Alweer een Podcast

Henk en Jelmer beginnen opnieuw met hun kruistocht tegen tijdgebonden begroetingen. Geen goedemorgen, goedemiddag of goedenavond meer — gewoon goede dag. Scheelt eindeloze discussies over wanneer de avond precies begint en voorkomt irritatie bij mensen die nog steeds “goede smorgens” zeggen.Daarna volgt een ode aan mooie woorden. Van hoefbevangenheid tot het beroemde “groot denkraam” uit de wereld van Olivier B. Bommel, bedacht door Marten Toonder. Henk blijkt zelfs ooit een eigen wijsheid op een wc-tegeltje te hebben laten drukken — al was die per ongeluk al door iemand anders bedacht.Het gesprek ontspoort vervolgens richting toiletcultuur wereldwijd: poepstenen, Chinese openbare wc’s zonder deuren, Romeinse badhuizen en de filosofische vraag of het laatste velletje toiletpapier eigenlijk altijd overbodig is. Henk noemt zichzelf uiteindelijk een “spiritueel poeper” die het allemaal op gevoel doet.Verder: schaamte en naaktheid door de eeuwen heen, plastische chirurgie in Hollywood en waarom ouder worden soms mooier is dan strakgetrokken gezichten. Met gastoptredens in de discussie van onder meer Joan Rivers, Dolly Parton, Madonna en Robert De Niro.En zoals het hoort in deze podcast: het eindigt bij eten. Chocolade (van Verkade tot Tony's Chocolonely), vreemde kookcombinaties zoals prei met witte chocolade, en een mini-masterclass pasta koken — inclusief waarom goede pasta minimaal 14% zetmeel moet hebben.Kortom: van wc-tegeltjes tot haute cuisine. En ergens daartussen de ontdekking dat je misschien al twintig minuten discussie kunt voeren over één velletje toiletpapier

Henk besluit een eind te maken aan het eeuwige gezeur over goedemorgen, goedemiddag en goedenavond. Gewoon: goede dag. Scheelt weer gedoe en voorkomt dat je iemand nog tien minuten een fijne ochtend wenst en daarna impliciet de tering laat krijgen.Verder goed nieuws uit de paardenafdeling van Jelmer. Zijn hobby — bejaarde paarden een verzorgde oude dag geven — blijft een financieel bodemloze put, maar voorlopig leven ze nog. Met dank aan dure Franse paardenhooi-gastronomie, speciaal tegen hoefbevangenheid en andere kwalen waar Henk vooral het woord mooi van vindt.Daarna ontspoort het gesprek zoals gebruikelijk richting consumentenellende: horloges van duizenden euro’s zonder pinnetje, online verkopers die beginnen te schelden, en hoe platforms als Chrono24 soms verrassend wél de koper beschermen. Ondertussen passeren ook eBay en AliExpress de revue, waar je voor een euro een horloge-opener koopt en er gratis een armband bij krijgt die in een Nederlandse winkel veertig euro kost.Tot slot filosofie uit onverwachte hoek: Chinese horlogemakers die inmiddels superklonen bouwen die nauwelijks te onderscheiden zijn van het origineel. De vraag blijft dus: wanneer is iets nog echt, en wanneer alleen heel goed nep?Kortom: paarden, horloges, Frans hooi en Chinese namaak. En ergens daartussen een poging om het deze week eens gezellig te houden.

Slaapproblemen? Geen zorgen. Zet Alweer een Podcast op en je bent binnen tien minuten vertrokken — en die laatste tien minuten mis je toch niet. Henk en Jelmer constateren tevreden dat ze inmiddels minstens vijf beroemde luisteraars hebben, waaronder wat radio-dj’s en een vaste liedjesschrijver. Democratie in actie: iedereen is gelijk, sommigen alleen iets gelijker dan anderen.Verder: Henk verbouwt weer eens iets dat totaal uit de hand loopt, waardoor er nu voor duizenden euro’s aan overbodige deuren op Marktplaats mogen. Henk ergert zich ondertussen aan influencers die slapend rijk worden door snoep te proeven met open mond — een gewoonte waar hij spontaan een hekel aan mensen van krijgt.Ook passeert de revue: koken met Pierre Wind (prei met witte chocolade, serieus), liedjes over eten, slavernij die per ongeluk muziekgeschiedenis opleverde, en een kleine filosofische excursie langs oorlog, geopolitiek en waarom mensen met macht vaak ontsporen.Tot slot nog wat typisch Nederlandse absurditeit: een bankje voor Maarten van Rossem, een paar stevige meningen over wereldpolitiek, en de geruststelling dat Jelmer’s paarden — spoiler — nog leven.Kortom: slapeloze nacht? Zet ’m aan. En geef vijf sterren, want influencer worden gaat deze heren toch niet meer lukken

