Alweer een Podcast

Tradities zijn er om in stand te houden, dus ook deze week: dode paarden, onverwachte rekeningen en morele bezwaren tegen crowdfunding (want bedelen is vies, behalve als je het zelf doet). We leren dat een paard laten ophalen goedkoper is dan gedacht en uiteindelijk vooral handig voor de stadsverwarming.Verder: Henk wordt live geïnterviewd bij Bingo FM, ontdekt dat carnaval vooral leuk is voor anderen, zingt een liedje met Thomas van Groningen (die irritant goed kan zingen) en vertelt waarom hij liever thuisblijft met een glas wijn dan tussen 10.000 verklede Brabanders staat te trillen.Ook passeren: uitverkochte Goede Doel-revivals, geflopte meesterwerken, Franse auto’s die niet gedraaid mogen worden, geopolitiek geneuzel over Groenland, Trump, Jensen, en waarom een Russisch horloge van €150 beter loopt dan de wereldorde.Kortom: dierenliefde, zelfspot, lichte woede en precies genoeg cynisme om de week weer door te komen.

Van Schrödingers kat (dood én levend, volgens de wetenschap) naar liedjes over “gevoel” (dood én leeg, volgens Henk). In deze aflevering wordt afgerekend met vaagheid: gevoelens, smaak, popliedjes met betekenisloos gezwijmel en de hardnekkige illusie dat wat jij voelt ook meteen waar is.Verder: waarom goede liedjes zelden hits worden, waarom hits vaak geen goede liedjes zijn, en waarom mensen die muziek insturen vooral bevestiging willen en geen eerlijk antwoord. Blind vertrouwen op gevoel blijkt net zo onbetrouwbaar als de muzieksmaak van de makers zelf.Daarna een uitstapje langs blinde sigarenboeren met betere oren dan ziende mensen, de mythe van extra zintuigen en hoe bureaucratie creativiteit systematisch uitroeit. Ambtenaren worden opgeleid tot grijze, risicomijdende duiven, met rampzalige gevolgen: falende automatisering, toeslagenellende en turbo-faillissementen waarbij niemand controleert en miljarden verdwijnen.Tussendoor nog wat taalpijn (Iron Maiden, Aerosmith, Genocà), microfoons die niemand betaalt, cadeau-etiquette en een Joodse jat als cultureel sluitstuk.Kortom: alles is tegelijk logisch en volstrekt absurd. Net als Schrödingers kat. Alleen deze podcast leeft nog.

Gelukkig nieuwjaar, mag dat nog? Ja hoor, alles mag nog, behalve kwaliteitspodcasts met iets te melden. Dus doen wij het anders: slechte microfoons, geen pretentie en vooral veel meningen.Henk en Jelmer fileren de elite, het koningshuis en alles wat daar omheen hangt. Van blauwe bloedgroepen en Rolexen van prins Bernhard tot prins Constantijn die zichzelf bonussen uitkeert voor niks doen. Moties die worden aangenomen maar nooit uitgevoerd, koningen die geen belasting betalen en een Tweede Kamer die vooral heel hard wegkijkt.Daarna gaat het vrolijk verder: waarom koningen per definitie nutteloos zijn, waarom gekozen leiders tenminste weg te sturen zijn, en waarom macht vooral mensen aantrekt die je er absoluut niet bij wil hebben. Tussendoor wordt de pan van het vuur gehaald, Engeland als privatiseringswaarschuwing gebruikt, waterleidingbedrijven, spoorwegen en andere nationale hobby’s gesloopt, en wordt een alternatief monarchie-model gepresenteerd met zwaaitesten, lintjesknippen en puntenaftrek voor gestamel.Kortom: een lange rant over erfelijke privileges, georganiseerde hebzucht, politieke lafheid en waarom alles wat geprivatiseerd wordt uiteindelijk slechter werkt. Zonder oplossingen, maar mét opluchting. Zoals altijd.

