SMEREN MET BRENDEL

Een meisje van acht. Een stiefvader die zijn handen niet thuishoudt. En een geheim dat decennialang haar lijf en leven beheerst.Mascha van Reenen noemt het - gelijk aan haar boektitel - de VERLOREN SECONDE. Het moment dat ze uit haar lijf schoot om niet te voelen wat er gebeurde. Een overlevingsmechanisme dat haar jarenlang beschermde, maar tegelijk elke relatie, elke keuze en elke dag beïnvloedde.Wat niet gezien werd, bepaalde toch alles...Dit gesprek gaat over seksueel misbruik, schaamte, zwijgen en dissociatie. Maar ook over moed, woorden geven aan wat nooit verteld werd en het keerpunt toen ze het eindelijk deelde met haar dochters.Patronen die niet benoemd worden, werken altijd door — in jezelf, je relaties, maar ook je werk. Wat je niet uitspreekt, sluipt toch je keuzes binnen, bepaalt je grenzen, je manier van samenwerken. Zolang je stil blijft, betaalt iedereen in je omgeving mee.Dus luister naar Mascha. Niet alleen om wat haar is overkomen, maar omdat haar verhaal laat zien hoe er beweging ontstaat, zodra je woorden geeft aan wat onzichtbaar bleef. Wil je haar autobiografie als eerste lezen: VERLOREN SECONDE is nu met korting te pre-orderen. Doen!

We zijn oud Ahold-collega's. Dus kennen allebei het métier van corporate tempo, resultaat en groei.Nu zitten we tegenover elkaar en praten we over iets wat daar óók al speelde, maar zelden benoemd werd: essentie.Margreet werkte 23 jaar bij Albert Heijn.In rollen waarin ze zichtbaar maakte wat er écht speelde en wat er écht toe deed. Ze voelde feilloos aan wat relevant was. Wat klopte. Wat nodig was.Tot haar energie een andere taal begon te spreken.Bij de geboorte van haar zoon werd ze ziek. En toen werd één vraag onvermijdelijk: Waar krijg ik energie van — en waar loopt die uit mij weg?Dat bleek niet te gaan over functie of titel, maar over haar sprankeltalent.Vandaag helpt ze mensen en organisaties hun essentie te verwoorden.- Waarom ben je als bedrijf op aarde?- Wat is jouw betekenisvolle bijdrage?- En wat gebeurt er als je die oorsprong niet meer eert?Haar overtuiging is helder:Als mensen en organisaties doen waar ze van gaan sprankelen, gaat het stromen. Energie is de eerlijkste graadmeter. En winst is een gevolg, nooit het vertrekpunt.We spreken over de onderstroom en bovenstroom. Over het kantelpunt waarop energie omslaat. En over wat jij vanzelf geeft aan de wereld — en jezelf vaak onthoudt.Voel je dat er meer in jou of je organisatie zit dan er nu uitkomt?Luister mee.En wil je meer over Margreet en haar werk weten, je vindt haar hier.

Je denkt dat je bewuste keuzes maakt: rationeel, weloverwogen, logisch.Maar wat als een groot deel van jouw gedrag geen bewuste keuze is, maar loyaliteit?Loyaliteit aan een familiesysteem dat al bestond vóór jou.Aan plekken die ooit ingenomen moesten worden.Aan angsten, verantwoordelijkheden of geheimen waar nooit woorden voor kwamen.Ik volg momenteel een training in systemisch werk en familieopstellingen.Een verdieping die naadloos aansluit op hypnotherapie.In mijn praktijk zie ik regelmatig dat iemand – zonder het te weten – een plek inneemt die niet van hem of haar is.En ik ervaar wat er gebeurt wanneer het lichaam en de mind ontspant,zodra ordening, insluiting en balans weer kloppen.Niet door te analyseren.Maar door te ervaren.Het werk van Bert Hellinger loopt hierin als een rode draad.Zijn inzicht is confronterend eenvoudig:erkennen is al genoeg.

