Fathers Tales

Η τελευταία φορά που έκανες εξετάσεις ήταν «πρόσφατα». Αρκεί να μη σε ρωτήσει κανείς ποια χρονιά. Νιώθεις καλά, δεν πονάς πουθενά και έχεις πολύ καλύτερα πράγματα να κάνεις από το να κλείνεις ραντεβού για αιμοληψίες. Μήπως, όμως, το «αφού νιώθω καλά» δεν είναι απάντηση, αλλά η πιο βολική δικαιολογία που έχεις πει στον εαυτό σου;Στο 129ο επεισόδιο του Fathers Tales, ο Γιώργος και ο Δημήτρης συναντιούνται κάπου ανάμεσα στο «βάλε και αυτή την εξέταση» και στο «θα πάω κάποια στιγμή». Ο ένας επέστρεψε από το καλοκαίρι με αρκετά αποτελέσματα για να ανοίξει προσωπικό αρχείο. Ο άλλος έχει μερικούς πολύ ανθρώπινους λόγους που το δικό του αρχείο δεν ανανεώνεται τόσο συχνά. Και φυσικά, ο καθένας έχει τις ερωτήσεις του για τον άλλον.Γιατί μπορεί να έχεις μεγαλώσει, να έχεις παιδιά και υποχρεώσεις, αλλά μπροστά σε μια βελόνα να μη σε βοηθάει καθόλου το βιογραφικό σου. Από την άλλη, μπορεί η βελόνα να μη σε τρομάζει ούτε λίγο και να σε αγχώνει περισσότερο το τηλεφώνημα για το ραντεβού. Τελικά, όταν λέμε «δεν μου αρέσουν οι εξετάσεις», μιλάμε όλοι για το ίδιο πράγμα;Και μετά υπάρχει το άλλο άκρο. Κλείνεις το ραντεβού, κάνεις τις εξετάσεις, παίρνεις τα αποτελέσματα και αντί να ηρεμήσεις, αποκτάς καινούριες απορίες. Κάπου εκεί ανοίγει ο υπολογιστής και αρχίζει η αναζήτηση. Πόσο ψάξιμο χρειάζεται για να νιώσεις ασφαλής; Και πότε το «ας δω λίγο τι σημαίνει αυτό» παύει να σε βοηθάει και αρχίζει να σου τρώει το βράδυ;Βέβαια, δύο καραφλά αγόρια που συζητούν τις εμπειρίες τους από διαγνωστικά κέντρα δεν γίνεται να κρατήσουν την κουβέντα σοβαρή για πολύ. Υπάρχουν εξετάσεις για τις οποίες μιλάς άνετα και άλλες που θέλουν μια μικρή εισαγωγή πριν τις αναφέρεις στην παρέα. Εμείς, προφανώς, παραλείψαμε την εισαγωγή. Οι λεπτομέρειες στο επεισόδιο, γιατί ορισμένες ιστορίες αδικούνται όταν τις διαβάζεις αντί να τις ακούς.Δεν είμαστε γιατροί και αυτό δεν είναι ιατρικός οδηγός. Είναι μια κουβέντα για τις αναβολές, τους φόβους και τις αντιφάσεις μας όταν ασχολούμαστε με την υγεία μας. Πάτα το play και σκέψου ποιος φίλος σου λέει μονίμως «πρέπει να κάνω κι εγώ κάποια στιγμή εξετάσεις». Αν δεν σου έρχεται κανείς στο μυαλό, υπάρχει μια μικρή πιθανότητα να είσαι εσύ αυτός ο φίλος.

