Βιβλία που μας φώτισαν

«Δεν μπορώ να φανταστώ ανθρώπινη ζωή χωρίς βιβλία»Ο δημοσιογράφος Παύλος Τσίμας, μιλά για τρία βιβλία που φώτισαν περιόδους της ζωής του. Το βιβλίο του ομότιμου καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών Κωνσταντίνου Τσουκαλά, με τίτλο «Η ελληνική τραγωδία: Από την απελευθέρωση ως τους συνταγματάρχες», αποτελεί μια θεμελιώδη κοινωνιολογική και ιστορική ανάλυση της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Οι «Ακυβέρνητες πολιτείες» του Στρατή Τσίρκα, εκδόθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και αποτελείται από τα βιβλία: «Η λέσχη», 1961 - «Αριάγνη», 1962 και «H Νυχτερίδα», 1965. Πραγματεύεται την περίοδο του αντιφασιστικού αγώνα της Ελλάδας στη Μέση Ανατολή, από το 1942 έως το 1944, με αποκορύφωμα την εξέγερση του ελληνικού στρατού τον Απρίλιο του 1944. «1915, Ο εθνικός διχασμός» του ιστορικού Γιώργου Θ. Μαυρογορδάτου αποτελεί καρπό πολυετούς έρευνας και αναλύει τον Διχασμό όχι απλώς ως μια πολιτική διαμάχη, αλλά ως ένα «οιονεί θρησκευτικό σχίσμα» χαρισματικής προέλευσης, ως κρίση στη διαδικασία εθνικής ολοκλήρωσης, ως ταξική σύγκρουση, αλλά και ως διαμάχη που απέκτησε τις διαστάσεις εμφυλίου πολέμου. Ο Παύλος Τσίμας είναι ένας από τους πιο έμπειρους και αναγνωρίσιμους Έλληνες δημοσιογράφους, με πολυετή θητεία στον Τύπο, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.

«Οι νεότεροι διαβάζουν πλέον τα περισσότερα βιβλία μέσα από το κινητό τους».Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Γιάννης Μπασκόζος μιλά για τρία βιβλία που φώτισαν περιόδους της ζωής του. Το βιβλίο «Λαγκάς και άλλα διηγήματα» του Δημοσθένη Βουτυρά πρωτοδημοσιεύτηκε το 1901, και έγινε δεκτό με επαινετικά σχόλια από τον Παλαμά και τον Ξενόπουλο. Περιγράφει τη ζωή και τη ψυχολογία των εξαθλιωμένων ανθρώπων που αδυνατούν να αλλάξουν τη ζωή τους και αρνούνται να ενταχθούν στην οργανωμένη κοινωνία. Το «Eroica» του Κοσμά Πολίτη πρωτοκυκλοφόρησε το 1938. Θεωρείται το κορυφαίο του μυθιστόρημα και πραγματεύεται τη μετάβαση μιας ομάδας εφήβων στην ενηλικίωση μέσα από τον έρωτα και τον θάνατο. Τα «Δεδουλευμένα» του Γιώργου Σκαμπαρδώνη, είναι μια συλλογή διηγημάτων που επανεκδόθηκε το 2016 και περιλαμβάνει τις πέντε πρώτες συλλογές του συγγραφέα. Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.

«Ο Ιωάννου, ο Ταχτσής, ο Κουμανταρέας, είναι «πολλές φορές» Έλληνες συγγραφείς και όχι μία». Ο συγγραφέας Θεόδωρος Γρηγοριάδης, μιλά για τρία βιβλία που φώτισαν περιόδους της ζωής του. Το «Τρίτο στεφάνι», το εμβληματικό μυθιστόρημα του Κώστα Ταχτσή, εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1962 (με έξοδα του ίδιου του συγγραφέα) και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Ο «Επιτάφιος Θρήνος» του Γιώργου Ιωάννου εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1980. Το ιδιαίτερο αυτό «πεζογράφημά» —ένα είδος μεταξύ διηγήματος και εξομολογητικού δοκιμίου— εστιάζει στην ανθρώπινη μοναξιά, τις επιθυμίες και την ατμόσφαιρα της αστικής Αθήνας. Το «Δυο φορές Έλληνας» ένα από τα σημαντικότερα μυθιστορήματα του Μένη Κουμανταρέα, κυκλοφόρησε το 2001 και αποτελεί μια «ακτινογραφία» της μεταπολεμικής Ελλάδας, καλύπτοντας την περίοδο από το 1949 έως το 1990.  Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.

