DiscoverTransparency Loop l دایره شفافیت
Transparency Loop l دایره شفافیت
Claim Ownership

Transparency Loop l دایره شفافیت

Author: Kowsar Gowhari

Subscribed: 167Played: 1,376
Share

Description

من کوثر گوهری هستم و تصمیم دارم پادکست دایره شفافیت را به شما معرفی کنم. پادکست دایره شفافیت قراراست گفتگوهایی با کسانی باشد که در حوزه شفافیت و فعالیت‌های مبارزه با فساد، در سراسر دنیا کار می‌کنند و در این گفت‌و‌گوها، تجربه هاشان را در اختیار ما می‌گذارند. دایره شفافیت اشاره به مسیر دایره واری است که ما باید طی کنیم تا بتوانیم با فساد مبارزه کنیم. این مسیر از شناسایی «مشکل» شروع می‌شود، در قدم بعدی برای این مشکل «راه حل» پیشنهاد می‌شود و در قدم آخر در این مسیر دایره وار، قرار بر این است که راه‌حل پیشنهاد شده به طرف اجرا برود تا مشکل حل بشود. بعد از این مرحله قاعدتا دایره بسته می شود و این مسیر با شناسایی یک مشکل دیگر ادامه پیدا می کند.
در مورد خودم بگم که من حقوق خواندم و تجربه کاری من در زمینه تحقیق و پایش و ارزیابی است. حدود دو سال در افغانستان کار مبارزه با فساد کردم و الان هم در همین زمینه فعالیت دارم.
18 Episodes
Reverse
در اپیزود دوم فصل دوی پادکست دایره شفافیت٬ درباره نقش شرکت‌های پوسته‌ای ثبت شده در انگلستان در انفجار لبنان صحبت کرده‌ایم. اطلاعات شرکت‌ها٬ صاحبان و بخشی از ذینفعان آنها در کشور انگلستان در دسترس عموم است. بررسی این اطلاعات نشان می‌دهد که چندین شرکت ثبت شده در این کشور در انفجاری که در بندر بیروت در تابستان ۱۳۹۹ اتفاق افتاد نقش داشته‌اند. این شرکت‌ها در شبکه‌ نسبتا پیچیده‌ای بهم متصلند. برخی فعالیت خود را متوقف کرده‌اند درحالیکه اسناد نشان می‌دهد برخی دیگر هنوز فعالند. این در حالیست که برخی از صاحبان آنها در لیست تحریم‌های آمریکا هستند. Dark Money Files :منبع اسامی استفاده شده در اپیزود Shell Company شرکت پوسته‌ای Firas Hatoum فراس حاطوم Marina Silu مارینا سیلو Dormant غیرفعال Savarro Limited شرکت ساوارو  People with Significant Control فرد کلیدی Interstatus Limited شرکت اینتراستیتس  Hesco Engineering and Construction شرکت هسکو Alfa Procurement and Machine Limited شرکت آلفا IK Petroleum Industrial Company Limited شرکت آی کی   👇🏼برنامه های پادکست دایره شفافیت را از اینجا دنبال کنید 🌐 Libsyn 🌐 Apple Podcasts 🌐 Namlik 🌐 CastBox 🆔Twitter 🆔Telegram #شرکت_پوسته‌ای ‌#اطلاعات_ذینفعان #فساد #تحریم #انفجار_لبنان
در اپیزود اول فصل دوم پادکست دایره شفافیت٬ با بهنام ذوقی درباره آرا و نظریات مشتاق خان صحبت کرده‌ایم.  مشتاق خان استاد دانشگاه سواز لندن و از پژوهشگران پیشرو در حوزه اقتصاد نهادگرا است. پژوهش‌های او عمدتا بر اصلاحات در نظام حکمرانی، سیاست‌گذاری صنعتی و مبارزه با فساد کشورهای در حال توسعه متمرکز بوده است. مشتاق خان منتقد بسیاری از پروژه‌ها و برنامه‌های مبارزه با فساد در کشورهای درحال توسعه است. او معتقد است برای مبارزه موثر با فساد٬ باید نگاه و روش را در تدوین استراتژی برای این برنامه‌ها تغییر داد. او فعالان مبارزه با فساد را دعوت می‌کند تا در قدم اول به طور دقیق نوع فساد و نقشی که رانت و ذینفعان رانت در جامعه بازی می‌کنند را مطالعه کنند. مشتاق خان این شناخت را برای طراحی موثر برنامه‌های مبارزه با فساد کلیدی می‌شمارد چرا که اکثریت برنامه‌های کاهش فساد در کشوهای درحال توسعه به موفقیتی که پیش بینی می‌شده نرسیده‌اند.  بهنام ذوقی دانش آموخته رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه شهید بهشتی است و از سال ۹۷ به پژوهش در زمینه توسعه مشغول بوده است. آقای ذوقی همچنین کتاب خشونت و نظام‌های اجتماعی نوشته داگلاس نورث و همکارانش را به فارسی ترجمه کرده و مقالات متعددی در زمینه توسعه و مبارزه با فساد و دموکراسی نوشته است. نوشته‌های او درباره نظریات مشتاق خان در سایت مرکز توانمندسازی حاکمیت و جامعه و همچنین نشریه مشق فردا قابل دسترسی است 👇🏼برنامه های پادکست دایره شفافیت را از اینجا دنبال کنید 🌐 Libsyn 🌐 Apple Podcasts 🌐 Namlik 🌐 CastBox 🆔Twitter 🆔Telegram #شفافیت #مشتاق_خان #مبارزه_با_فساد #رانت  
حتما این جمله این معروف را شنیده‌اید که می‌گوید اگر به جنگ فساد بروی٬ فساد هم سلاحش را برمیدارد و با تو می‌جنگد. این به این یعنی  است که اگر اراده کنیم که فساد را کاهش دهیم٬ افراد و گروه‌های فاسد منفعل نخواهند ماند و اجازه نخواهند داد که ما برنامه‌ها و کمپین‌های مبارزه با فساد را به راحتی اجرا کنیم. در واقع٬ این اتفاقی است که تاکنون افتاده و این تقابل منجر به شکست بسیاری از کمپین‌های مبارزه با فساد در کشورهای در حال توسعه شده است.  به گفته بسیاری از صاحب نظران٬ یکی از دلایل این شکست٬ این بوده که طراحان برنامه‌های مبارزه با فساد در کشورهای درحال توسعه٬ دمکراتیزاسیون را اولویت کمپین‌ها و برنامه‌های خود قرار داده‌اند. در این ایپزود٬ به معرفی مشتاق خان٬ اقتصاددان برجسته و استاد دانشگاه سواَز خواهیم پرداخت. مشتاق خان منتقد بسیاری از پروژه‌ها و برنامه‌های مبارزه با فساد در کشورهای درحال توسعه است. او معتقد است برای مبارزه موثر با فساد٬ باید نگاه و روش را  در تدوین استراتژی برای این برنامه‌ها تغییر داد. او فعالان مبارزه با فساد را دعوت می‌کند تا در قدم اول به طور دقیق نوع فساد و نقشی که رانت و ذینفعان رانت در جامعه بازی می‌کنند را مطالعه کنند. از نظر مشتاق خان٬ این شناخت کلیدی است چراکه ‌می‌تواند به فعالان این حوزه سرنخ بدهد که چطور فساد را نشانه بگیرند طوری که رانت‌خوارها و افراد فاسد برنامه‌های مبارزه با فساد را به سمت شکست نبرند 👇🏼برنامه های پادکست دایره شفافیت را از اینجا دنبال کنید 🌐 Libsyn 🌐 Apple Podcasts 🌐 Namlik 🌐 CastBox 🆔Twitter 🆔Telegram #شفافیت #مشتاق_خان #مبارزه_با_فساد
  همانطور که قول داده بودیم قسمت دوم اپیزود سوم پادکست دایره شفافیت با تمرکز روی مساله شفافیت در مجلس شورای اسلامی منتشر شد! من کوثر گوهری هستم و در این قسمت٬ درباره پروژه مجلس نما که تلاشی از طرف جامعه مدنی برای شفاف کردن مجلس٬ پاسخگوکردن مجلس و نمایندگان و همچنین کارآمدتر کردن مجلس است با شما صحبت خواهم کرد. درباره مجلس نما: مجلس نما پروژه ای است که توسط موسسه اندیشکده شفافیت برای ایران راه اندازی شده و قرار است که اولین سازمان ناظر بر پارلمان ایران باشد. موسسه شفافیت برای ایران یک موسسه غیر دولتی است که در زمینه افزایش کارآمدی اداری و مبارزه با فساد فعالیت می کند. پروژه مجلس نما در نظر دارد تا مرجعی برای انتشار آمار و اطلاعات و آموزش شهروندان در خصوص اهمیت مجلس و شفافیت آن شود. در این راستا موسسه شفافیت برای ایران اقدامات زیر را انجام داده است: آغاز توسعه سامانه‌ای به همین منظور و با عنوان مجلس‌نما-انتشار کتابچه سازمان‌های ناظر بر پارلمان- با محمدحسین مرادی مسئول تیم مجلس اندیشکده شفافیت برای ایران درباره این پروژه صحبت کرده ایم 👇🏼برنامه های پادکست دایره شفافیت را از اینجا دنبال کنید 🌐 Libsyn 🌐 Apple Podcasts 🌐 Namlik 🌐 CastBox 🆔Twitter 🆔Telegram
