Slow mama

Do Maroka wróciliśmy po 11 latach. W 2013 roku zwiedzaliśmy je we dwójkę, przemieszczając się pociągami, śpiąc w tanich riadach i błądząc po medynach. W 2024 roku po Maroku podróżowaliśmy starym kamperem z trójką małych dzieci i psem. Nie ma co się oszukiwać - jest różnica ;) Podczas pierwszego wyjazdu odwiedziliśmy Marrakesz, Fez, Casablancę, Rabat i Tanger. Tym razem kręciliśmy się głównie po wybrzeżu, docierając do znanego Agadiru. Udało się dojechać też do niebieskiego miasta, czyli Szawszawan, Jakie jest Maroko i czy warto się do niego wybrać? Posłuchajcie sami.

Zbliżają się wakacje. Jedni na tę myśl przebierają nogami z ekscytacją. Inni są przerażeni i pocą im się nie tylko ręce. Im młodsze dzieci, tym pot zalewa więcej części ciała. Zarówno i jedna i druga reakcja jest naturalna. Oraz ani jedni ani drudzy nie wrócą z wakacji wypoczęci. Bo podróże z dziećmi nie są po to, żeby odpocząć ani zwiedzić wymarzone miejsca. To już było ;) Wakacje są po to, żeby zdać sobie sprawę, że odpuszczanie to w życiu klucz do wszystkiego.Jak wyglądają wyjazdy u nas, tak naprawdę? Posłuchajcie!

Każdy człowiek pragnie być szczęśliwy, ale nie każdy wie jak do tego doprowadzić. A jeśli już znajdzie receptę na szczęście, to zastanawia się co zrobić, by zatrzymać je na dłużej.Tylko czym właściwie jest szczęście? Czy istnieje jego definicja? Czy każdy może być szczęśliwy? Czy da się tego nauczyć? Tyle pytań, a odpowiedzi brak.Na szczęście na pokładzie mamy Sylwię Włodarską - Panią Swojego Szczęścia. Mediatorkę, trenerkę komunikacji w procesie certyfikacji CNVC, osobę od coachingu.Z Sylwią rozmawiamy o tym jak być szczęśliwym. Tylko tyle i aż tyle.Materiały, o których wspominamy w czasie rozmowy:Lista potrzeb i uczuć : https://www.paniswojegoszczescia.pl/wp-content/uploads/2020/09/pss-lista-potrzeb-i-uczuc-3-final.pdf4 kroki NVC https://www.paniswojegoszczescia.pl/wp-content/uploads/2020/09/4kroki.pdfKsiążki: Marshall B. Rosenberg"W świecie porozumienia bez przemocy⁠⁠""Porozumienie bez przemocy"Sylwię w sieci znajdziecie tu: https://www.paniswojegoszczescia.pl

Podróże i niepełnosprawność dziecka: czy da się to połączyć? O życiu i podróżach, długich, intensywnych i na drugi koniec świata z niepełnosprawnym dzieckiem opowiada Michalina Gwiżdż, miłośniczka podróży i mama dwójki chłopców, w tym Samuela z zespołem Downa. Zapraszam do szczerej, pełnej optymizmu i inspirującej rozmowy.

Łatwo mówić o własnych przekonaniach, jeśli są standardowe, czyli zazwyczaj zgodne z oczekiwaniami innych. Gorzej, jeśli uważane są za dziwne albo kontrowersyjne. Wtedy nie zawsze znajduje się siłę i energię na bronienie własnych racji. Lepiej niektóre rzeczy przemilczeć albo dla świętego spokoju przytaknąć. Ta zasada sprawdza się doskonale w Internecie, jak i w życiu. Istnieją jednak takie osoby, którym chce się mówić o własnych wartościach, nawet jeśli spływa na nie hejt. Jedną z takich osób jest Agata Bromberek znana w sieci jako Tur-tur: Polka w Turcji. O tym z czym się to wiążę i skąd czerpać odwagę mówienia o własnych przekonaniach i życia po swojemu opowie w naszej rozmowie. Zapraszam :)

Rzucili wszystko i ruszyli w podróż zanim to było modne, bo aż 16 lat temu! Zapakowali wówczas niespełna dwuroczne i czteroletnie dzieci na ośmiometrową żaglówkę i popłynęli po przygodę.Kto tak robi? Tylko szaleńcy? :)Magda Banasik, autorka bloga bimsi.pl oraz książki "Dom na jachcie", opowiada jak to jest rzucić wszystko na dwa lata, włóczyć się po rzekach i morzach, a potem wrócić do starego życia.Zapraszam do wysłuchania niezwykle inspirującej rozmowy o odwadze i spełnianiu marzeń.Dzięki uprzejmości Magdy mam do przekazania dwa egzemplarze książki „Dom na jachcie” w dobre ręce. A dokładniej w te, które opiszą co szalonego zrobiły w ostatnim czasie :)