Soms loopt het leven precies zoals het hoort.Je werk gaat goed. Je agenda is vol. De verantwoordelijkheid is groot.En toch knaagt er iets.Niet hard. Niet dramatisch.Meer als een zacht maar hardnekkig gevoel van: dit klopt niet meer helemaal.Loslaten wordt vaak gezien als iets groots.Stoppen. Afscheid nemen. Een radicale beslissing.Maar wat als loslaten iets anders is?Wat als het niet gaat over wat je doet — maar over waarvandaan je het doet?In deze aflevering neem ik je mee in een spanningsveld dat ik dagelijks zie bij leiders en ondernemers. Mensen die slim zijn, gedreven, gewend om door te gaan. En die ondertussen voelen dat hun hoofd nog prima functioneert, maar hun lijf een ander verhaal vertelt.

Sommige mensen kom je opnieuw tegen, precies op het moment dat het klopt.In dit gesprek zit ik tegenover Bojana Duovski. Ooit actief in de reclamewereld, nu mede bepalend voor de koers van Stichting Studiezalen.Bojana groeide op als kind van gastarbeiders uit voormalig Joegoslavië. Aanpassen werd een tweede natuur. Observeren een manier om te overleven.Die vroege alertheid nam ze mee in haar carrière én in haar persoonlijke ontwikkeling. Ze maakte carrière in de reclamewereld, stapte op haar piek uit en liep alsnog tegen een burn-out aan. Het bracht verdieping.Vandaag zet ze haar ervaring in op een plek waar gelijkwaardigheid geen woord is, maar dagelijkse praktijk. Bij Stichting Studiezalen werkt ze midden in wijken waar kansen niet vanzelfsprekend zijn en kijkt ze niet naar wat ontbreekt, maar naar wat er al is.Een gesprek over leiderschap zonder titel.Over ‘zijn’ in plaats van ‘doen’.En over hoe persoonlijke ontwikkeling nog meer betekenis krijgt als je haar inzet voor iets groters dan jezelf.

Stress. We gebruiken het woord te pas en te onpas. Maar weten we eigenlijk wel wat er letterlijk gebeurt in ons lijf?Een ChatGPT LinkedIn-post over 140 jaar oud worden bracht me op dit onderwerp. Stress wordt vaak genoemd, maar zelden echt begrepen.In deze aflevering neem ik je mee in wat stress biologisch gezien is. Wat er gebeurt in je brein zodra er (mentaal of fysiek) gevaar dreigt. Dat je lichaam daar eerder op reageert dan je hoofd. En wanneer acute stress omslaat in chronische stress.Ik eindig met zeven leefregels die opdoken in die oorspronkelijke post. Weliswaar door ChatGPT gegenereerd, maar zeker als richtinglijn te gebruiken.Want stress is geen vijand.Het is een signaal.En misschien is de echte vraag niet hoe je er vanaf komt, maar waar je lichaam al veel te lang op wacht. En daarom heb ik nog een 8e leefregel toegevoegd. En dat die over hypnose gaat snap je natuurlijk ook wel😉PSIk heb het ook over een Netflix-serie: The BlueZone. Je vindt 'm hier

De wereld voelt onrustig.Dat hoor ik steeds vaker om me heen. En ik zie het ook bij veel mensen: ze voelen meer spanning en zijn sneller geïrriteerd.In deze aflevering sta ik stil bij een simpele maar wezenlijke vraag: hoe komt het dat alles wat in de buitenwereld gebeurt, zó gevoeld wordt binnenin ons?Ik neem je mee in hoe ons brein en zenuwstelsel werken. Waarom ze voortdurend scannen op gevaar. En waarom de hoeveelheid informatie die we dagelijks tot ons nemen zoveel impact heeft op hoe veilig – of onveilig – de wereld voor ons voelt.Niet om je te vertellen wat je moet doen.Wel om je bewust te maken van waar jouw invloed ligt.Over de keuze die je elke dag opnieuw maakt: waar geef jij je aandacht aan? En de vraag: wat doet dat écht met je?

