Sevdiğim Şiirler ve Biraz da Aforizma / Kendi Sesimden

Can Dündar'ın beni derinden etkileyen bence muhteşem "Keşke" adlı yazısını ufak tefek değişikliklerle, kendimce seslendirmeye çalıştım.

Bazı sözler yüzyılların süzgeçinden geçerek gelip girmiştir hayatımıza. Her kelimesinde bir yaşanmışlık ve deneyimin izleri vardır. Başkalarının bu deneyimi bizi çoğu zaman hata yapmaktan kurtarır.

Kendime aldığım küçük notlardan

Eskisi kadar özlemiyorum seni,Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda..Adının geçtiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor..Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık.Biraz yorgunum..Biraz kırgın..Biraz da kirletti sensizlik beni!Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama“İyiyimler” yamaladım dilime.Tedirginim aslında, seni unutuyor olmak,Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni..Gel diye beklemiyorum artık,Hatta istemiyorum gelmeni..Nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde.Arasıra geliyorsun aklıma, banane diyorumBenim derdim yeter bana banane!Alıştım mı yokluğuna?Vaz mı geçiyorum, varlığından?Tedirginim aslında,Ya başkasını seversem?İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem..

Bir GünApansız uyanırsan gecenin bir yerinde Gözlerin uzun uzun karanlığa dalarsa Bir sıcaklık duyarsan üşüyen ellerinde Ve saatler gecikmiş zamanları çalarsa Bil ki seni düşünüyorum Bir vapur yanaşırsa rıhtımına bin, acil Örtün karanlıkları masmavi denizlerde Ve dinle kalbimi bak nasıl çarpıyor nasıl O bütün özlemlerin koyulaştığı yerde Bil ki seni bekliyorum Bir sabah gün doğarken aç perdelerini, bak Sevinçle balkonuna konuyorsa martılar Kendini tadılmamış derin bir hazza bırak Dökülsün dudağından en umutlu şarkılar Bil ki seni istiyorum Gecelerden bir gece uyanırsan apansız Uzaklarda elemli, garip bir kuş öterse Bir ceylan ağlıyorsa dağlarda yapayalnız Ve bir gün kabrimde bir kara gül biterse Bil ki SENİ SEVİYORUM

Dışarıya yağmurYüreğime hasretFikrime senNasıl yağıyorsunuzÜçünüz birden bir bilsen Yağmurdan kaçanlar ve yağmura koşanlarTam ortasında bu çelişkinin ben!Gözyaşlarım yağmura karışıp düşer bir fidanın toprağınaSonra boy verir sevdamın darağacına Dışarıda çıldırasıya yağan yağmurIslatamıyor caddeyiHasretinin yüreğimiFikrinin aklımı ıslattığı kadar Bir yıldız tutarım gecenin karanlığındaNe sen bunu bilirsin nede yıldızlarYıldızlar kadar uzak olsan da banaGökyüzü kadar büyüktür sevdam Bu sevdanın mağdur kalacağını bilsem deKi Mağdur kalan sadece sevdam değil yüreğimde!Yine de yüreğimde eksilmez umudunGökyüzü güneş yangını bir hisle sarsa da bedenimi Hükümsüz bir sevdanın sanığıyım benAma bilemezdim ki gözlerinde müebbet yiyeceğimi…Hükümsüz sevdam, bırakma beni hasretinin kıyısındaYa al götür beni derinliklerine ya da vurma dalgalarını üzerime Artık anla ve dinle yüreğimiGitme benden uzağaUzadıkça hasretinBuz tutar şu zavallı yüreğim .

Baştan belliydi sonumuz ama Ben seni yaşamak istedim İnsan bir kere birine geç kalır Ve bir daha kimse için acele etmez

50. Yaşıma özel olarak okuduğum, Türk edebiyatının sevilen isimlerinden biri olan Ümit Yaşar Oğuzcan'ın 50 Yaş şiirinin son 3 kıtası. Dönüp gerilere bakıyorum, bir de kendimeElli yıl geçmiş, ha gün, ha yarın derkenDeğişen birşey yok, bir şaşkın benden başkaİşte aynı yol, aynı kapı, aynı merdiven.. Hani nerdeler? Kimi yitmiş, kimi gitmiş dostlarınBir ak saçlı anam kalmış yolumu bekleyenSabah-öğle-akşam . . . Hep o tekdüze yaşamVe kırılmış bir kalple yorulmuş bir beden.. İşte böyle geçti yıllar. bozbulanıkBen sevdim, ben ağladım, başkalarıydı gülenNe zaman uzattıysam ellerimi, parçalandıMutluluk serseri bir mayındı denizlerimde yüzen...