Deze week zitten we niet samen aan tafel — maar we zijn wél allebei te horen.Henk blikt terug op een week waarin alles tegelijk mis leek te gaan: financieel gedoe, een uitgesteld huwelijk, een ontsporende verbouwing en wereldnieuws waar je ook niet vrolijk van wordt.Jelmer schuift op afstand aan met een update over zijn paardenperikelen en de emotionele achtbaan die daarbij hoort.Kortom: geen klassieke studioversie, wel gewoon Alweer een Podcast. Volgende week hopelijk weer zij aan zij.

Vintage T-shirts, influencer-ambities en giveaways op Instagram: nostalgie verkoopt altijd.Daarna een lange rant over kolonialisme, compensatie, fraudeclaims en diesel-schandalen—want morele verontwaardiging is óók een verdienmodel.Politici begrijpen grenzen niet (letterlijk), belastingen jagen mensen naar Duitsland en bestuurders nemen liever dommere mensen aan dan slimmere.En tot slot: vegetarische kip is smerig, maar toetjes zijn heilig. Griesmeelpudding als ultiem bewijs dat het leven simpel kan zijn—als je maar blijft roeren.

We beginnen met warm witbrood dat eigenlijk bruin is, want niets is wat het lijkt—zeker niet bij de overheid.Een concertrecap vol zenuwachtige kleinzonen, trotse vaders en oude mannen in de kroeg die ontroerd raken van een geheime trouwdatum na 55 jaar. Romantiek bestaat nog, maar alleen als je het op het podium aankondigt.Daarna: de toeslagenaffaire 2.0. De overheid deelt miljarden uit aan echte slachtoffers én handige opportunisten, want paniekbeleid is goedkoper dan nadenken. Corona-fraude, theatermiljoenen en verzekeringsclaims: als er geld te halen valt, wordt het gehaald.Carnaval blijkt genetisch riskant, Tivoli is architectonisch overgecompliceerd, bier is te duur en popzalen worden ontworpen door mensen die nooit bij een concert zijn geweest.Conclusie: warm brood is eerlijker dan beleid, liefde is zeldzaam, en geld maakt iedereen creatief.

De existentiële levensvraag wordt teruggebracht tot de kern: ja of nee. Uit eten of thuisblijven. Hamlet, maar dan met bitterballen.Verder: een uitzinnig concert, een kleinzoon die zonder enige woke-rem gewoon “Zwarte Piet” zingt, en een publiek dat vrolijk meedoet met Rode, Linkse of Ambtenarenpiet—want satire werkt alleen als iedereen boos kan worden.Trump blijkt een ideologisch roulettewiel met importheffingen, boycots en een obsessie met zijn eigen naam. Buitenlandbeleid als improvisatietheater.Privacy? Een sprookje. Je telefoon luistert mee, je data ligt overal, en als ze je echt willen vinden, doen ze dat toch. DNA bij geboorte? Goed idee, totdat verzekeraars meekijken.En banken en verzekeraars? Die zijn vriendelijk tot je geld wilt zien. Zelfs natgeregende Elvis-platen zijn volgens experts nog “bruikbaar”.Conclusie: de wereld is raar, privacy is theater en iedereen is familie van Dzjengis Khan. Maar het concert was leuk.

Henk legt uit waarom vet geen vijand is maar een levenshouding. Van ossobuco zonder vet (misdaad) tot Wagyu die zijn belofte niet waarmaakt, en waarom een goede rookworst krom móét zijn om serieus genomen te worden. Inclusief productontwikkeling: Wagyu-rookworst, gat in de markt, iemand bel de slager.Verder: hoe je wél een biefstuk bakt, waarom fabrieksrookworst eigenlijk vloeibaar gif is, en waarom Unox alleen gegeten wordt door mensen die schaatsen kijken. HEMA krijgt onverwacht lof, Lidl wint de olijfolie-oorlog, en Joma-salades worden definitief verbannen.Tussendoor: herinneringen aan margarinesmaak-fabrieken, lofzangen op bloedworst, balkenbrij en kopvlees, een tirade tegen augurken, en tot slot toch nog even de regering — die net zo weinig smaak heeft als vetarme rookworst.