Als je uit ervaring leert dat het belangrijk is dat je medewerkers meegeeft vanuit hun talenten te functioneren, ben je een liefdevolle leider.Ernst Japikse is zo iemand. Als CEO van een energiebedrijf weet hij als geen ander zijn mensen te stimuleren hun volledige potentieel te benutten.Na zelf in een burn-out te hebben gezeten, leerde Thaise monniken hem dat het in het leven eigenlijk maar om 1 ding draait: liefde. Terug in Nederland heeft hij dit vertaald naar werken vanuit je talent, waarbij bewust gebruik wordt gemaakt van elkaars kracht en talenten.In deze podcast neemt Ernst je mee in zijn levensloop en leer je hoe hij van een hardwerkende vanuit force gestuurde manager nu een dagelijks mediterende liefdevol leider is geworden. En welke positieve effecten dit heeft. Niet alleen op de medewerkers, maar ook op het bedrijfsresultaat.

Dankjewel.Dankjewel dat je de moeite hebt genomen naar mijn podcast te luisteren. 2025 was een mooi jaar op podcastgebied, want ik heb een enorme groei doorgemaakt. Zoveel meer luisteraars en zoveel meer volgers erbij dit jaar, echt ongelooflijk dankbaar ben ik daarvoor.Om 2025 af te sluiten wil ik graag al mijn gasten nog eens in het volle licht zetten.. Allemaal mooie gesprekken waarvan ik heb geleerd, verwonderd ben geraakt en heb genoten. Daarom nog een keer allemaal op een rijtje, zodat jij wellicht in het weekend - voordat het gewone leven weer begint - nog een mooi gesprek kunt beluisteren.Ik wens je een fantastisch 2026. En hoop je nog vaak te mogen begroeten bij een van mijn podcasts.

Dit is de 5e en laatste aflevering van een serie waarin ik de bekende top vijf van Bronnie Ware met je doorneem waar mensen spijt van hebben op hun sterfbed. Deze aflevering gaat over spijt nummer 1:Had ik maar de moed gehad trouw te blijven aan mezelf, in plaats van te voldoen aan de verwachtingen van anderen.Veel mensen ontdekken pas laat hoe ver ze zijn afgedreven van wie ze in essentie zijn. Niet omdat ze verkeerde keuzes maakten, maar omdat aanpassen ooit nodig was. Om erbij te horen. Om veilig te blijven. Om te overleven.We leren al jong wie we moeten zijn. En dat werkt. Het brengt je ver. Maakt je succesvol. Totdat je merkt dat je vooral leeft naar wat logisch, gewenst of verwacht wordt en steeds minder je eigen pad bewandelt.Ik sta stil bij hoe die aanpassing zo vanzelfsprekend kan worden dat je denkt: dit bén ik. Terwijl het vaak oude overlevingsmechanismen zijn die allang niet meer nodig zijn.Ik neem je mee in hoe hypnotherapie kan helpen om onder dat gedrag te kijken. Niet door te analyseren, maar door te ervaren. Door weer contact te maken met wat er was vóór al die aanpassingen. Met wat voor jou klopt.En ik deel mijn eigen kantelpunt. Het moment waarop ik voelde dat wat ik deed niet langer mijn pad was. En wat er gebeurde toen ik echt begon met luisteren naar mijn eigen stem.Deze aflevering is geen oproep om alles om te gooien.Wel een uitnodiging om eerlijk te voelen: leef je jouw leven — of leef je vooral naar de verwachtingen van anderen?