همانطور که قبلا قول داده بودیم قسمت دوم اپیزود سوم پادکست دایره شفافیت در مورد شفافیت در مجلس شورای اسلامی به زودی منتشر خواهد شد! بحث های داغ در مورد انتخابات مجلس شاید به پایان رسیده باشند ولی سوالات جدی در مورد عملکرد نهاد قانونگزار و نمایندگان مجلس همچنان ادامه دارند. دراین قسمت درباره پروژه مجلس نما که تلاشی از طرف جامعه مدنی برای شفاف کردن مجلس٬ پاسخگوکردن مجلس و نمایندگان و همچنین کارآمدتر کردن مجلس است خواهید شنید. درباره مجلس نما: مجلس نما پروژه موسسه اندیکشده شفافیت برای ایران است و در نظر دارد تا مرجعی برای انتشار آمار و اطلاعات و آموزش شهروندان در خصوص اهمیت مجلس و شفافیت آن شود. در این راستا اقدامات زیر صورت گرفته است: آغاز توسعه سامانه‌ای به همین منظور و با عنوان مجلس‌نما- انتشار کتابچه سازمان‌های ناظر بر پارلمان- شفافیت# نظارت# نظارت_مردمی# برنامه های پادکست دایره شفافیت را از اینجا دنبال کنید:👇🏼 🌐 Libsyn 🌐 Apple Podcasts 🌐 Namlik 🌐 CastBox 🆔Twitter 🆔Telegram
وقتی از پولشویی صحبت می‌کنیم دقیقا از چه چیزی داریم حرف می‌زنیم؟  پولشویی‌های کلان بین‌المللی چگونه در بانک‌ها انجام می‌شود؟ چه بازیگرانی در این فعالیت‌ها درگیرند و کدام نهاد قانونی مسئول پیگیری پرونده‌های پولشویی است؟ نهاد فین‌سن مخفف "شبکه اجرای قانون جرایم مالی آمریکا" است که پرونده‌های  پولشویی را در تبادلات بانکی پیگیری می‌کند. اخیرا مدارک محرمانه‌ای منتشر شده که نشان می‌دهد این نهاد در پیگیری پرونده‌های پولشویی ناتوان بوده است.  اسناد محرمانه‌ فین‌سن که به تازگی توسط سایت بازفید فاش شده آشکار می‌کند که بانکهای معروف بین‌المللی به کلاهبرداران و شبکه‌های تروریستی اجازه داده میلیون‌ها دلار را در سرتاسر جهان پولشویی و جابجا کنند و این انتقال پول حتی بعد از اطلاع بانک هم ادامه داشته است. در این اپیزود روایت دو کارمند بانک بریتانیایی استاندارد چارتر را خواهید شنید که تلاش کردند پولشویی بانک را به مقامات پلیس گزارش کنند ولی در ادامه راه با مشکلات و چالش‌های جدی روبرو شدند. داستان‌های این اپیزود از پادکست سایت بازفید خلاصه شده است.  👇🏼برنامه های پادکست دایره شفافیت را از اینجا دنبال کنید 🌐 Libsyn 🌐 Apple Podcasts 🌐 Namlik 🌐 CastBox 🆔Twitter 🆔Telegram #شفافیت #پولشویی
 ادعاهای تقلب دونالد ترامپ در انتخابات آمریکا دقیقا چه بودند؟ بررسی علت شکست استراتژی ترامپ در طرح ادعای تقلب در انتخابات ۲۰۲۰ در گفتگو با وحید عابدینی٬ فعال مدنی و پژوهشگر سیاست خارجی ٬ و دانشجوی دکترای علوم سیاسی در دانشگاه بین المللی فلوریدا :دسترسی به پادکست دایره شفافیت 🌐 Libsyn 🌐 Apple Podcasts 🌐 Namlik 🌐 CastBox 🆔Twitter 🆔Telegram #شفافیت #انتخابات
هفته پیش خبر مهمی منتشر شد که فعالان مبارزه با فساد را در سراسر دنیا، کاملا نگران کرد. این خبر درباره لو رفتن اسنادی به نام سندهای فین سن بود که از نقش کمکی چند بانک قدرتمند، در جابه‌جایی پولهای کلان، توسط کلاهبرداران، پرده برمی داشت؛ پولهای کلانی در حد میلیونها و میلیاردها دلار و بسیار بزرگتر از رشوه‌ها و اختلاس‌هایی که وقتی اسم فساد برده می‌شود به ذهن ما می‌آید.  اسناد فین‌سن نشان می‌دهند که یک عده کلاه‌بردار که از طریق روش یا ترفند پانزی فعالیت می‌کرده‌اند٬ پول‌های سرمایه‌گذاران کوچکی که در این طرح سرمایه‌گذاری کرده بودند را از حساب‌های بانک HSBC در آمریکا، به حساب‌های خودشان در شعبه این بانک در هنگ کنگ منتقل کرده اند. در این اپیزود به این توصیف این ترفند پانزی و نقش بانک‌های بزرگ بین‌المللی  در کمک به کلاهبردارن این ترفند خواهیم پرداخت. 👇🏼برنامه های پادکست دایره شفافیت را از اینجا دنبال کنید 🌐 Libsyn 🌐 Apple Podcasts 🌐 Namlik 🌐 CastBox 🆔Twitter 🆔Telegram #شفافیت #پولشویی
 رابطه شفافیت بودجه کشور با مدیریت مجتمع‌های آپارتمانی مسکونی چیست؟ آیا  شفافیت باعث افزایش اعتماد شهروندان یا ساکنین به مدیریت کشور یا مدیریت ساختمان می‌شود؟  در اپیزود هشتم پادکست دایره شفافیت به مشکلات و چالش‌های مدیریت مجتمع‌های آپارتمانی مسکونی پرداخته‌ایم و درباره مسائلی نظیر جمع‌آوری شارژ٬ پرداخت هزینه‌های مجتمع و گزارش دادن به ساکنین با تعدادی از مدیران و ساکنین این مجتمع‌ها و همچنین فعالان حوزه شفافیت گفتگو کرده‌ایم.  👇🏼برنامه های پادکست دایره شفافیت را از اینجا دنبال کنید 🌐 Libsyn 🌐 Apple Podcasts 🌐 Namlik 🌐 CastBox 🆔Twitter 🆔Telegram #شفافیت #شارژ #شارژ_ماهانه #آپارتمان_نشینی #پاسخگویی #دایره_شفافیت #شفافیت_بودجه
سلام دوستان. من کوثر گوهری هستم و این یکی دیگر از اپیزودهای پادکست دایره شفافیت است که به مساله شفافیت٬ پاسخگویی٬ فساد و مبارزه با آن می پردازد. در این اپیزود ما به کشور افغانستان میریم و به بهار سال ۲۰۱۷ ٬ وقتی آمریکا بزرگترین بمب غیرهسته ای ساخت کشور خود را با نام عجیب مادر همه بمبها در منطقه اچین در شرق افغانستان انداخت. اینطور گفته می شود که هدف آمریکا این بود تا شبکه پیچیده ای از تونل ها که توسط گروه دولت اسلامی خراسان٬ که گروهی وابسته به داعش بود را منهدم کند. تصاویر ماهواره‌ای که برای بررسی تاثیر این بمب بر منطقه منتشر شدند نکته جالب دیگری را نشان می دادند. به فاصله چند صد متر از محل اصابت بمب٬ نشانه هایی از فعالیت وسیع گروه های به دست آمد که به طور گسترده به استخراج منابع معدنی مشغول بودند. این منابع چه بودند و اهمیت آنها در جنگهای کشور افغانستان چه بود؟ منابع متعدد نشان می دهد که گروه های مسلح مخالف دولت افغانستان نظیر طالبان و داعش در استخراج معادن در افغانستان فعالند و هزینه های مبارزه و جنگ خود را علیه دولت مرکزی از طریق فروش سنگهای قیمتی این معادن تامین می کنند. مثلا بخشی از این شواهد نشان می دهد که گروه‌ها فقط از استخراج و فروش سنگ لاجورد بیش از ۲۰ میلیون دلار به دست می آورده اند. کنترل منابع معدنی یکی از استراتژی های اصلی گروه داعش در کشورهایی است که این گروه در آنها فعال است و این استراتژی به طور قطع و یقین در افغانستان هم دنبال شده است. تحقیقات نشان می‌دهد تا چندی پیش٬ داعش در افغانستان فعالیت خود را بر روی استخراج تالک٬ کرومایت و سنگ مرمر متمرکز کرده بوده. دنبال کردن این استراتژی به قدری جدی است که دو گروه طالبان و داعش بر سر رقابت در کنترل معادن قیمتی با یکدیگر جنگهای خونین داشته اند که به بیجا شدن بیش از ۶۰هزار نفر در مناطق اطراف این معادن انجامیده است.  در سال ۲۰۱۸ موسسه گلوبل ویتنس یا شاهد جهانی گزارشی را منتشر کرد که در آن نشان می داد چگونه دو گروه داعش و طالبان ماده معدنی تالک را استخراج کرده٬ آنرا به خارج از افغانستان منتقل کرده و در بازارهای جهانی٬ عمدتا اروپا و آمریکا می فروشند. تالک که یک ماده معنی بسیار نرم است به راحتی آب و رطوبت را جذب می‌کند و نقشی مهم در سرامیک سازی٬ صنعت رنگ  کاغذ٬ مواد بکار برده شده برای ساخت سقف٬ پلاستیک و لاستیک و البته پودر بچه دارد. این گزارش ضمن برجسته کردن نقش فساد دولت مرکزی در افغانستان در عدم توانایی اداره معادن٬ این زنگ خطر را به صدا درآورد که تا زمانی که مشکل فساد در این زمینه حل نشود٬ گروه های مسلح مخالف دولت به کنترل معادن و فروش منابع معدنی ادامه خواهند داد و عملا مقابله با آنها غیرممکن خواهد شد. در این اپیزود پادکست دایره شفافیت سراغ استیون کارتر رفتیم. کسی که مدیریت تهیه این گزارش را برای گلوبال ویتنس برعهده داشته است. استیون به زبان دری مسلطه و سالها تجربه کار در افغانستان تحت عنوان دیپلمات٬ خبرنگار و محقق را دارد. این را هم اشاره کنم که من با استیون سر تحقیقی راجع به قانون معادن افغانستان همکاری کوچکی کردم. استیون کارتر: من استیون کارتر هستم. رییس بخش افغانستان