Ακολουθείς έναν creator για 15 χρόνια. Ακούς το podcast του, διαβάζεις τα βιβλία του, μπαίνεις στην κοινότητά του, τον θεωρείς σχεδόν μέρος της εβδομαδιαίας σου ρουτίνας. Και μια μέρα ανοίγεις ένα email και μαθαίνεις ότι πούλησε το brand που έχτιζε όλο αυτό το διάστημα. Θεωρητικά, μπράβο του. Πρακτικά, όμως, η πρώτη σου σκέψη είναι λίγο πιο κοντά στο «κάτσε, τι έγινε τώρα εδώ;».Αυτό ακριβώς συνέβη στον Γιώργο και κάπως έτσι ξεκινά η συζήτηση του νέου επεισοδίου. Όχι τόσο για την πώληση ενός online business, αλλά για εκείνο το περίεργο συναίσθημα που δημιουργείται όταν συνειδητοποιείς ότι δεν ακολουθούσες απλώς ένα podcast ή ένα brand. Ακολουθούσες έναν άνθρωπο.Και τότε αρχίζουν τα δύσκολα ερωτήματα. Σε ένα προσωπικό brand, τι έχει πραγματικά αξία; Το όνομα, το περιεχόμενο, το κοινό ή το πρόσωπο που βρίσκεται μπροστά από το μικρόφωνο; Και αν αυτό το πρόσωπο αποφασίσει κάποια στιγμή να φύγει, μπορεί το brand να συνεχίσει σαν να μη συνέβη τίποτα;Ο Γιώργος και ο Δημήτρης προσπαθούν φυσικά να απαντήσουν σε όλα αυτά με τον γνωστό επιστημονικό τρόπο του Fathers Tales. Δηλαδή με παραδείγματα, προσωπικές ιστορίες, υποθετικές εξαγορές εκατομμυρίων και τη σοβαρή πιθανότητα κάποια μέρα να εμφανιστούν δύο εντελώς διαφορετικοί hosts και να προσπαθούν να σας πείσουν ότι όλα είναι φυσιολογικά.Η κουβέντα καταλήγει σε ένα πολύ μεγαλύτερο δίλημμα για όποιον δημιουργεί κάτι στο internet. Είναι καλύτερο να χτίσεις ένα brand που μπορεί κάποια στιγμή να υπάρχει χωρίς εσένα ή να βάλεις μπροστά την προσωπικότητά σου και να δημιουργήσεις μια πολύ πιο δυνατή σχέση με το κοινό σου; Το δεύτερο ίσως είναι πιο ισχυρό. Μέχρι τη στιγμή που αποφασίσεις ότι θέλεις να φύγεις.Και κάπου εκεί μπαίνει στη συζήτηση και μια ακόμη αλλαγή που κάνει το θέμα πολύ πιο επίκαιρο. Σε έναν κόσμο όπου περιεχόμενο, avatars και ολόκληρα brands μπορούν να δημιουργηθούν όλο και πιο εύκολα, ίσως το πιο πολύτιμο πράγμα που έχει ένας creator να είναι ακριβώς αυτό που δεν αντιγράφεται τόσο εύκολα.Αν έχεις ποτέ δεθεί με έναν podcaster, έναν YouTuber ή έναν creator σε σημείο που να νιώθεις ότι τον «ξέρεις», αυτό το επεισόδιο πιθανότατα θα σου θυμίσει μερικούς ανθρώπους. Και ίσως σε κάνει να αναρωτηθείς τι ακριβώς θα ένιωθες αν αύριο άνοιγες το αγαπημένο σου podcast και άκουγες μια εντελώς διαφορετική φωνή να σου λέει: «Καλώς ήρθατε στο νέο επεισόδιο».ΣυνδέσμοιΤο Fathers Tales στο YouTubeΓίνε μέλος της κοινότητας μας στο YouTubeΒρείτε τα Live Streams μας εδώ

Αν γράψεις ένα βιβλίο και πουλήσεις λίγες εκατοντάδες αντίτυπα, έχεις αποτύχει; Ίσως όχι. Γιατί μπορεί τα πραγματικά λεφτά, οι ευκαιρίες και το κύρος που σου δίνει ένα βιβλίο να μην έχουν σχεδόν καμία σχέση με το πόσα αντίτυπα θα φύγουν από το ράφι. Και κάπου εκεί αρχίσαμε να αναρωτιόμαστε αν τελικά ένα βιβλίο είναι προϊόν ή μια υπερβολικά χοντρή επαγγελματική κάρτα.Στο νέο επεισόδιο των Fathers Tales, ο Γιώργος και ο Δημήτρης ξεκινούν μιλώντας για το διάβασμα και καταλήγουν, όπως συνήθως συμβαίνει, αρκετά μακριά από εκεί που περίμεναν. Γιατί άλλος διαβάζει ένα βιβλίο μέχρι να τελειώσει και άλλος λειτουργεί σαν μέλισσα σε μπουφέ, πηδώντας από βιβλίο σε βιβλίο ανάλογα με τη διάθεση της στιγμής.Τι αλλάζει όμως όταν δεν είσαι ο αναγνώστης αλλά ο συγγραφέας; Γιατί το να πεις «έχω γράψει βιβλίο» εξακολουθεί να έχει διαφορετικό βάρος από το «έχω γράψει χίλια άρθρα» ή «έχω ανεβάσει εκατοντάδες βίντεο»; Και γιατί άνθρωποι που έχουν ήδη κοινό, χρήματα και καριέρα εξακολουθούν να μπαίνουν στον κόπο να γράψουν ένα βιβλίο;Η συζήτηση περνάει από τα φυσικά βιβλία στα Kindle και από τα audiobooks στο αν τελικά θυμόμαστε περισσότερο αυτό που διαβάζουμε ή αυτό που ακούμε. Κάπου στη διαδρομή εμφανίζονται συγγραφείς που διαβάζουν οι ίδιοι τα βιβλία τους, βιβλία που αγοράζουμε αφού τα έχουμε ήδη ακούσει και βιβλιοθήκες γεμάτες τίτλους που, ας είμαστε ειλικρινείς, μπορεί και να μη διαβαστούν ποτέ.Και φυσικά έρχεται η αναπόφευκτη ερώτηση. Αν αύριο έπρεπε να γράψουμε εμείς ένα βιβλίο, για ποιο πράγμα θα ήταν; Θα το δίναμε σε εκδοτικό οίκο ή θα το βγάζαμε μόνοι μας; Θα το διαβάζαμε οι ίδιοι στο audiobook; Και πόση δουλειά θα ήμασταν πραγματικά διατεθειμένοι να ρίξουμε σε κάτι που θα έφερε για πάντα το όνομά μας στο εξώφυλλο;Ένα επεισόδιο για βιβλία, χρήματα, κύρος, δημιουργία και την περίεργη δύναμη που εξακολουθεί να έχει μια στοίβα από τυπωμένες σελίδες σε έναν κόσμο γεμάτο βίντεο, podcasts και ατελείωτο περιεχόμενο. Και ίσως, μέχρι να τελειώσει, να αρχίσεις κι εσύ να σκέφτεσαι εκείνο το βιβλίο που κάποτε έλεγες ότι θα γράψεις.

