Psychologicznie Rzecz Biorąc

Cierpicie, doznajecie niesprawiedliwości, czujecie się wykorzystani i porzuceni przez system. Znikąd pomocy, znikąd wsparcia. Oszołomieni staracie się zainteresować swoim dramatem telewizję. Na apel odpowiada ona - Królowa czwartkowego, wieczornego pasma. Na waszych oczach dochodzi do awantur między przystojnym adwokatem, a długowłosą psycholożką przerzucającymi się wyszukanymi pojęciami takimi jak „inteligencja emocjonalna”, czy „egzekucja komornicza”. Gdy myślicie, że widzieliście już wszystko - w ramach występu specjalnego ktoś klepie w bębny i woła „heja, heja, heja”, a znany muzyk disco-polo nuci „co to jest za dziewczyna, czy ktoś odpowie mi… miód, malinaaa!”Brzmi znajomo? Myślicie, że widzieliście już wszystko? No to usiądźcie wygodnie i usłyszcie o naszej perspektywie na „Sprawę dla Reportera”

8 marca: święto praw kobiet, emancypacji i podmiotowości. A social media? Rabaty na botoks, powiększanie ust i laserową depilację. Trudno o bardziej ironiczne zestawienie.W tym odcinku przyglądamy się temu paradoksowi z psychologicznej perspektywy. Rozmawiamy o tym, jak przemysł medycyny estetycznej żeruje na niepewności, jak sprzedaje kobietom narrację o „dbaniu o siebie”, która w praktyce często oznacza niekończący się projekt naprawiania własnego ciała. Dlaczego kolejne „drobne poprawki” potrafią wciągać jak mechanizm uzależniający? Gdzie przebiega granica między autonomiczną decyzją a presją kulturową?Przy pomocy niezastąpionej Pauliny Zagórskiej wspomnimy także o filtrach z Instagrama, normalizacji ingerencji w ciało i marketingu, który potrafi sprzedać kompleks – a potem zaoferować jego rozwiązanie.Mały disclaimer od nas: nie chodzi o zawstydzanie osób, które korzystają z zabiegów. Będziemy zadawać niewygodne pytania:- kto naprawdę korzysta na tym, że kobiety nieustannie mają coś w sobie „do poprawy”?- dlaczego w dniu, który miał przypominać o prawach kobiet, tak często proponuje im się… korektę twarzy?- czy można korzystać z rozmaitych zabiegów i nadal być feministką?

To zdecydowanie nie jest odcinek odpowiedni dla osób o słabszych nerwach… Jeśli perspektywa wojny, energetycznych blackoutów lub nicnieznaczenia w skali świata Cię przytłacza - będziesz zaskoczony, słuchaczu, tym jak bardzo nas ekscytuje!Tym razem wyruszymy niczym bohaterowie "Autostopem przez galaktykę" w podróż po kosmosie, przywitamy się z szacownym Januszem Kamińskim, zadamy sobie - my maluczcy - pytania o SENS ŻYCIA, i wierz lub nie, ale z pomocą przyjdą nam... Simsy!Jeśli chcesz wiedzieć ile ma wzrostu (tak naprawdę) Beyoncé, nie śpisz, bo przeliczasz ile kotletów mielonych wyszłoby z całej ludzkości (albo trzymasz kredens), a także snujesz fantazje o życiu w świecie postapokaliptycznym - daj nas głośniej i idź być preppersem z nami!Konfrontuj się z rychłym końcem razem z nami! ✨ ❤️