Dit is de 4e van een serie van vijf afleveringen waarin ik de bekende top vijf van Bronnie Ware met je doorneem waar mensen spijt van hebben op hun sterfbed. Deze aflevering gaat over spijt nummer 2: Had ik maar niet zo hard gewerkt.Hard werken klinkt als iets om trots op te zijn. En vaak is dat ook zo. Totdat je eerlijk durft te kijken naar wat het je kost. In deze aflevering neem ik je mee naar hoe werk langzaam je identiteit kan worden. En waarom druk zijn zo veilig voelt. Vooral voor mensen met een hoge mate van verantwoordelijkheidsgevoel en ambitieniveau.En vandaag de dag is het niet alleen werk, maar ook onze schermtijd die ons uit verbinding houdt. Met anderen, maar vooral ook met onself.En ik spreek uit ervaring he. Ik ben ook jarenlang prat geweest op het feit dat ik altijd 'aan' stond. Ontleende daar veel waarde uit. Hard werken was ook voor mij een manier om mezelf te bewijzen.Ik heb het over dopamine, over overleven, over waarom rust zo ongemakkelijk kan voelen. En over wat er onder prestatiedrang schuilgaat als je even stopt met rennen. Ook leg ik met liefde uit hoe hypnotherapie kan helpen om het systeem onder dit gedrag tot rust te brengen.Deze aflevering is geen pleidooi voor minder ambitie. Wel een uitnodiging om opnieuw te voelen waar je eigenlijk zo hard naartoe werkt.

Dit is de 3e van een serie van vijf afleveringen waarin ik de bekende top vijf van Bronnie Ware met je doorneem: waar mensen spijt van hebben op hun sterfbed.Deze aflevering gaat over spijt nummer 3: Had ik maar de moed gehad om mijn gevoelens te uiten.Waarom vinden zoveel mensen het moeilijk om te zeggen wat er vanbinnen leeft? Niet omdat ze geen gevoel hebben — maar omdat ons brein liever kiest voor veiligheid dan voor verbinding.Dus slikken we dingen weg.Doen we stoer.Worden we boos terwijl er eigenlijk pijn zit.Of we spelen de rol van de onverstoorbare professional, terwijl er van alles tintelt onder de oppervlakte.In deze aflevering kijk ik naar wat er gebeurt als je je gevoelens wegdrukt — in je lijf, in je relaties, in je werk. En ik neem je mee in hoe je brein dit allemaal 'handig' probeert op te lossen, terwijl het op termijn niets oplevert. Inclusief een kleine oefening de je verrassend veel kan opleveren...Benieuwd wat het je brengt.

Dit is de 1e van een serie van vijf afleveringen waarin ik langs de bekende top vijf van Bronnie Ware ga: de spijt die mensen uitspreken wanneer ze aan het einde van hun leven terugkijken.We beginnen onderaan de lijst, bij nummer 5:had ik mezelf maar meer geluk gegund.Wat me opvalt in haar werk — en in mijn eigen praktijk — is hoe vaak mensen hun geluk koppelen aan iets buiten zichzelf. Aan zekerheid. Aan prestaties. Aan het idee dat het allemaal later wel komt. Terwijl geluk zich niet laat verzamelen. Niet via spullen. Niet via succes. Niet via een zorgvuldig opgebouwd plaatje dat van buiten klopt, maar van binnen niets zegt.Ons brein speelt daar een grotere rol in dan we denken: het kiest veiligheid boven vervulling, gewoontes boven nieuwsgierigheid. Ook wanneer die gewoontes je allang niet meer dienen. Daarom is dit thema zo interessant vanuit hypnose: het raakt precies dat stille onbewuste stuk dat bepaalt wat jij jezelf wel of niet gunt — vaak zonder dat je het doorhebt.In deze aflevering onderzoek ik wat geluk eigenlijk betekent wanneer je het loskoppelt van de buitenwereld en terugbrengt naar jezelf. Met voorbeelden, breinweetjes en een eenvoudige oefening waarmee je vandaag al kunt testen hoe beschikbaar jouw eigen geluk eigenlijk is.

