Discover
't Gesprek
67 Episodes
Reverse
Nadat hij zelf de helende werking van een vuurloop had ervaren, introduceerde Peter Doll het vuurlopen bij mensen met verslavings- en emotieregulatieproblemen, met wie hij in het Psychiatrisch Centrum Sint Amandus te Beernem op weg gaat. Dit ritueel bestaat erin mensen te laten stil staan bij hun verbinding met hun innerlijk vuur en hun besef hoe ze het doven. Via elkaars verhalen over verlangens en grondende oefeningen versterken ze hun moed, verscherpen ze hun focus en brengen ze hun angsten en weerstanden in beweging. Door hun grenzen te verleggen, verruimen ze hun horizon en maken ze het schijnbaar onmogelijke mogelijk: dat is de magie van het leven. Telkens weer ontdekken ze dat zij hierin niet alleen staan. Gesteund door anderen, doet hun groeiend zelfvertrouwen hen in overgave letterlijk over de hete kolen stappen. Vuurlopen is zoveel meer dan een fysiek gebeuren. Het raakt mensen in alle lagen en haar transformatie kan voor sommigen een krachtige spirituele en religieuze ervaring zijn: een diepe verbondenheid, het zien van elkaars schoonheid en het ons aanvaard en bemind voelen. En zo sluit het prima aan bij het thema van de Week van de Spirituele Zorg dit jaar: ‘Zoeken naar verbinding. De kracht van rituelen in de zorg.’(foto: Peter Doll)
De Alphacursus is een basiscursus in het geloof, die in de parochie van Lokeren al meermaals plaatsvond. Vorig jaar organiseerde priester Orlando samen met enkele jongeren de jeugdversie van deze cursus: tijdens elke bijeenkomst wordt een inleidende video met jongeren als presentatoren, driemaal onderbroken voor uitwisseling. Voor begeleidster Magali en deelnemer Leon was het samenzijn met leeftijdsgenoten een positieve ervaring, die ook blijvend vruchten draagt: zowel niet-gelovigen als gelovigen leren het geloof beter kennen en ervaren een deugddoende verbondenheid. De deelnemers houden blijvend contact tijdens de Mis en via een WhatsApp groep. Er groeide ook een mooi initiatief rond 41 vragen uit de cursus. Hoewel het even wennen is aan de manier van (s)preken in de video’s, was deze eerste Alpha For Youth dus zeker een positieve ervaring.Meer informatie over de jongerenwerking van de parochie in Lokeren vind je op deze link.(foto: Wim Corbeel)
Nathalie Gérardy en Koen Cauberghs zijn pastor in wzc Sint-Rafaël, dat deel uitmaakt van de vzw Zorg-Saam van de zusters Kindsheid Jesu. Op 27 juli, Wereldouderendag, besteden ze bijzondere aandacht aan het thema van dit jaar, ‘Hoop’. Maar eigenlijk schenken zij en het voltallige personeel het hele jaar door aandacht aan de bewoners, onder meer door het project HART, waarbij de H staat voor Hoop en optimisme. Die waarden beleven ze samen in kleine, eenvoudige ontmoetingen. Als pastor hebben Nathalie en Koen ook aandacht voor betekenisvolle momenten, waarbij ouderen met hun zinvragen aan bod kunnen komen, en voor een sterk beleefde liturgie. Belangrijk is dat bewoners blijven ervaren dat ze graag gezien worden, door God en door mensen. Ook hun eigen inbreng en autonomie staan centraal. Zelf brengen zij overigens ook hoop, door hun zorgzaamheid voor elkaar.(afbeelding: Nathalie Gérardy en Koen Cauberghs -c- Wim Corbeel)
Dit jaar viert de gemeente Lede haar 1000-jarig bestaan. Het Mariabeeld van de ‘Zoete Nood Gods’ speelt al eeuwenlang een belangrijke rol in de geschiedenis van de gemeente: men schrijft aan het beeld een mirakel toe, en het stond lange tijd centraal tijdens een Mariale Ommegang in Lede. Van 13 tot 15 juni jongstleden kon je in de kerk terecht voor ‘Bloemen voor #M 1611’, een tentoonstelling met bloemen en poppen die taferelen uit de Ommegang verbeelden, maar ook met een boodschap: als je er in gebed durft op te vertrouwen dat Maria een goed woordje voor je zal doen, kan je jouw noden verhoord zien. Die boodschap spreekt vandaag ook jongeren en andersdenkenden aan, stellen de organisatoren vast. De talloze reacties maken dat zij zeker toekomst zien in 'Bloemen voor #M 1611'. (afbeelding: Wim Corbeel)