Een Russisch horloge zonder afluisterapparatuur (denken we), een uitstapje naar Koude Oorlog-spionage met The Thing, en de ontdekking dat iedereen tegenwoordig vrijwillig wordt afgeluisterd via zijn eigen telefoon — gemak dient de mens.Verder: Henk ergert zich aan onderbrekingen (terecht), reviews (onterecht, behalve als ze vijf sterren verdienen), aangiftes doen (zinloos), links Nederland (onverbeterlijk), religie (per definitie verdacht) en mensen die liegen na een aanrijding (structureel).We krijgen een gratis college geopolitiek (Iran, Israël, VN: te laat), een cultuurkritiek over openbare ruimtes, een pleidooi voor benoemen wat niet benoemd mag worden, en een praktische oplossing voor overlast die juridisch nét niet kan.Tot slot: waarom deze podcast geen donaties vraagt, wél geld kost, en waarom de beste koffie van Nederland toevallig uit Nijmegen komt — volledig onafhankelijk getest, zonder sponsoring, maar mét overtuiging.

Tradities zijn er om in stand te houden, dus ook deze week: dode paarden, onverwachte rekeningen en morele bezwaren tegen crowdfunding (want bedelen is vies, behalve als je het zelf doet). We leren dat een paard laten ophalen goedkoper is dan gedacht en uiteindelijk vooral handig voor de stadsverwarming.Verder: Henk wordt live geïnterviewd bij Bingo FM, ontdekt dat carnaval vooral leuk is voor anderen, zingt een liedje met Thomas van Groningen (die irritant goed kan zingen) en vertelt waarom hij liever thuisblijft met een glas wijn dan tussen 10.000 verklede Brabanders staat te trillen.Ook passeren: uitverkochte Goede Doel-revivals, geflopte meesterwerken, Franse auto’s die niet gedraaid mogen worden, geopolitiek geneuzel over Groenland, Trump, Jensen, en waarom een Russisch horloge van €150 beter loopt dan de wereldorde.Kortom: dierenliefde, zelfspot, lichte woede en precies genoeg cynisme om de week weer door te komen.

Van Schrödingers kat (dood én levend, volgens de wetenschap) naar liedjes over “gevoel” (dood én leeg, volgens Henk). In deze aflevering wordt afgerekend met vaagheid: gevoelens, smaak, popliedjes met betekenisloos gezwijmel en de hardnekkige illusie dat wat jij voelt ook meteen waar is.Verder: waarom goede liedjes zelden hits worden, waarom hits vaak geen goede liedjes zijn, en waarom mensen die muziek insturen vooral bevestiging willen en geen eerlijk antwoord. Blind vertrouwen op gevoel blijkt net zo onbetrouwbaar als de muzieksmaak van de makers zelf.Daarna een uitstapje langs blinde sigarenboeren met betere oren dan ziende mensen, de mythe van extra zintuigen en hoe bureaucratie creativiteit systematisch uitroeit. Ambtenaren worden opgeleid tot grijze, risicomijdende duiven, met rampzalige gevolgen: falende automatisering, toeslagenellende en turbo-faillissementen waarbij niemand controleert en miljarden verdwijnen.Tussendoor nog wat taalpijn (Iron Maiden, Aerosmith, Genocà), microfoons die niemand betaalt, cadeau-etiquette en een Joodse jat als cultureel sluitstuk.Kortom: alles is tegelijk logisch en volstrekt absurd. Net als Schrödingers kat. Alleen deze podcast leeft nog.

Gelukkig nieuwjaar, mag dat nog? Ja hoor, alles mag nog, behalve kwaliteitspodcasts met iets te melden. Dus doen wij het anders: slechte microfoons, geen pretentie en vooral veel meningen.Henk en Jelmer fileren de elite, het koningshuis en alles wat daar omheen hangt. Van blauwe bloedgroepen en Rolexen van prins Bernhard tot prins Constantijn die zichzelf bonussen uitkeert voor niks doen. Moties die worden aangenomen maar nooit uitgevoerd, koningen die geen belasting betalen en een Tweede Kamer die vooral heel hard wegkijkt.Daarna gaat het vrolijk verder: waarom koningen per definitie nutteloos zijn, waarom gekozen leiders tenminste weg te sturen zijn, en waarom macht vooral mensen aantrekt die je er absoluut niet bij wil hebben. Tussendoor wordt de pan van het vuur gehaald, Engeland als privatiseringswaarschuwing gebruikt, waterleidingbedrijven, spoorwegen en andere nationale hobby’s gesloopt, en wordt een alternatief monarchie-model gepresenteerd met zwaaitesten, lintjesknippen en puntenaftrek voor gestamel.Kortom: een lange rant over erfelijke privileges, georganiseerde hebzucht, politieke lafheid en waarom alles wat geprivatiseerd wordt uiteindelijk slechter werkt. Zonder oplossingen, maar mét opluchting. Zoals altijd.