Soms ontmoet je iemand bij wie alles openvalt: het verhaal, de pijn, de humor, de wijsheid — en vooral de mens erachter.Dat voelde ik toen ik bij Toekie van Apeldoorn aanschoof in haar praktijk in Gouda. Ze is psycholoog, familieopsteller en iemand die niets mooier vindt dan de onderlaag zichtbaar maken.En precies dat gebeurt in ons gesprek.We hebben het over verlies en verbinding.Over het kleine meisje dat jarenlang gaten dichtloopt en de volwassen vrouw die leert dat ze niets meer hoeft te dragen dat niet van haar is.Over doorvoelen in plaats van vermijden — en wat er gebeurt als je eindelijk stopt met vluchten voor wat toch al in je systeem leeft.Het werd een gesprek dat ademt: menselijk, schurend, herkenbaar. Voor iedereen die zichzelf weleens kwijt is geraakt.En voor iedereen die voelt dat je jezelf terugvindt zodra je durft te zakken in wie je bent — niet in wie je ooit moest zijn.Meer weten over Toekie? Je vindt haar hier:linkedInInstagramWebsiteWil je het nummer luisteren waar Toekie naar refereert aan het eind van de podcast? Dat vind je hier: Barbra Streisand (People)

Soms blijft een gebeurtenis maar rondzingen in je hoofd.Je wéét dat het voorbij is, maar je lijf lijkt dat bericht niet te hebben ontvangen. EMDR helpt dan om die herinnering opnieuw te verwerken — zodat de scherpe randjes verdwijnen en het verleden niet telkens aan de deur klopt.Maar wat als je niet eens wéét waar je reactie vandaan komt?Wat als je gedrag al jaren wordt gestuurd door iets wat je je niet kunt herinneren?Daar, in dat onbewuste deel van je brein, werkt hypnose.Niet op het verhaal van wat er gebeurde, maar op de imprint die het heeft achtergelaten.En juist daar zit de sleutel naar rust.EMDR is inmiddels gemeengoed. Hypnose is dat nog niet — al wordt het al in meer dan 70 ziekenhuizen toegepast voor pijn, angst en trauma.Steeds meer artsen zien wat hypnotherapeuten al wisten: mensen zich na hypnotherapie niet alleen beter voelen, maar ook echt vrij.Luister deze aflevering als je nieuwsgierig bent naar wat er gebeurt wanneer het bewuste z’n werk heeft gedaan, maar het onbewuste nog iets te vertellen heeft.Bronnen:– Documentaire Hypnose op Doktersrecept (NPO)– Barabasz et al., American Journal of Clinical Hypnosis, 2014

Je brein doet de hele dag voorspellingen. Over wat er gaat gebeuren, wat iemand van je vindt, of iets lukt of mislukt. En het gekke is: het ziet vooral wat het al kent.Zolang je brein gelijk krijgt, blijft alles bij het oude. Maar op het moment dat je iets ervaart dat níet klopt met die voorspelling, ontstaat ruimte. Ruimte voor verandering.Dáár komt hypnose in beeld. Want in hypnose leert je brein iets nieuws geloven — niet door te denken, maar door te voelen. Alsof je systeem zegt: Hé, dit voelt veilig… ik mag het anders doen.In deze aflevering hoor je hoe oude ervaringen — van een spreekbeurt uit je jeugd tot spanning op het podium — nog altijd doorwerken in je lijf. En hoe hypnose helpt om die voorspelling te herschrijven.Een aflevering voor wie merkt dat praten soms niet genoeg is.En wil begrijpen hoe je brein leert voelen wat het nog nooit heeft durven geloven.

Jarenlang dacht ik dat 'helen' betekende dat er iets stuk was dat gemaakt moest worden. Tot ik ontdekte dat het juist gaat om jezelf volledig voelen, mét alles wat je hebt meegemaakt.In deze gouwe ouwe deel ik hoe ik een ervaring uit mijn jeugd jarenlang heb weggestopt. Ik vertelde er niet over, zelfs niet aan mijn partner. Pas veel later durfde ik het te delen, en ontdekte ik dat schaamte niet nodig was.Helen betekende voor mij dat ik dat stuk van mezelf niet langer ontkende, maar het onderdeel liet zijn van wie ik ben. Daardoor voel ik me completer, rustiger, meer verbonden met mezelf.Ik vertel hoe ik daarmee aan de slag ging – via hypnotherapie, regressies en andere reizen – en waarom ik nu kan zeggen: ik hoef niet gefixt te worden. Ik ben niet stuk.