Deze week verzandt het gesprek weer heerlijk in wat Henk ‘alledaagse onzin’ noemt, maar het echte verhaal: George Martin — ja, die échte, de vijfde Beatle — blijkt een huis vol antiek én drie dozen brieven te hebben nagelaten die bijna bij het oud papier waren beland. Brieven van platenbazen, popgoden, en mogelijk zelfs eentje van Henk zelf (Henk Temming welteverstaan). Jelmer is onder de indruk, Henk vooral verontwaardigd dat hij ooit te oud werd verklaard om door te breken. (George Martin had namelijk een punt: geen band van 34 wordt nog wereldberoemd, behalve dan volgens Henk.)Verder: complottheorieën over Paul McCartney die allang dood zou zijn, Mel Gibson die bijna door de grond zakt voor George Harrison, waarom humor in muziek volgens critici officieel verboden is, en waarom Groupo Sportivo eigenlijk veel beter is dan Nederland ooit wilde toegeven.Kortom: Beatles, brieven, Britten en een hoop betweterigheid. Precies zoals je het hebben wilt.

Henk en Jelmer duiken deze week diep in de kerstbomenkoorts: van schoonfamilies die huilen bij antieke glasknikkertjes tot Duitse bomen die blijkbaar structureel teleurstellen. Jelmer bleek ooit per ongeluk een boomfluisteraar, want één “geheim exemplaar” achter de vrachtwagen en hoppa: een huwelijk gered — of in elk geval uitgesteld.Verder ontdekt Henk dat biologisch, duurzaam en “terug te planten” kerstbomen vooral uitstekend zijn voor de marketingafdeling, niet voor de natuur. Ondertussen wisselen ze tips uit over bloemen die langer leven dan sommige relaties, en hoe je met twee euro afdingen je waardigheid gratis verliest.Dan ontspoort het gesprek naar rechtszaken, huisjesmelkers, verdwenen contracten, kattenbakken als juridisch breekijzer, en natuurlijk: hoe je met één bezwaarschrift een bouwproject of artiest financieel kunt wurgen. Henk legt uit hoe de wereld mooier lijkt dan hij is — vooral voor wie gelooft dat bureaucratie eerlijk werkt.Tot slot: AI gaat volgens Henk alles opeten behalve live-optredens, Samuel Welten blijkt Spotify-koning, en Jelmer mag uitleggen waarom zelfs een paardenstal op een weiland tegenwoordig voelt als een misdaad tegen de menselijkheid.Kortom: kerstbomen, kattenbakken en kapitalisme. Precies de decemberwarmte die je niet vroeg, maar toch krijgt.

Henk voelt zich half grieperig, Jelmer volledig onschuldig, maar excuses moeten er natuurlijk toch komen. Daarna duiken we in het jaarlijkse Sinterklaasgezeur: bedreigde hoofdpieten, noodpakketten, volwassenen die overal van overstuur raken en Oostenrijkse duivels met lichtgevende ogen die met zwepen rondrennen—kortom, precies de kneuterige gezelligheid die Nederland mist.Verder: nonnen die hun klooster terugkraken (want waarom ook niet), Henk die per ongeluk romantischer blijkt dan zijn imago toestaat, en een masterclass “hoe bierbrouwers je uitwringen als een natte dweil”. Jelmer vertelt waarom erfenisbelasting oneerlijk voelt, Henk legt uit waarom het nóg oneerlijker geregeld is dan je denkt.Tot slot: misdrukken van Henk z’n boek De Wereld van Westbroek blijken waardevoller dan goud en Toontje Lager is weer terug maar dan niet echt.Kortom: een aflevering vol tradities, woede en bier dat veel te duur is. Perfecte decembercontent.