Barbara Vermeulen en Bart Sintobin kennen elkaar van twee zomerkampen van MAGIS, één in Portugal en één in Polen. Tijdens zo’n kamp leer je, te midden van een internationaal publiek, God herkennen in je alledaagse leven en in gebed, natuur en dienstbaarheid. Onze gespreksgasten namen daarbij deel aan een experiment: door nooit op voorhand te weten wat de dag zou brengen, leerden ze hun eigen leven in Gods handen te leggen en tegelijk in zelfvertrouwen te groeien. De afwisseling tussen concrete activiteiten en rustmomenten waarbij men terugblikt op die activiteiten, spreken Barbara en Bart bijzonder aan. Tot op vandaag hebben hun ervaringen tijdens de kampen een blijvende positieve invloed op hun geloof en hun leven. (afbeelding: Bart Sintobin en Barbara Vermeulen -c- Wim Corbeel)
Renée Theyssens werkt al een hele tijd voor UP en heeft de werking doorheen de jaren zien evolueren. Maar de essentie bleef: een breed publiek aan studenten op zoek naar zingeving en verbondenheid een warme thuis aanbieden. Studenten Reimond Ngaikpu en Pieter Anseeuw bevestigen dat het werkt: ze vinden zin en gemeenschap bij UP. De parochie heeft bovendien voor elk wat wils, van laagdrempelige tot meer diepgaande activiteiten: kotmaaltijden, Taizévieringen, wandelingen, pelgrimstochten, bijzondere vieringen, noem maar op. Belangrijk is dat iedereen zich bij UP welkom voelt, met bijzondere aandacht voor kwetsbare mensen. Kortom: UP is een plaats waar je ‘vaste grond’ kan vinden.
Lydia Van Calster volgt in Leuven theologie in het Engels. Daarbij leert ze internationale studenten vanuit heel wat verschillende contexten kennen, en dat is verrijkend, want het helpt je te leren luisteren. Precies die laatste houding is belangrijk wanneer het gaat over de ‘historische schuld van de kerk’, die tot op vandaag doorwerkt: je dient op de eerste plaats te leren en te luisteren, en niet meteen in de verdediging te gaan. Dat is ook het verschil met het fundamentalisme in levensbeschouwingen: niet naar anderen willen luisteren en intolerant zijn is nooit vruchtbaar. Tegelijk is Lydia optimistisch: God blijft altijd liefdevol werkzaam onder ons, en hopelijk mag de kerk daar ook in blijven groeien.(afbeelding: -c- Lydia Van Calster)
Elisabeth Wouters en Giacomo Van Craen studeren en zijn geëngageerde gelovigen. Voor hen hangt katholieke hoop samen met het streven naar een betere wereld, respect, vrede, vriendschap en een open kerk. Elisabeth Wouters draagt hiertoe een steentje bij door een kritische studie van de Bijbel en andere oude teksten, Giacomo Van Craen zet zich in als lector en kijkt uit naar een Kaminobedevaart naar Rome tijdens de zomer. Elisabeth vertelt dan weer over de activiteiten die de Kathedraal van Antwerpen organiseert in het kader van het Jubeljaar; een getuigenis van haar eigen moeder in dat verband heeft haar sterk getroffen. Beide jongeren dromen van een kerk die open is voor iedereen. Paus Franciscus is daarbij een voorbeeld en een bron van inspiratie, al is er nog heel wat werk aan de winkel. (afbeelding: Elisabeth Wouters en Giacomo Van Craen -c- Matteo Cillo en Giacomo Van Craen - compilatie Piet Van Hoyweghen)
Glenn ter Veer is sinds twee jaar directeur van het Platform voor Ignatiaanse Spiritualiteit: een naam voor een werk dat eigenlijk al veel langer bestaat. Een bijzondere ervaring van onze gespreksgast met de geestelijke oefeningen bestendigde de centrale rol die ze in zijn leven al speelden. Het team achter het Platform is veelzijdig en richt zich tot zowel Vlaanderen als Nederland. Geestelijke begeleiding, gebedspodcasts en vorming zijn daarbij de pijlers. Het Platform voor Ignatiaanse Spiritualiteit viert dit jaar zijn tienjarig bestaan met een jubileumviering, een boek over geestelijke begeleiding, een reis naar Parijs en andere initiatieven.(foto: Glenn ter Veer -c- Wim Corbeel)