Υπάρχει μια φράση που μπορεί να αναστατώσει ολόκληρη οικογένεια χωρίς κανείς να το καταλάβει στην αρχή: «Να πάρουμε ένα κατοικίδιο;». Ακούγεται απλό. Ακούγεται χαριτωμένο. Ακούγεται σαν μια απόφαση που θα γεμίσει το σπίτι χαρά. Μέχρι να αρχίσουν οι πραγματικές ερωτήσεις. Και τότε το χαριτωμένο σκυλάκι αρχίζει ξαφνικά να μοιάζει περισσότερο με δεκαπενταετές project.Στο δικό μας σπίτι αυτή η συζήτηση έχει γίνει περισσότερες φορές απ’ όσες θέλουμε να παραδεχτούμε. Μάλιστα, δύο φορές φτάσαμε τόσο κοντά στο «ναι», που σχεδόν μπορούσαμε να φανταστούμε ήδη το νέο μέλος της οικογένειας στον καναπέ. Και τις δύο φορές όμως κάτι συνέβη. Τυχαίο; Θεϊκή παρέμβαση; Ένστικτο επιβίωσης; Θα αποφασίσετε εσείς.Γιατί άλλο είναι να λες «θέλω σκύλο» και άλλο να αρχίσεις να συζητάς τι σημαίνει πραγματικά αυτό. Ποιος θα τον φροντίζει κάθε μέρα; Τι γίνεται όταν θέλεις να φύγεις ταξίδι; Τι αλλάζει στην καθημερινότητά σου; Και κυρίως, πόσο αξιόπιστη είναι η υπόσχεση «εγώ θα κάνω τα πάντα» όταν προέρχεται από κάποιον που βαριέται να σηκώσει το ποτήρι του από το τραπέζι;Σε αυτό το επεισόδιο προσπαθούμε να καταλάβουμε αν η αγάπη για τα ζώα αρκεί για να αποκτήσεις κατοικίδιο ή αν πρέπει πρώτα να κάνεις μια πολύ πιο άβολη συζήτηση με τον εαυτό σου. Γιατί ένα κατοικίδιο μπορεί να γίνει πραγματικό μέλος της οικογένειας. Και ακριβώς γι’ αυτό η απόφαση ίσως είναι πολύ μεγαλύτερη απ’ όσο φαίνεται όταν κοιτάς ένα κουτάβι και λες «κοίτα τι γλυκούλι».Φυσικά, κάπου στην πορεία η κουβέντα ξεφεύγει. Εμφανίζονται σκύλοι, γάτες, χελώνες, παιδιά με μεγάλες υποσχέσεις, γονείς με ακόμα μεγαλύτερες αμφιβολίες και τουλάχιστον μία επιχειρηματική ιδέα που μάλλον δεν θα έπρεπε ποτέ να δει το φως της ημέρας.Αν τα παιδιά σου ζητούν κατοικίδιο, αν σκέφτεσαι να πάρεις ένα ή αν έχεις ήδη κάνει το λάθος να πεις «θα το συζητήσουμε», αυτό το επεισόδιο είναι για σένα. Εμείς πάντως έχουμε καταφέρει μέχρι σήμερα να αντισταθούμε. Το αν αυτό λέγεται υπευθυνότητα ή απλώς φόβος για την πρωινή βόλτα, παραμένει ανοιχτό.ΣυνδέσμοιΤο Fathers Tales στο YouTubeΓίνε μέλος της κοινότητας μας στο YouTubeΒρείτε τα Live Streams μας εδώ

Αν ένα Airbnb κοστίζει 50 ευρώ τη βραδιά, γιατί όταν πας να το κλείσεις ξαφνικά χρειάζεσαι μικρό καταναλωτικό δάνειο; Cleaning fees, έξοδα πλατφόρμας, φόροι και διάφορες μικρές εκπλήξεις εμφανίζονται η μία μετά την άλλη και κάπου εκεί αρχίζεις να κοιτάς το ξενοδοχείο που πριν από πέντε λεπτά σου φαινόταν ακριβό. Στο επεισόδιο 125 του Fathers Tales βάζουμε απέναντι Airbnb και ξενοδοχεία και προσπαθούμε να αποφασίσουμε τι προτιμάμε τελικά και γιατί.