The Film Pit

Άλλο θέλαμε να κάνουμε, άλλο μας βγήκε.Και πως αλλιώς να γίνει όταν μαθαίνουμε ότι ο Ρίτσαρντ Χάρισον, ο πρώτος άγιος της Αγίας Ζώνης, ο υπέροχος μουστακαλής που άνοιξε πρώτος την πόρτα του Φιλμ Πιτ, έπιασε 90 και μας άφησε.Μια εκπομπή αφιέρωμα λοιπόν στον μεγάλο της Αγίας Ζώνης, ένα αντίο στον υπέρτατο.

Δέκατη σεζόν τέλος με ένα ακόμα φήβερ ντρημ της Νέας Υόρκης, ένα επικό Σιντερέλα στόρι αλλα με λιιιιγο παραπάνω sci fi και λιιιιιγο παραπανω σεξ.Γουορχολικη φασούλα, στιλιστικά αποτυπώματα που έδωσαν ψωμάκι σε πολλά μυαλά ΦΟΡ ΓΙΑΡΣ ΛΕΗΤΕΡ και μια ταινία ΠΑΛΕΤ ΚΛΕΝΖΕΡ για να τελειώσουμε άλλη μια κινηματογραφική λίστα.Ονγουορντ του δε νεξτ.

ΤΣΑ! Επιστρέψαμε. Μας περιμένατε; ΝΟΜΠΟΝΤΙ ΕΞΠΕΚΤΣ ΔΕ ΣΕΗΚΡΕΝΤ ΜΠΕΛΤ ΙΝΚΟΥΙΖΙΣΙΟΝ.Αλλα ναι, επιστρέψαμε με νέα και ορέξεις. Και τι καλύτερο για επιστροφή απο το Τέξας Τσεηνσο Μασσακουρ το ορίτζιναλ το αυθεντικό, το αμίμητο.Που ετοιμάζεται για επετειακό re-issue ως ΑΝΙΜΕΣΙΟ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΛΟΓΟ.Οπότε παλουκωθείτε και πατηστε πλεη.

Τι είναι ο Ρόκι αν δεν είναι ο Ρόκι και αντί για τον Μίκυ έχει έναν μάνατζερ του Μασούτη και αντι για τον Κλάμπερ Λανγκ απέναντί έχει έναν ράνδομ τσουτσέ ενός μεσαιο-μαφιόζου και κάτι άλλους πουθενάδες;Τότε βέρι σίμπλι δεν είναι ο Ρόκι γιατί είναι ο ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΣ ΝΤΑΝΙΕΛ ΓΚΡΗΝ, ένας γίγαντας της υποκριτικής που ό,τι δεν μπορεί να το κάνει με ένα μεθυστικό βλέμμα αγελάδας δεν το κάνει καθόλου γιατί στην τελική αυτό έχει τι να κάνουμε τώρα.Ίσως μια απο τις καλύτερες ταινίες πυγμαχίας (μια θέση κάτω απο το Ροκι νούμερο 0 με τον Αλέκο Τζανετάκο στις καρδιές μας) όλων των εποχών, το αριστούργημα του Σέρτζιο Μαρτίνο παραμένει λαμπερό τόσα χρόνια μετά.Ίσως υπερβάλουμε λίγο.ΙΣΩΣ.

Ήτανε δυο, ήτανε τρεις, ήτανε τελικά δυο, τρίτος δεν ήρθε είχαν απεργία τα ταξί. Ο Σάμο Χάνγκ σε μεγάλα παικτικά και σκηνοθετικά κέφια, κατασκευάζει αυτήνα εδώ την ωδή στο Γουινγκ Τσουν, ένα ριβεντζ στόρι με τα όλα του, όπου κακά κρατικά λαμόγια τεζάρουν καλούς δασκάλους και τα μαθητούδια αντί να κάνουν κατάληψη, βγαίνουν για ξύλο και σαματά.Η Γκόλντεν Χάρβεστ γράφει ένα από τα ορόσημά της και εμείς το δοξάζομε και παίρνουμε θέση μάχης.