در موسسه شاهد جهانی (گلوبال ویتنس) هستم. این یک موسسه است که تقریبا ۳۰ سال است سر مشکلهای فساد اداری و خصوصا در رابطه با فساد با جنگ در تمام دنیا کار می‌کند. من اول در سال ۲۰۰۳ به افغانستان رفتم. بسیار وقت است که من در افغانستان کار می کنم. من در یک روزنامه به نام کابل ویکلی (هفته‌نامه کابل) کار کردم. {همچنین} من در افغانستان یک دیپلمات بودم. برای کمی وقت من خبرنگار بودم. پیش از این در روسیه خبرنگار بودم. در پارلمان بریتانیا کمی کار کردم. همیشه علاقه زیادی داشتم در این مشکل‌های فساد اداری و سوءاستفاده سیاسی. فساد در افغانستان بسیار گسترده است و بسیاری معتقدند که این مساله اصلی هست که اعتبار دولت افغانستان رو به طور جدی زیر سوال برده و باعث بی ثباتی و عدم امنیت در کشور شده. دولت افغانستان به خاطر فساد نمی تواند حتی به نیروهای مسلح و ارتش این کشور سرویس های پزشکی و یا خدمات دیگر را ارائه بدهد و این مساله وفاداری این گروه ها را به دولت مستقر به شدت مورد تهدید قرار می‌دهد. استیون مثالی از یک شفاخانه و یا بیمارستان در شهر کابل می زند.  استیون کارتر: در کابل یک شفاخانه (بیمارستان) بود برای کار اردوی ملی (ارتش افغانستان). و در این شفاخانه فساد بود و آنجا آنها عسگرها (سربازان ارتش) بودند که زخمی شده بودند در خدمت کشورشان و درخدمت افغانستان. آنها نان نداشتند٬ دوا نداشتند و شرایط بسیار خراب بود. این مسايل روحیه همه اردوی ملی را خراب می‌کند. این نشان می‌دهد که فساد بسیار یک رابطه مستقیم دارد با اینکه دولت ضعیف باشد و همچنین اینکه دولت نتواند کارش را صحیح انجام دهد. دوم اینکه مردم افغانستان بسیار زیاد از فساد ناراضی هستند. و این یک دلیل کلان (مهم) است که آنها به گروه‌های مسلح روی آورده‌اند. این فضای دوی قطبی خودش را در معادن افغانستان به شدت نشان می‌دهد. به خاطر فساد شدید در مدیریت معادن در برخی از مناطق افغانستان٬ مردم به یک گروه مسلح غیردولتی دیگر کمک کردند تا کنترل معدن را به دست بگیرند تا مردم بتوانند عواید بهتری از کار در معدن به دست بیارند. استیون برای ما از معدن لاجورد در بدخشان می‌گوید. استیون کارتر: مثلا در بدخشان یک معدن کلان (بزرگ) لاجورد است. در وُلسوالی (ولایت) کران منجان. و آنجا مردم محلی بسیار از فساد ناراضی بودند برای اینکه بعد از حدود ۱۰ یا ۱۵ سال که از سقوط طالبان گذشته٬ لاجورد به طور غیرقانونی استخراج شد که نفع آن به یک گروه مسلح که تحت کنترل یک قومندان (زورمند) می‌رسید. مردم محلی می‌توانستند در معادن کار کنند ولی یک فایده (درآمد) بسیار کم به دست می‌آوردند. بلاخره یک گروه مسلح محلی دیگر به کمک مردم محلی این معادن را به زور به دست خود گرفتند. در حال حاضر مردم محلی هنوز هم کم فایده به دست آوردند و هنوز معدن به صورت غیرقانونی استخراج می‌شود ولی درآمد مردم کمی نسبت به قبل افزایش پیدا کرده. و این نشان می‌دهد که اگر مردم افغانستان از فساد ناراضی باشند٬ آنها می‌توانند به طور مستقیم به گروه‌های مسلح کمک کنند.  از استیون پرسیدم که بازیگران عرصه سیاسی که داخل و چه خارج از افغانستان این مساله رو چطور می بینند؟ آیا آنها فساد را یک مشکل استراتژیک می بینند؟ در پاسخ  استیون گفت که متاسفانه مبارزه با فساد اولویت استراتژیک این گروه ها در افغانستان نیست. استیون کارتر: آنها همیشه می‌گویند که ما می‌فهمیم که فساد اداری بسیار خطرناک است هم برای امنیت افغانستان و هم برای انکشاف (توسعه) افغانستان. ولیکن من اصلن نمی‌بینم که فساد اداری یک مشکل استراتژیک درنظر گرفته شود.  یکی از دلایلی که طالبان یا گروه های مسلح دیگر می توانند مردم محلی را در کنترل معادن با خودشان همراه کنند برپا کردن دادگاه های محلی در محلاتی هست که تحت کنترل آنهاست. نهاد قضا به گفته مردم افغانستان فاسدترین نهاد دولتی است و رشوه در این نهاد یک مساله عادی است. برای همین یکی از اولین کارهایی که گروه های مسلح مخالف دولت نظیر طالبان می کنند ایجاد محکمه یا دادگاه های محلی است تا مردم بتونن دعواهای حقوقی‌شان رو آنجا حل کنند. استیون کارتر: یک مثال دیگر این است که وقتی طالبان کنترل یک منطقه را به دست می‌گیرند٬ اولین کاری که می‌کنند این است که محکمه (دادگاه) ایجاد می‌کنند. عدالت اولین کارشان است.  چرا این اولویت کلان (بزرگ) است برای طالبان؟ برای این که آنها می‌فهمند که این برای مردم محلی مهمترین گپ (موضوع) است. اگر عدالت باشد٬ مردم راضی هستند و اگر بی‌عدالتی باشد آنها ناراضی هستند. فقط مردم محلی نیستند که با گروه های مسلح مخالف دولت همکاری می کنند. تحقیق گلوبال ویتنس نشان می‌دهد که تجار معادن هم ترجیح می‌دهند با این گروه‌ها همکاری کنند چون نحوه مدیریت آنها در معادن با دولت متفاوت است. به گفته این تجار٬ مثلن آنها می توانند یک‌بار به طالبان پول بدهند و نامه ای با مهر طالبان بگیرند و مواد معدنی را ببرند پاکستان. در حالیکه اگر با دولت طرف باشند معلوم نیست چند بار باید پول یا رشوه بدهند. این مساله خودش را در معادن تالک که به طورعمده تحت کنترل طالبان است نشان می دهد. استیون کارتر: تاجرها به من یک گزارش دادند که آنها مجبور هستند در چند نقطه رشوه بدهند به مامورین دولتی. برای اینکه تالک از ولایت ننگرهار افغانستان به پاکستان منتقل شود. این {تجار} به طالبان هم پیسه (پول) می‌دهند لیکن آنجا اداره نسبتا ساده است. آنها یک قرارداد {با طالبان} دارند٬ یک استمپ (مهر) دارند که به طالبان پول تسلیم (پرداخت) کرده‌اند و می‌توانند با این قرارداد تا فلان منطقه بروند. این گپ (صحبت) تاجرهاست و من نمی فهمم (نمی‌دانم) که این آیا درست است یا نه٬ لیکن من این گزارش را گرفتم. نوع فعالیت طالبان و داعش در معادن با هم تفاوت هایی دارد. طالبان درآمدش بیشتر از طریق مالیات هست که از معدن کارها و تجار می‌گیرد. ولی گزارش گلوبال ویتنس از قول چند منبع محلی می‌گوید که داعش خودش مستقیما استخراج می کند و به معدن‌کارها حقوق می‌دهد. استیون کارتر: از گزارش‌هایی که من دارم داعش خودش مستقیم استخراج می‌کند و طالبان در چند محل مستقیم استخراج می‌کنند و خودشان استخراج را تعقیب می‌کرده اند لیکن در اکثریت وقت (موارد) آنها مالیات می‌گیرند و {مثلن در این معادن} یک شرکت شخصی هست که یک موافقت (قرارداد) دارند با  طالبان و بر اساس آن {قراردادها} می‌توانند استخراج کنند.  گزارش گلوبال ویتنس تلاش دارد که فعالیت های داعش و درآمدشان را در معادن افغانستان نشان دهد. بنا بر یافته های این گزارش٬ با اینکه معادن برای داعش اهمیت استراتژیک  دارند٬ شواهدی در دست نیست که بر خلاف طالبان٬ داعش توانسته باشد به درآمد قابل توجهی از استخراج معادن دست پیدا کند. استیون کارتر: جالب است که چند منبع مستقل به ما گزارش دادند که {داعش} استخراج می‌کند ولی این مساله در تصاویر ستلایت (ماهواره) هیچ نشان داده نمی‌شود. من فکر می‌کنم که شاید استخراج اتفاق می‌افتاد ولی برای یک زمان کوتاه. و استخراج در مجموع کم بود. برای همین من فکر نمی‌کنم داعش در مجموع یک فایده کلان (بزرگ) از استخراج تالک افغانستان برده باشد. لیکن آنها {داعش} با طالبان سر این معادن زیاد جنگ کردن. و معلومات (اطلاعات) هست که در استراتژی داعش٬ معدن‌ها یک جای مهم دارند. از این خاطر من می‌گویم که این یک ریسک یا خطر است از طرف داعش. لیکن تا امروز آنها یک درآمد کلان (بزرگ) ندارند از تالک. منتها در ساحه (منطقه) که تحت کنترل طالبان است شما می‌توانید به طور واضح ببینید که آنجا ده‌ها لاری (کامیونها) هستند٬ ده‌ها ماشین آلات معدنی هستند و استخراج بسیار به یک شکل قوی پیش می‌رود. همونطور که استیون گفت تصاویر ماهواره نشون می‌دهند که در معادن تحت کنترل طالبان کامیونها و ماشین های سنگین یا به قول استیون لاری های فراوان وجود دارد که نشون می‌دهد طالبان به طور نسبتا آزادانه ای به فعالیت های استخراجی مشغول است. از استیون پرسیدم که درآمد طالبان از ماده معدنی تالک حدودا چقدر است؟ استیون کارتر: این اصلن یک درآمد کلان (بزرگ) است برای طالبان. این جالب است که آنها از یک تُن تالک یا یک لاری (کامیون) زیاد مالیات نمی‌گیرند. تقریبا آنها یک مالیات خُرد (کوچک) است که از یک لاری تالک می‌گیرند. لیکن تجارت تالک آنجا بسیار کلان (بزرگ) است. صدها هزار تُن تالک می‌روند به طرف پاکستان. و من حساب کردم که شاید طالبان تقریبا در یک سال حدود ۴۰ میلیون دلاراز تجارت تالک ننگرهار درآمد دارد. این نه یک پیسه (پول) کلان است نه یک پیسه خُرد است. در افغانستان یک نفر مسلح صدلار یا دوصد دلار یا سیصد دلار می‌گیرد. از استیون پرسیدم که مشتری های اصلی ماده معدنی تالک در دنیا چه کشورهایی هستند یا در واقع تالک افغانستان به چه کشورهایی می‌رسد؟ استیون کارتر: تالک افغانستان که یک درآمد جدی به طالبان می‌دهد٬ کلان‌ترین (بزرگترین) بازار برای این تالک خود آمریکا است. تالک اول می‌رود پاکستان و از آنجا می‌رود به اروپا و آمریکا و همچنین چند کشور دیگر. لیکن در مجموع٬ ۸۰درصد تجارت به طرف آمریکا و اروپا می‌رود. این چه معنایی دارد؟ یعنی مردم اروپا و آمریکا خودشان بودجه طالبان را می‌دهند. از جیب خودشان {مواد تهیه شده از تالک} را می‌خرند و این پیسه (پول) بلاخره به جیب طالبان می‌رود. تهدید گروه های مسلح مخالف دولت نظیر طالبان و داعش یک بحران امنیت ملیه جدی است و این قاعدتا باید زنگ خطر را در رابطه با فعالیتهای غیرقانونی معادن با عدم ثبات و نبود امنیت در افغانستان به صدا دربیاورد. اگر بخواد از درآمد منابع طبیعی برای رشد و توسعه افغانستان استفاده بشود باید برای حل این مشکل فکری کرد. فعالان جامعه مدنی افغانستان و موسسه گلوبال ویتنس چند راه حل رو به عنوان قدم اول برای حل مشکل فساد در معادن افغانستان پیشنهاد کردن.  استیون کارتر: من فکر می کنم که اینجا چند بخش مختلف است. اول ما باید شفافیت بیاوریم که استخراج قانونی. این یک مشکل کلان (بزرگ) است که حتی در معادنی که قرارداد هستند و {معدنکاری به صورت قانونی در آنها انجام می‌شود} فساد است و از درآمد آنها پیسه (پول) بسیار کمی به دولت می‌رسد. اول در این کار شفافیت بسیار مهم است. شفافیت بسیار زیاد کمک می‌کند. شفافیت چه معنا دارد؟ شفافیت یعنی خودقرارداد باید منتشر شود٬ تعداد استخراج‌ها باید منتشر شود٬ مقدار رویالتی (حق بهره‌بردای از امتیاز معدن) و مالیات که شرکت به دولت تسلیم کرده باید منتشر شود. و مالکین اصلی این قرارداد باید منتشر شود. که ما بتوانیم بفهمیم که اصلن این قراداد به نفع کی هست و کی رییس شرکت اصلی است. ممکن است رسما یک نفر رییس شرکت است ولی در واقع شرکت زیر نظر یک زورمند یا یک سیاست‌مدار یا یک وزیر است. همونطور که استیون گفت راه حل اولیه این هست که در حوزه قراردهای فعلی که که دولت افغانستان در حال حاضر با شرکت های معدنی امضا کرده شفافیت بیاریم. این شفافیت باید شامل نشرقراردها٬ تعداد استخراج ها٬ میزان مالیات یا حق رویالتی و همچنین نام مالکین اصلی شرکت ها یا به عبارتی اطلاعات مربوط بنفشیال اونرشیپ هست. یک پیشنهاد دیگر هم برای اینکه مساله قراردادهای پنهانی حل بشود این هست بندی در قانون مربوط به معادن گنجانده بشود که اگر قراردادی نشر نشد٬ یعنی اون قرارداد وجود ندارد و یا غیرقانونی است. استیون مساله را اینطور توضیح می‌دهد.   استیون کارتر: اگر در قانون یک نکته باشد که یک قرارداد فعال می‌شود تنها بعد از این که منتشر شد٬ این یک چیز بسیار قوی است. این یعنی یا قرارداد منتشر شده و در لیست {وزارت معدن} است و یا این قرارداد رسما وجود ندارد. من خیلی تلاش کردم که به دولت افغانستان فشار بیاورم که آنها باید در قانون جدید معدن این نکته را بگذارند و بلاخره اینطور شد. الان در افغانستان این طور شده که قرارداد شما وقتی رسمیت پیدا می‌کند که منتشر شود. و این مساله مشکل قراردادهای مخفی را تقریبا حل کرد. و این یک گپ کلان (صحبت بزرگ) است و یک پیشرفت است و من باید به دولت افغانستان تبریک بگویم که این کار را کردند. یکی مشکل دیگر در اداره معادن در افغانستان این هست که نهادهای مختلف دولتی از شرکت های معدنی هزینه هایی با عنوانهای جورواجور می‌گیرند ولی این پرداخت ها جایی ثبت نمی‌شود. به نظر استیون راه حل این مشکل ایجاد یک حساب واحد و شفاف زیر مجموعه حساب خزانه کشور است که این پرداخت ها را منتشر کند. استیون کارتر: دولت یک حساب عمومی برای جمع آوری درآمد دارد که شفاف است و زیر نظر دولت است و خوب است که پیسه (پول) {که دولت از شرکت‌های معدنی می‌گیرد} به این حساب برود. می تواند یک حساب زیر حساب همین حساب اصلی باشد برای جمع آوری درآمد فعالیت‌های استخراجی. و این چطور کمک می‌کند؟ ما می‌توانیم بفهمیم که درآمد {معادن} از کجا آمده و به کجا می‌رود همزمان قانون می‌تواند بندی را ذکر کند که دولت را ملزم به انتشار این حساب کند. همانطور که قبلن گفتم استیون به مساله بنفشیال اونرشیپ یا انتشار نام مالکین اصلی شرکت های معدنی اشاره می کند. در افغانستان هر کس می تواند شرکت بزند و نامش خود را مخفی کند. به خاطر همین هم بسیاری از دولتی‌ها و سیاستمداران با وجود تعارض منافع در شرکتهای معدنی سهم دارند. پیشنهاد دیگر استیون این هست در قانون٬ بندی گذاشته بشود که دولت باید این اطلاعات را یه صورت شفاف منتشر کند.و اما مساله آخر. استیون معتقد است که این راه حل ها بخشی از مشکلات اداره معادن در افغانستان را حل می کند ولی برای اینکه چرخ معادن برای مردم معمولی که در معادن مشغول به کارند بچرخد باید کارهای دیگری هم کرد. استیون ۳ راه را پیشنهاد می کند.  استیون کارتر: سه راه است. اول اینکه یک قسمت درآمد معدن به مردم معمولی برود. دوم اینکه قرارداد به دست مردم معمولی یا مردم قریه برود. سوم اینکه استخراج حرفه ای باشد ولی به یک شکل قانونی و شفاف که به مردم محلی اجازه بدهد خودشان به شکل قانونی استخراج بکنند. یک توضیح بدهم که معدنکاری حرفه ای یا کوچک یا معدنکاری آرتیزانال که استیون به آن اشاره کرد فعالیت معدنکارهای مستقل است در ابعاد کوچکتر کار می کنند و در استخدام شرکتی نیستند. نظر استیون این هست که دولت تمهیدی بیاندیشد که فعالیت این معدنکاران کوچک قانونی بشود و آنها بتوانند مجوز بگیرند و به کارشان در یک چارچوب قانونی ادامه بدهند. خب در آخر استیون تاکید می کند که دولت افغانستان باید برای مساله منابع طبیعی یک استراتژی داشته باشد و قبل از اینکه برای کنترل معادن با نیروی مسلح مخالفش جنگ کند باید اصلاحات جدی را به عرصه معادن افغانستان بیاورد در غیر این صورت نمی تواند مردم را با خود همراه کند اگر بخواهد با همین فساد موجود معادن را کنترل و اداره کند. استیون کارتر: من گفتم که اول همین گپ (صحبت) شفافیت است. دوم استخراج به نفع مردم محلی است. سوم مشکل مربوط به معادن مشکلی مربوط به امنیت است. از این خاطر می‌گویم که دولت باید یک استراتژی داشته باشد. یک استراتژی امنیتی. خصوصا برای منابع طبیعی افغانستان. که همین حالا آنها {دولت} یک استراتژی دارد برای جنگ با طالبان ولی در این استراتژی مشکل منابع طبیعی جای کمی دارد. منابع طبیعی باید اصلا یک فوکوس (تمرکز) باشد. یک فوکوس مشخص و یک استراتژی مشخص باید باشد برای امنیت معادن افغانستان. لیکن یک گپ (صحبت) اینجا بسیار مهم است. این تنها یک گپ (صحبت) گرفتن معدن نیست. اگر این معادن به دست دولت باشد یا دولت یک قرارداد داشته باشد {که در نتیجه فساد به دست آمده و یا معدنکاری آلوده به فساد باشد} این بسیار کم کمک می‌کند {به ما که استدلال کنیم کنترل این معادن باید به دست دولت باشد} اگر ما نتوانیم به طور همزمان یک چارچوب جور کنیم که استخراج (معدنکاری) به شکل شفاف و قانونی باشد و از این خاطر من می‌گویم که اصلاح کردن قانون و اصلاح کردن تمام سیستم استخراجی در افغانستان و جور کردن یک چارچوب برای استخراج به نفع مردم محلی باید پیش از اینکه دولت سر معادن جنگ کند انجام شود. بدون اصلاحات این مساله هیچ فایده ندارد. خب دوستان ممنون تا که تا آخر این اپیزود با ما موندید.  