Soms voelt het alsof je jezelf tegenkomt op de lastigste momenten. Te laat, te moe, te streng voor jezelf. Vaak plakken we daar meteen een negatieve lading op. Maar wat als het precies dáár begint – de verandering?In deze gouwe ouwe neem ik je mee terug naar een van mijn eerdere solo’s. Het is een opname waarin ik zelf hoor hoe ik toen nog zoekende was, en tegelijk merk dat juist díe zoektocht me verder heeft gebracht. Want jezelf tegenkomen betekent niet dat je faalt. Het betekent dat je de kans krijgt om jezelf écht te ontmoeten.Met compassie. Met zelfliefde.En dát is de basis van elke verandering

Ik ben met vakantie en daarom hoor je deze week een gouwe ouwe. Een aflevering die voor mij bijzonder is en waarvan ik weet dat hij nog steeds net zo relevant is als toen ik hem opnam.Waarom juist dit pareltje? Omdat het draait om een inzicht dat nooit zijn waarde verliest: achter ieder gedrag zit een positieve intentie. Hoe onhandig, pijnlijk of zelfs destructief dat gedrag soms ook lijkt, er ligt altijd een fundamentele behoefte onder.Tijdens een etentje met een vriendin werd ik daar weer aan herinnerd. Zij vroeg me: “Wat levert het jou eigenlijk op, elke week die podcast maken?” Het bracht me bij mijn drijfveren – groei, verbinding, betekenis. En ik realiseerde me: dat geldt niet alleen voor mij. Ook jouw gedrag – en dat van de mensen om je heen – wordt altijd gedreven door een verborgen intentie.Want kijk eens eerlijk naar jezelf. Waarom perfectioneer je eindeloos? Waarom zeg je ja tegen dingen waar je geen zin in hebt? Waarom zoek je afleiding of grijp je naar een glas wijn na een lange dag? Achter al dat gedrag zit iets wat gehoord wil worden.Dat inzicht deel ik in deze aflevering, met voorbeelden uit mijn eigen leven en een uitnodiging om ook naar jezelf te kijken. Want zodra je ziet dat er altijd een positieve intentie achter gedrag schuilgaat, verandert je perspectief – op jezelf én op anderen.Misschien hoor je deze aflevering voor het eerst. Misschien herken je hem en ontdek je juist nu iets nieuws. Hoe dan ook: luister niet alleen met je oren, maar vooral met je hart.

Van rechtszaal naar ademcirkel. Van altijd meer-beter-hoger, naar durven loslaten. Het leven van Sonia Jager leest als een tweeluik: jarenlang advocaat, gedreven door status en zekerheid. Tot het moment dat haar lichaam en leven zeiden: zo niet meer.Ze vertelt hoe controle lang haar houvast was – en hoe juist diezelfde controle haar stilletjes uitputte. Burn-out, een fertiliteitstraject dat jaren van haar leven opslokte, een depressie. Momenten waarop je denkt: en nu? Hoe Sonia het keerpunt vond?Niet in nóg een analyse of nog harder werken, maar in iets wat ze nooit had verwacht: ademen. Verbonden ademhaling bracht haar bij een diepere laag. Zachter worden. Liefde voelen. Voor zichzelf en daarmee ook voor anderen.In dit gesprek deelt Sonia openhartig wat haar gevormd heeft en hoe ze de sprong maakte van zekerheid naar overgave. Hoe je als mens – en dus ook als leider – soms alles wél volgens het boekje kunt doen en toch merkt dat je leegloopt.Luister naar haar verhaal als je zelf voelt dat je ook krampachtig probeert vast te houden. Misschien ontdek je, net als Sonia, dat de sleutel niet in nóg meer controle ligt, maar juist in durven loslaten.Je kunt alles over Sonia vinden op haar website Growing Grounds en haar volgen op Instagram en LinkedIn