Midnight Diary

ถ้าเรารู้สึกไม่ชอบตัวเองหรือผิดหวังกับตัวเองที่ไม่มีความกล้า หรือ กลัว หวังว่าตอนนี้จะทำให้เพื่อนๆมีกำลังใจมากขึ้นวันนี้เราจะมาสรุปชีวิตหลังจากที่ไม่มีใครมาควบคุมเราหวังว่าสิ่งที่เราได้เรียนรู้กับตัวเอง จะเป็นประโยชน์กับทุกคนไม่มากก็น้อยนะครับ :)

คืนนี้เลยอยากชวนคุยเรื่องความกลัวอนาคตที่ไม่แน่นอน ทำไมยิ่งโฟกัสเรื่องแย่ๆ มันยิ่งขยายใหญ่ และทำไมบางทีการปล่อยวางถึงเป็นทางที่พาเราไปถึงฝั่งฝันได้จริงๆ

ผมขอโทษแฟนตัวเอง ที่ผมเป็นคนไม่เอาไหน ลาออกจากงานมา 3 เดือนแล้วยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันสักอย่างแล้วเขาตอบกลับมาประโยคนึง ที่ทำให้ผมมองตัวเองใหม่ทั้งหมดตอนนี้เลยกลายเป็นเรื่องของการเอาตัวเองไปเทียบกับคนที่เขาฝึกมาสิบปีโดยที่เราไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังทำอยู่

35 วันแล้วกับชาเลนจ์เรียนภาษาญี่ปุ่นวันละ 30 นาทีคืนนี้มาอัพเดทกันว่าได้อะไรกลับมาบ้าง และทำไมสิ่งที่ได้ ไม่ใช่แค่ภาษาในตอนนี้:• วิธีเรียนแบบ "เกาะคำศัพท์" + Active Recall• 30 นาที/วัน = 15 ชั่วโมง/เดือน พอไหม (คำนวณให้ฟัง)• วันที่ได้คุยภาษาญี่ปุ่นกับลุงญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก• Atomic Habits — ผูกนิสัยใหม่เข้ากับนิสัยเก่า• ทำไมนิสัยเล็กๆ ถึงทบต้นทบดอกไปเรื่องอื่นในชีวิต

ถ้าผมจะบอกว่า เราทุกคนกำลังจะตายเชื่อไหม ?ทุกคนเชื่อว่าความตายเป็นเรื่องที่ไกลตัวแต่จะมีสักกี่คนที่เชื่อว่าเราสามารถตายได้ทุกเมื่อในช่วง1 ปีที่ผ่านมาผมตระหนักเรื่องนี้กับตัวเองเยอะมากในวัย 30 ที่คนรอบข้างเริ่มที่จะหายไปทีละคนและแน่นอนว่าในวัย 40 จำนวนผู้คนที่จากไปก็จะเพิ่มขึ้นอย่างเลี่ยงไม่ได้ จนมาถึงเมื่อวันก่อนที่มีเหตุการณ์ไฟไหม้ที่สถานบันเทิงแห่งหนึ่งผู้คนที่ล้มตายเหล่านั้นก่อนที่พวกเขาจะจากไปวันนั้นก็คงเป็นวันธรรมดาวันนึงวันนั้นก็เป็นวันที่พวกเขาจะได้พักผ่อนเพื่อวันรุ่งขึ้นจะเดินทางไปทำงานแต่ใครจะไปนึกว่าวันนั้นเป็นวันสุดท้ายของพวกเขาเหตุการณ์นั้นยิ่งย้ำเตือนให้ผมรู้สึกได้เลยว่าพวกเราทุกคนกำลังจะตาย ไม่วันไหนก็วันนึงหรืออาจจะเป็นวันนี้ก็เป็นได้ ...หลายๆคนอาจจะรู้สึกกลัวเมื่อพูดถึงเรื่องความตายแต่ผมเชื่อว่าความตายคือของขวัญไม่ใช่ความกลัวทำไมผมถึงเชื่ออย่างงั้น ?มาลองฟังไปพร้อมๆกันครับ :)