«Η γλώσσα έχει σώμα, είναι αυτό που είσαι» Ο ηθοποιός και συγγραφέας Στέλιος Μάινας, μιλά για τρία βιβλία που φώτισαν περιόδους της ζωής του. Η «Φόνισσα» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, και όλο το ιδιότυπο σύμπαν του συγγραφέα, μας έκανε να καταλάβουμε «τι σημαίνει ο πόνος που τρελαίνει τους ανθρώπους». Η «Βάρδια» του Νίκου Καββαδία, το μόνο πεζό του έργο, εκτός από την μοναδική του λογοτεχνική αξία, συνδέει τον Στέλιο Μάινα με τη ναυτική «καταγωγή» της οικογένειας του. Και τέλος, «Ο κήπος με τις αυταπάτες», ένα από τα τελευταία έργα του Οδυσσέα Ελύτη, μιλά για τον κήπο που καταφεύγουμε για να αποφύγουμε τη σκληρή πραγματικότητα, καλλιεργώντας εκεί ψευδαισθήσεις που μας προσφέρουν προσωρινή παρηγοριά.  Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.

Ο Χρήστος Χωμενίδης μας μιλά για τα τρία βιβλία που φώτισαν περιόδους της ζωής του αλλά και της ελληνικής ιστορίας. Ωφείλουμε να ξεκινήσουμε από τον "Πολυπαθή" του Γρηγορίου Παλαιολόγου (1839). Είναι το πρώτο μας μεγάλο "ρομάντζο", ο Παλαιολόγος, με ένα χαμόγελο γεμάτο ειρωνεία, μας δείχνει ότι οι παθογένειές μας —η ξενομανία, η γραφειοκρατία, η πονηριά— ήταν εκεί από την πρώτη μέρα, σχεδόν ως δομικά υλικά του κράτους μας. Προχωρώντας πάνω από έναν αιώνα, συναντάμε τη "Λωξάντρα" της Μαρίας Ιορδανίδου (1963). Εδώ η λογοτεχνία γίνεται μια τεράστια αγκαλιά, μια κουζίνα που μοσχοβολάει μπαχάρια στην Πόλη. Η Λωξάντρα δεν είναι απλώς μια ηρωίδα· είναι η ίδια η ζωή που αρνείται να ηττηθεί από την Ιστορία. Και φτάνουμε στον "Εξώστη" του Νίκου Καχτίτση (1964), μόλις έναν χρόνο μετά. Εδώ το τοπίο αλλάζει απότομα. Φεύγουμε από τη συλλογική μνήμη και βυθιζόμαστε στην απόλυτη μοναξιά. Σε έναν "εξώστη" κάπου στην Αφρική, ο ήρωας αναμετράται με τα φαντάσματά του. Η γραφή του Καχτίτση είναι μια άσκηση ύφους, ένας λαβύρινθος ενοχών και υπαρξιακής αγωνίας.  Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.

