Wanneer moederschap anders gaat | Over leven mét je kind na babyverlies

In deze podcast heb ik een gesprek met Maaike. Maaike was 39 weken zwanger toen haar zoontje Nevy plotseling overleden was. Luister naar deze podcast waarin Maaike ons meeneemt hoe zij deze inmens verdrietige gebeurtenis heeft ervaren. Wil jij ook lid worden van de Stillborn Sisterhood? Dat kan. Meld je aan via deze link: ⁠⁠https://desireevannieuwenhoven.nl/sisterhood/⁠⁠ Wil je meer over mijn verhaal lezen of luisteren? In mijn boek Stilgeboren lees je hoe ik van intens verdrietig een gelukkige en vol levenskrachtige vrouw ben geworden. Te bestellen via deze link: ⁠⁠https://desireevannieuwenhoven.nl/boek/⁠

Kayleigh was 12 weken zwanger toen bleek dat haar kindje niet meer leefde en ze door een arbotuspil de zwangerschap liet beëindigen. Een gesprek waaruit blijkt dat door openlijk te praten wat je meegemaakt hebt dit erkenning en herkenning biedt. Babyverlies kan je ook veel brengen. Ook als het babyverlies al 12 jaar geleden gebeurd is. Wil jij ook lid worden van de Stillborn Sisterhood? Dat kan. Meld je aan via deze link: ⁠⁠https://desireevannieuwenhoven.nl/sisterhood/⁠⁠ Wil je meer over mijn verhaal lezen of luisteren? In mijn boek Stilgeboren lees je hoe ik van intens verdrietig een gelukkige en vol levenskrachtige vrouw ben geworden. Te bestellen via deze link: ⁠⁠https://desireevannieuwenhoven.nl/boek/⁠

In deze podcast ben ik in gesprek met Mieke Advocaat. Mieke was zwanger van een drieling maar verloor al vroeg in de zwangerschap twee van haar kindjes. Ze vertelt in deze podcast hoe ze dit ervaren heeft. Een gesprek waaruit blijkt dat door openlijk te praten wat je meegemaakt hebt dit erkenning en herkenning biedt. Babyverlies kan je ook veel brengen. Wil jij ook lid worden van de Stillborn Sisterhood? Dat kan. Meld je aan via deze link: ⁠https://desireevannieuwenhoven.nl/sisterhood/⁠ Wil je meer over mijn verhaal lezen of luisteren? In mijn boek Stilgeboren lees je hoe ik van intens verdrietig een gelukkige en vol levenskrachtige vrouw ben geworden. Te bestellen via deze link: ⁠https://desireevannieuwenhoven.nl/boek/⁠ Wil jij meer informatie over Mieke? Dat kan via deze link: https://miskraambegeleidingtwente.nl/

In deze aflevering spreek ik met Véronique. Haar broer en schoonzus verloren twee zwangerschappen. Ze vertelt wat dit met haar heeft gedaan. Waar ze tegenaan liep in de contacten en hoe ze haar verdriet hierover uiteindelijk heeft geïntegreerd in haar leven. Een warm en openhartig gesprek over het verliezen van twee zwangerschappen en hoe daar zo divers op wordt gereageerd.

De 15-jarige Amanda werd zwanger - terwijl zij goed beschermd had gevreeën met haar vriend - en kreeg vervolgens een miskraam. Ze hadden juist goede voorzorgsmaatregelen genomen omdat ze beiden op school zitten en niet zwanger wilden worden. Toen bleek dat ze zwanger was heeft ze gelijk haar moeder ingelicht. Na een paar weken ging het mis. In dit gesprek vertelt Amanda mij wat dit allemaal met haar heeft gedaan en doet.

In deze podcast spreek ik met Geertje. Zij heeft een elftal kinderen. Van deze elf kinderen leven er twee. Samen spreken we over wat het meemaken van 9! miskramen met je doet. Wat de omgeving doet of juist niet doet. Hoe het na al die jaren met haar gaat en hoe ze destijds de pijn heeft ervaren om elke keer haar potentiële kindje los te laten. De ettelijke keren rouw waar ze doorheen moest. Een warm en liefdevol gesprek tussen twee moeders die beiden een aantal zwangerschappen uit hun vingers hebben zien glippen.