Oto jest, oto i on, nadszedł, a wraz z nim i my doszliśmy - odcinek walentynkowy! Nie będziemy rozprawiać się z mitem konsumpcjonizmu, nie wspomnimy o komercyjnym wymiarze, pominiemy teorię miłości Seligmana i Wojciszke. Nie będzie tłumaczeń, nauki, mądrych słów. Będzie miłość, kisiel w gatkach i sporo jęków, stęków oraz posapywań!Przedstawiamy wam naszą przydługą listę crushy i hear me outów. Opowiemy o tym kto wymieniłby swoją nerkę na wieczór z Jonathanem Bailey’em, kto pogoni męża w imię relacji z Leonardo DiCaprio oraz przyznamy się ile mamy wspólnych miłości i miłostek.A do tego dowiecie się kto poszedłby na randkę z Darkiem Wasiakiem z "The Office" i który aktor został ukarany za przyjemności ze stewardessą w przestworzach!To jedyne takie zestawienie i jedyny taki moment, w którym zgodnie przyznamy, że dalibyśmy sobą wycierać podłogę gdyby zechciała to uczynić Kate Winslet. Kate, jeśli to czytasz… zadzwoń do nas! Kochamy Cię 🥰

Idziecie sobie drogą, nagle - tracicie równowagę! Potknęliście się! Lecicie, spadacie, tracicie kontrolę i BACH! Wpadacie swoim penisem prosto w waginę! To było niechcący! Jak to się w ogóle stało? Przecież w ogóle tego nie planowaliście!Dziś doradzimy Wam jak przyprawić komuś rogi z klasą. Bez potknięć, wpadek (hehe) i przedwczesnych wy… kryć!Czy nóż w plecach oznacza automatyczny koniec relacji? A może istnieje związek po seksie z „tą drugą”? Czy związki otwarte to fancy nazwa i usprawiedliwianie wiecznych zdrad partnera?Wow, zobaczcie sami jak wielu osobom i konstelacjom udało się nam podpaść, a to dopiero opis odcinka! Słuchawki w uszy, skarpety na stópki i lecimy!

Studniówka to jedna wielka ściema. Napompowany do granic możliwości bal, który obiecuje dorosłość, seks i „noc życia”, a daje ci zimnego devolaya, sałatkę jarzynową, duszną salę i co najwyżej szansę obserwowania wirujących na parkiecie ciał (pedagogicznych). W tym odcinku mówimy wprost o tym dlaczego nie zaliczyliśmy na studniówce debiutu seksualnego – i dlaczego to byłby absolutnie najgłupszy możliwy ku temu moment.Rozprawiamy się z tą żenującą narracją, o tym że bal z nauczycielami, regulaminem i ochroną (!) sprawdzającą zawartość torebek na wejściu, to jakaś brama do dorosłości. Gadamy o presji na dobrą zabawę, egzaminie z organizacji imprezy masowej i o tym, dlaczego studniówka Olgi była bardziej obchodami dnia przyjaźni polsko-niemieckiej niż imprezą stulecia. Wszystko miało być „ważne”, „wyjątkowe”, „na zawsze” – a wyszło (jak to w polskiej szkole) sztywno, nudno i na pokaz.To odcinek o tym, że studniówka jest kolejnym instytucjonalnym cringe’em, który system każe nam wspominać z sentymentem. Jeśli po swojej studniówce czuł_ś głównie ulgę, że to już koniec – gratulacje, to jest jakby okej.A jeśli ktoś dalej twierdzi, że to była „najlepsza noc życia”… to serio, współczujemy… Nas bowiem najbardziej podnieciło pójście po kurtkę i opuszczenie lokalu przed 22:00…

Ach! Co to był za rok! Nie pamiętacie? Był to rok pełen nowości - nowy papież, nowy prezydent, nowi nobliści… Jako naczelni hejterzy postanowień noworocznych nie patrzymy na koniec roku przez pryzmat (zbyt) ambitnych planów na 2026, a z perspektywy podsumowania, wspominania tego co dla nas charakteryzowało 2025. Zaproście więc do siebie odrobinę nostalgii, ale nie liczcie na wiele - w końcu to Psychologicznie Rzecz Biorąc - spodziewajcie się chaosu i niespodziewanego!PS. I może kilku wyznań 😈