Ο Γιώργος Μαυρογορδάτος, ιστορικός και διακεκριμένος πολιτικός επιστήμονας, μας μιλά για τρία βιβλία που φώτισαν την νεότερη ελληνική ιστορία και περιόδους της ζωής του. Τα τρία αυτά βιβλία, αν και ετερόκλητα ως προς το είδος και τη θεματολογία, παρέχουν, μια ενδιαφέρουσα οπτική στην εξέλιξη της ελληνικής εκδοτικής δραστηριότητας και της ιστορικής συνείδησης μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.Το πρώτο χρονολογικά, το "Υποβρύχιον Υ1: Β.Π. Κατσώνης" (1951) του Η. Τσουκαλά, είναι ένα βιβλίο που εντάσσεται στο πλαίσιο της διαμόρφωσης μιας συλλογικής μνήμης, όπου το έπος του '40 και η δράση του υποβρυχίου Κατσώνης αναδεικνύονται ως σύμβολα θάρρους και πατριωτισμού, απαραίτητα για την ανόρθωση του εθνικού φρονήματος σε μια ταραγμένη περίοδο. Ακολουθεί η "Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων 1923-1940" (1955) του Γρηγορίου Δαφνή, που φωτίζει τα αίτια και τις συνέπειες των πολιτικών διχασμών που ταλάνισαν τη χώρα. Τέλος, η Βασική Βιβλιοθήκη «ΑΕΤΟΥ», μια εκδοτική πρωτοβουλία με συντακτική επιτροπή τους Διονύσιο Ζακυθηνό, Ι. Μ. Παναγιωτόπουλο και Ε. Π. Παπανούτσο, εκτείνεται σε 48 τόμους και η κυκλοφορία της ξεκίνησε επίσης γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 1950. Αυτό το εκδοτικό εγχείρημα δεν είναι μια απλή έκδοση, αλλά μια συνειδητή προσπάθεια διαμόρφωσης ενός "κανόνα" της ελληνικής παιδείας και σκέψης, συγκεντρώνοντας έργα κλασικής αξίας.  Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.

Ο καλλιτέχνης Άγγελος Παπαδημητρίου μιλά για τρία βιβλία που φώτισαν περιόδους της ζωής του. Το πρώτο είναι «Η Άγνωστη Κάλλας»(1993) του Νίκου Πετσάλη-Διομήδη, μια εμπεριστατωμένη βιογραφία των είκοσι δύο πρώτων χρόνων της σύντομης ζωής της μεγάλης ντίβας. Το δεύτερο «Ο Νοσταλγός» (2025) του Γιώργου Ευσταθίου, μιλά για τη γεωγραφία της σεξουαλικότητας στην παλιότερη Ελλάδα όπου υπήρχε ανελευθερία αλλά και γοητεία. Και το τρίτο, «Ξαναγράφοντας»(2025) του Ανδρόνικου Τσιβλέρη, ένα συγγραφικό παιχνίδι με τις διαχρονικές κωμωδίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.  Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.

Η συγγραφέας Λένα Διβάνη μιλά για τρία βιβλία που φώτισαν περιόδους της ζωής της. Το πρώτο είναι Η «Περσινή Αρραβωνιαστικιά» (1984), η συλλογή διηγημάτων  της Ζυράννας Ζατέλη, ένα έργο που εξερευνά τη γυναικεία ψυχή συνδέοντας την καθημερινότητα με το υπερβατικό μέσα από μια ποιητική και ωμή γλώσσα.  Το δεύτερο είναι «Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα»(1987) της Άλκης Ζέη, το μυθιστόρημα – ρέκβιεμ μιας γενιάς αριστερών ελλήνων που η ζωή τους έμελλε να καθορίζεται από τις επιλογές που έκαναν στην νεότητά τους. Και το τρίτο, «Η Κασσάνδρα και ο Λύκος»(1976) της Μαργαρίτας Καραπάνου, που εξερευνά την παιδική ηλικία και την επώδυνη διαδρομή προς την ενηλικίωση.  Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.

Ο δημοσιογράφος Κώστας Γιαννακίδης μιλά για τρία βιβλία που φώτισαν περιόδους της ζωής του. Το πρώτο είναι «Ο φτωχούλης του θεού»(1954) του Νίκου Καζαντζάκη. Μια μυθιστορηματική βιογραφία του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης όπου ο ήρωας σαν ταπεινός ζητιάνος περιπλανιέται στον κόσμο βοηθώντας ανθρώπους και αναζητώντας το Θεό. Το δεύτερο είναι «Το εγχειρίδιο του καλού κλέφτη» (1979) του Ηλία Πετροπούλου, ένα σατιρικό ευθυμογράφημα που περιγράφει την καθημερινότητα του υποκόσμου σχολιάζοντας την ελληνική κοινωνία και το σύστημα. Και το τρίτο είναι το «Σκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο»(2014) του Ισίδωρου Ζουργού, ένα μυθιστόρημα σαν την ανοιχτή παλάμη ενός χεριού που ακουμπάει στον χάρτη της Ευρώπης του 17ου αιώνα ενώ κάθε δάχτυλο της αφήγησης, δείχνει και διαφορετικό σηµείο του ορίζοντα. Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See https://pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.