Deze week verzandt het gesprek weer heerlijk in wat Henk ‘alledaagse onzin’ noemt, maar het echte verhaal: George Martin — ja, die échte, de vijfde Beatle — blijkt een huis vol antiek én drie dozen brieven te hebben nagelaten die bijna bij het oud papier waren beland. Brieven van platenbazen, popgoden, en mogelijk zelfs eentje van Henk zelf (Henk Temming welteverstaan). Jelmer is onder de indruk, Henk vooral verontwaardigd dat hij ooit te oud werd verklaard om door te breken. (George Martin had namelijk een punt: geen band van 34 wordt nog wereldberoemd, behalve dan volgens Henk.)Verder: complottheorieën over Paul McCartney die allang dood zou zijn, Mel Gibson die bijna door de grond zakt voor George Harrison, waarom humor in muziek volgens critici officieel verboden is, en waarom Groupo Sportivo eigenlijk veel beter is dan Nederland ooit wilde toegeven.Kortom: Beatles, brieven, Britten en een hoop betweterigheid. Precies zoals je het hebben wilt.

Henk en Jelmer duiken deze week diep in de kerstbomenkoorts: van schoonfamilies die huilen bij antieke glasknikkertjes tot Duitse bomen die blijkbaar structureel teleurstellen. Jelmer bleek ooit per ongeluk een boomfluisteraar, want één “geheim exemplaar” achter de vrachtwagen en hoppa: een huwelijk gered — of in elk geval uitgesteld.Verder ontdekt Henk dat biologisch, duurzaam en “terug te planten” kerstbomen vooral uitstekend zijn voor de marketingafdeling, niet voor de natuur. Ondertussen wisselen ze tips uit over bloemen die langer leven dan sommige relaties, en hoe je met twee euro afdingen je waardigheid gratis verliest.Dan ontspoort het gesprek naar rechtszaken, huisjesmelkers, verdwenen contracten, kattenbakken als juridisch breekijzer, en natuurlijk: hoe je met één bezwaarschrift een bouwproject of artiest financieel kunt wurgen. Henk legt uit hoe de wereld mooier lijkt dan hij is — vooral voor wie gelooft dat bureaucratie eerlijk werkt.Tot slot: AI gaat volgens Henk alles opeten behalve live-optredens, Samuel Welten blijkt Spotify-koning, en Jelmer mag uitleggen waarom zelfs een paardenstal op een weiland tegenwoordig voelt als een misdaad tegen de menselijkheid.Kortom: kerstbomen, kattenbakken en kapitalisme. Precies de decemberwarmte die je niet vroeg, maar toch krijgt.

Henk voelt zich half grieperig, Jelmer volledig onschuldig, maar excuses moeten er natuurlijk toch komen. Daarna duiken we in het jaarlijkse Sinterklaasgezeur: bedreigde hoofdpieten, noodpakketten, volwassenen die overal van overstuur raken en Oostenrijkse duivels met lichtgevende ogen die met zwepen rondrennen—kortom, precies de kneuterige gezelligheid die Nederland mist.Verder: nonnen die hun klooster terugkraken (want waarom ook niet), Henk die per ongeluk romantischer blijkt dan zijn imago toestaat, en een masterclass “hoe bierbrouwers je uitwringen als een natte dweil”. Jelmer vertelt waarom erfenisbelasting oneerlijk voelt, Henk legt uit waarom het nóg oneerlijker geregeld is dan je denkt.Tot slot: misdrukken van Henk z’n boek De Wereld van Westbroek blijken waardevoller dan goud en Toontje Lager is weer terug maar dan niet echt.Kortom: een aflevering vol tradities, woede en bier dat veel te duur is. Perfecte decembercontent.