Yerin seni çektiği kadar ağırsın,Kanatların çırpındığı kadar hafif..Kalbinin attığı kadar canlısın,Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...Sevdiklerin kadar iyisin,Nefret ettiklerin kadar kötü..Ne renk olursa olsun kaşın gözün,Karşındakinin gördüğüdür rengin..Yaşadıklarını kâr sayma:Yaşadığın kadar yakınsın sonuna; ne kadar yaşarsan yaşa,Sevdiğin kadardır ömrün..Gülebildiğin kadar mutlusun.Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksinSakın bitti sanma her şeyi,Sevdiğin kadar sevileceksin.Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değerVe karşındakine değer verdiğin kadar insansın.Bir gün yalan söyleyeceksen eğer;Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın.Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret,Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın.Unutma yagmurun yağdığı kadar ıslaksın,Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak.Kendini yalnız hissetiğin kadar yalnızsınVe güçlü hissettiğin kadar güçlü.Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin..İşte budur hayat!İşte budur yaşamak,Bunu hatırladığın kadar yaşarsınBunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsünVe karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursunÇiçek sulandığı kadar güzeldir,Kuşlar ötebildiği kadar sevimli,Bebek ağladığı kadar bebektir.Ve herşeyi öğrendiğin kadar bilirsin,bunu da öğren,Sevdiğin kadar sevilirsin... Can YÜCEL

Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.

Bir arkadaşımın postunda gördüğüm yazıyı seslendirdim.

Bunca zaman bana anlatmaya çalistigini,Kendimi buldugumda anladim.Herkesin mutlu olmak için baska bir yolu varmisKendi yolumu çizdigimde anladim.. Bir tek yasanarak ögrenilirmis; hayat, okuyarak,dinleyerekdegil.. Bildiklerini bana neden anlatmadigini, anladim..Yüreginde ask olmadan geçen hergün kayipmisAsk pesinden neden yalinayak kostugunu anladim..Aci doruga ulastiginda gözyasi; gelmezmis gözlerden,Neden hiç aglamadigini anladim..Aglayani güldürebilmek, aglayanla aglamaktan daha degerliymis,Gözyasimi kahkaya çevirdiginde anladim..Bir insani herhangi biri kırabilir, ama bir tek en çok sevdigiacitabilirmis, Çok acittiginda anladim..Fakat, hakedermis; sevilen onun için dökülen her damlagözyasini, Gözyaslariyla birlikte sevinçler terkettiginde anladim..Yalan söylememek degil, gerçegi gizlememekmis marifet, Yüregini elime koydugunda anladim..''Sana ihtiyacim var, gel!'' diyebilmekmis güçlü olmak,Sana ''git'' dedigimde anladim..Biri sana ''git'' dediginde, ''kalmak istiyorum'' diyebilmekmis sevmek,Git dediklerinde gittigimde anladim..Sana sevgim simarik bir çocukmus, her düstügünde ziril ziril aglayan,Büyüyüp bana sımsıkı sarildiginda anladim..Özür dilemek degil, ''affet beni'' diye haykirmak istemekmis pisman olmak,Gerçekten pişman olduğumda anladım..Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymişSevgi dolu yüreklerde gurur olmazmışYüreğimde sevgi bulduğumda anladım..Ölürcesine isteyen beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım..Sevgi emekmiş;Emek ise vazgeçemeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadarSevmekmiş...

Evde sevdiğim şiirleri seslendirmeye çalışıyorum

Kendimce evde şiir denemeleri yapmaya çalışıyorum.

Biraz yaşayacaktık, biraz da gülecektikSonra ölüp gideceğiz zatenNeden bu kadar ağır yaralar açıldı ki Ruhumuzda?Neden bu kadar kırgınlık birikti ki kalbimizdeAnlamadım, anlayamadım…

Keşke sen ben olsan; seni sevmeninNe kadar zor olduğun anlasan,Keşke ben sen olsam; bu kadarSevilmenin tadını çıkarsam