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat korte en langere items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte en babyverlies. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder. In deze aflevering heb ik het over: Heb je het al gehoord? Twee vriendinnen zitten thee te drinken en praten over de dingen die hun bezighouden. Het kunnen ook mannen zijn overigens. Alleen weet ik dan niet of zij dan aan de thee zitten. Geen idee😊. Dan zien ze jou voorbijlopen. Het gesprek maakt een wending en opeens ben jij de hoofdpersoon van hun gesprek. Jouw verhaal wordt uitgebreid besproken. Wat jou is overkomen, dat het verschrikkelijk is wat je hebt meegemaakt. Beiden hebben hun mening al snel klaar en vinden er wat van. De een vindt dat je niet zo moeilijk moet doen en de ander vindt dat het verdriet nu al lang genoeg heeft geduurd. Ze zijn het er roerend over eens dat je de schouders er gewoon onder moet zetten en dat je je leven weer moet oppakken. Het gesprek heeft een hoog roddelgehalte. De reacties zijn hard en getuigen niet echt van inlevingsvermogen. Ze vormen hun mening en hebben geen idee waar ze dat op staven. Beiden reageren vanuit eigen ervaring waar helaas totaal geen besef is wat de impact van het verlies van een baby betekent. De twee vriendinnen gaan na verloop van tijd weer verder met het gesprek waar ze mee bezig waren voordat jij voorbij kwam lopen. De tijd verstrijkt en iedereen leeft zijn of haar leven. En dan… na enige tijd is een van de ‘roddeltantes’ zelf zwanger. Een lang gekoesterde droom van haar komt uit. Ze is gelukkig, blij en kan niet wachten tot haar kindje geboren is. Dan slaat helaas bij haar het noodlot toe. Ze verliest haar kindje na een zwangerschap van 17 weken. Opeens keert het tij en beseft ze heel goed waarom jij je destijds zo gedroeg nadat jij jouw kindje had verloren. Opeens is er wel begrip omdat ze nu zelf ervaart wat het betekent om een kindje te verliezen. Ze ervaart dat ze veel last heeft van het verlies en voelt veel verdriet. Daarnaast ze voelt zich alleen, eenzaam en onbegrepen. Als ze heel eerlijk is maakt het haar allemaal niet zoveel uit wat er in de wereld gebeurt en het kost haar veel energie om de draad van haar leven op te pakken. Ze voelt en ervaart waar jij doorheen ging toen ze met haar vriendin (ver)oordelend over jou sprak. Nu pas beseft ze door wat een verschrikkelijke periode jij moet zijn gegaan. Het is mijn doel dat bovenstaande (re)acties en gedrag tot het verleden gaat behoren. Ik wil het onderwerp stilgeboorte en ook miskramen lichter en luchtiger laten voelen door bewustwording te creëren. Als mensen weten wat er gebeurt in het leven van een vrouw of man die een zwangerschap zijn verloren dan kunnen ze zich beter verplaatsen. Bewustwording zorgt ervoor dat er meer begrip komt en dat mensen er echt voor elkaar kunnen zijn. Mijn boek Stilgeboren is een verhaal van een moeder die een miskraam heeft gehad en vervolgens twee keer afscheid heeft moeten nemen van een gezonde zoon omdat ze zelf ziek was. Met mijn boek wil ik laten inzien dat het leven echt niet alle glans heeft verloren als je dit meemaakt. Abonneer je op mijn kanaal om erkenning, herkenning te krijgen over stilgeboorte. Ken je mensen in jouw omgeving die dit is overkomen attendeer hen dan op deze podcast. Samen krijgen we het taboe dat op stilgeboorte rust de wereld uit. Wil je meer weten over stilgeboorte en door welk proces je als ouder heengaat lees of luister dan mijn boek. Het boek is te bestellen op https://stilgeborenbaby.nl.

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder.   In deze aflevering heb ik het over: Altijd een lege stoel   Ouders die kinderen hebben missen altijd hun baby die ze tijdens de zwangerschap zijn verloren door een miskraam of stilgeboorte. Ook al hebben ze een, twee, drie of meer kinderen, altijd blijft het gemis van dat stilgeboren kindje.   De lege stoel is later vooral pijnlijk tijdens verjaar- en feestdagen. Dit is wellicht iets waar de omgeving niet gelijk bij stilstaat. Omdat er kinderen zijn wordt het gemis meer naar de achtergrond geschoven. Meestal wordt er niet veel meer gesproken over de verloren zwangerschap. Wat je niet ziet is er toch niet? Niets is minder waar.  Ouders die een stilgeboren kindje hebben en daarvoor of erna levende kinderen hebben gekregen, staan nog altijd stil bij het verlies. Het verlies is waarschijnlijk – door de drukte van alledag – niet meer aan de oppervlakte. Bij speciale dagen wordt het kind dat er niet is, extra gemist.    Op mijn verjaardag, feestdagen en ook Moederdag mis ik mijn stilgeboren zoontjes Tom en Tim meer. Dat ze er niet zijn vind ik echt het ergste wat mij in mijn leven is overkomen. Het gemis wordt gevoelsmatig op deze dagen extra benadrukt. Op die dagen mijmer ik hoe het zou zijn geweest als ze er wél zouden zijn geweest. Hun plek aan tafel blijft leeg tijdens het eten van taart. Ik vermoed dat het voor veel ouders die net als ik een stilgeboren baby hebben of om een andere reden een kind moeten missen, heel herkenbaar is.   Abonneer je op mijn kanaal om erkenning, herkenning te krijgen over stilgeboorte. Ken je mensen in jouw omgeving die dit is overkomen attendeer hen dan op deze podcast. Samen krijgen we het taboe dat op stilgeboorte rust de wereld uit. Wil je meer weten over stilgeboorte en door welk proces je als ouder heengaat lees of luister dan mijn boek Stilgeboren. Het boek is te bestellen op https://stilgeborenbaby.nl.