پادکست دایره شفافیت در کانال تلگرام و توییتر٬ اپل پادکست٬ ناملیک، و کست باکس در دسترسه. تاکید می کنم وقتی اپیزود رو گوش کردید، لطفا برای من کامنت بذارید و پیشنهادها٬ نظرات و بازخوردها خودتون را هم بفرستید. همین طور به پادکست ریت یا نمره بدید چون این باعث میشه پادکست بیشتر دیده بشه تا اونایی که مباحث شفافیت و مبارزه با فساد رو دنبال می‌کنن، بتونن دایره شفافیت رو بهتر ببینن. منتظر یک اپیزود دیگه با بحث جالبی در مورد فساد و شفافیت باشید. تا اون روز٬ مسایل ایمنی و بهداشتی رو رعایت کنید و مواظب خودتون باشید. به امید دیدارتون و خدانگهدار! 👇🏼برنامه های پادکست دایره شفافیت را از اینجا دنبال کنید 🌐 Libsyn 🌐 Apple Podcasts 🌐 Namlik 🌐 CastBox 🆔Twitter 🆔Telegram #مالکیت_منافع #مالکیت_واقعی #انتشار_قرارداد #تالک #پادکست #پادکست_فارسی #فساد #افغانستان #معادن_افغانستان #دایره_شفافیت
در این اپیزود ما به کشور افغانستان می رویم و به بهار سال ۲۰۱۷ ٬ وقتی آمریکا بزرگترین بمب غیرهسته ای ساخت کشور خود را با نام عجیب مادر همه بمبها در منطقه اچین در شرق افغانستان انداخت. اینطور گفته می شد که هدف آمریکا این بود تا شبکه پیچیده ای از تونل ها که توسط گروه دولت اسلامی خراسان٬ گروهی وابسته به داعش استفاده می شد را منهدم کند. تصاویر ماهواره ای که برای بررسی تاثیر این بمب بر منطقه منتشر شدند نکته جالب دیگری را نشان می دادند. به فاصله چند صد متر از محل اصابت بمب٬ نشانه هایی از فعالیت وسیع گروه های به دست آمد که به طور گسترده ای به استخراج منابع معدنی مشغول بودند. این منابع چه بودند و اهمیت آنها در جنگهای کشور افغانستان چه بود؟ منابع متعدد نشان می دهد که گروه های مسلح مخالف دولت نظیر طالبان و داعش در استخراج معادن در افغانستان فعالند و هزینه های مبارزه و جنگ خود را علیه دولت مرکزی از طریق فروش سنگهای قیمتی این معادن تامین می کنند. مثلا بخشی از این شواهد نشان می دهد که گروه ها فقط از استخراج و فروش سنگ لاجورد بیش از ۲۰ میلیون دلار به دست می آورده اند. کنترل منابع معدنی یکی از استراتژی های اصلی گروه داعش در کشورهایی است که این گروه در آنها فعال است و این استراتژی به طور قطع و یقین در افغانستان هم دنبال شده است و تحقیقات نشان می دهد تا چندی پیش٬ داعش در افغانستان بر روی استخراج تالک٬ کرومایت و سنگ مرمر متمرکز بوده است. دنبال کردن این استراتژی به قدری جدی است که  دو گروه طالبان و داعش بر سر رقابت در کنترل معادن قیمتی با یکدیگر جنگهای خونین داشته اند که به آواره شدن بیش از ۶۰هزار نفر در مناطق اطراف این معادن انجامیده است.  در سال ۲۰۱۸ موسسه گلوبل ویتنس یا شاهد جهانی گزارشی را منتشر کرد که در آن نشان می داد چگونه دو گروه داعش و طالبان ماده معدنی تالک را استخراج کرده٬ آنرا به خارج از افغانستان منتقل کرده و در بازارهای جهانی عمدتا اروپا و آمریکا می فروشند. تالک که یک ماده معنی بسیار نرم است به راحتی آب و رطوبت را جذب کرده و نقشی مهم در سرامیک سازی٬ صنعت رنگ کاغذ٬ مواد بکار برده شده برای ساخت سقف٬ پلاستیک و لاستیک و البته پودر بچه دارد. این گزارش ضمن برجسته کردن نقش فساد دولت مرکزی در افغانستان در عدم توانایی اداره معادن افغانستان این زنگ خطر را به صدا درآورد که تا زمانی که مشکل فساد در این زمینه حل نشود٬ گروه های مسلح مخالف دولت به کنترل معادن و فروش منابع معدنی ادامه خواهند داد و عملا مقابله با آنها غیرممکن خواهد شد. در این اپیزود پادکست دایره شفافیت سراغ استیون کارتر رفتیم. کسی که مدیریت تهیه این گزارش را برای گلوبال ویتنس برعهده داشته است. استیون به زبان دری هم مسلط است و سالها تجربه کار در افغانستان تحت عنوان دیپلمات٬ خبرنگار و محقق را دارد. این را هم اشاره کنم که من با استیون سر تحقیقی راجع به قانون معادن افغانستان همکاری کوچکی کردم. 👇🏼برنامه های پادکست دایره شفافیت را از اینجا دنبال کنید 🌐 Libsyn 🌐 Apple Podcasts 🌐 Namlik 🌐 CastBox 🆔Instagram 🆔Twitter 🆔Telegram پادکست #پادکست_فارسی #فساد #افغانستان #معادن_افغانستان
سلام دوستان من کوثر گوهری هستم و این برنامه اپیزود ششم پادکست دایره شفافیته. پادکست دایره شفافیت شامل برنامه ها و مصاحبه هایی درباره شفافیت و مبارزه با فساد و همچنین مشارکت شهروندی در این حوزه هاست. همونطور که توی اپیزودی که من حدود دو سه روز پیش منتشر کردم بهتون گفتم توی این مقطع که دنیا تحت تاثیر بحران کرونا است٬ من برنامه های کوتاهی در مورد آخرین تحولات و بحث های دنیای فعالان شفافیت و مبارزه با فساد در سراسر دنیا رو به مرور براتون منتشر می کنم. اتفاقات این حوزه با سرعت سرسام آوری جلو میره و خوبه که با هم بررسی کنیم که بحران کرونا چه تاثیری روی کارزارهای جهانی مبارزه با فساد داشته و یا خواهد داشت. توی این اپیزود می خوام در مورد مقاله ای که سه روز پیش یعنی ششم آوریل در وبسایت بوستون گلوب منتشر شد صحبت کنم. این مقاله رو دو قاضی معروف به نام‌های مارک ولف و ریچارد گلدستون، نوشتن که حدود ۱۰ سال هست که دارن برای تاسیس دادگاه بین المللی ضد فساد تلاش می کنن. لینک مقاله رو می تونین توی متن پادکست پیدا کنید. عنوان مقاله اینه: کرونا یک فرصت طلایی برای کلپتوکراتها یا دزدسالارها است.  این مقاله رو به این دلیل انتخاب کردم که قاضی مارک ولف رو توی چند تا از جلسه های کاری دیده بودم و حرفاشو شنیده بودم. این بار این دو نویسنده یعنی مارک ولی و ریچارد گلدستون از فرصت اپیدمی کرونا استفاده کردن و توی این مقاله سعی کردن که خواننده ها رو قانع کنن که بحران کرونا به روشنی نشون میده که تاسیس چنین دادگاه بین المللی می تونه کلپتوکراتها یا دزدسالارها رو که توی کشورهاشون دزدی می کنن و یکجورهایی مصونیت قضایی هم دارن تنبیه کنه یا به عبارتی گوشمالی بده. شاید برای خیلی از فعالان مدنی، مخصوصا دانش‌آموختگان حقوق، تشکیل یک نهاد بین المللی که بتونه سیاستمدارهای فاسد رو بازداشت و محاکمه بکنه، خیلی جذاب باشه. ولی تجربه و تاریخ حرف دیگه ای می زنه. همونطور که می دونید روی کارایی، برد یا لِوِرِج حقوقی این نهادهای بین المللی چه از طرف دولتهایی که کانون‌های قدرت بین‌المللی محسوب می‌شوند و چه از سوی سایر دولتها، اما و اگرهای زیادی گذاشته شده. حالا من نکات اصلی این مقاله رو با توجه به این سوال ها براتون میگم که متوجه بشید از چی دارم صحبت می کنم. مقاله اول با این حرف شروع میشه که بله بحران کرونا فرصت طلایی رو برای دزدسالارها فراهم کرده، بعد، از یک مقام بلندپایه سازمان ملل نقل قول می که فساد، حق دسترسی به غذا، حتی اصل  زندگی رو از گرسنگان جهان گرفته.  