de Eerste Golfoorlog, de Koerden in Noord-Irak opriep tot een opstand tegen Saddam Hoessein, die de opstandelingen vervolgens massaal de bergen op joeg en erop los moordde. Bush deed niets. In 2012 dreigde Obama dat het gebruik door Syrië van chemische wapen een ‘rode lijn’ zou zijn, maar toen dat in 2013 gebeurde, bleef het verwachte bombardement uit.  ‘Hulp is onderweg’ klinkt als synoniem van een ‘rode lijn’, maar wat is dan werkelijk effectief? Een bombardement op militaire doelen helpt de oppositie niet. Het platgooien van olie-installaties lost voor de opstandelingen al evenmin iets op, en hetzelfde geldt voor nóg meer sancties. Liquidatie van leider Khamenei zou misschien een doorbraak zijn, maar die zit inmiddels in een onderaards gewelf. Het enige zinvolle doel is het eliteleger, de Revolutionaire Garde, een miljoen man sterk. En de paramilitaire Basji-militie, bijgenaamd ‘de bruinhemden van Iran’. Nu hoeft niet elke Gardist te worden gepakt, maar de totale top moet worden uitgeschakeld, en op de bank waar ze hun miljarden hebben gestald mag ook wel zo’n Amerikaans precisiebommetje vallen.  Wat de Amerikanen tot nog toe weerhoudt is niet het internationale recht, want dat komt in hun vocabulaire niet voor. Maar wel de terechte vrees van de Emiraten, Saoedi-Arabië, Israël en Qatar dat die het doelwit worden van Iraanse tegenaanvallen. Vooral Qatar ligt gevoelig, want daar is de grootste Amerikaanse militaire basis  in de regio. Sterker nog: vanuit die basis zou een aanval op Iran worden aangestuurd. Durft Trump het aan? Of wordt het weer zo’n zelfde rode lijn als van Eisenhower, Bush en Obama. Het worden spannende dagen.See omnystudio.com/listener for privacy information.

De angel mag voor nu dan even uit de spanningen tussen Europa en Amerika zijn gehaald, na het gesprek van Rutte en Trump over Groenland. Dat wil niet zeggen dat het probleem is opgelost. David van Weel, demissionair minister van Buitenlandse Zaken, ziet dat 'de wereld van de machtspolitiek terug is', nu Amerika echt een andere koers vaart. Europa-verslaggever Geert Jan Hahn heeft het laatste nieuws uit Davos en blikt vooruit op de ingelaste EU-top. Luister ook | De Alliantie: 1 jaar Trump Desondanks ziet Van Weel nog wel aanknopingspunten voor de samenwerking tussen Amerika en Europa. 'We delen nog altijd veel waarden met de Verenigde Staten. De markten reageerden negatief, er is geen enkel draagvlak onder de bevolking van Amerika. Amerika is ook niet alleen maar de president.' Toch vindt Van Weel wel dat Europa door moet gaan met het opbouwen van eigen macht en kracht. Lees ook | Rob de Wijk: ‘Machtspolitiek zit niet meer in de genen van Europeanen’ Vraagtekens bij Board of PeaceIn Davos presenteerde Trump ook zijn Vredesraad (Board of Peace). Hier willen veel Europese landen niet aan meedoen. Minister Van Weel heeft ook zijn vraagtekens bij deze raad. 'Die board of peace lijkt te impliceren dat het niet alleen gaat over Gaza, wat volgens de VN-resolutie wel de bedoeling is, maar een breder doel lijkt te hebben.' Wat Van Weel betreft moet deze Vredesraad niet een vervanging van de VN worden. Luister ook | ‘Groenland annexeren is heel makkelijk voor Amerika’ Militaire afhankelijkheid van Amerika Nu de spanningen met Amerika verder opliepen deze week rijst de vraag of we ook op het gebied van militaire veiligheid minder afhankelijk van de Verenigde Staten moeten worden. Zoiets is mogelijk, denkt Bart van den Berg, hoofd veiligheid en defensie bij Instituut Clingendael. Al plaatst hij er wel kanttekeningen bij. 'Het kost veel tijd en geld, al ligt dat er ook weer aan hoe geavanceerd je je eigen militaire hardware wil maken.' Luister ook | Amerika Podcast Trump heeft Groenland binnen volgens Fox News | Postma in Amerika Amerika-correspondent Jan Postma heeft de hele avond naar Fox News gekeken. En daarin zag hij hoe de zender lyrisch was over de uitkomst van het gesprek van de president met NAVO-chef Rutte.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Knallende ruzie met Amerika is niet nieuw, maar een president die de NAVO de nek omdraait en een concurrent voor de Verenigde Naties opzet is absoluut een novum. De affaire-Groenland is geen oorzaak maar aanleiding, en dat de NAVO-bondgenoten niet meer anders kunnen dan Trump de wacht aanzeggen is evident. Zijn ‘vredesraad’ als alternatief voor de VN, waarvan hij walgt, zal hopelijk door meer landen dan alleen Frankrijk worden genegeerd.  