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder. In deze aflevering heb ik het over: We werden gewoon genegeerd Het is prachtig weer en we besluiten een wandeling te gaan maken in het bos. Heerlijk die geur van de bomen en het geluid van de vogels. Een frisse neus halen deden we vaker na het afscheid van ons kindje een aantal maanden geleden. Er waren veel mensen in het bos. We hadden er niet aan gedacht dat het herfstvakantie was, dan gaan ouders met kinderen vaak het bos in om te wandelen. Het zien van deze gezinnen confronteert ons met ons verdriet. Wij wilden een gezin te stichten toen – door een reden die we waarschijnlijk nooit zullen weten – de zwangerschap na twintig weken eindigde. We waren plotseling ouders geworden van een stilgeboren baby. Voor ons zagen we een stel aankomen die we kenden. Ze zagen ons en schrokken zichtbaar. We zeiden tegen elkaar: wat raar. Deze mensen waren niet vage bekenden van ons. We spraken elkaar wel vaker als we aan het wandelen waren. Wat er toen gebeurde was echt bizar. Dit stel negeerde ons. We zagen dat ze zich zichtbaar ongemakkelijk voelden. We waren met stomheid geslagen en stamelden toch maar: hallo. De rest van de wandeling hadden we het over dit voorval. Het had ons enorm geraakt en we vroegen ons af waarom ze zo gereageerd hadden. Ik hoor dit soort verhalen vaker van vrouwen of ouders die een stilgeboren kindje hebben en waar ik een klankbord voor ben. De strekking van deze verhalen is altijd hetzelfde, de details zijn anders. Een conclusie van deze reactie is: mensen weten niet wat ze moeten zeggen en negeren je dan gewoon. WAAROM? Niet doen en niet nodig. Vraag gewoon hoe het gaat of zeg in elk geval gedag. Abonneer je op mijn kanaal om erkenning, herkenning te krijgen over stilgeboorte. Ken je mensen in jouw omgeving die dit is overkomen attendeer hen dan op deze podcast. Samen krijgen we het taboe dat op stilgeboorte rust de wereld uit. Wil je meer weten over stilgeboorte en door welk proces je als ouder heengaat lees of luister dan mijn boek Stilgeboren. Het boek is te bestellen op https://stilgeborenbaby.nl.

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder. In deze aflevering heb ik het over: Je was nog maar zo kort zwanger… Van de ontwikkeling van je baby tijdens de eerste weken van je zwangerschap merk je niet veel. In het moederlichaam verandert er weliswaar het een en ander, maar wat er zich in de buik aan het ontwikkelen is, is nog niet voel- en zichtbaar. Het vruchtje is heel erg klein en na een week of zes is het hartje hoorbaar. Dan groeit er gevoelsmatig pas echt iets in je lichaam. Een zwangerschap van tien weken betekent dat je in het eerste trimester van je zwangerschap zit en juist in deze periode van je zwangerschap groeit het kindje snel. Alhoewel de foetus nog erg klein is, ongeveer twee centimeter lang en vijf gram, zit alles er al op en aan. De belangrijkste organen zijn aangelegd en liggen inmiddels op hun plaats. Soms kan er gedurende de eerste weken iets niet goed gaan. Als deze zwangerschap stopt – om wat voor reden dan ook – is er wel degelijk een heel klein mensje wat je moet loslaten. Daar sta je dan. Met lege handen. Je bent uit je doen en voelt je verdrietig. Tijdens de zwangerschap – ook als de zwangerschap nog maar een paar weken onderweg is - gebeurt er een hoop met je lichaam én je emoties, en daar hebben zwangerschapshormonen alles mee te maken. Diverse emoties volgen elkaar door de hormonen in rap tempo op. Je praat erover met een kennis die in jouw ogen weinig empathisch zegt: “Je was nog maar zo kort zwanger. Je had nog geen baby in je buik hoor. Er was eigenlijk nog niets.” Iedereen die zich enigszins heeft verdiept wat de fasen in een zwangerschap zijn weet dat er juist in die eerste periode zoveel gebeurt in de ontwikkeling van een kindje. Het doet pijn en geeft geen troost als je dit tegen een moeder of vader zegt die net een zwangerschap is kwijtgeraakt. Wil je meer inzicht hoe je verdrietige ouders een hart onder de riem kunt steken? Download dan kosteloos mijn e-boek: Doen en niet doen. Dit e-boek geeft je inzicht hoe je er voor mensen in jouw omgeving kunt zijn die net een zwangerschap zijn verloren. Abonneer je op mijn kanaal om erkenning, herkenning te krijgen over stilgeboorte. Ken je mensen in jouw omgeving die dit is overkomen attendeer hen dan op deze podcast. Samen krijgen we het taboe dat op stilgeboorte rust de wereld uit. Wil je meer weten over stilgeboorte en door welk proces je als ouder heengaat lees of luister dan mijn boek Stilgeboren. Het boek is te bestellen op https://stilgeborenbaby.nl.

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder. In deze aflevering heb ik het over: Laat ik de naam van het kindje maar niet noemen Ik sprak een tijd geleden iemand die vertelde dat haar omgeving erg ingewikkeld deed en probeerde de naam van haar overleden dochter te omzeilen. Waarom? Ik was daar wel benieuwd naar. Ze vertelde dat haar omgeving dan bang was dat ze zou gaan huilen of dat het vervelend vond. Serieus? Ze knikte bevestigend. Ik vroeg haar of dat het geval was. Ging ze huilen bij het horen van de naam van haar stilgeboren dochter? Vond ze het vervelend? Ze zei dat ze het juist heel fijn vond als de naam van haar dochtertje wordt genoemd. Ik begreep haar want ik ervaar dat zelf ook. Als ik iemand hoor zeggen dat hij Tom óf Tim heet (de namen van mijn twee stilgeboren jongens), of als ik de namen van mijn kindjes ergens lees of hoor dat iemand wordt geroepen die zo heet, dan verschijnt er steevast een glimlach op mijn gezicht. Stukje erkenning dat ze er nog zijn. Het zijn voor ouders die een stilgeboren kindje hebben dit soort dingen waar ze (h)erkenning uit halen. Er is een mooi gezegde dat zegt: noem haar naam en ze blijft bestaan. Namen van grootouders en andere overledenen worden na hun overlijden vaak nog lange tijd genoemd. Waarom kan dat niet gelden voor mensen die een stilgeboren kindje hebben? Waarom worden de namen van stilgeboren kindjes vaak weggestopt? Twijfel je of jouw gesprekspartner het wel of niet fijn vindt. Vraag dan of het op prijs gesteld wordt of de naam genoemd wordt. Ga niet invullen voor de ander. Het antwoord kan wel eens anders zijn dan je in eerste instantie denkt. Abonneer je op mijn kanaal om erkenning, herkenning te krijgen over stilgeboorte. Ken je mensen in jouw omgeving die dit is overkomen attendeer hen dan op deze podcast. Samen krijgen we het taboe dat op stilgeboorte rust de wereld uit. Wil je meer weten over stilgeboorte en door welk proces je als ouder heengaat lees of luister dan mijn boek Stilgeboren. Het boek is te bestellen op https://stilgeborenbaby.nl.