Edukacja domowa to temat wzbudzający wiele emocji, zarówno tych pozytywnych, jak i negatywnych. Zdaje się być owiana wieloma mitami, które z rzeczywistością mają niewiele wspólnego. Panuje chociażby przekonanie, że dzieci z edukacji domowej nie dostaną się na wymarzone studia i nie będą potrafiły odnaleźć się w prawdziwym życiu. Najmocniej jednak rozpala kwestia braku socjalizacji i kontaktu z rówieśnikami. Jak w praktyce wygląda edukacja domowa i dlaczego nie jest dla wszystkich? O tym rozmawiam z Kingą Pukowską, mamą trójki dzieci z edukacji domowej (z czego dwójki już dorosłych), trenerką kompetencji miękkich, coachem, mediatorką i co jest dla tej rozmowy kluczowe, tutorką młodzieży w ed oraz osobą wspierającą rodziców, których dzieci uczą się w tym nurcie.

Używamy mediów społecznościowych dobrowolnie, ale coraz częściej trudno nam się powstrzymać od bezmyślnego scrollowania. Brzmi znajomo? Katarzyna Kędzierska, właścicielka bloga o minimalizmie i mindfulness simplicite.pl, dwa i pół roku temu zrezygnowała z mediów społecznościowych. Co wpłynęło na tę decyzję? Jak wygląda życie "po"? Co się traci a co zyskuje, wylogowując się z social mediów? To tylko kilka pytań, na które odpowiedziała mi Kasia. A te odpowiedzi były dość niewygodne w kontekście mojej relacji z mediami społecznościowymi...

Niektórzy wyjeżdżają do wielkich aglomeracji na drugi koniec świata robić karierę w międzynarodowej korporacji . Ale są też tacy, którzy zamiast wielkiego miasta wybierają wieś. Japońską, a dokładniej okinawską wieś. Nie ma wielu takich osób, a może nawet jest tylko jedna :) Czy da się żyć w rytmie slow z czwórką dzieci i całkiem pokaźną liczbą zwierząt, pisząc książki, uprawiając kurkumę, prowadząc piekarnię i działając aktywnie na Instagramie, a to wszystko w specyficznej japońskiej kulturze? O tym, ale nie tylko, rozmawiam z Nati Ishigaki, Poznanianką z urodzenia i Okinawianką z wyboru.

Ponoć wszystko to kwestia organizacji. Można być jednocześnie wspaniała matką, partnerką i pracowniczką. Rozwijać swoje pasje, zdrowo gotować dla całej rodziny i jeszcze znajdować czas na tę przeklętą skin care routine. Przynajmniej w teorii. Bo praktyka to zupełnie inna bajka...

Dziś rozmawiam z Sylwią Dmowską, w sieci działającą pod nazwą Sielska Chatka i Gromadka, o tym czy można rzucić wszystko w Warszawie i uciec... jedyne 60 km dalej, żeby prowadzić zupełnie inne życie. I jak w takiej sytuacji, będąc kobietą koło czterdziestki, odnaleźć się zawodowo na nowo. Jest też trochę o konsumpcjonizmie i edukacji domowej. Jednym słowem o slow życiu na podwarszawskiej wsi.

Niektóre marzenia są tak silne, że zrobimy wszystko, żeby je zrealizować. Poświęcimy czas, zdrowie, pieniądze oraz masę innych rzeczy, żeby dopiąć swego. A co jeśli okaże się, że to o czym marzymy i właśnie realizujemy, jest kompletnie nie dla nas?

Podróże z dziećmi dla niektórych są koszmarem. Kompletnym przeciwieństwem słowa relaks. Ale wcale nie muszą kojarzyć się jedynie z dźwiganiem stu dmuchawców i majątkiem wydanym na gofry. Również dla rodziców mogą być przyjemnością. Nie mylić z odpoczynkiem ;)

O czym chcę mówić w podcaście Slow mama, po co on powstał i dlaczego warto go słuchać - tego możecie dowiedzieć się z pierwszego odcinka. Przy okazji opowiadam o mojej, wcale nie takiej krótkiej, drodze do wolniejszego życia.