Frankrijk speelt in de bonje binnen de NAVO graag een hoofdrol. In 1966 trok president De Gaulle  zijn land terug uit de militaire alliantie, omdat hij vond dat Amerika te dominant was en zijn land verhinderde een eigen buitenlandbeleid te voeren. Dat was een geopolitieke dreun, alleen al omdat het NAVO-hoofdkwartier halsoverkop weg moest uit Parijs. Daardoor kwam het in Brussel terecht. Pas in 2009 keerde Frankrijk, onder Sarkozy, terug in de NAVO.  In 2003 ontstond opnieuw een knetterende ruzie tussen Amerika en Frankrijk. President Chirac verzette zich tegen het voornemen van George Bush om Irak binnen te vallen. De massavernietigingswapens waarover Bush het steeds had waren door een VN-onderzoekscommissie niet gevonden. Er volgde over een weer een diplomatieke scheldkanonnade, overgenomen door burgers, buren en buitenlui in beide landen. In Frankrijk ontstond een kopersstaking tegen Amerikaanse producten, in Amerika heetten French fries plotseling Freedom fries.  Wat er nu gebeurt is veel ernstiger. Voor de toch al rammelende NAVO is de Groenland-kwestie een doodklap. Hoe het ook afloopt, de NAVO moet door zonder de VS.  En dan die absurde ‘vredesraad’, aanvankelijk bedoeld om vrede in Gaza te bevorderen, maar inmiddels uitgedijd tot een ratjetoe van landen, waaronder Rusland, Belarus, Oezbekistan en Vietnam. Die gaan, uiteraard onder de bezielende leiding van de Grote Roerganger zelve, voor vrede zorgen in de hele wereld. Deelname is voor drie jaar, wie langer mee wil doen krijgt een factuur van een miljard dollar  – volgens Trump bedoeld voor de wederopbouw van Gaza. President Macron  was de eerste die bedankte voor de eer, met een geconditioneerde Trumpiaanse reflex: dan krijgt Frankrijk een extra importheffing van 200 procent. Op 7 januari trok Trump zijn land terug uit 31 VN-organisaties, nadat hij al uit de Wereld Gezondheidsorganisatie en het Parijse klimaatakkoord was gestapt. De nieuwe ‘vredesraad’ is de volgende stap. Wat doe je als je zo een hekel hebt aan de VN? Dan richt je een concurrent op, en benoemt jezelf tot baas. Het valt te hopen dat fatsoenlijke landen deze klip omzeilen. Hongarije, Vietnam, Kazachstan, Oezbekistan en Belarus hebben al toegezegd. Laten we het daarbij houden.  See omnystudio.com/listener for privacy information.

In het vervolg van De Alliantie praten we over de binnenlandse effecten van de terugkeer van Donald Trump in het Witte Huis. De president beloofde Amerika een gouden eeuw. Maar is daar iets van terug te zien? En hoe moet Europa nu de komende drie jaar met Trump en Amerika omgaan? De afgelopen weken gaat het in Amerika veel over de Amerikaanse vreemdelingenpolitie ICE, nadat een ICE-agent Renee Good doodschoot in Minneapolis, Minnesota. Welke impact heeft dat op de Amerikanen. En hoe moeten we Trump nu definiëren? De geopolitieke kopstukken van BNR: - Buitenlandcommentator Bernard Hammelburg, van BNR De Wereld en de Amerika Podcast. - Europa-correspondent Stefan de Vries, van de podcast Make Europe Great Again. - Hoogleraar internationale betrekkingen Rob de Wijk, van Boekestijn & De Wijk. - En in Washington, Amerika-correspondent Jan Postma van de Amerika Podcast Presentatie: Liesbeth Staats  Redactie: Luc de Klerk & Michaël Roele Montage: Jeanne Heeremans See omnystudio.com/listener for privacy information.

Donald Trump is precies één jaar terug in het Witte Huis. En in die twaalf maanden tijd kwam hij op ramkoers te liggen met bondgenoten, instituties en regels die decennialang vanzelfsprekend leken. Denk daarbij aan de wereldwijde handelsoorlog, militair ingrijpen in Venezuela, een breuk met Europa en het maximaal oprekken van zijn presidentiële macht. We kijken terug op het afgelopen jaar, en kijken wat dit voor ons betekent. Amerika staat niet langer aan onze kant, dat is nog eens glashelder geworden nu Trump opnieuw met importheffingen is gekomen. Deze keer vanwege de kwestie-Groenland. Voor BNR de gelegenheid om enkele van onze geopolitieke kopstukken bij elkaar te roepen in een Alliantie. De geopolitieke kopstukken van BNR: - Buitenlandcommentator Bernard Hammelburg, van BNR De Wereld en de Amerika Podcast. - Europa-correspondent Stefan de Vries, van de podcast Make Europe Great Again. - Hoogleraar internationale betrekkingen Rob de Wijk, van Boekestijn & De Wijk. - En in Washington, Amerika-correspondent Jan Postma van de Amerika Podcast Presentatie: Liesbeth Staats  Redactie: Luc de Klerk & Michaël Roele Montage: Jeanne Heeremans See omnystudio.com/listener for privacy information.