بعد از این مقدمه٬ مقاله چند مثال در باره‌ی فساد و مسایل بهداشت و درمان میآره، مثلا این که در سیرالئون  در سال ۲۰۱۴، حدود یک سوم پولی که برای مبارزه با ابولا به این کشور داده شده بود، از حساب بانکی چند نفر که توی پروژه مبارزه با ابولا کار می کردن سر درآورده بود. یا در کنگو که وزیر بهداشت این کشور حدود چهارصد هزار دلار از بودجه مربوط به مبارزه با ابولا رو اختلاس کرده بود. مثال دیگه این مقاله در مورد عربستان سعودیه که دولت این کشوردر سال ۲۰۱۵ مجبور شد قراردادی به ارزش بیش از ۲۶۶ میلیون دلار رو با موضوع پیشگیری از بیماری مرس، معلق کنه چون پروژه به علت فساد مجریان، جلو نرفته بود. مثال آخر این مقاله هم مربوط به  آنگولا ست که در این کشور، خوزه ادواردو دوز سانتوز ۳۸ سال رییس جمهور بود و سرآخر هم در سال ۲۰۱۷ دخترش رو سرپرست کمپانی نفت ملی آنگولا کرد و این در حالی اتفاق افتاده که کشور آنگولا بالاترین نرخ مرگ کودکان زیر ۵ سال رو داره و نصف جمعیت کشور، دسترسی به خدمات درمانی ندارن و همه اینها در آستانه اپیدمی کرونا محل نگرانی جدیه. بعد از این مقدمه نویسندگان این مقاله میرن سراغ بحث در لزوم تاسیس دادگاه بین المللی ضدفساد. اونها اشاره می کنن که تقریبا همه ۱۸۷ کشوری که عضو پیمان بین المللی ضدفساد سازمان ملل هستن، قانون‌های مختلفی علیه رشوه٬ پولشویی و سو استفاده از ثروت های ملی دارن. ولی این کشورها با وجود این که با عضو شدنشون توی این پیمان بین المللی تعهد دادن که با فساد رهبران‌شون مبارزه کنن، ولی این رهبران در فضایی مصون، به فسادشون ادامه میدن. چرا؟ چون کنترل نهادهای قضایی رو در دست دارن. خب معلومه که اجازه نمیدن دستگاه قضا یقه‌ای از این رهبران فاسد، بگیره. نویسندگان این مقاله استدلال می کنن که برای همین هم لازمه که دادگاه بین المللی ضدفساد یا آی ای سی سی این خلا رو پر کنه. این دادگاه با بازرس های خبره کارشو می بره جلو و مدارک لازمه رو هم از کمپانی های خصوصی‌ای می گیره که کارشون این هست که رد و دنباله اموال غیرقانونی و بودارو رو بگیرن. قضات و دادستانهای این دادگاه هم افرادی با تجربه کار با قوانین بین المللی هستن که کارشونو خوب بلدن. در واقع کار اصلی این دادگاه محاکمه و زندانی کردن کلپتوکراتها یا دزدسالارهاست و البته ضبط اموال دزدی یا اختلاس شده از کشورهایی که عضو آی ای سی سی یا دادگاه بین المللی ضدفساد شدن. این مقاله در ادامه میگه که این دادگاه بین المللی بر اساس اصل «کامپلمنتاریتی» کار می کنه. یعنی این که فقط سراغ کشورهایی میره که از پیگیری پرونده‌های مورد نظر فساد،  ناتوان باشند یا تمایلی به محاکمه رهبران فاسد نداشته باشن. این مقاله یک ایده بحث برانگیز دیگه رو هم مطرح می کنه. میگه که اگر رهبران کلپتوکرات یا دزدسالار زندانی بشن این فرصت به وجود میاد که اونها برن کنار و جای اونها رو مقامات با صداقت و درست‌کار بگیرن که می‌خوان  به شهروندان‌شون خدمت کنن. وجود این دادگاه، باعث میشه کلپتوکراتها وسوسه نشن که دنبال فساد برن. در آخر این مقاله هم نویسندگان قاضی مارک ولف و ریچارد گلدستون میگن که این ایده داره همینطور قوت میگیره. مثلا کشور کلمبیا و پرو یک کمپینی رو دارن میبرن جلو که سازمان ملل یک دادگاه بین المللی رو در سال ۲۰۲۱ مربوط به مساله فساد راه بندازه. به گفته نویسندگان این مقاله قاضی مارک ولف و ریچارد گلدستون٬ این ایده بین برندگان جایزه صلح نوبل٬ اعضای کنگره آمریکا٬ موسسات معروف غیردولتی هم طرفدار داره. در انتهای این مقاله هم نویسندگان ابراز امید کردن که بحران کرونا بتونه باعث ایجاد این دادگاه بشه. چیزی که من اینجا می خوام بگم این هست که خیلی ها گفتن که این ایده در تئوری ممکنه کار کنه ولی در اجراش سوالات و تردیدهای بسیاری هست. مثلن سوال اصلی الان این هست که رویکرد فعلی کشورها نسبت به نهادهای بین المللی در حال حاضر چطوره؟ آیا این نهاد تونستن و یا می تونن اون آرمان یا هدفی که براش تعریف شدن رو اجرا کنن؟ آیا مثلن کشورهای قدرتمند از اونها متابعت می کنن که بشه از سایر کشورهای کمتر قدرتمند انتظار داشت متابعت بکنن؟ آیا این دولت های قدرتمند حاضرن ازقدرتشون برای این دادگاه بگذرن؟ جنجال بین کشور آمریکا و دادگاه بین المللی لاهه رو به یاد بیارید که نهایتا آمریکا نه تنها عضویتشو توی این دادگاه لغو کرد بلکه دست اندرکارانشو مورد تهدید قرار داد. سوال مهم دیگه این هست که آیا تعریف مشخص و روشنی از فساد در عرصه بین المللی وجود داره؟ یا به عبارتی پشتوانه حقوقی و سازو کار این دادگاه چطور می تونه تعریف بشه که این دادگاه بتونه رهبران فاسد رو از کشورهایی که نمی تونن یا مایل نیستن رو محاکمه کنه٬ رو زندانی کنه و اموالشونو ضبط کنه؟ در واقع چه تضمینی برای اجرای حکم دادگاه وجود داره؟ و سوال های زیادی از این دست برای من پیش اومد که مطمئنم ذهن شما رو هم مشغول به خودش کرده. در واقع محاکمه رهبران فاسد زیر عنوان فساد احتیاج داره که قوانین مناسب و فراگیر وضع بشه و به سوال های اساسی نظیر این پاسخ داده بشه: مثلن چطور میشه اون مال دزدی که اون رهبر فاسد به کشورهای خارج منتقل می کنه رو به اون کسانی که در نتیجه این فساد ضربه دیدن برگردوند؟  چند وقت پیش یک مطلبی در این ارتباط خوندم از بلاگ مرکز ضدفساد یوفور که درباره برگردوندن اموال اختلاس شده توسط تئودورین اوبیانژ معاون رییس جمهور کشور گینه استوایی صحبت کرده بود. این مقاله جالب که لینکشو در در لینک پادکست گذاشتم این سوال اساسی رو مطرح می کنه که حالا که این آقای تئودورین در دادگاه کشور فرانسه محکوم شده و اموالش در فرانسه و سوئیس و آمریکا توقیف شده٬ این اموال اختلاس شده چطور باید به مردم گینه استوایی برگرده؟  ظاهرا بر خلاف آمریکا و سوئیس، فرانسه قانون و مکانیزمی نداره که که این پول رو به شهروندان گینه استوایی برگردونه و این پول میره به خزانه کشور فرانسه. آخرین آپدیتی که از کشور فرانسه هست اینه که اموال مورد اشاره اول توی بودجه عمومی دولت فرانسه میره و بعد یک خط بودجه خاص برای چنین اموالی درنظر خواهند گرفت و پول رو سرآخر ممکنه بدن به آژانس توسعه فرانسه که توی کشورهایی مثل گینه استوایی پروژه های توسعه ای اجرا می کنه. این که دولت فرانسه برای خرج چنین پولی بدون نظر مردم گینه استوایی تصمیم بگیره قطعا خطرات و عواقب سیاسی داره که از حوصله ای بحث پادکست ما خارجه. البته اینو بگم که ظاهرا این تصمیم با توصیه موسسه شفافیت بین المللی فرانسه فرق داره. به گفته نویسنده این بلاگ خانم سارا بریم بف که وکیلی هست که برای موسسه شفافیت بین المللی فرانسه کار می کن موسسه شفافیت بین المللی فرانسه توصیه کرده بود که این اموال ضبط شده با بودجه دولت فرانسه قاطی نشن و جدا نگهداری بشن. خانم سارا بریم بف در ادامه میگه که فرانسه نمی تونه توی دادگاه هاش افراد رو به جرم فساد محکوم کنه تا وقتی مطمئن نباشه که اموال ضبط شده به اون کشور بر می گرده. اگر چنین مکانیزمی نباشه مردم گینه استوایی دوبار تنبیه میشن و این مساله به گروه های مدنی و فعالان ضدفساد ضربه می زنه و این کار جامعه مدنی رو ضعیف می کنه. همین حرفها رو شاید بشه درباره دادگاه بین المللی ضدفساد هم زد. با اینکه احساس نیاز جدی هست که توی عرصه بین المللی یک نهادی باشه که یک استاندارد مشخص رو برای