NAGRAM SIĘ

A gdyby istniała kapsuła czasu, ale bez cofania błędów?Tylko z rozmową z młodszą wersją siebie.W tym odcinku jest o patrzeniu wstecz bez oceniania.O byciu „za bardzo”.O decyzjach, które nie muszą być podejmowane od razu.I o tym, że dorosłość wcale nie polega na tym, że wszystko staje się jasne.Są też rzeczy, które krążą mi ostatnio po głowie:Szklane ptaki o Baczyńskim,powrót do Bridgertonów,i występ Bad Bunny’ego na Super Bowl, który uruchomił myślenie o migracji, przynależności i uniwersalnych doświadczeniach, niezależnych od miejsca na mapie.

W tym odcinku gadam o rozstaniach - tych związkowych, przyjacielskich i wszystkich pomiędzy.O nagłych końcach, które zostawiają więcej pytań niż odpowiedzi.O oddalaniu się od siebie, kiedy drogi zaczynają się rozchodzić.O relacjach, które mają swoją datę ważności i o takich, które potrzebują przerwy, żeby w ogóle przetrwać.Jest o żalu, o dojrzewaniu, o płacie czołowym (który serio dużo zmienia),o komunikacji i o tym, że po rozstaniu najbardziej potrzebujemy… ludzi.

Jestem płatkiem śniegu.I w tym odcinku próbuję sobie (i Wam) odpowiedzieć, czemu to wcale nie jest nic złego.Gadam o wspólnych doświadczeniach, które nas łączą — dzieciństwie, dorastaniu, potrzebie przynależności.O social mediach, pokoleniach, Zetkach, milenialsach i o tym, jak łatwo wrzucać ludzi do jednej kategorii.Ale też o tym, że mimo tych podobieństw każdy z nas ma prawo być inny.Mieć swoje talenty, swoje tempo, swoje buty.Trochę refleksji, trochę dygresji, trochę kącika kulturalnego.

Czyli o takich momentach, które w chwili gdy się dzieją, naprawdę odczuwasz jak koniec wszystkiego.A potem mija czas i okazuje się, że świat się nie skończył.Po prostu zmienił kierunek.W tym odcinku gadam o stratach, o strachu, o pęknięciach na idealnej powierzchni życia.O ludziach, którzy odchodzą i o tych, którzy pojawiają się nagle i zaczynają nową epokę.O tym, że nie każdy koniec świata jest zły, nawet jeśli bardzo boli.

O tym, ile rzeczy nosimy w sobie tylko dlatego, że nie umiemy ich powiedzieć na głos.O analizowaniu każdej wiadomości, dopowiadaniu intencji i robieniu dramatów, które istnieją tylko w naszej głowie.O przyjaźniach, które się sypią nie dlatego, że komuś nie zależy - tylko dlatego, że nikt nic nie powiedział.O miękkim brzuszku w relacjach, szczerości (ale bez nawrzucania) i o tym, że nasze odczucia to nie fakty.Trochę też o książkach, serialach i rzeczach, które ostatnio mnie zajmują.

Dziś trochę wyznań z krypty o tym, czego może powinnam (a może nie?) się wstydzić. No cóż, pełna transparentność!Opowiadam też co czytam, ale niczego nie polecam, bo jeszcze nie wiem czy warto.

Trochę o mnie i o tym co ja tu wyprawiam. Krótkie yapping session o początku roku i podsumowaniach, trochę też o depresji, o pracy i życiu. W kąciku kulturalnym (nie kulinarnym!) mówię o książce "Skrucha" Elizy Clark oraz o filmie "Pomoc domowa".Enjoy!