Discover
CreepyMc Pancit - Tagalog Horror Stories
CreepyMc Pancit - Tagalog Horror Stories
Author: Paul Bringuela and TAGM Marketing Solutions Inc.
Subscribed: 9Played: 293Subscribe
Share
© Paul Bringuela and TAGM Marketing Solutions Inc.
Description
Mga kwentong katatakutan na mula sa ating mga tagapakinig. Halinat pasukin natin ang mundo ng kababalaghan sa madidilim na bahagi ng pilipinas.
All contents in this platform is made and owned by me Paul Bringuela.
For brand partnerships, advertisements, or other collaboration opportunities with our podcast, please contact our management team at info@tagm.com.
All contents in this platform is made and owned by me Paul Bringuela.
For brand partnerships, advertisements, or other collaboration opportunities with our podcast, please contact our management team at info@tagm.com.
225 Episodes
Reverse
Pag-ibig na puno ng misteryo at panganib ang bumabalot sa kwentong ito. Ano ang mangyayari kapag ang taong pinakamamahal mo ay hindi pala tao kundi isang nilalang na kumakain ng laman? Pakinggan ang nakakakilabot na kwento ng pagmamahal na humantong sa takot at kababalaghan.
Matutunghayan ang nakakakilabot na karanasan ni Fortuno noong 1968 sa Dulho, Leyte, tungkol sa libingan ng isang aswang na kahit patay na ay kinatatakutan pa rin dahil sa sumpang magdadala ng kapahamakan sa buong baryo. Maririnig dito ang pinaghalong kabataan, hiwaga, at takot na magpapaalala kung bakit may mga lugar na mas mabuting iwasan.
Isang makapangyarihang podcast na naglalahad ng kuwento ng kabutihang-loob, kapalaran, at ang misteryosong nakaraan ng isang matandang albularyo na itinakwil ng sarili niyangpamilya matapos matalo ng mga engkanto. Sa bawat bahagi ng salaysay, maririnig ninyo ang halong awa, takot, atpaghanga sa katotohanang mas mahirap kalabanin ang kapangyarihang hindi nakikita kaysa sa sugat na nahihilom.
Sa isang payapang pamayanan, may bakod na matagal nang ipinagbabawal tawirin. Ngunit isang gabi, may naglakas-loob na sumilip at tumawid sa kabila. Doon nagsimula ang kwento ng takot, kung saan ang bawat hakbang ay nagdadala ng kababalaghan at panganib na hindi na niya matatakasan..
Murang renta, malaking bahay—pero gabi-gabi may naglalakad sa pasilyo kahit mag-isa lang siya.
Isang guro ang na-assign sa liblib na paaralan, pero may estudyanteng pumapasok kahit matagal nang patay.
Paglipat pa lang nila ng bahay, may kumakatok na tuwing hatinggabi. Problema, wala namang tao sa labas.
Isang maling liko sa bundok ang nagdala sa kanila sa baryong hindi makita sa mapa—at hindi rin sila basta pinapaalis ng mga nakatira roon.
Isang misteryosong dayo ang dumating sa baryo—tahimik, magalang, at walang masyadong ikinukuwento tungkol sa kanyang nakaraan. Sa una’y tinanggap siya ng mga tao, pero kasabay ng kanyang pagdating ay ang sunod-sunod na pagkawala ng mga alagang hayop at mga batang hindi na umuuwi. Hanggang sa may makapansin na tuwing may trahedya, siya lang ang nananatiling gising sa dilim—nakamasid… at naghihintay.
Plano lang sana nila ang simpleng bakasyon—dagat sa umaga, gala sa gabi, at pahinga mula sa trabaho. Ngunit sa inuupahang bahay malapit sa dalampasigan, may naririnig silang yabag sa bubong at may kumakatok sa bintana tuwing hatinggabi. Habang lumilipas ang mga araw, napagtanto nilang hindi lang sila ang nakatira roon—at may nilalang na ayaw silang pauwiin nang buhay.
Sa ilalim ng mataong palengke ng Batangas, may lihim na bentahan tuwing hatinggabi—anting-anting, mutya, at mga bagay na hindi dapat pagmamay-ari ng tao. Nang makabili ang isang binata ng murang anting-anting na nagbibigay ng suwerte, sunod-sunod ang grasya sa kanya. Pero bawat swerte ay may katumbas na kamalasan sa iba—dahil ang tinda sa black market ay laging may kapalit na kaluluwa.
Isang kakaibang imbitasyon ang natanggap nila mula sa baryong kilala sa matatamis at malalaking kalamansi. Mainit ang pagtanggap ng mga tao at sagana ang handaan, pero may isang bilin—kailangang tikman ng bawat bisita ang kanilang espesyal na inumin. Kinabukasan, nahihilo at nanghihina ang mga dayo, at napagtanto nilang hindi pala prutas ang tunay na sangkap… kundi may halong ritwal para hindi na sila makaalis.
Isang lumang retreat house ang pinuntahan ng grupo para magmuni-muni at magpahinga. Tahimik at presko ang lugar, pero pagsapit ng gabi, may mga yabag sa pasilyo at may kumakatok sa mga pintong walang tao sa labas. Sa bahay na iyon, hindi lahat ng kaluluwang naroon ay handang magpatawad—o magpalaya.
Isang masayang bakasyon sa isla ang plano ng magkakaibigan—dagat, inuman, at camping sa tabing-baybayin. Ngunit tuwing gabi, may naririnig silang ungol mula sa gubat at may mga bakas ng paa sa buhangin na hindi kanila. Hanggang sa isa-isa silang tawagin ng dilim palayo sa kanilang tolda.
Isang baryo sa paanan ng bulkan ang tila napakatahimik at maaga magsara ang mga bahay pagsapit ng dilim. Nang mapadpad doon ang isang biyahero, napansin niyang walang umiimik at lahat ay nakamasid lang sa kanya. Pagsapit ng hatinggabi, maiintindihan niya kung bakit—dahil hindi pala tao ang karamihan sa mga residente.
Isang misteryosong imbitasyon sa piyesta ang dumating mula sa kamag-anak na matagal nang hindi nakikita. Pagdating nila, sobra ang handaan at kabaitan ng mga tao—pero may kakaibang tingin ang lahat sa mga bisita. Pagsapit ng hatinggabi, malalaman nila na hindi pala sila bisita… kundi handa.
Habang bumibiyahe sa kabundukan, napadpad ang isang grupo sa baryong wala sa mapa. Tahimik ang paligid at tila luma ang pamumuhay ng mga tao—walang signal, walang kuryente, at bawal umalis pagdilim. Kinabukasan, nag-iba ang daan palabas… parang ayaw silang paalisin ng baryo.
Pagbalik ko sa baryong kinalakihan ko, parang may nagbago. Mas kaunti ang tao, mas tahimik ang paligid, at tila may itinatagong sikreto ang bawat bahay. Habang tumatagal, napagtanto kong baka hindi na tao ang mga kapitbahay ko.
Isang baryo sa Dingalan ang may kakaibang katahimikan. Masyadong mababait ang mga tao, pero walang gustong lumabas kapag dilim na. Nang ma-stranded ang isang grupo roon, matutuklasan nila kung bakit walang gustong umalis—at walang pinapayagang makatakas.
May kakaibang tiyuhin na minsan lang umuwi galing Samar—tahimik, mailap, at hindi kumakain kasabay ng pamilya. Ngunit tuwing may nawawalang hayop sa baryo, lagi siyang wala. Hanggang isang gabi, may masaksihan ang pamangkin na hindi niya malilimutan.