محاکمه فساد اعمال کنه و بره دنبال دزدسالارها خصوصا در این زمونه که کلی خبر درباره فساد و بحران کرونا هست ولی این رو هم یادمون نره شاید تا وقتی که قانونهای موثری که جنبه های مختلف محکومت رهبران فاسد و برگردوندن اموال اختلاس شده نداشته باشیم ایده برقراری این دادگاه شاید کمی خام و نپخته باشه. من فکر و بررسی بیشتر در مورد ایده راه اندازی دادگاه بین المللی ضدفساد رو میذارم به عهده خودتون. خب دوستان این اپیزود ما هم به پایان رسید. امیدوارم تا اینجا با من مونده باشید. پادکست دایره شفافیت در کانال تلگرام و توییتر٬ اپل پادکست٬ ناملیک، و کست باکس در دسترسه. تاکید می کنم وقتی اپیزود رو گوش کردید، لطفا برای من کامنت بذارید و پیشنهادها٬ نظرات و بازخوردها خودتون روهم بفرستید. همین طور به پادکست ریت یا نمره بدید چون این باعث میشه پادکست بیشتر دیده بشه تا اونایی که مباحث شفافیت و مبارزه با فساد رو دنبال می‌کنن، بتونن دایره شفافیت رو بهتر ببینن. اپیزود بعدی پادکست دایره شفافیت انشالله چند روز دیگه منتشر میشه. تا اون روز٬ مواظب خودتون باشید و نکات بهداشتی ایمنی رو حسابی رعایت کنید. بلای کرونا ازتون دور و به امید دیدارتون! 👇🏼برنامه های پادکست دایره شفافیت را از اینجا دنبال کنید 🌐 Libsyn 🌐 Apple Podcasts 🌐 Namlik 🌐 CastBox 🆔Instagram 🆔Twitter 🆔Telegram #پادکست #پادکست_فارسی #فساد #کرونا #کوید۱۹ #دایره_شفافیت
سلام دوستان من کوثر گوهری هستم و این پنجمین برنامه پادکست دایره شفافیته. سال نوی شما دوستان مبارک باشه و بلای کرونا از همگی شما عزیزان دور! در مورد پادکست دایره شفافیت بهتون بگم که این پادکست شامل برنامه ها و مصاحبه هایی درباره شفافیت و مبارزه با فساد و همچنین مشارکت شهروندی در این حوزه هاست. تا الان ۴ برنامه از این پادکست منتشر شده که یکی از اونها مصاحبه با آقای ناصر تیموری هست و به بحث درباره قانون دسترسی اطلاعات در افغانستان می پردازه و سه اپیزود دیگه درباره تلاشهایی هست که در کشور ایران برای ترویج مساله شفافیت و پاسخگویی انجام شده. یکی از این سه ایپزود گفتگو با خانم بهاره آروین عضو شورای شهر تهران هست که ما درباره سامانه شفافیت شهرداری تهران با هم صحبت کردیم.همچنین در دو اپیزود دیگه با گردانندگان  دو پروژه نماسنج و مجلس نما آقایان حنیف رهبری و محمدحسین مرادی مصاحبه کردم که این دو نفر درباره پروژه هاشون که تمرکز بر مجلس شورای اسلامی ایران و نظارت بر اون هست با من صحبت کردن و شما اگر علاقمند باشید می تونید این اپیزودها رو بشنوید.   و اما برنامه های من در سال ۱۳۹۹ چند تا مصاحبه خوب دیگه دارم که اونها رو به مرور منتشر خواهم کرد. ولی به خاطر اوضاع جدید و بحران اپیدمی کرونا من تصمیم گرفتم تا اپیزودهای جمع و جورتری رو با فاصله های کوتاه در مورد خبرهای روز و همچنین مطالب کلیدی که خوندم منتشر کنم. چون به نظرم سرعت اتفاقات بسیار زیاده و شاید شما هم مثل من علاقمند باشید بدونید توی حوزه شفافیت و مبارزه با فساد در سراسر دنیا آخرین خبرها و آپدیت ها چیا هستن. می دونیم که برنامه های بسیاری از کشورها و گروه هایی که در حوزه شفافیت و مبارزه با فساد فعالیت می کنن در سال جاری همگی تحت الشعاع داستان اپیدمی کرونا قرار گرفتن که خیلی هم مشخص نیست که سرانجام این برنامه ها چی بشن. بسیاری از برنامه ها و گردهمایی های مربوطه به مبارزه با فساد آنلاین برگزار میشن و برخی از کنفرانس های مهم این حوزه مثل اینرنتشنال آنتی کوراپشن کنفرانس که قرار بود در ماه جون یا خرداد امسال برگزار بشه به تعویق افتادن. ولی با توجه به ابعاد گسترده مدیریت این اپیدمی کرونا اتفاقات مهمتری افتاده که من یک چشمه اش رو اینجا برای شما میگم. من این اپیزود نسبتا کوتاه رو تهیه کردم که خلاصه ای از اوضاع جاری این حوزه رو به شما دوستان ارایه کنم. اوضاع سیاسی دنیا به شدت و به سرعت در حال تغییره و دولت ها تصمیمات مهمی در همین چند ماهه گرفتن که فعالان مبارزه با فساد رو نگران کرده. شاید بشه خلاصه این تغییرات رو در مقاله اخیر روزنامه نیویورک تایمز دید. ترجمه این مقاله  میشه که "برای اتوکراتها و یا حتی غیر اتوکراتها کرونا فرصتی رو فراهم کرده که قدرت بیشتری رو دست بگیرن". توی این مقاله نویسنده سلام گبرکیدان یک لیستی از کشورهای مختلف کنار هم آورده که دولتهاشون یک سری تصمیمات مربوط به وضعیت  فوق العاده رو برای مهار کرونا گرفتن و یا قانون هایی رو تصویب کردن که اختیارات اونها رو به طرز دیکتاتوروار و نگران کننده ای گسترده می کنه و این سوالو مطرح کرده که اگر ما از این شرایط گذر کردیم و به وضعیت نرمال برگشتیم این دولتها همچنان به اعمال قدرت با چنین اختیارات گسترده ای ادامه میدن یا نه؟ مثلا در کشور مجارستان قانونی وضع شده که به نخست وزیر اجازه میده که مجلس رو دور بزنه و قانون های موجود رو به حالت تعلیق دربیاره.  در بریتانیا قانونی تصویب شده که به دولت این اجازه رو میده که شهروندان رو برای مدت نامعلوم زندانی کنه٬ از تجمعات مردمی جلوگیری کنه و راه ها رو ببنده و البته همه این کارها رو می تونه بکنه با حداقل نظارت و کنترلی که لازمه چنین تصمیماتی هست. در اسراییل نخست وزیر دادگاه ها رو تعطیل کرده و  یک برنامه تهاجمی برای مونیتور یا نظارت کردن شهروندان رو اجرا می کنه.  دولت شیلی نظامیها رو به میدونها و نقاطی از شهر فرستاده که همین اواخر شهروندان اونجاها جمع می شدن و تظاهرات می کردن و دولت بولیوی هم انتخابات ریاست جمهوری رو عقب انداخته نویسنده مقاله نیویورک تایمز اشاره می کنه که خیلی از کارشناسان حقوق تایید می کنن که شرایط امرجنسی و یا فوق العاده راه حل های فوق العاده هم می طلبه. ولی نگرانی این هست که در مقابل این گسترش اتورویته و دامنه اختیارات دولتها که قبلا به واسطه قانون اساسی و موانعی نظیر حقوق و آزادی های مدنی محدود می شدن الان و در حال حاضر مقاومت بسیار کمی میشه. چرا؟ احتمالن به خاطر ترس و نگرانی و وضعیت امنیتی ایجاد شده در نتیجه گسترش اپیدمی کرونا. اگر بخواییم مشخص حرف بزنیم باید بگیم که بسیاری از دولت ها این فرصت امرجنسی یا فوق العاده استفاده کردن و اختیارات خودشونو تو حوزه هایی گسترش دادن که ربطی به کرونا نداره و برای اینکه از این اختیارات سواستفاده نشه هم کنترل خیلی کوچیک و قابل صرف نظری اعمال میشه که همونطور که گفتم جای نگرانیه. مثلا این اختیارات دست دولتها رو توی مساله surveillance یا به عبارتی پاییدن یا تحت نظر گرفتن شهروندان حسابی باز میذاره و به دولتها اجازه میده که شهروندان رو برای زمان نامشخصی زندانی کنن و یا حقوق مدنی و آزادی های سیاسیشونو نظیر آزادی برگزاری اجتماعات و یا آزادی بیان محدود کنه و این نحوه عملکرد می تونه زندگی مدنی و سیاسی و حتی اقتصادی ملتها رو برای دهه های آینده شکل بده. خطر این مساله اونجاست که اجرای این سیستم تهاجمی نظارت و پاییدن شهروندان توسط دولت که در کشورهایی نظیر کره جنوبی و سنگاپور به خاطر کنترل کرونا اجرا شده توسط بعضی کشورها مورد تحسین قرار گرفته. در واقع کشورهایی که از قبلن از چین به خاطر این رفتارها و برخوردهاش انتقاد می کردن خودشون همون کارها رو دارن با شهروندانشون می کنن. همونطور که قبلا گفتم یکی از این نمونه ها اسراییل هست که نتانیاهو نخست وزیر اسراییل دستور داده که دادگاه های کشور رو ببندن و خیلی ها میگن که این کار به این علت بوده که رسیدگی به جرم خود نتانیاهو به دلیل فساد در این دادگاه ها به تعویق بیفته. در کشور اردن که