Reportaże i dokumenty Polskiego Radia

Polska wciąż próbuje otrząsnąć się po tragedii, która w sobotę rozegrała się w Krakowie. W zamachu zginęło sześć osób, a szesnaście zostało rannych. Wśród tych, którzy znaleźli się w samym środku dramatycznych wydarzeń byli ludzie szukający schronienia w kawiarniach, sklepach i tramwajach. Byli też tacy, którzy bez wahania ruszyli na pomoc. Lekarze, pielęgniarki, policjanci i przypadkowi świadkowie pokazali, że w obliczu tragedii zadziałały solidarność i odruch wspólnoty. Jak poradzić sobie ze strachem, który pozostaje po takim wydarzeniu? Jak rozmawiać o tragedii z bliskimi, jak wspierać tych, którzy czują się zagrożeni, i jak nie pozwolić, by lęk przerodził się w nieufność czy wzajemną wrogość? Czy możemy odzyskać poczucie bezpieczeństwa? I czym jest odporność społeczna. Czy buduje się ją właśnie wtedy, gdy potrafimy być razem i pomagać sobie nawzajem? W reportażu Magdy Skawińskiej relacje z Krakowa reporterów Polskiego Radia.

Reportaż opowiada historię Pana Kazimierza, który po śmierci żony na nowo odnalazł sens życia. Przez lata małżonkowie wspierali się w chorobie i zdrowiu. Żona Pana Kazimierza opiekowała się nim w czasie choroby, później on, wraz z córką, pielęgnował ją do końca jej dni. Po jej śmierci pustkę i samotność wypełniła pasja, która towarzyszyła mu od dzieciństwa. Wieloletnie miłości do techniki i mechaniki przerodziła się w hobby związane z renowacją i kolekcjonowanie unikatowych eksponatów. To właśnie to pomogło Panu Kazimierzowi przetrwać najtrudniejszy okres żałoby i stało się dla niego formą terapii, sposobem na zachowanie aktywności i odnalezieniem radości na emeryturze.

Filigranowa, zawsze uśmiechnięta i łatwa do zauważenia dzięki kolorowym włosom. Daria Szymańska, laureatka konkursu Kobieca Osobowość 2023 w Piasecznie w kategorii biznes udowadnia, że zawodowe zmiany mogą otwierać zupełnie nowe drogi. Przez wiele lat prowadziła pasmanterię. Gdy biznes przestał przynosić oczekiwane efekty zrezygnowała i tak "na chwilę" postanowiła usiąść za kierownica taksówki. Okazało się jednak że znalazła swoją prawdziwa pasję. Daria TAXI nie jest zwykłą taksówką. To taksówka do zadań specjalnych. Daria towarzyszy osobom z niepełnosprawnościami podczas wizyt w przychodni, pomaga seniorom dotrzeć na rehabilitację, robi i przynosi zakupy, odwozi dzieci do szkoły czy przewozi ważne dokumenty. Dba o swoich pasażerów od momentu wyjścia z domu aż do bezpiecznego powrotu. Na początku woziła głównie znajomych, ale wieść o taksówce wspierającej szybko rozeszła się pocztą pantoflową. Grono przyjaciół zmieniło się w krąg przyjaciół.

Sylwia Zientek jest pisarką. Jej wielkim marzeniem było studiowanie sztuki. Dla rodziców to nie był dobry wybór, studiowała prawo i trafiła do korporacji. Po latach jednak wróciła do swoich marzeń. Zaczęła pisać o sztuce. Napisała też powieść, w której próbowała zrozumieć swoją przeszłość. Matka Sylwii jako mała dziewczynka ocalała z rzezi wołyńskiej. Przeżyła ucieczkę z kolonii Marusia, masowe pogrzeby zmasakrowanych ciał i codzienny strach. Przez całe życie nieustannie opowiadała córce o tych doświadczeniach. Sylwia odziedziczyła traumę matki. To po jej śmierci wróciła do swoich marzeń i pisania. Jej przyjaciółka, dziennikarka Magdalena Rigamonti podziwia Sylwie za jej determinacje i dziennikarską dokumentację, która robi podczas pisania książek. To reportaż o dwóch kobietach. Jedna pisze o artystkach, które musiały walczyć o prawo do tworzenia. Druga zadaje pytania, które nie pozwalają na milczenie.

Ponad sto lat historii, rzemiosła i pamięci zapisanej w kamieniu. Firma Sypniewskich to najstarszy zakład kamieniarski w Polsce. Jego początki sięgają 1910 roku. Wtedy Bolesław Sypniewski otworzył przy ulicy Powązkowskiej pracownię, która szybko zaczęła realizować poważne zlecenia. To w jego pracowni powstawały między innymi elementy grobu Gabriela Narutowicza oraz płyta na wileński grób matki Józefa Piłsudzkiego. Po wojnie rodzinny zakład prowadził syn założyciela, Józef Sypniewski. Najpierw odbudował z gruzów budynki zakładu, później uczestniczył w rekonstrukcji Pałacu Prymasowskiego czy modernizacji grobu Nieznanego Żołnierza. Dziś firmę prowadzi wnuk Bolesława, Andrzej Sypniewski. Do sztuki kamieniarskiej wniósł artystyczne podejście Jak podkreśla "pomnik powstaje z rozmowy z człowiekiem. Powstaje długo, bo każdego detalu trzeba dotknąć dosłownie i symbolicznie, okiem, sercem, dłonią".