Henk en Jelmer openen met hun wekelijkse klaagzang over het feit dat de podcast volledig ongesponsord is, wel openstaat voor giften, maar dat niemand iets stuurt behalve eens wat bier en nootjes. Daarna verschuift het gesprek naar beleggersadvies, Warren Buffett, AI-aandelen en de vraag waarom iedereen denkt dat ze advies nodig hebben van mensen die zelf niet beleggen.Vervolgens een lang blok over Bitcoin versus boerenbezit, pompoenoverschotten, voedsel van Instagram-boeren en een onverwacht uitstapje naar vuilniszaknormen (KOMO is een norm, geen merk). Daarna huishoudelijke frustraties: afvalbakken met merkzakken en printers met dure inkt.Het middenstuk gaat over rijkdom en gierigheid: rijke mensen die geen fooi geven, kopjes heet water bestellen met eigen theezakje, en waarom armere mensen vaak guller blijken dan rijken.Daarna door naar paarden, dure vitaminezakken uit Frankrijk, en de morele afweging: houden of melden als je per ongeluk een tweede pallet geleverd krijgt.Het slot gaat naar notarissen, testamenten, onverwacht hoge rekeningen en begrafenisondernemers. Plus een verhaal over Extinction Rebellion, demonstranten die opgepakt worden, en hoge ambtenaren die tijdens de lunchpauze demonstreren maar wel op tijd weer terug willen naar kantoor.

Henk blikt terug op het trieste lot van de radiopiraten, die door een vloedgolf aan FM-zenders en de smerige concurrentie van de legale jongens genadeloos werden beroofd van hun brood.Vervolgens duikt hij in de filmwereld, waar blijkt dat een Hollywood-succes twee keer de productiekosten moet opbrengen om überhaupt quitte te spelen. En dan hebben we het nog niet eens over de creatieve boekhouding die bonussen voor sterren als Tom Cruise als sneeuw voor de zon laat verdwijnen.Tot slot ventileert Henk zijn ongezouten mening over de ongehoorde hypocrisie bij de regeringsformatie en de voorkeur voor zwart-wit meningen in het media-circus. De wereld is dom en blijft dom. Oh ja, en Henk mist het roken nog elke dag.

Henk en Jelmer proberen te podcasten terwijl de techniek weigert. Henk was ziek van vis, maar wel tien kilo kwijt, dus gratis ozempic. Grote discussie over ozempic: werkt fantastisch, maar alleen rijke dikzakken kunnen het betalen. De rest mag vet eten en sterven. Gezondheidszorg weer lekker tweedelig, net als vroeger.Jelmer wil dat Henk een AI-kerstliedje zingt tegen het vervagen van het kerstfeest. Henk weigert: hij laat zich niet vervangen door software die rijmt op “samen” met “amen”. Ondertussen overspoelen AI-kutliedjes Spotify.Daarna nog wat geleuter over wetenschap die soms wetenschap is en soms omkoopbaar, Absint, corona, Musk-miljarden, en dat bonussen eigenlijk een vorm van diefstal zijn.Dat was het. Gezellig hoor.

Iedereen heeft het over de verkiezingen, behalve Henk en Jelmer. In deze aflevering geen politiek, geen plasje over de uitslag — alleen een fles balsamico van 140 euro en een man uit Modena die er twaalf jaar over doet om hem te vullen.Henk vertelt waarom je balsamico niet over de sla hoort te gooien, hoe George Clooney tien flesjes tegelijk koopt, en waarom Italië de hemel op aarde is (behalve Bologna, dat is gewoon vies).Verder: mozaïeken uit het jaar 300, Engelse begrafenissen die langer duren dan sommige huwelijken, en hoe je in een sterrenrestaurant eet voor de prijs van een Amsterdamse kroket.

In deze aflevering van Alweer een Podcast vertelt Henk hoe hij met volle overtuiging verloor van de platenmaatschappijen — en er nog voor mocht betalen ook. De Nederlandse rechter vond namelijk dat artiesten prima afgescheept kunnen worden met kruimels, zolang de champagne bij Universal maar koud staat.Verder: dode ooms met goudtanden, een pacifistische schoonmoeder met klaprozen, en waarom Henk liever niet trouwt (“gratis is ook niet alles”). Jelmer probeert intussen de microfoons aan de praat te krijgen, wat ongeveer net zo goed lukt als de rechtszaak.

Henk en Jelmer zijn er weer, en ja, ze herhalen zich zoals alleen Henk dat kan. Van internationale genocide-discussies tot het stemmen op mensen in plaats van partijen, en van de PVV tot de toekomst van muziek met AI – niets is te zwaar, te absurd of te politiek incorrect om aan te snijden. Henk doet zijn best om een beetje standvastig te zijn, maar raakt verdwaald in herinneringen, Engelse verzorgingshuizen en de onvermijdelijke frustratie over instituties en politici. Oh ja, en Hitchcock en live muziek komen ook nog even voorbij.