Dit is een extra aflevering van de BNR-podcast Make Europe Great Again, over de importheffingen van Trump voor Europese landen, naar aanleiding van de spanningen rond Groenland. Stefan de Vries, Geert Jan Hahn, Michal van der Toorn en Luc de Klerk praten je bij. Luister ook | Make Europe Great Again Donald Trump gooit opnieuw een geopolitieke handgranaat: Importheffingen voor Europese landen die militairen naar Groenland sturen. Tien procent nu, 25 procent dreigt later. Wat is hier precies gebeurd, en waarom nu? In deze extra MEGA-aflevering nemen we je in mee langs de Europese reacties 🇪🇺van Ursula von der Leyen en António Costa tot nationale leiders. Hoe serieus is de dreiging van een handelsoorlog? En welke opties liggen nu op tafel, van diplomatie tot de Europese 'bazooka'? 💥 🎙️Make Europe Great Again! is een podcast van BNR, waarin we dagelijks inzoomen op de worstelingen van Europa. Onze Europakenners geven jou elke maandag tot en met donderdag een update in ongeveer 10 minuten, over hoe Europa zich handhaaft in de tijd van Donald Trump, Vladimir Poetin, Ursula von der Leyen en Xi Jinping. Vind je ons leuk? Geef ons dan een kleine recensie of een paar sterren in je favoriete podcast-app. 📱Volg en abonneer je, zodat je geen aflevering mist! Vandaag krijg je het Europese nieuws van Stefan de Vries, Europaverslaggever bij BNR. 📻 Wil je nog meer horen over Europa? Luister dan elke werkdag om 16.15 uur en 18.15 uur naar de Avondspits. Van Breda tot Bratislava: Make Europe Great Again! See omnystudio.com/listener for privacy information.

Of Amerika Groenland daadwerkelijk in gaat lijven is nog de vraag, maar moeilijk is dat niet. Dat zegt Pieter Feith, voormalig topdiplomaat bij de NAVO en de Europese Unie, in BNR De Wereld. 'Je stuurt wat mariniers naar Groenland, wat douaneambtenaren, je hijst de vlag en je bent al een heel eind’. Luister ook | 'Annexatie Groenland kan doodsteek voor de NAVO zijn’ Volgens Feith wil Trump Groenland vooral inlijven om aan zijn 'legacy' te werken, ondanks dat dat helemaal niet hoeft. Volgens een verdrag uit 1951 kan Amerika militair al doen wat het wil op Groenland. Wel is het zo dat wij in Europa het strategisch belang van Groenland hebben onderschat. Feith verwijst daarbij onder meer naar de vele mineralen. Dat het conflict nu zo hoog oploopt is een slechte zaak denkt Feith. 'De voortekenen voor de NAVO zijn heel slecht.' Lees ook | Trump wil Iran wel aanvallen, maar kan dat eigenlijk niet, ‘zouden in lastige situatie komen’ 'Iran heeft nog nooit zo zwak gestaan, maar we mogen het niet onderschatten' De protesten in Iran houden aan en het dodental loopt op naar vele duizenden. Of de huidige Islamitische Republiek gaat vallen is onzeker. Wel heeft Iran nog nooit zo zwak gestaan als nu, denkt Derk Boswijk, buitenlandwoordvoerder voor het CDA in de Tweede Kamer. De kanttekening die we daarbij moeten plaatsen is wel dat Iran militair niet te onderschatten is. '‘Het is naïef om te denken dat je het Iraanse regime weg krijgt met een aanval’, daarom snapt Boswijk ook dat Amerika voor nu af heeft gezien van een ingreep zoals in Venezuela bijvoorbeeld. Lees ook | Zelensky roept noodtoestand uit, Rusland bereidt nieuwe bombardementen voor Niet Poetin maar Zelensky houdt de boel op volgens Trump Terwijl de wereld met zorg kijkt naar de gebeurtenissen in Iran, Venezuela en Groenland, voert Rusland nog steeds oorlog met en in Oekraïne. Toch is volgens Trump niet Poetin maar Zelensky het grote obstakel. Europa-verslaggever Geert Jan Hahn legt uit waarom, en kijkt naar de diplomatieke mogelijkheden die Europa en Zelensky nog hebben. Luister ook | Amerika Podcast 'It's the economy stupid' op z'n Trumps | Postma in Amerika Donald Trump wilde het deze week eens niet over de oorlogen hebben die hij al zou hebben beëindigd, nee de economie was nu aan de beurt. Al kregen ook daar de Democraten er weer flink van langs, zag Amerika-correspondent Jan Postma.See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de journalistiek bestaat een gouden regel: als er extreem weer is, is dat altijd het grootste nieuws. Grote hitte, bittere kou, extreme regen, zware storm – het wordt gegarandeerd de opening van het nieuws. Eerst het weer, dan pas de kabinetsformatie, Oekraïne, Gaza of Groenland. We hebben het de afgelopen weken meegemaakt, maar in het buitenland keken ze er met verbazing en enig leedvermaak naar. Kom op, zeg, zijn die stoere Hollanders, met hun enorme schaatsprestaties, vergeten wat een pak sneeuw of een bevroren trottoir betekent? Beelden van uitglijdende mensen op de Amsterdamse Prinsengracht, die er niet in slaagden een bevroren brug op te komen, werden wereldwijd door miljoenen kijkers gezien. De Finse Helsinki Times  was verbaasd. De Britse krant The Guardian vroeg zich af waarom Nederland, in tegenstelling tot andere landen, niet meer voorbereid is op ijskou en sneeuw. Waarom had Schiphol onvoldoende capaciteit om vertrekkende vliegtuigen ijsvrij te maken, en moest de KLM halsoverkop een tankauto naar Duitsland sturen om 100.000 liter antivries te halen? Gestrande passagiers, niet rijdende bussen, bevroren wissels op het spoor, en vooral al die stuntelende burgers op bevroren straten – waren we wel in Nederland?  