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder. In deze aflevering heb ik het over: ‘Loop je hier nog steeds mee rond?’ Hoe pijnlijk is het als je regelmatig de opmerking ‘Loop je hier nog steeds mee rond?’ naar je hoofd geslingerd krijgt als je in je leven te maken hebt met een stilgeboren baby. Kun je het je voorstellen? Je hebt een stilgeboren baby, wat wordt ervaren als een van de meest heftigste dingen die je in je leven kunt meemaken. Hoe kan het verdriet én verlies zomaar over zijn? Er zijn in deze geen tijdlijnen voor dit intense verdriet. Het verliezen van je kind is iets dat je je levenslang met je meedraagt. Wel kun je – met de tijd - je leven oppakken en dit gemis en verlies op een voor jou passende manier integreren in je leven. De emoties worden dan anders. Zo’n opmerking doet echt pijn en geeft het gevoel dat degene die zoiets zegt geen enkel besef heeft wat het betekent een stilgeboren kindje of een miskraam te hebben gehad. Het onderwerp stilgeboorte is meer en meer in de media. Lotgenoten voelen steeds sterker dat ze iets ‘moeten’ om dit kenbaar te maken. De gemene deler is dat we willen laten inzien wat een verlies als dit met je doet. Mensen die dit niet hebben meegemaakt gaan dan hopelijk meer begrip krijgen. Om bewustwording te creëren heb ik een e-boek gemaakt. Dit e-boek is kosteloos te downloaden op mijn website. Abonneer je op mijn kanaal om erkenning, herkenning te krijgen over stilgeboorte. Ken je mensen in jouw omgeving die dit is overkomen attendeer hen dan op deze podcast. Samen krijgen we het taboe dat op stilgeboorte rust de wereld uit. Wil je meer weten over stilgeboorte en door welk proces je als ouder heengaat lees of luister dan mijn boek Stilgeboren. Het boek is te bestellen op https://stilgeborenbaby.nl.

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder. In deze aflevering heb ik het over: Je kan het gewoon nog een keer proberen Serieus? Is dit wat je te horen kreeg toen je net een miskraam hebt gehad? Mijn mond viel van verbazing open toen ik deze opmerking hoorde. Het kwam snoeihard en vooral harteloos over. Ben je als aanstaande moeder na vijftien weken zwanger te zijn geweest je kindje verloren, dan krijg zo’n opmerking naar je hoofd geslingerd. Dat doet pijn. De persoon die dit tegen mijn cliënte zei (ik mag dit met toestemming delen), had zelf niet door hoe confronterend deze opmerking moet zijn geweest. Je zit als vrouw waar een zwangerschap - door medische oorzaken - is onderbroken, nog midden in een periode van verdriet en rouw. Je mist het gelukkige proces van zwanger zijn. De bekende roze wolk waar je op zat, is verdwenen. Je weet ondanks dit verdriet dat je in verwachting kunt raken. Alleen neemt dat niet weg dat het verliezen van een kindje, hoe klein ook, tijd nodig heeft. Je had zo graag gezien dat het anders was gelopen met de zwangerschap. Een zwangerschap is niet per definitie iets als het kopen van een brood bij de bakker. Is het brood op dan koop je gewoon een nieuwe (lekker) vers gebakken. Dit is iets van een heel andere orde. Dit gaat om een potentieel leven dat gestorven is. De boodschapper van de zin: ‘Je kan het gewoon nog een keer proberen’ heeft gelijk. Dat moment komt op een gegeven moment wel weer. Maar niet nu je net jouw baby bent verloren. Troostend is deze opmerking bepaald niet en het helpt je ook niet verder. Het wekt waarschijnlijk alleen maar irritatie op en daar heb je eigenlijk geen zin in. Hoe je dit soort goedbedoelde opmerkingen beter voor je kunt houden en kunt vervangen door wel passende warme opmerkingen kun je lezen in mijn kosteloze e-boek Doen én niet doen. Het helpt echt om je te verdiepen hoe je iemand in jouw omgeving kunt helpen die een stilgeboren baby heeft of miskraam heeft gehad. Abonneer je op mijn kanaal om erkenning, herkenning te krijgen over stilgeboorte. Ken je mensen in jouw omgeving die dit is overkomen attendeer hen dan op deze podcast. Samen krijgen we het taboe dat op stilgeboorte rust de wereld uit. Wil je meer weten over stilgeboorte en door welk proces je als ouder heengaat lees of luister dan mijn boek Stilgeboren. Het boek is te bestellen op https://stilgeborenbaby.nl.