Ο Γιώργος έχει μείνει αρκετές φορές σε Airbnb, κυρίως όταν ταξιδεύει οικογενειακά στην Ελλάδα. Περισσότερος χώρος, δύο υπνοδωμάτια, κουζίνα, σαλόνι και η αίσθηση ότι για λίγες μέρες ζεις σε ένα κανονικό σπίτι. Όλα αυτά ακούγονται ιδανικά. Μέχρι να χρειαστεί να καθαρίζεις μόνος σου, να μην έχεις φρέσκες πετσέτες ή να αναρωτιέσαι γιατί στάζει νερό κάτω από τον νεροχύτη.Ο Δημήτρης, από την άλλη, δεν έχει μείνει ποτέ σε Airbnb και αντιμετωπίζει το ξενοδοχείο περίπου σαν τη ζώνη ασφαλείας του ταξιδιώτη. Reception, καθαριότητα, παροχές και η αίσθηση ότι αν κάτι πάει στραβά υπάρχει κάποιος στον οποίο μπορείς να παραπονεθείς. Βέβαια, μια κακή κριτική στο TripAdvisor είναι αρκετή για να ξεκινήσει έρευνα επιπέδου οικονομικού εισαγγελέα πριν γίνει οποιαδήποτε κράτηση.Συζητάμε τι πραγματικά προσφέρει το Airbnb σε μια οικογένεια, πόσο σημαντικές είναι οι κριτικές, γιατί μια και μόνο αρνητική αξιολόγηση μπορεί να σου χαλάσει όλη την εικόνα και πόσο διαφορετικό μπορεί να είναι τελικά ένα σπίτι από τις φωτογραφίες του. Ο Γιώργος θυμάται πραγματικές εμπειρίες από Airbnb, από διακοπή ρεύματος παραμονή Πρωτοχρονιάς μέχρι ιδιοκτήτη που χρειάστηκε να μπει στο σπίτι με υδραυλικό όσο η οικογένεια έλειπε.Και κάπου εκεί η συζήτηση ξεφεύγει, όπως συνήθως συμβαίνει στο Fathers Tales, από το «πού θα μείνουμε στις διακοπές» στο «μήπως να αγοράσουμε σπίτι και να το κάνουμε Airbnb;». Υπολογίζουμε έσοδα, πληρότητες, προμήθειες διαχείρισης, φόρους, φθορές και συγκρίνουμε το Airbnb με τη μακροχρόνια ενοικίαση. Γιατί το να βλέπεις 100 ευρώ τη βραδιά ακούγεται υπέροχο, μέχρι να αρχίσεις να αφαιρείς όλα όσα πρέπει να πληρωθούν.Μιλάμε επίσης για το πώς τα Airbnb επηρεάζουν την αγορά κατοικίας, γιατί η τοποθεσία μπορεί να κάνει τεράστια διαφορά στην απόδοση ενός ακινήτου και αν το real estate είναι τελικά τόσο καλή επένδυση όσο συχνά πιστεύουμε. Και φυσικά προκύπτει η μεγάλη αντίφαση του επεισοδίου. Μπορείς να πιστεύεις ότι το Airbnb είναι καλή επιχείρηση και ταυτόχρονα, όταν έρθει η ώρα να ταξιδέψεις εσύ, να προτιμάς το ξενοδοχείο;Airbnb ή ξενοδοχείο λοιπόν; Περισσότερος χώρος ή περισσότερη σιγουριά; Καλύτερη τιμή ή μια τελική χρέωση που σε κάνει να ξανακοιτάξεις αν διάβασες σωστά το πρώτο ποσό; Σε αυτό το επεισόδιο προσπαθούμε να βρούμε την απάντηση, διαφωνούμε αρκετά ώστε να έχει ενδιαφέρον και στο τέλος καταλήγουμε τουλάχιστον σε ένα πράγμα. Η επιλογή είναι πολύ πιο περίπλοκη από όσο φαίνεται όταν ανοίγεις για πρώτη φορά την εφαρμογή για να κλείσεις τις επόμενες διακοπές σου.ΣυνδέσμοιΤο Fathers Tales στο YouTubeΓίνε μέλος της κοινότητας μας στο YouTubeΒρείτε τα Live Streams μας εδώ