In 1961, schrijft The Guardian, lag er 23 dagen sneeuw, tegenwoordig gemiddeld hooguit drie dagen. De krant heeft een punt. In 1963 stonden op het bevroren IJsselmeer verkeersagenten en kon je met de auto naar Marken of Stavoren. Er werd zelfs een autorally georganiseerd. Hendrik Avecamp schilderde, net als andere Hollandse meesters, in de 16e eeuw talrijke vrolijke taferelen op het ijs en in de sneeuw. Dat was een periode met jarenlang zeer koude winters, die tot midden 19de eeuw zou duren en de Kleine IJstijd  wordt genoemd. Die volgde trouwens op een periode die zo warm was dat er in Nederland duiven werden geteeld. Klimaatverandering was er toen ook. Nog niet zo lang geleden vroren de Amsterdamse grachten zeer regelmatig dicht.  Verantwoordelijke ambtenaren en bedrijfsdirecties zien het gestuntel hopelijk als een wijze les. Wegen en fietspaden strooien voordat de bui komt, startbanen ijsvrij houden, koffie en broodjes verzorgen voor gestrande passagiers, verwarmingen op wissels. Als de klimaatactivisten hun zin krijgen en we remmen de opwarming van de aarde, komen er misschien wel weer vaker winterstormen. Maar wat er ook gebeurt, in de politiek, in Oekraïne, Gaza of Groenland, extreem weer blijft altijd de opening van het nieuws.See omnystudio.com/listener for privacy information.

De Amerikaanse uitlatingen over Groenland zijn zeer zorgwekkend, zegt oud-NAVO-baas Jaap de Hoop Scheffer in BNR De Wereld. 'Als je het diplomatiek bekijkt kan een eventueel militair ingrijpen de grootste crisis binnen de NAVO worden. Als je het ondiplomatiek bekijkt kan het een redelijke doodsteek zijn.' Wat De Hoop Scheffer betreft is Europa te voorzichtig richting Amerika. Luister ook | 'Rusland is doodsbang voor het twintigpuntenplan' 'Ik zou mij kunnen voorstellen dat wij binnen NAVO/Europese Unie een strategie ontwerpen voor het hoge noorden, het Arctische gebied', zegt De Hoop Scheffer na een vraag van Europa-verslaggever Geert Jan Hahn. Hij vervolgt: 'Ook moet Mark Rutte als secretaris-generaal achter de schermen de Amerikaanse president bij de les houden, al denk ik dat hij dat wel doet. En Europese leden en NAVO-leden zouden allemaal de Amerikaanse ambassadeurs moeten ontbieden', betoogt De Hoop Scheffer. Ook wijst hij erop dat er binnen het Amerikaanse Congres een groot draagvlak is voor de NAVO. Hier moeten Europese politici wat hem betreft op inzetten. De aanval op Venezuela van de VS kwam voor De Hoop Scheffer toch als een verrassing. 'Er gaat dan toch een enorme schokgolf door je hoofd. En mijn tweede gedachte was dat ik mij afvroeg hoor hier in Peking en Moskou naar worden gekeken.' Luister ook | Trump voert druk op Venezolaanse vicepresident Delcy Rodriguez op Amerikaanse strategie met Venezuela 'weinig hoopgevend' Veel Venezolanen zijn blij dat Nicolas Maduro weg is, maar sprake van optimisme is er niet. Zeker niet nu Maduro – al dan niet tijdelijk – wordt opgevolgd door zijn vicepresident. Amerika is ondertussen met een driestappenplan gekomen voor de toekomst van Venezuela. En Amerika neemt de controle over de olie-export over. Volgens president Trump kan de Amerikaanse aanwezigheid in Venezuela nog jaren duren. 'Het is allemaal niet hoopgevend', zegt Barbara Hogenboom, hoogleraar Latijns-Amerikastudies en directeur van het Centrum voor Studie en Documentatie van Latijns-Amerika aan de Universiteit van Amsterdam. Luister ook | Amerika Podcast Zelfs Trump schrikt wel eens van hardliner Stephen Miller | Postma in Amerika Met de Amerikaanse aanval op Venezuela, en de dreiging van een aanval op Groenland, popt één naam vaker op: Stephen Miller. Deze adviseur van Trump is heel erg belangrijk op het gebied van Trumps buitenlandbeleid, ziet Amerika-correspondent Jan Postma.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Diplomaten bij de Verenigde Naties worden er kennelijk op getraind hun gevoel voor humor te onderdrukken. Zo kon er tijdens de zitting van de Veiligheidsraad over Venezuela geen lachje af toen Vasily Nebensya, de Russische ambassadeur en een ras-acteur, een vlammend betoog hield over het schaamteloze Amerika dat een soevereine staat was binnengevallen. Een flagrante schending van de internationale normen, vond hij. Het kan niet anders dan dat zijn collega’s het liefst in schaterlachen waren uitgebarsten: hee, Vasily, is Oekraïne dan géén soevereine staat?  Vasily’s hoogste baas, Poetin, moet zwaar de pest in  hebben. De stunt die Trump uithaalde in Venezuela was zo ongeveer wat hij zelf op 24 februari 2022 van plan was, toen zijn leger Oekraïne binnenviel. Snel doorrukken naar Kiev, Zelensky in de boeien slaan en afvoeren en de hegemonie over het land in handen nemen. In plaats daarvan begon een bloedige oorlog, die nu al bijna vier jaar duurt. Een grote tragedie, en een spectaculaire afgang voor het blunderende moederland.  