Jak to mawiał klasyk: „szkoda strzępić ryja”. My jednak swoich aparatów orofacjalnych nie żałujemy i po raz wtóry przypatrujemy się niewątpliwemu fenomenowi - „Ślubowi od pierwszego wejrzenia”.Jesteśmy całkiem na świeżo po zakończeniu (bagatela) 11. sezonu ŚoPW i możemy Wam powiedzieć jedno - to była jazda bez trzymanki.Festiwal ciar żenady, niepokoju i obrzydzenia towarzyszył nam od pierwszych odcinków, a crème de la crème objawiało się nam w 2 ostatnich epizodach. Było tak źle i jest nam z tym tak źle, że ten odcinek otrzymuje dodatkowy disclaimer i trigger warning:dużo (bardzo dużo) wulgaryzmów wyrażamy tu mnóstwo prywatnych, nieprofesjonalnych, niezawodowych opinii!____A na dobre zwieńczenie roku kod PSYCHOLOG zagwarantuje Wam 24% rabatu na wszystkie drukowane książki wydane przez Wydawnictwo Naukowe PWN na stronie tegoż wydawnictwa, tylko do końca grudnia!

Gdy rozpoczynacie karierę naukową w szanowanym towarzystwie naukowym, na czele którego stoją prawdziwe tuzy danej dziedziny, specjaliści w swoim obszarze, możecie spodziewać się różnych rzeczy… Ale czy na liście oczekiwanych znajdzie się molestowanie sek•ualne, mobbing podwładnych i poradnik o więziennym życiu z małym słowniczkiem grypsery?We guess not. I rzeczy, o których usłyszycie dzisiaj są tyleż skandaliczne, co zaskakujące i niewiarygodne zarazem.Dziękujemy i pozdrowienia do więzienia, bo to może być nasz ostatni odcinek na wolności…______• "Śledztwo Pisma" wysłuchacie na przykład tutaj: https://magazynpismo.pl/sledztwo-pisma/sezon-3/• a tu znajdziecie wesołą twórczość gapikowską: https://web.archive.org/web/20210624202058/https://feniks2018.pl/files/rozmowa.pdf

Witamy Państwa serdecznie na naszych wykopaliskach archeologicznych. Dzisiaj wyjątkowo w roli głównej nie będzie występował Tyranozaurus Rex, a Teresa Król, Włodzimierz Fijałkowski i Wanda Półtawska. Nie znacie? To zaraz poznacie!Przyglądnijcie się razem z nami podręcznikom do wychowania do życia w rodzinie. Będziemy je cytować, komentować i (co jakiś czas) parskać śmiechem.Dajcie się zaprosić i zmówcie wraz z nami modlitwę o ukojenie w cielesnych naruszeniach. Bo my po tej lekturze czujemy się CO NAJMNIEJ naruszeni!

To tylko wiatr, prawda? Mózg płata nam figle, czyż nie? Na pewno sobie to wmawiamy… W dzisiejszym odcinku próba racjonalizacji tego co bywa nieracjonalne. Objęcia umysłem tego, co z definicji wykracza poza poznawcze pojmowanie. Czy lubimy się bać? A może wolimy się straszyć? Czy lęk może posiadać terapeutyczną funkcję? O tym jak silnie niepokój jest umocowany w zależnościach kulturowo-społecznych, jaką pigułką na strach przed śmiercią jest wiara w duchy i o spotkaniach z samymi sobą (i innymi bytami…)To wszystko i jeszcze więcej okraszone osobistymi historiami nawiedzeń i doświadczeń paranormalnych! Nie obiecujemy, że dacie radę zasnąć przy zgaszonym świetle po tym epizodzie!