Charlotte Poppe studeert aan de Faculteit Kerkelijk Recht van de KU Leuven. Ze vertelt over de internationale uitstraling die de opleiding heeft. De Spaanse student Johannes Heymans is daarvan een levend voorbeeld. Met veel enthousiasme legt hij uit wat hem bijzonder aanspreekt in de opleiding, en wat kerkelijk recht voor hem in wezen onderscheidt van burgerlijk recht. Dat de Faculteit kleinschalig is, zien beide gespreksgasten als een voordeel. Johannes denkt nog na over zijn toekomst, maar heeft toch een zeker idee over wat hij met zijn diploma Kerkelijk Recht wil aanvangen. En Charlotte getuigt over hoe haar kritische loyauteit tegenover kerk en geloof uitstekend samengaat met de positief-wetenschappelijke insteek van haar opleiding.(foto: Wim Corbeel)
Filip Hacour is verantwoordelijk priester in de Sint-Romboutskathedraal. In deze podcast wandelen we met hem rond in het majestueuze kerkgebouw en ontdekken we heel wat bijzondere plekken die niet alleen de rijke geschiedenis, maar ook een levendige geloofsgemeenschap onthullen. De kapittelzaal bijvoorbeeld, waar mensen elkaar ongedwongen ontmoeten, ook na de zondagsviering; een internationaal welkombord; het graf van kardinaal Mercier en de stemmige crypte waar heel wat aartsbisschoppen begraven liggen; plaatsen waar je een gebed of Bijbelversje kan meepikken; en noem maar op. Tegelijk heeft onze gids het over initiatieven als de Alphacursus of de curieuzeneuzenmis, waarmee hij ook vandaag een warme en gastvrije geloofsgemeenschap mogelijk wil maken. Ook voor de Syrische vluchteling die we onderweg ontmoeten.(foto: Filip Hacour bovenop de Sint-Romboutstoren in Mechelen)
Na de School voor Geloofsverdieping gevolgd te hebben, schreef Anne Deconinck zich in aan het Hoger Instituut Godsdienstwetenschappen in Leuven, en daar heeft ze nog geen seconde spijt van gehad. Ze heeft het in deze podcast over cursussen die haar bijzonder inspireren, over haar persoonlijke geloofsvorming aan het HIGW, over de vreugde van ontmoetingen met docenten en medestudenten, over omkadering, theorie en praktijk, over spiritualiteitsavonden en begeleiding in haar onderscheiding. Kortom: je hele mens-zijn wordt gevormd aan het HIGW. (foto: Anne Deconinck)
‘Gaandeweg. De weg naar binnen’ is dit jaar het thema van de Week van de Spirituele Zorg. Gevangenisaalmoezenier Ilse Van Gorp vertelt hoe gevangenen, hoe sterk ze zich naar buiten toe ook tonen, altijd weer met zichzelf geconfronteerd worden. In die weg naar binnen tracht zij voor hen in een vertrouwelijke sfeer een luisterend oor te zijn. Dat werpt zijn vruchten af, ook bij haar: dankbaarheid en geduld, bijvoorbeeld. En dan is er ook het geslaagde initiatief Tralies uit de weg. Tijdens de Week van de Spirituele Zorg staan in de gevangenis van Brugge enkele activiteiten, onder andere gespreksgroepen, in het kader van het thema.(foto: Wim Corbeel)
Elisabeth Wouters is net afgestudeerd in Leuven en trekt naar Oxford met grote dromen over het bestuderen van het Oude Testament en de rol van vrouwen daarin, onder andere via de studie van oude talen. Sam De Belder en Laurens Maurissen blijven nog even in Leuven hangen, maar dat belet hen niet te dromen van de toekomst. Die dromen zijn al vrij concreet, origineel en ook hoopgevend. Voor het komend jaar hebben zij één groot verlangen gemeen: de studentenkring Katechetika behouden, ook al is dat niet vanzelfsprekend. Voor hen is en blijft onthaal erg belangrijk.
Een nieuw schooljaar is begonnen, ook voor Bart Willemen. Hij wil jongeren uit het zesde leerjaar weer helpen bij het zoeken naar zin, naar hun levensbeschouwing. Het christelijk geloof kan daarbij een inspiratiebron zijn. Wat onze gespreksgast boeit is dat elke godsdienstleerkracht een eigen verhaal heeft gemaakt met het christendom. Precies daarom is een teamgeest onder godsdienstleraren zo belangrijk: hierover uitwisselen verrijkt iedereen. Anders dan catechese kent godsdienstonderricht leerdoelen en wil het kennis evalueren. Maar tegelijk wil het net als catechese helpen om te groeien in (zelf)kennis en (zelf)vertrouwen. Opvallend is verder dat Bart Willemen een godsdienstleerkracht vergelijkt met een boom. Hij eindigt met een oproep in verband met de Hope Happening eind september.