Poetin noemt Venezuela een bondgenoot, en heeft, samen met China, jaren kunnen profiteren van de olie, die nu weer goeddeels naar Amerika zal gaan. Maar ook van het strategische voordeel van de relatie met een land dat dicht bij aartsrivaal Amerika ligt. Net als toen Amerika het nucleaire programma van Iran in puin schoot, en toen het Syrische regime ineenstortte, verloor Poetin opnieuw een bondgenoot. Hij is ook een realist, die de storm in alle drie de gevallen zag aankomen. En die uiteindelijk geen poot voor zijn bondgenoten uitstak. En vermoedelijk ook de militaire middelen mist om echt iets te kunnen betekenen.  Maduro maakte dezelfde misrekening die Khamenei in Iran en Assad in Syrië maakten: rekenen op Russische steun. In oktober vroeg hij, volgens de Washington Post, Poetin om drones, raketten en radars. Het verzoek werd genegeerd. In eigen land wordt Poetins frame  steeds meer dat de periferie van Maduro zelf van hem af wilde, en dat het bondgenootschap met Venezuela feitelijk al niets meer voorstelde. In het geopolitieke spel is Poetin opnieuw de verliezer. Al helpt die vaststelling de Oekraïners niet. Integendeel, Poetin zal de strijd opvoeren, in de hoop dat hij de oorlog alsnog kan winnen, en de illusie dat hij ooit nog de positie van wereldleider kan terugwinnen.See omnystudio.com/listener for privacy information.

De Amerikaanse president Donald Trump heeft de aanval geopend op de Venezolaanse vicepresident Delcy Rodríguez. In een interview dit weekend met The Atlantic zei Trump al dat mevrouw Rodríguez 'een nog hogere prijs zal betalen dan de afgezette president Maduro als zij niet doet wat juist is'. Toch ziet buitenlandcommentator Bernard Hammelburg ook dat een interim-periode van Rodriguez voor Trump best acceptabel kan zijn. In Europa blijven de reacties ondertussen voorzichtig. De actie van Trump wordt niet veroordeeld door Europese leiders, zo ziet Europa-verslaggever Geert Jan Hahn. Luister ook | Extra: Amerika valt Venezuela aan, Maduro opgepaktSee omnystudio.com/listener for privacy information.

Amerika heeft een aanval uitgevoerd op Venezuela. Daarbij is de Venezolaanse president Nicolas Maduro opgepakt, samen met zijn vrouw. Dat heeft president Trump bekendgemaakt. In deze extra nieuwsuitzending praat Mark Beekhuis met buitenlandcommentator Bernard Hammelburg en andere gasten. Lees ook | Liveblog Venezuela Amerika-correspondent Jan Postma volgt met ons de speech die Trump geeft en legt uit hoe er in Amerika op deze actie gereageerd wordt. In Venezuela zelf zijn de mensen blij, maar ook bezorgd over wat er nu komen gaat, legt de Nederlands-Venezolaanse Hilde van de Wel-Gonzalez uit. En hoogleraar oorlogsstudies Frans Osinga beschrijft hoe Amerika deze actie heeft opgezet. Duidelijk is ook dat deze actie volgens het internationaal recht niet kan, ziet universitair hoofddocent Marieke de Hoon van de Universiteit van Amsterdam. In de regio zelf is het nog opvallend rustig ziet Curaçao-correspondent Oscar van Dam. Vandaag begint daar gewoon het carnaval-seizoen. Toch leggen Van Dam en VVD-buitenlandwoordvoerder Eric van der Burg uit wat Nederland nu moet doen om Aruba, Curaçao en Bonaire te beschermen.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Rusland is woest op Oekraïne omdat het een datsja van Poetin in de provincie Novgorod zou hebben aangevallen. Volgens Rusland-expert Hubert Smeets, van Raam op Rusland en columnist bij NRC, klopt hier niets van en gaat er iets anders achter schuil. 'Rusland is eigenlijk doodsbang voor dat twintigpuntenplan waar Zelensky met Trump over heeft gesproken.' Bernard Hammelburg gaat met Smeets in gesprek. Luister ook | 'Europa praat te weinig met Trump' Dat de aanval op de datsja een verzinsel is leidt Smeets af aan het feit dat het Russische ministerie van Defensie en de inlichtingendiensten hier niets van wisten. Het was juist Sergej Lavrov, de Russische minister van Buitenlandse Zaken, die het nieuws naar buiten bracht. Verder leveren de Russen geen bewijs. Ook buurtbewoners zeggen niets van een aanval te hebben gemerkt. Volgens Smeets zag Rusland dat Trump en Zelensky, voor Rusland dan, te veel consensus met elkaar hadden bereikt. Maar het Kremlin heeft helemaal geen oren naar dit plan. Lees ook | Poetins buren: niets gemerkt van massale droneaanval op woning 'Uitgesloten dat Rusland zal instemmen met een Europese stabilisatiemacht' Nog niet alles van het plan is bekend, maar wel is duidelijk dat er een stabilisatiemacht moet komen om een eventueel bestand te handhaven. Het ligt in de lijn der verwachting dat dit door Europese militairen gedaan moet gaan worden. Volgens Smeets is dit onacceptabel voor Rusland. 'Uitgesloten dat Rusland zal instemmen met een Europese stabilisatiemacht’. Eerder zei Lavrov al dat Europese militairen in Oekraïne een legitiem doelwit voor Rusland kunnen zijn. Opvallend is wel dat Trump Poetin lijkt te geloven over die aanval. Volgens Trump hoorde erover van van Poetin zelf. Trump noemt het niet het juiste moment voor zo'n actie, nu de gesprekken over een bestand zich in zo'n kritieke fase bevinden. Dat zijn ook de geluiden uit het Kremlin.See omnystudio.com/listener for privacy information.