Henk en Jelmer raken van taalveranderingen in een tirade over moraal, politiek en boerenbeleid. Van “tot slaaf gemaakte mensen” tot “biobrandstof” die bossen opstookt — Henk fileert het allemaal met de nodige ergernis en humor.En voor je het weet gaat het weer over crypto, verkiezingen en bejaarde paarden. Kortom: een aflevering vol kromme logica en rechte meningen.

Henk moppert over zijn coronaprik, zijn headset en vooral over het ABP dat “ethisch” belegt — oftewel: minder rendement, meer hypocrisie. Ondertussen legt hij uit hoe muziekuitgevers al decennia artiesten beroven met steun van BUMA/Stemra.Tot slot krijgt links er van langs wegens nieuw ontdekte Jodenhaat, en eindigt Henk met een luistertip: “Tolerantie” van Het Goede Doel. (Klik gerust, hij verdient er bijna een cent aan.)

In deze aflevering hebben we onszelf één opdracht gegeven: positief blijven. Klinkt makkelijk, blijkt onmogelijk. Want ja, we beginnen vrolijk met taarten zo groot als autobanden en bakkers die hun overschot uitdelen, maar voor je het weet zitten we bij de voedselbank, vrijwilligerswerk dat eigenlijk slavernij heet, en een wateroloog die nu in een hospice rondloopt.Onderweg passeren we Gordon (die verrassend sympathiek blijkt), de bizarre salarissen in de goede-doelenwereld, en de vrolijke kant van begrafenissen. Er wordt gemopperd op post en DigiD, en natuurlijk op sociale media waar iedereen vooral boos is. Maar hé, we zijn positief gebleven: er was taart.Kortom: een aflevering vol droge humor, wrange vrolijkheid en het bewijs dat cynisme en positiviteit verrassend goed samengaan.Veel luisterplezier namens Henk en Jelmer!

In deze aflevering begint het al mis: het geluid kraakt, de kabels doen het niet, en er is vooral géén sponsor die betere apparatuur betaalt. Dus ja, we rommelen maar wat aan, met Marktplaats-microfoons en een beetje gênant gebedel om hulp – al noemen we het natuurlijk “merchandise”, net zoals de grote jongens van U2 met hun vijf vrachtwagens vol T-shirts.Van daaruit glijden we naadloos het moeras in van belastingwetten die niemand begrijpt, hypotheekrenteaftrek die tóch weer aftrekbaar blijkt (maar alleen voor rijke mensen), en politieke partijen die vrolijk wetten aannemen waarvan ze zelf de gevolgen niet snappen. Ondertussen leert Henk dat zijn nieuwe huis misschien wel pas afkomt als de plaatselijke das besluit te verhuizen naar zijn gloednieuwe dassenvilla van een ton. Prioriteiten, hè?Verder passeren dassentunnels van twee ton die geen das gebruikt, vleermuisnestkastjes in nieuwbouwhuizen, en de vrolijke tragedie van China dat ooit miljoenen mussen uitroeide – om daarna noodgedwongen 400.000 nieuwe exemplaren uit Rusland te importeren. Geen Russen, maar mussen.En alsof dat nog niet genoeg bureaucratische ellende is, duiken we ook in massaclaims, woekerpolissen, gesjoemel met diesels en de bizarre verdienmodellen van juristen en subsidie-aanvraagbureaus. Kortom: Nederland is kapot georganiseerd, maar gelukkig hebben we er wel een dassenbunker, dure vleermuiswoningen en misschien ooit een paar euro schadevergoeding voor terug.

Henk Westbroek en Jelmer Gussinklo ouwehoeren over van alles en nog wat.

Henk Westbroek en Jelmer Gussinklo ouwehoeren over van alles en nog wat.

Henk Westbroek en Jelmer Gussinklo ouwehoeren over van alles en nog wat.

Henk Westbroek en Jelmer Gussinklo ouwehoeren over van alles en nog wat. (Nieuwe upload zonder muziek i.v.m. muziekrechten)