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder. In deze aflevering heb ik het over: Er zijn eigenlijk al te veel mensen op de wereld Het duurt niet lang meer of de teller van de wereldbevolking tikt de acht miljard aan. De groei van mensen gaat gestaag door. In 1970 leefden er 3,69 miljard mensen op aarde en in 2000 waren dit er 6,14 miljard, ruim het dubbele. Er worden jaarlijks volgens de gemeten statistieken steeds meer mensen geboren. Helaas sterven er ook veel mensen door onder meer ouderdom, ziekten, natuurrampen en pandemieën zoals recentelijk corona. Bovendien sterven er nog altijd ‘te’ veel baby’s tijdens de zwangerschap door miskramen of andere medische oorzaken. Dit betekent dat nog steeds veel stellen door een verdrietige periode heengaan. Het afscheid nemen van hun zeer gewenste kindje valt zwaar, maar hun droom om een gezin te starten, spat uiteen. Dat is een verdrietige en intensieve periode waar geen tijdlijnen voor zijn. Waar sommige stellen zich herpakken na een korte periode, is het voor anderen een lange weg om weer echt gelukkig worden. Het gemis van een kind wordt gezien als één van de meest heftigste dingen die je kan overkomen. Zelf heb ik twee keer afscheid moeten nemen van een gezonde zoon die in een ziek moederlichaam groeide. Het proces om weer écht gelukkig te worden was moeizaam en duurde lang. Daarom begrijp ik niets van een opmerking dat er al zoveel mensen op onze aardbol rondlopen. Er zullen genoeg mensen zijn die deze mening onderschrijven. Overbevolking en geboortebeperking is en blijft een gevoelig thema. Echter, als je graag moeder of vader wilt worden dan voegen deze opmerkingen over overbevolking niets toe. Het komt echt niet troostend over, mocht je dat denken. Integendeel. Abonneer je op mijn kanaal om erkenning, herkenning te krijgen over stilgeboorte. Ken je mensen in jouw omgeving die dit is overkomen attendeer hen dan op deze podcast. Samen krijgen we het taboe dat op stilgeboorte rust de wereld uit. Wil je meer weten over stilgeboorte en door welk proces je als ouder heengaat lees of luister dan mijn boek Stilgeboren.Het boek is te bestellen op https://stilgeborenbaby.nl.

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat korte en langere items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte en babyverlies. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder. In deze aflevering heb ik het over: Ach, kinderen zijn alleen maar lastig Een opbeurende opmerking toch? Degenen die dit zeggen vinden dat vanuit hun optiek vast en zeker helemaal waar en herkennen dit vanuit hun eigen ervaringen. Ouders met kinderen zullen dit vast en zeker beamen. Want kinderen zijn nu eenmaal wel eens lastig. Of het nu tijdens het eten is als ze zitten te klieren en mieren met hun eten. Of als kinderen op een avond 100x hun bed uitkomen terwijl jij lekker aan het Netflixen bent of een voetbalwedstrijd zit te kijken. Het drukke leven dat je als ouders hebt. Kinderen die op tijd op school moeten zijn, die naar sportclubjes moeten, die geholpen moeten worden met huiswerk. Je voelt dat je soms geleefd wordt door je eigen kind. En dan heb je ook je eigen werk nog. Ja, het is écht lastig. Want waar blijft de tijd voor jezelf? Alleen… denk je nu echt dat een ouder – die een stilgeboren kindje heeft, een miskraam heeft meegemaakt of die door een andere reden een kind mist  – dit een probleem zouden vinden? Ik spreek namens velen dat wij graag onze energie zouden steken in het opvoeden van ons kind. Alleen zijn onze kinderen niet hier. Wij hebben vroegtijdig afscheid moeten nemen. Dat is intens verdrietig en doet pijn. Een pijn die niet weggaat en die we altijd bij ons dragen. Dag in dag uit. Elke ouder die een kind mist zou er alles voor over hebben om tijd en aandacht aan hun kind te kunnen besteden. Hoe goed bedoeld een opmerking als: ach, kinderen zijn alleen maar lastig ook bedoeld zal zijn. Zeg dit niet tegen ouders die een kind missen, die een stilgeboren kindje hebben of die een miskraam hebben gehad. Het voegt niets toe en doet gewoon pijn. Waarbij ieder ruimdenkend mens ook wel beseft dat het eigenlijk een onhandige opmerking is. Het voelt soms echt wel zo en dat snappen we allemaal. Alleen… precies dat dus. Heb jij als ouder waarbij het gezin lekker voortkabbelt, jullie druk zijn met de opvoeding van de kinderen enig idee waar ouders die hun kind zijn verloren doorheen gaan? Waarschijnlijk heb je geen idee omdat je dit zelf niet hebt meegemaakt. Om bewustwording te creëren heb ik een boek geschreven om te zorgen dat mensen wat meer begrip gaan tonen en zich beter kunnen verplaatsen in een ander waarbij het hebben van een gezin niet vanzelfsprekend is. Neem eens de tijd om het boek Stilgeboren te luisteren of lezen. Het gaat je veel inzicht geven. Abonneer je op mijn kanaal om erkenning, herkenning te krijgen over stilgeboorte. Ken je mensen in jouw omgeving die dit is overkomen attendeer hen dan op deze podcast. Samen krijgen we het taboe dat op stilgeboorte rust de wereld uit. Wil je meer weten over stilgeboorte en door welk proces je als ouder heengaat lees of luister dan mijn boek. Het boek is te bestellen op https://stilgeborenbaby.nl.