Wat past ons journalisten op deze laatste dag van het jaar nou beter dan een diepe buiging voor Donald Trump en onze grote erkentelijkheid voor de ontelbare verhalen waarmee hij ons heeft overspoeld.  En gelukkig is het einde nog niet in zicht. Wees niet verbaasd als hij al in september begint met een campagne waarin hij de uitkomst van de Congresverkiezingen in november vervalst en gestolen gaat noemen. Want er is een kans dat zijn Republikeinse partij zetels verliest. ‘Stop the steal’ is een strijdkreet die nog wel een seizoen meekan.  Aparte man, deze kampioen-nieuwsmaker. Je moet goed zoeken om een staatshoofd te vinden dat in zijn kerstboodschap de volgende zin gebruikte: ‘Gelukkig kerst voor iedereen, inclusief het tuig van Radicaallinks dat alles in het werk stelt om ons Land te vernietigen en daarin ernstig faalt’.  De man die zegt 8 oorlogen te hebben beëindigd, waaronder een niet bestaande tussen Egypte en Ethiopië, al hebben ze ruzie over een stuwdam, een oorlog in Congo die nog steeds voortwoedt, een mysterieuze tussen Servië en Kosovo. Een man die, ondanks sussende woorden van wensdenkers als Mark Rutte, de hechte eenheid binnen de NAVO heeft veranderd in een transsectionele overeenkomst met de wapenverkoop als uitgangspunt. Een man die gestaag de rechtsstaat ontmantelt.  Wat kunnen we het komende jaar verwachten? Misschien de vervulling van zijn wens om Groenland te kopen. Er ligt een mooie kans. Denemarken, waarvan de autonome staat Groenland, met een luidruchtige onafhankelijkheidsbeweging, nog steeds deel uitmaakt, zit met een probleem. Door het totale wegvallen van de briefpost-inkomsten werd besloten het postbedrijf geheel op te heffen, tot groot ongenoegen van veel Denen. Als Denemarken Groenland verkoopt is de opbrengst ruim voldoende om het postbedrijf te redden. Iedereen gelukkig, en Trump kan de volgende niet bestaande oorlog aan zijn lijstje opgeloste oorlogen toevoegen – nummer acht.  Uit goede bron horen we dat Trump ook is benaderd door de besturen van Ajax en Feyenoord om te onderhandelen tussen de Amsterdamse F-site en het Rotterdamse Vak-S over vrede tussen deze iconische clubs. En die gaan uit zijn hand eten, want de sanctie heeft hij al gereed: als er geen vrede komt, weigert hij elke speler die ooit voor Ajax of Feyenoord heeft gespeeld een visum voor het WK. Trumps negende vrede. Wat Amerika beslist gaat uiteindelijk ook altijd over ons. Kortom: chapeau, verlaat ons niet en ga zo door, Donald. Hoed ons voor de verveling.See omnystudio.com/listener for privacy information.