Paul Gielen, voorzitter van de Limburgse Diocesane Bedevaarten, vertelt wat hem sterk treft in Maria, in Lourdes en in de christelijke dienstbaarheid die er concreet gestalte krijgt.Hoewel onze studiogast pas in 2006 voor het eerst naar Lourdes trok, speelt Maria in zijn leven van kindsbeen af een belangrijke rol. Maar in Lourdes krijgt Maria betekenis voor een internationaal publiek, wat leidt tot een uniek gevoel van verbondenheid: met Jezus, met Maria, en ook onder de bedevaarders. Ook de dienstbaarheid, die hem als diaken bijzonder dierbaar is, krijgt in Lourdes een heel bijzonder tintje. Dat vier Vlaamse bisdommen dit jaar samen op bedevaart gingen, versterkte de verbondenheid alleen maar. (foto: Paul Gielen -c- Foto Lacaze Lourdes)
Van 11 tot 25 augustus is het zo ver: na zeven jaar sieren de Virga Jessefeesten opnieuw de straten van Hasselt. De feesten – met daarin centraal de Ommegang – creëren een grote verbondenheid tussen mensen. John Martens, lid van het Virga Jessecomité, legt uit wat er allemaal te gebeuren staat. Hij heeft het ook over de betekenis van Maria voor Hasselt. Ditmaal is het thema van de Ommegang ‘Gesterkt door Maria Virga Jesse’: hoe kan Maria ons inspireren om sterk in het leven te staan? Katlijn Vandebroek stapt mee in de groep ‘gesterkt in vreugde’, die zorgt voor een heuse flashmob. Zij vertelt ook over de bijzondere betekenis van de vorige editie van de Virga Jessefeesten voor haar geloof. (foto: Katlijn Vandebroek en John Martens -c- Wim Corbeel)
Onze interviewgast is al zowat tien jaar misdienaar in Dendermonde, en deed daarvoor al ervaring op in de hoofdstad. Hij plaatst zijn taak helemaal in functie van de eucharistieviering: centraal staat God, en tijdens de viering krijgen we de kans om na te denken over ons eigen leven en handelen en over onze relaties met andere mensen. De liturgische gezangen en het Onze Vader vindt Mateusz bijzonder. Het misdienen helpt hem om meer gefocust te zijn op wat er gebeurt in de liturgie. Dat het aantal misdienaars in Dendermonde de laatste tijd toeneemt, maakt hem blij: het toont de verscheidenheid binnen, en de gastvrijheid van de nieuwe parochie. Hij beschouwt zijn taak als misdienaar dan ook als een dienst aan de gemeenschap; overigens krijgt hij zowel binnen als buiten de kerk positieve reacties wanneer hij vertelt dat hij misdienaar is. Tegelijk is ook een goede begeleiding van de andere misdienaars voor hem belangrijk. Zijn grote droom? Dat de kerk mag blijven groeien als een groep van mensen die bewust bezig zijn met hun geloof.(foto: Amber Van Kersschaver)
Voor de vierde keer organiseerden ze in de Sint-Corneliusparochie van Ninove het afgelopen jaar de Alphacursus, en met succes: : jong en oud, gekende parochianen en nieuwe geïnteresseerden kwamen af op deze laagdrempelige kans tot geloofsverdieping. Tijdens tien avonden beleef je evenveel thema’s aan de hand van een filmpje, uitwisseling en gezellig samenzijn. Organisator Tim Van Nieuwenhove en deelnemers Anne-Marie Vanderoost en Wilfried Smesman vertellen wat hen daarbij deugd deed: het vertrouwen, de openheid, de kans tot échte ontmoeting. Onze gespreksgasten hebben het in deze podcast ook over enkele specifieke thema’s als de Heilige Geest en de voorzienigheid. Wordt vervolgd! (foto: Tim, Anne-Marie en Wilfried - copyright: Wim Corbeel)
100 jaar geleden overleed de zalige priester Edward Poppe op 33-jarige leeftijd. Edward Janssens, de rector van het Heiligdom Priester Poppe, geeft tekst en uitleg. Hij vertelt over de manier waarop priester Poppe hem vandaag nog inspireert, en over de feestelijkheden rond dit jubileumjaar, die op 9 en 10 juni zullen plaatsvinden in Moerzeke. Opvallend is de inhuldiging van een gloednieuw belevingshuis waarin priester Poppe vanuit verschillende invalshoeken wordt belicht.