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat korte en langere items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte en babyverlies. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder. In deze aflevering heb ik het over: Zijn mensen mijn ‘gezeur’ zat? Als je jezelf dit als moeder van een stilgeboren baby moet afvragen dan zegt dat iets over jouw omgeving! Jij bent degene die een miskraam of stilgeboorte heeft moeten meemaken. Daarom wil je jouw verhaal doen, want je voelt je overrompeld, verdrietig en onzeker. Je zit met veel vragen en hoopt door erover te praten met jouw omgeving een antwoord of inzicht te krijgen. Je hebt na deze enorme heftige gebeurtenis gewoon een luisterend oor nodig. Het verliezen van een zwangerschap is echt een heftige gebeurtenis. Het voelt alsof je een stukje van jezelf kwijt bent geraakt door de miskraam of stilgeboorte en je voelt je verdrietig en onbegrepen. Je voelt je alleen en eenzaam met je verdriet! Het verliezen van een kind wordt door ouders die dit hebben meegemaakt als een van de heftigste gebeurtenissen in een mensenleven ervaren. Vaak ben je als ouder zo overrompelt door de gebeurtenis (miskraam of stilgeboorte) dat dit een grote impact heeft op je leven. Daar wil je dan graag over praten met vrienden, familie en ook collega’s. Naast je eigen verdriet en verlies krijg je opeens ook te maken met gedrag van je omgeving. Mensen die dit niet zelf hebben meegemaakt, kunnen anders reageren dan je had gehoopt. Je voelt je al niet lekker in je vel zitten omdat je te maken hebt met een grote diversiteit emoties. De verschillende emoties volgen elkaar in een rap tempo op. Eigenlijk weet je gewoon even niet meer waar je moet beginnen met het oppakken van je leven. Het leven en ook het doel in je leven is een groot vraagteken. Het hebben van een achterban waar je jouw verhaal kwijt kunt is dan heel fijn en eigenlijk is het noodzakelijk dat zij er voor jou zijn. De wetenschap dat mensen naar jouw verhaal willen luisteren geeft rust. Alleen niet iedereen weet hoe hij of zij kan reageren. Mensen zeggen dan maar iets omdat ze denken er goed aan te doen. Zich vaak niet realiserende dat een goedbedoelde opmerking niet altijd goed valt. Ben jij recent moeder of vader geworden van een stilgeboren baby en ben je op zoek naar erkenning, herkenning? Het is dan een goed idee om mijn boek te lezen. Daaruit zul je de erkenning halen waar je naar op zoek bent. Het boek Stilgeboren is te bestellen via mijn website en bij Bol.com. Abonneer je op mijn kanaal om erkenning, herkenning te krijgen over stilgeboorte. Ken je mensen in jouw omgeving die dit is overkomen attendeer hen dan op deze podcast. Samen krijgen we het taboe dat op stilgeboorte rust de wereld uit. Wil je meer weten over stilgeboorte en door welk proces je als ouder heengaat lees of luister dan mijn boek. Het boek is te bestellen op https://stilgeborenbaby.nl.

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat korte en langere items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte en babyverlies. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder. In deze aflevering heb ik het over: Opeens duiken mensen weg Je hebt alle moed verzameld om weer eens de deur uit te gaan na het overlijden van je kindje. Het voelt als een grote stap om boodschappen in de supermarkt te gaan doen. Je gaat dan letterlijk weg uit de vertrouwde omgeving waar je weet waar je aan toe bent. Geen verrassingen en daar heb je alles in de hand. Thuis kun je je afzonderen met je emoties zonder dat anderen daar iets van meekrijgen. Weken kunnen er soms voorbijgaan voor je zover bent om de stap te zetten de grote boze wereld weer in te gaan. Vol goede moed ga je die dag op pad. Je ziet een bekende – die op de hoogte is van jouw verlies van jouw kindje – en eigenlijk zou je wel even willen kletsen over iets anders dan jouw verdriet. Eigenlijk wil je wel weten hoe het met haar nieuwe baan gaat en hoe haar vakantie naar Spanje is geweest. Wat schetst jouw verbazing? Ze draait zich vlak voor jouw neus om. Je bent echt verbaast. Waarom doet ze dit? Je begrijpt er niets van, want jij wil alleen even kletsen. Even iets anders dan het verdriet waar je dagelijks mee worstelt. Je voelt dat dit gedrag je raakt. Je begrijpt deze reactie niet en er borrelen allerlei gedachten op. Je denkt laat maar en gaat onverrichte zaken weer naar huis. Dit is een voorbeeld van een situatie die helaas echt vaak voorkomt. Ik vraag me oprecht af hoe het kan dat mensen zo reageren. Waar is het sociale karakter in deze situaties? Voordat je goedendag kunt zeggen wordt er al een keuze voor jou gemaakt. De persoon die je tegenkomt loopt doodgewoon weg. De persoon in dit voorbeeld vulde wellicht in dat het geen gemakkelijk gesprek zou kunnen worden. Had daar klaarblijkelijk geen zin in. En maakte zich uit de voeten. Dit gedrag maakt dat er ruis en afstand ontstaat. Het invullen van hoe zaken verlopen is een grote stoorzender. Mijn verzoek aan eenieder. Denk na voordat je het gedrag van de dame hierboven nadoet. Heb je weinig tijd of vind je het lastig om in gesprek te gaan met een persoon die door een verdrietige tijd gaat zeg dat gewoon. Is echt niets mis mee. Dat is vele malen prettiger dan mensen zo te ontlopen. Ervaar jij als persoon dit gedrag en heb je er last van laat het me weten. Wellicht kan ik je wat tips geven. Abonneer je op mijn kanaal om erkenning, herkenning te krijgen over stilgeboorte. Ken je mensen in jouw omgeving die dit is overkomen attendeer hen dan op deze podcast. Samen krijgen we het taboe dat op stilgeboorte rust de wereld uit. Wil je meer weten over stilgeboorte en door welk proces je als ouder heengaat lees of luister dan mijn boek. Het boek is te bestellen op https://stilgeborenbaby.nl.