2025 was het jaar waarin één naam de wereldpolitiek domineerde: Donald Trump. Van Oekraïne tot aan Venezuela en van Gaza tot aan Brussel, overal liet hij zijn stempel achter. Zijn invloed is geen golf, maar een storm die over de hele wereld raast. Volgens oud topdiplomaat Ron Keller had Europa Trumps terugkeer niet als een verrassing mogen ervaren. Zijn afstandelijke houding tegenover Europa, de NAVO en multilaterale samenwerking was al zichtbaar tijdens zijn eerste termijn en lag vast in documenten van conservatieve denktanks. Toch bleef Europa reactief. 'We hadden met een duidelijke Europese visie naar Washington moeten gaan,' stelt Keller. Het gebrek aan samenhangend Europees buitenlands en veiligheidsbeleid maakt dat het initiatief steeds bij Trump ligt en niet bij Europa zelf. Luister ook | Europa is onmisbaar voor de VS In de oorlog in Oekraïne ziet Keller hoe Trumps isolationistische reflexen direct doorwerken. De Amerikaanse militaire en financiële steun is weggevallen, waardoor Oekraïne diplomatiek zwakker staat dan enkele jaren geleden. Trump kijkt volgens Keller niet primair naar Oekraïne, maar naar een wereldorde waarin grootmachten onderling invloedssferen verdelen. In dat beeld is Oekraïne een hinderlijke factor voor de Amerikanen. Lees ook | Zelensky onthult volledig 20-puntenplan voor vrede, gesteund door Oekraïne en VS In Gaza is het beeld dubbel. Keller erkent dat Trump een doorslaggevende rol speelde bij het bereiken van een bestand. Dat is van grote humanitaire waarde, maar vrede is volgens hem iets anders dan een wapenstilstand. De vervolgstappen; ontwapening van Hamas, een stabiel bestuur en regionale betrokkenheid, zijn onzeker. Europa staat opnieuw langs de zijlijn, terwijl het juist hier een grotere rol zou kunnen spelen in fase twee en drie van het vredesproces. Lees ook | Amerikaanse minister zegt hardop: ons doel is Maduro verwijderen Ook in Venezuela volgt Trump een bekende lijn. Trump combineert economische belangen  met politieke druk op het regime van Maduro. Een militaire interventie acht Keller onwaarschijnlijk, maar de verhoogde Amerikaanse aanwezigheid in het Caribisch gebied vergroot de spanningen. Dat raakt Europa, bijvoorbeeld via vluchtelingenstromen richting het Caraïbische gedeelte van het Nederlandse Koninkrijk. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Op 26 december 1991 schreef de toenmalige correspondent van de New York Times in Moskou, Serge Schmemann, een aangrijpend stuk over het einde van de Sovjetunie. Hij koos de vorm van een necrologie. Wat een vondst.  ‘De Sovjet-staat’, zo luidde de eerste zin, ‘gedurende zijn korte maar tumultueuze geschiedenis gekenmerkt door grote verworvenheden en vreselijk lijden, is vandaag, na een lang en pijnlijk verval, gestorven. Hij was 74 jaar oud.’ Hopelijk is het allemaal minder dramatisch, maar in een groot deel van Europa heerst een vergelijkbaar sentiment over onze tijd: het einde van de schijnbaar in gietijzer gegoten alliantie met de Verenigde Staten. Al het gepraat over de dreiging van oorlog op het Europese continent, het aanleggen van noodpakketten, bezorgde ministers van Defensie en het groeiende besef dat de grote, strategische paraplu waaronder we sinds de Eerste Wereldoorlog konden schuilen wordt opgeklapt, markeert het afscheid van een tijdperk.  Hoewel gemijmer zinloos is, moeten we ons wel afvragen of Amerika beseft wat het verliest, niet alleen historisch en cultureel, maar puur strategisch. Het land wilde niet meedoen aan de Eerste Wereldoorlog tot 1917, toen Duitse onderzeeërs het passagiersschip Lusitania tot zinken brachten. De Amerikanen dachten dat de Britten garant stonden voor de verdediging van de Atlantische Oceaan, maar toen de Lusitania zonk beseften ze dat de oorlog in Europa tot aan hun oostkust kon komen. In de Tweede Wereldoorlog deed zich iets vergelijkbaars voor. Onder druk van de isolationistische en pro-Duitse ‘America First’ beweging eind jaren ’30, kreeg president Roosevelt het Congres niet mee om te luisteren naar de smeekbedes van Winston Churchill om Groot-Brittannië te steunen. Tot 7 december 1941, toen Japan met de aanval op Pearl Harbor de VS de oorlog in sleurde. Ook de Pacific bood, net als de Atlantische Oceaan, geen garantie voor veiligheid.  In de fragiele situatie in Oekraïne en de waarschuwingen over gevaar voor de rest van Europa zou Donald Trump de historische parallel moeten zien. Als Europa valt, is er alleen nog een oceaan, en die doorkruist Rusland permanent. De explosieve ontwikkeling van de Chinese krijgsmacht, met vliegdekschepen, jachtvliegtuigen en onderzeeërs, bedreigt de Amerikaanse westkust. Dat houden zelfs nieuwe Amerikaanse schepen van de Trump-klasse niet tegen. De uitdaging voor diplomaten  zit ‘m niet in het bedelen of Trump alsjeblieft met ons mee blijft doen, en de beschermende paraplu niet helemaal opklapt, maar in het laten zien dat Europa – hoezeer Trump ook op ons neerkijkt – onmisbaar is voor de Amerikaanse veiligheid. De lessen van twee wereldoorlogen zijn overtuigend: Amerika heeft een primair belang: niet ons, of Oekraïne, maar zichzelf.See omnystudio.com/listener for privacy information.