Byliśmy wzorowymi uczniami. Świadectwa z paskiem, dobre szkoły, piątki z zachowania. A mimo to – szkoły nienawidziliśmy z całego serca i zdecydowanie nie był to „najlepszy czas” w naszym życiu, jak twierdzili nauczyciele. W tym odcinku robimy szczery roast systemu, który uczy wszystkiego oprócz życia. Od koszmaru zwanego WF-em, przez milczenie i bezradność wobec przemocy rówieśniczej, po religię, która czasem brzmi jak kiepski kabaret. Bo jeśli szkoła miała nas przygotować do dorosłości… to dobrze tłumaczy skąd w nas taka niedojrzałość…

Samotność XXI wieku ma wielu ojców – jednym z nich jest mizoginia. Internetowa manosfera kipi od „guru”, którzy zamiast uczyć bliskości, sprzedają mężczyznom gniew i pogardę wobec kobiet. Śmierć Charliego Kirka staje się dla nas pretekstem do rozmowy o tym, dlaczego relacje oparte na oczekiwaniach, a nie na spotkaniu drugiego człowieka, tak łatwo zamieniają się w pole bitwy. Rozkładamy na czynniki pierwsze mizoginię, toksyczne narracje i pytamy: czy da się zbudować zdrową więź, jeśli startujemy od nienawiści?Czy rosnące oczekiwania kobiet wobec mężczyzn to przepis na samotność? A może konsekwencja męskiej nieadekwatności (a może nawet odważymy się powiedzieć - nieudolności)? Skąd w tym wszystkim pojawią się... chłopi pańszczyźniani?Jak uchronić swoich synów, braci i partnerów przed kuszącymi, prostymi odpowiedziami redpillowców?

Czy ktoś w ogóle nadal czeka na ogłoszenie jesiennej ramówki w telewizji kablowej? Czy ekscytują Was nowe telewizyjne show? Oglądacie z wypiekami na twarzach premiery kinowe w tv?Drodzy, kiedyś to były czasy, a teraz czasów już nie ma - dyskusje na szkolnych korytarzach o nowym odcinku „Mam Talent”, piątkowe superkino, poniedziałkowe „Okruchy życia”, w czwartek „Sprawa dla reportera”… a nie, czekajcie… To nadal jest emitowane. To i stos paradokumentów, kolejny raz odgrzewane kotlety, Harry Potter na zmianę z Władcą Pierścieni, starzejące się jury programów mających swoje jubileuszowe, 10, 15, a nawet 20 edycje…Jak to się stało, że telewizja nie tylko nas nie grzeje, ale też nie ziębi - jest po prostu żadna? Jak zmieniły się nawyki i zwyczaje związane z telewizją? I co ma z tym wszystkim wspólnego kolektywizm i lądowanie na księżycu? Co współczesna telewizja mówi o nas jako o odbiorcach?

Twoje zdjęcie z nocnika nie trafiło do internetu tylko dlatego, że w latach 90. nie było Wi-Fi. Dzisiejsze dzieci nie mają tego szczęścia.Ten odcinek to ostra diagnoza sharentingu – od psychologicznych skutków dla dzieci, przez obszerny ślad cyfrowy budowany bez zgody, aż po zagrożenia bezpieczeństwa.Do tego dorzucamy garść badań, kilka anegdot i sporą dawkę ironii, żeby pokazać, że dzieci nie są contentem – nawet jeśli dobrze wyglądają w matchy-matchy piżamkach.Wspomniani twórcy:• https://www.instagram.com/magbigaj• https://www.instagram.com/fathering_daily• https://www.instagram.com/fundacja_ico• https://fdds.pl/

To już jest koniec, nie ma już nic… Tym absolutnym bangerem ze szkolnych dyskotek lat 2002-2006 żegnamy się z Wami. Jest to jednak zakończenie z intertekstualnym pierdolnięciem.Czego tu nie będzie… Cytujemy samych siebie, obiecujemy szczyty erudycji, by stoczyć się na samo dno szamba językowego, kalamy własne gniazda, obalamy patriarchat i wskazujemy palcem seksualizację nieletnich. Gościem specjalnym odcinka będzie gender drodzy Państwo. Drżyjcie więc ze strachu i chowajcie milusińskich!Dziękujemy za przemiłą podróż. Nie mówimy żegnajcie lecz… do zobaczenia?