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat korte en langere items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder. In deze aflevering heb ik het over: Je weet in elk geval dat je zwanger kunt worden! Deze opmerking kreeg ik naar mijn hoofd geslingerd toen ik een bekende in de supermarkt tegenkwam toen Tom – mijn eerste stilgeboren zoon - net overleden was. Het is gelijk ook één van de meest bijzondere en bizarre herinneringen aan mijn zwangerschap van Tom. Ik was een keer – toen ik zichtbaar zwanger was van Tom - boodschappen aan het doen in een supermarkt. Daar werd ik aangesproken door een bekende. We hadden elkaar al een tijd niet gesproken. We raakten aan de praat en deze persoon vroeg geïnteresseerd hoe het met mijn zwangerschap ging. Hij wilde weten wanneer de uitgerekende datum was. Het was een leuk gesprek waar we het over veel verschillende onderwerpen hadden. Toen Tom stilgeboren was heeft het enige tijd geduurd voor ik weer boodschappen ging doen. Mijn leven weer oppakken was een behoorlijke stap na het overlijden van Tom en daarnaast ernstig ziek te zijn geweest. Toen ik mijn boodschappen aan het verzamelen was zag ik - vanuit mijn ooghoeken - de persoon met wie ik een maand of vier daarvoor gezellig had staan praten. Ik zag dat hij mij zag en zag ook dat hij wegschoot een ander gangpad in. Zo bizar... Ik schonk er verder niet veel aandacht aan en ging verder met boodschappen doen. Op een gegeven moment kwamen we elkaar in een van de gangpaden tegen. Hij kon niet om mij heen en ik niet om hem. Hij zag dat ik geen dikke buik meer had en ik ook niet straalde van geluk. Hij vroeg hoe het met me ging. Ik vertelde op hoofdlijnen wat er gebeurd was. Zijn reactie is de meest bizarre en bijzondere opmerking die ik gehoord had én heb in al die jaren. Hij zei: “Je weet in elk geval dat je zwanger kunt worden.” Waarvan akte. Ik was met stomheid geslagen. Een niet standaard reactie als een zwangere vrouw niet meer zwanger is en geen blij, vrolijk of heugelijk nieuws te vertellen heeft. Dit lokt blijkbaar antwoorden en opmerkingen uit waar je je alleen maar over kunt verbazen. Mensen vinden het waarschijnlijk lastig om gewoon te doen en normaal te reageren. Zoals we allemaal weten bestaat een mensenleven nu eenmaal niet alleen uit enkel leuke gezellige ervaringen en gebeurtenissen. Het leven is een aaneenschakeling van hoogte- en ook dieptepunten. Het verliezen van dierbaren is een onderdeel van het leven. Waarbij het verliezen van een kind als een van de meest heftige gebeurtenissen wordt ervaren. Denk na voordat je iets zegt. Het kan zomaar zijn dat een – vaak goede bedoelde – opmerking heel erg veel pijn kan doen. Zonder dat je je er bewust van bent en doorhebt dat je de ander hiermee kwetst. Wil jij voorkomen dat je zelf een opmerking als hierboven maakt of nog erger? Download dan mijn kosteloze e-boek Doen én niet doen op mijn website. Abonneer je op mijn kanaal om erkenning, herkenning te krijgen over stilgeboorte. Ken je mensen in jouw omgeving die dit is overkomen attendeer hen dan op deze podcast. Samen krijgen we het taboe dat op stilgeboorte rust de wereld uit. Wil je meer weten over stilgeboorte en door welk proces je als ouder heengaat lees of luister dan mijn boek. Het boek is te bestellen op https://stilgeborenbaby.nl.

