Noa on tour

Wat een start van mijn serie: powervrouw Iva Bicanic in mijn camperbus als eerste gast van “Noa on Tour”!Met mijn bus reed ik naar het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht om haar te interviewen. Daar worden kinderen geholpen bij hun herstel van seksueel trauma.Iva werkt als klinisch psycholoog en hoofd in het landelijk Psychotraumacentrum van het WKZ/UMC Utrecht. Daar heeft zij het Centrum Seksueel Geweld mee opgezet, was zij tot 1 juli bestuurder en is zij nu directeur kennisontwikkeling. Sinds 15 december 2025 is Iva benoemd tot hoogleraar'Seksueel misbruik van kinderen: gevolgen en behandeling' aan de faculteit Medische Wetenschappen.De gruwelijke verhalen waarmee Iva al dertig jaar geconfronteerd wordt, weet zij te dragen met liefde, rust en redelijkheid. Haar manier van spreken is glashelder en kundig; ze laat complexe onderwerpen bijna kinderlijk eenvoudig lijken. Ik was onder de indruk van haar professionaliteit en warme persoonlijkheid.We zagen parallellen met de jeugdzorg en spraken over thema’s als slachtoffer- en daderschap, termen die Iva zelf liever niet gebruikt. Wat mij vooral raakte, was hoe eenvoudig ze uitlegt wat in de praktijk zo moeilijk is: eerst de ander valideren. Dat betekent simpelweg dat je eerst erkent wat iemand heeft meegemaakt. Pas daarna kun je je eigen boodschap overbrengen, en daarna is er ruimte om zelf erkenning te vragen. In situaties waarin slachtoffer- en daderschap soms door elkaar lopen, is die volgorde belangrijker dan het lijkt.Het is echte food for thought, ook voor mijn eigen werk en leven. Ik neem de wijsheden van Iva zeker mee naar het volgende interview.

De podcastaflevering met mijn ex-Schotse therapeut staat online!Jeetje, wat vond ik dit een moeilijke en spannende aflevering. Vier jaar geleden was Angela mijn psychotherapeut tijdens mijn opname in een Schotse verslavingskliniek. Ik zag haar terug, op de plek waar het allemaal begon. In mijn camperbus reed ik van Nederland via Engeland naar Edinburgh, vastbesloten haar te interviewen voor mijn serie Noa on Tour. In diezelfde bus zaten we nu tegenover elkaar.Ik was zó nerveus om haar weer te zien. Engels praten terwijl ik zenuwachtig ben maakte het extra uitdagend. En daarnaast: als ex-patiënt en therapeut heb je toch altijd een andere verhouding gehad. Normaal stelde zij de vragen.Het werd een hartverwarmende, eerlijke en bijzondere ontmoeting. Angela is behalve kundig in haar vak vooral ook lief, open-minded, wijs en oprecht empathisch. In ons gesprek vertelt ze over haar visie op zorg en halen we samen herinneringen op aan mijn tijd in de kliniek. Een periode die zij met recht een “bumpy ride” noemt.Het gesprek ging alle kanten op: mooi, confronterend, troostend en grappig. Zeker toen mijn kat Timon besloot dat hij ook graag geïnterviewd wilde worden en via het dakraam plots op onze schoot sprong.Oftewel: maximale uitdaging, maar wat is het mooi geworden. We praten open en rauw over persoonlijke thema’s, en de aflevering laat horen waarom Angela zo’n bijzonder mens is.