Prawdziwego mężczyznę poznaje się nie po tym jak zaczyna, a po tym jak kończy! Dlatego - jak na prawdziwych mężczyzn (i kobiety) przystało - kończymy ten debiutancki sezon „Psychologicznie Rzecz Biorąc” z przytupem! A skoro maksyma do seksu najczęściej się odnosi, na tapet bierzemy Nestora polskiej seksuologii. Niewątpliwie zasłużonego dla nauki i seksu – profesora Zbigniewa Lwa-Starowicza.Chcemy zarówno nieco przybliżyć Wam losy i dzieje profesora, jak też zwrócić Waszą uwagę na mniej chlubne wyjątki z licznej historii jego wypowiedzi. Wszystko po to, by pamiętać, że nawet największe autorytety mogą się mylić i wielką rzeczą jest przyznawać się do swoich pomyłek!Siadajcie wygodnie, bo końcowa stacja majaczy nam na horyzoncie!

Czy sztuczna inteligencja może być przyjacielem? A może terapeutą? W tym odcinku zagłębiamy się w fascynujący, ale i niepokojący świat relacji ludzi z AI. Rozmawiamy o tym, jak użytkownicy traktują ChataGPT jak bliskiego znajomego, powierzając mu swoje sekrety, lęki i codzienne rozterki. Czy to niewinna rozmowa, czy już substytut relacji międzyludzkich? Zastanawiamy się nad psychologicznymi konsekwencjami takiej interakcji: czy AI może zaspokoić potrzebę bliskości? Jakie są granice między wsparciem a uzależnieniem od rozmów z chatbotem? Czy powierzanie swoich problemów AI jest bezpieczne?Czy AI może nieświadomie wzmacniać nasze lęki i schematy? Jakie są etyczne i psychologiczne implikacje traktowania AI jako terapeuty?Ten odcinek to próba zrozumienia, gdzie kończy się pomocna technologia, a zaczyna niebezpieczna iluzja.Zapraszamy do refleksji nad tym, jak w dobie cyfrowej samotności budujemy (i tracimy) relacje – z ludźmi i maszynami.

Maj pod znakiem wielkich wyborów stoi! Papieża już mamy, pozostało nam zadecydować kto wygra Eurowizję, a także kto zastąpi miłościwie nam panującego Andrzeja Dudę.Kto został w tegorocznych wyborach miss kiełbasy? Czy doświadczenie dziennikarskie ma szansę przełożyć się na dobry wynik w wyborach? Wybieramy sercem, czy jednak jesteśmy wzrokowcami? Które heurystyki decydują za nas przy urnach wyborczych?Bez względu na wasze poglądy polityczne będziemy tu agitować za dwoma tematami:1. Żeby po prostu na wybory pójść2. Żeby w pierwszej turze głosować na kandydata marzeń, a w kolejnej - na mniejsze (waszym zdaniem) zło .Tak więc życzymy udanych Igrzysk Śmierci i niech los zawsze wam sprzyja!

W dobie pędzącego konsumpcjonizmu Wielkanoc zaczęła kojarzyć się nam z pastelowymi barwami, jajeczkami, króliczkami i kurczaczkami. Istota tych - najważniejszych w kościele katolickim - Świąt jest jednak zgoła inna.W dzisiejszym odcinku przyglądamy się temu jak - psychologicznie rzecz biorąc - możemy spostrzegać naszą koncentrację na lawendowych zajączkach zamiast na męczeńskiej śmierci i zwycięskim zmartwychwstaniu.Stawiamy również pytania, na które odpowiedzi szukamy u nikogo innego jak u Jeana Piageta! Czy treści drogi krzyżowej i misterium męki pańskiej są adekwatne dla dzieci? W jakim wieku dziecko jest w stanie zrozumieć istotę Wielkanocy? Czy drogi krzyżowe dla dzieci są w ogóle etyczne, czy raczej - potencjalnie traumatyzujące?Podejdźcie do tego odcinka z otwartymi umysłami - nie jest to ani reklama katolicyzmu ani jego stronnicza krytyka! Wygłaszamy na głos to, o czym być może wielu z Was kiedyś się zastanawiało.