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat korte en langere items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder. In deze aflevering heb ik het over: Kun je lekker blijven doen wat je wilt… Je hebt een fijn en leuk leven. Na het behalen van je studie heb je een gave baan gekregen waar een mooie zakelijke carrière in het verschiet ligt. Je voelt je als een vis in het water in deze werkomgeving. Het zijn lange dagen en je leidinggevende is blij dat je zijn/haar team bent komen versterken. Geen berg is te hoog en de dagen zijn lang. De vrijdagmiddagborrel loopt vaak uit op een avondje gezellig de kroeg in. En daar ontmoet je jouw vriend/vriendin. Het is liefde op het eerste gezicht. Wow… wat is dit leuk. Jullie genieten van elkaar. Beiden staan jullie aan de vooravond van een mooie zakelijke carrière. Na een periode van lange dagen werken gaan jullie bijkomen van de drukte tijdens een vakantie in een ver oord. Jullie plannen regelmatig een stedentripje naar een bruisende stad en ook een weekje wintersporten staat in de agenda. Het leven lacht jullie tegemoet. De relatie wordt serieuzer en serieuzer. De tijd verstrijkt en opeens zijn daar uit het niets die rammelende eierstokken. Opeens… het valt jullie op dat er in jullie omgeving steeds vaker baby’s worden geboren. Na een paar gesprekken besluiten jullie dat het ook voor jullie het moment is aangebroken. Jullie willen proberen een kindje te krijgen. De anticonceptie gaat de prullenbak in en na een bepaalde periode zijn jullie zwanger. Een gekoesterde droom komt uit. Dit gevoel is overweldigend en het voelt als een bezegeling van jullie liefde. De zwangerschap verloopt alleen vanaf het begin af aan niet echt lekker. De bloeddruk is al snel te hoog en er zijn bij de aanstaande ouders zorgen. Na een week of 30 gaat het mis. Gruwelijk mis. De verloskundige kan het hartje van jullie baby niet vinden. Met grote spoed worden jullie naar het ziekenhuis verwezen en daar wordt bevestigd wat de verloskundige al vreesde. Het kindje is overleden. Vanaf dat moment bevindt jullie leven zich in een rollercoaster van emoties. Ongeloof, onmacht, verdriet, pijn, boosheid en onbegrip volgen elkaar in rap tempo op. De directe omgeving is in shock. Mensen reageren verbijsterd en zijn lamgeslagen en verdrietig. Jullie leven staat op zijn kop. Een gekoesterde droom valt letterlijk in duigen en jullie vragen je af… hoe nu verder? De maanden verstrijken en jullie pakken het leven weer op. Tijdens een fijne wandeling in het bos maakt een ‘goede’ vriend/vriendin een opmerking die jullie diep raakt: Kun je lekker blijven doen wat je wilt… Jullie merken dat dit echt een opmerking is die kant nog wal raakt. Hij irriteert jullie tot op het bot. Hoezo kunnen wij blijven doen wat wij willen? Wij willen samen een gezin en willen ons ‘oude’ leven niet meer terug. Jullie merken dat deze opmerking boos maakt. Hoe haalt deze persoon het in zijn hoofd om dit zomaar plompverloren te zeggen. Hoe weinig inlevend. Dit voorbeeld is een voorbeeld dat regelmatig gezegd wordt tegen stellen die dit meemaken. De opmerking en nuance kunnen iets anders zijn. De strekking is hetzelfde. Dit soort opmerkingen doen pijn en raken je.

Dit is de podcast van Stilgeboren Baby. Ik ben Desirée van Nieuwenhoven. Moeder van twee prachtige stilgeboren jongens Tom en Tim. Deze podcast bevat korte en langere items die eraan gaan bijdragen dat er bewustwording komt over het onderwerp stilgeboorte en babyverlies. Nog altijd voelen ouders die dit overkomen is zich alleen en eenzaam en vaak onbegrepen. Ik wil ervoor zorgen dat deze gevoelens de wereld uit gaan. Want ook bij een stilgeboorte word je ouder, ben én blijf je altijd ouder. In deze aflevering wil ik je op de hoogte brengen van een nieuw onderdeel om mijn missie te ondersteunen: 𝗗𝗲 𝗦𝘁𝗶𝗹𝗴𝗲𝗯𝗼𝗿𝗲𝗻 𝗕𝗮𝗯𝘆 𝗖𝗼𝗺𝗺𝘂𝗻𝗶𝘁𝘆 𝗶𝘀 𝗹𝗶𝘃𝗲!!! Vrienden vanuit mijn omgeving hadden al vaker gezegd en aangedrongen: start toch een community om samen met ouders van Stilgeboren Baby's contact te leggen. Het was een paar maanden geleden nog niet het moment. NU wel. Ik merk dat er behoefte is om een omgeving te hebben waar lotgenoten elkaar treffen. Waar in een veilige omgeving lotgenoten contact met elkaar kunnen leggen om te praten over hetgeen zij hebben meegemaakt. Vanaf 11 februari, één dag voor mijn verjaardag, is de Stilgeboren Baby Community live gegaan. Met dank aan de liefdevolle schop onder de kont van Maartje Blijleven en Miranda Ouwehand 🍀. Doe het Desirée, ga een community starten voor mensen die hetzelfde hebben meegemaakt als jij. Ik heb mijn schroom opzij gezet en heb de afgelopen weken de community gebouwd op Facebook. Een besloten omgeving waar gelijkgestemden van harte welkom zijn. Allemaal hebben we een gemeenschappelijke deler: we zijn ouder van een stilgeboren baby. In de Stilgeboren Baby Community komen we regelmatig bijeen en worden onze ervaringen gedeeld met als doel te blijven praten over onze kindjes die niet hier zijn, maar die wel een essentieel onderdeel van ons leven zijn en altijd een belangrijk onderdeel zullen blijven. Ken jij iemand die een stilgeboren baby heeft die erkenning, herkenning nodig heeft, attendeer hem of haar dan op deze community. Je bent van harte welkom! Abonneer je op mijn kanaal om erkenning, herkenning te krijgen over stilgeboorte. Ken je mensen in jouw omgeving die dit is overkomen attendeer hen dan op deze podcast. Samen krijgen we het taboe dat op stilgeboorte rust de wereld uit. Wil je meer weten over stilgeboorte en babyverlies en door welk proces je als ouder heengaat lees of luister dan mijn boek. Het boek is te bestellen op https://stilgeborenbaby.nl.