De bevroren Russische tegoeden zijn hard nodig voor Oekraïne, want op dit moment is de steun die wij leveren niet genoeg, dat zegt demissionair minister van Defensie Ruben Brekelmans tegen Bernard Hammelburg in BNR De Wereld. Volgens Brekelmans zijn de risico's van het inzetten van die tegoeden voldoende afgedekt om een besluit te kunnen nemen op de Europese top in Brussel. Luister ook | Ollongren over Trump-strategie van Rutte: ‘Niet een strategie die op de lange termijn werkt’ België ligt op dit moment nog dwars, maar er zijn meer Europese landen die hun twijfel laten doorschemeren, waaronder Italië. 'Nederland en de noordelijke landen doen veel, maar andere landen weer minder. We hebben die tegoeden nodig om het gat te dichten.' Ook zegt Brekelmans dat het voor Oekraïne een groot voordeel heeft. 'Als we dit doen dan weet Oekraïne dat het niet alleen in de komende maanden, maar ook in de komende jaren kan rekenen op onze steun.' De vredesbesprekingen verlopen ondertussen moeizaam. Poetin weigert concessies te doen, tegelijkertijd wordt door Amerika wel verwacht dat Oekraïne concessies doet. Toch ziet Brekelmans dat Amerika nog wel onze bondgenoot is, ondanks de kritiek op Europa wat betreft onze inzet voor Oekraïne, onze democratie en hoe we omgaan met migratie. Wat Brekelmans betreft heeft Amerika een punt als het om het militaire en migratie gaat. Lees ook | Oekraïne ziet bevroren Russische tegoeden langzaam uit het zicht verdwijnen 'Bevroren tegoeden inzetten kan niet' Het inzetten van de bevroren tegoeden is juridisch een heet hangijzer. Volgens sanctierechtadvocaat Heleen over de Linden kan het juridisch gezien niet. Ze wijst erop dat er nog geen uitspraak van een rechter is geweest over herstelbetalingen van Rusland aan Oekraïne, ook al is het nog zo misdadig wat Rusland doet en verdient Oekraïne volgens Over de Linden alle steun. Europa-verslaggever Geert Jan Hahn is aanwezig op de Europese top en peilt de stemming. Volgens hem moet er vandaag of morgen een besluit worden genomen en is dit het enige plan wat zou kunnen rekenen op een meerderheid. Al zijn er ook nog andere opties.See omnystudio.com/listener for privacy information.

In 1953 was West-Duitsland technisch gezien failliet. De schuld aan zo’n 20 landen was zo ver opgelopen dat terugbetaling onmogelijk was. De schuldeisende landen besloten toen de helft kwijt te schelden en de andere helft te herfinancieren. Een van de belangrijkste steunpilaren was Griekenland. Zonder Griekse steun had de Bondsrepubliek het misschien niet gered. Het was een bijzondere gebeurtenis. Niet alleen was Griekenland zelf straatarm, het was, met 800.000 omgekomen soldaten en burgers, ook een van de zwaarst getroffen landen tijdens de Duitse bezetting, toen nog maar acht jaar achter de rug. In Duitsland liepen oud-SS’ers nog gewoon rond. Maar in de ogen van premier Papagos zou de financiële ondergang van Duitsland desastreus zijn voor heel Europa en dus kwam hij Bondskanselier Adenauer te hulp.  Als het straatarme Griekenland in 1953  bereid was voormalig aartsvijand Duitsland op de been te houden, waarom doen wij dan alsof het overeind houden van Oekraïne alleen maar mogelijk is door de 210 miljard dollar aan Russische cashreserve in te pikken die geparkeerd staat in het buitenland, 185 miljard in België, 18 miljard in Frankrijk en wat kleinere bedragen in Luxemburg, het VK en de VS. Want zo wordt het momenteel geframed: Bart de Wever moet ophouden met dwarsliggen en die 185 miljard  die in België op een rekening bij Euroclear staan, in een internationale hulp-pot voor Oekraïne storten.  De Wever heeft uitstekende argumenten  om zich daartegen te verzetten: het is nog steeds Russisch geld, België is niet in oorlog met Rusland en in een ingewikkeld verhaal over terugbetaling ziet hij helemaal niets. Bovendien is 67 procent van de Belgen het roerend met hem eens.  Maar los van de vraag wie deze zoveelste aanvaring binnen de EU wint: laten we Oekraïne vallen als die paar honderd miljard niet beschikbaar komt? Wordt de oorlog transactioneel à la Trump: we gaan door, maar het geld moet ergens anders vandaan komen? Voor nu zou het voldoende zijn om de Oekraïense staatsschuld te dekken, maar wat doen we als het geld op is?  En Rusland, dat toch al niet bereid is tot een bestand zolang de Donbas niet door Oekraïne is ingeleverd, is dan nóg minder gemotiveerd om concessies te doen. Omgekeerd: als we niet verder willen of kunnen zonder het geconfisqueerde Russische geld, kunnen we dan niet beter meteen de handdoek in de ring gooien? Of zullen we, zoals het vrienden betaamt, tegen Zelensky zeggen: we hebben beloofd dat je op ons kunt rekenen, dus dan kan je op ons rekenen. We toveren het geld dan wel ergens anders vandaan – Eurobonds, of zo. Oekraïne opgeven is geen optie, zoals het voor Griekenland in 1953 geen optie was om Duitsland, het nog maar net verslagen monster, te laten vallen. Visie kost geld, solidariteit ook.See omnystudio.com/listener for privacy information.