Henk en Jelmer openen met hun wekelijkse klaagzang over het feit dat de podcast volledig ongesponsord is, wel openstaat voor giften, maar dat niemand iets stuurt behalve eens wat bier en nootjes. Daarna verschuift het gesprek naar beleggersadvies, Warren Buffett, AI-aandelen en de vraag waarom iedereen denkt dat ze advies nodig hebben van mensen die zelf niet beleggen.Vervolgens een lang blok over Bitcoin versus boerenbezit, pompoenoverschotten, voedsel van Instagram-boeren en een onverwacht uitstapje naar vuilniszaknormen (KOMO is een norm, geen merk). Daarna huishoudelijke frustraties: afvalbakken met merkzakken en printers met dure inkt.Het middenstuk gaat over rijkdom en gierigheid: rijke mensen die geen fooi geven, kopjes heet water bestellen met eigen theezakje, en waarom armere mensen vaak guller blijken dan rijken.Daarna door naar paarden, dure vitaminezakken uit Frankrijk, en de morele afweging: houden of melden als je per ongeluk een tweede pallet geleverd krijgt.Het slot gaat naar notarissen, testamenten, onverwacht hoge rekeningen en begrafenisondernemers. Plus een verhaal over Extinction Rebellion, demonstranten die opgepakt worden, en hoge ambtenaren die tijdens de lunchpauze demonstreren maar wel op tijd weer terug willen naar kantoor.

Henk blikt terug op het trieste lot van de radiopiraten, die door een vloedgolf aan FM-zenders en de smerige concurrentie van de legale jongens genadeloos werden beroofd van hun brood.Vervolgens duikt hij in de filmwereld, waar blijkt dat een Hollywood-succes twee keer de productiekosten moet opbrengen om überhaupt quitte te spelen. En dan hebben we het nog niet eens over de creatieve boekhouding die bonussen voor sterren als Tom Cruise als sneeuw voor de zon laat verdwijnen.Tot slot ventileert Henk zijn ongezouten mening over de ongehoorde hypocrisie bij de regeringsformatie en de voorkeur voor zwart-wit meningen in het media-circus. De wereld is dom en blijft dom. Oh ja, en Henk mist het roken nog elke dag.

Henk en Jelmer proberen te podcasten terwijl de techniek weigert. Henk was ziek van vis, maar wel tien kilo kwijt, dus gratis ozempic. Grote discussie over ozempic: werkt fantastisch, maar alleen rijke dikzakken kunnen het betalen. De rest mag vet eten en sterven. Gezondheidszorg weer lekker tweedelig, net als vroeger.Jelmer wil dat Henk een AI-kerstliedje zingt tegen het vervagen van het kerstfeest. Henk weigert: hij laat zich niet vervangen door software die rijmt op “samen” met “amen”. Ondertussen overspoelen AI-kutliedjes Spotify.Daarna nog wat geleuter over wetenschap die soms wetenschap is en soms omkoopbaar, Absint, corona, Musk-miljarden, en dat bonussen eigenlijk een vorm van diefstal zijn.Dat was het. Gezellig hoor.

Iedereen heeft het over de verkiezingen, behalve Henk en Jelmer. In deze aflevering geen politiek, geen plasje over de uitslag — alleen een fles balsamico van 140 euro en een man uit Modena die er twaalf jaar over doet om hem te vullen.Henk vertelt waarom je balsamico niet over de sla hoort te gooien, hoe George Clooney tien flesjes tegelijk koopt, en waarom Italië de hemel op aarde is (behalve Bologna, dat is gewoon vies).Verder: mozaïeken uit het jaar 300, Engelse begrafenissen die langer duren dan sommige huwelijken, en hoe je in een sterrenrestaurant eet voor de prijs van een Amsterdamse kroket.

In deze aflevering van Alweer een Podcast vertelt Henk hoe hij met volle overtuiging verloor van de platenmaatschappijen — en er nog voor mocht betalen ook. De Nederlandse rechter vond namelijk dat artiesten prima afgescheept kunnen worden met kruimels, zolang de champagne bij Universal maar koud staat.Verder: dode ooms met goudtanden, een pacifistische schoonmoeder met klaprozen, en waarom Henk liever niet trouwt (“gratis is ook niet alles”). Jelmer probeert intussen de microfoons aan de praat te krijgen, wat ongeveer net zo goed lukt als de rechtszaak.