به گفته نویسنده مقاله نیویورک تایمز اقتدارگرایی سابقه طولانی داره نخست وزیر این کشور آقای عمر رضاض در تفسیر قانون “defense law” گفته که دولتش با هر کسی که شایعه و یا خبر دروغ پخش کنه برخورد بسیار جدی می کنه. که در واقع تفسیر این هست که با پوشش مساله کرونا دولت می خواد با مخالفی سیاسیش برخورد کنه. ماجرای سرو صداهای بولیوی و استعفای بحث برانگیز رییس جمهور وقتش اوا مورالس رو احتمالن شنیدید. قرار بود در ماه می امسال انتخابات ریاست جمهوری برگزار بشه . ولی ریس جمهور موقت این کشور که واقعن قرار بود موقت باشه حالا از فرصت استفاده کرده و اختیاراتشو گسترش داده و انتخابات رو هم به تعویق انداخته. و اما در کشور ایالات متحده آمریکا! وزارت دادگستری آمریکا از کنگره تقاضا کرده که که اختیاراتشو به طور وسیعی بزرگ کنه و مثلا حفاظت های قانونی که برای پناهنده ها در قانون مهاجرت آمریکا گذاشته شده رو حذف کنه و این اجازه رو به این نهاد بده که آدمها رو برای مدت نامشخص و بدون اینکه براشون دادگاه برگزار کنه زندانی کنه. البته اینو هم باید اشاره کنم که نویسنده میگه که هر دوی اعضای حزب جمهوری خواه و دمکرات به این مساله اعتراض کردن و وزارت دادگستری آمریکا هم در نتیجه خواسته هاشو کاهش داد. حالا سوال اینه که وسط این داستان اپیدمی کورونا بسط و گسترش این اختیارات نگران کننده دولتها چطور به وقوع پیوست؟  خانم سلام گبرکیدان توی مقاله اش میگه این طرحها و لایحه های که در موردشون حرف زدیم به قدری سریع تصویب شدن که قانونگذارها و نماینده های پارلمان ها و گروه های مدنی اصلن فرصت نکردن که اونها رو بخونن چه برسه به اینکه سر این مساله که اصلن تصویب اونها لزومی داره بحث و تبادل نظر کنن. گروه های مدنی این نگرانی رو مطرح کردن که چطور قانونگذارها یک همچین قوانین طول و درازی رو به این سرعت نوشتن! سلام گبرکیدان از قول یک گزارشگر سازمان ملل به اسم خانم فیونوآلا نی آولین نقل می کنه که برخی از دولت ها حتی یک سری قوانین مورد نظرشون به اسم قوانین به اصطلاح “ready to go” یا آماده شلیک رو برای خودشون داشتن که بتونن تو موقعیت های فوق العاده یا امرجنسی به اجرا بذارن. در واقع دولتها این قوانین رو از قبل آماده کرده بودن و به انتظار نشسته بودن که یک موقعیت امرجنسی پیش بیاد که بتونن از این قوانین استفاده کنن و  برنامه های خودشونو جلو ببرن. حالا نگرانی این هست که وقتی وضعیت امرجنسی تموم بشه سر این قوانین چی میاد. تاریخ نشون داده که قوانینی که سریع و سیر تصویب میشن مثل قانون patriot act که بعد از ۱۱ سپتامبر تصویب شد و اختیارات گسترده ای به نهادهای امنیتی و پلیسی آمریکا برای تعقیب و جلوگیری از تروریسم میداد و بسیار هم مورد انتقاد قرار گرفت همچنان اجرا میشه با وجودی که شرایط امنیتی ۱۱ سپتامبر در آمریکا دیگه وجود نداره. همونطور که گفتم تاریخ نشون داده با گذشت زمان قوانین مربوط به دور امرجنسی به نهادهای قانونی رسوخ می کنن٬ جای خودشونو پیدا می کنن و بعد از یک مدت تبدیل به یک چیز نرمال و عادی میشن. برای همین خیلی مهمه که همون اول که وضع میشن کنترل و نظارت روشون صورت بگیره. در انتها نویسنده مقاله نیویورک تایمز از قول یک فعال مدنی نقل می کنه که میگه: ایجاد اختیارات گسترده در زمان امرجنسی خیلی آسونه ولی نکته اینجاست که از بین بردن این اختیارات واقعا کار دشواریه. خب امیدوارم تونسته باشم یک خلاصه ای از وضعیت  فعلی دنیا و مواجهه اش با مساله کرونا بهتون داده باشم. پادکست دایره شفافیت در کانال تلگرام و توییتر٬ اپل پادکست٬ ناملیک، و کست باکس در دسترسه. تاکید می کنم وقتی اپیزود رو گوش کردید، لطفا برای من کامنت بذارید و پیشنهادها٬ نظرات و بازخوردها خودتون روهم بفرستید. همین طور به پادکست ریت یا نمره بدید چون این باعث میشه پادکست بیشتر دیده بشه تا اونایی که مباحث شفافیت و مبارزه با فساد رو دنبال می‌کنن، بتونن دایره شفافیت رو بهتر ببینن. منتظر یک اپیزود دیگه با بحث جالبی در مورد فساد و شفافیت باشید. تا اون روز٬ مسایل ایمنی و بهداشتی رو رعایت کنید و مواظب خودتون باشید. به امید دیدارتون و خدانگهدار!   👇🏼برنامه های پادکست دایره شفافیت را از اینجا دنبال کنید 🌐 Libsyn 🌐 Apple Podcasts 🌐 Namlik 🌐 CastBox 🆔Istagram 🆔Twitter 🆔Telegram    
اپیزود سوم پادکست دایره شفافیت منتشر شد! من کوثر گوهری هستم و در قسمت اول این اپیزود٬ درباره پروژه #نماسنج که پویشی برای ارزیابی عملکرد نمایندگان #مجلس_شورای_اسلامی ایران بود با شما صحبت خواهم کرد. قسمت دوم این اپیزود در مورد #شفافیت_آرا ی نمایندگان مجلس شورای اسلامی و پروژه مجلس نما خواهد بود. درباره نماسنج: برای شفافیت و مبارزه با فساد، یکی از مهمترین حوزه‌ها که عملکرد آن نیاز به ارزیابی جدی دارد، مجلس شورای اسلامی است. احتمالا با من موافق هستید که ما به عنوان شهروند آنچنان که باید رفتار و عملکرد نماینده هایمان را پیگیری نمی کنیم و با ساز و کار این مساله آشنایی نداریم. ولی چرا اینطور است؟ صاحب نظران مختلف در این باره، علل متفاوتی را مطرح می‌کنند. بعضی این علل را ساختاری می‌بینند و باور دارند که اساسا مجلس هنوز جایگاه اصلی خود را در جامعه ایران پیدا نکرده و برای به دست آوردن این جایگاه، پیش‌زمینه‌هایی لازم دارد. گروهی در مقابل نقش عاملیت‌، یعنی مدیران و #نمایندگان را پررنگ می‌کنند. در این اپیزود پادکست ما بر دو مساله تمرکز می‌شویم: یکی این که آیا مردم می توانند از آرا و دیگر فعالیت‌های نمایندگان‌شان مطلع بشوند؟ مساله دیگر این است که فرض کنیم مردم از رای نمایندگان‌شان باخبر باشند، آیا رای تنها شاخصی هست که با آن می شود عملکرد نماینده ها را سنجید؟ آیا سازوکاری یا شاخص و استانداردهایی رو میشود تعریف کرد که بشود بر اساس آنها جنبه‌های مختلف عملکرد #نماینده ها را #نظارت و ارزیابی کرد و به آنها امتیاز داد؟ پروژه نماسنج در حدود بیش از دو سال٬ افزون بر ۱۷۰۰ تذکر نمایندگان٬ بیش از ۱۸۰ نطق و ۲۱۲ طرح را مورد بررسی و ارزیابی قرار داد و گزارش‌هایی را برای مخاطبان خود ارائه کرد. برای اطلاع از موفقیتها و چالش‌های این پروژه٬ مصاحبه مرا با دکتر حنیف رهبری یکی از گردانندگان نماسنج بشنوید.  شفافیت#  پادکست دایره شفافیت را از اینجا دنبال کنید:👇🏼 🌐 Libsyn 🌐 Apple Podcasts 🌐 Namlik 🌐 CastBox 🆔Twitter 🆔Telegram
اپیزود سوم پادکست دایره شفافیت به زودی منتشر خواهد شد! در این اپیزود درباره پروژه #نماسنج که پویشی برای برای ارزیابی عملکرد نمایندگان #مجلس_شورای_اسلامی ایران بود خواهید شنید. درباره نماسنج: بحث‌های این روزها در مورد #انتخابات و شرکت یا عدم شرکت در آن به کنار٬ واقعا ما چه اندازه می‌دانیم که نماینده هایمان در مجلس کجا ایستاده اند و در تدوین و مصوب شدن یک قانون چه نقشی بازی می‌کنند؟ آیا نماینده ای که به او رای داده ایم در کار قانون‌گذاری و دیگر فعالیت های خودش در مسیر تحقق قولهای انتخاباتیش حرکت می کند؟ پروژه نماسنج در حدود بیش از دو سال٬افزون بر ۱۷۰۰ تذکر نمایندگان٬ بیش از ۱۸۰ نطق و ۲۱۲ طرح را مورد بررسی و ارزیابی قرار داد و گزارش هایی را برای مخاطبان خود ارائه کرد. برای اطلاع از موفقیتها و چالش های این پروژه مصاحبه مرا با دکتر حنیف رهبری یکی از گردانندگان نماسنج بشنوید. برنامه های پادکست دایره شفافیت را از اینجا دنبال کنید:👇🏼 🌐http://transparencyloop.libsyn.com Apple Podcasts 🌐https://apple.co/2GiYZP0 Namlik 🌐http://bit.ly/2uyHebQ CastBox 🌐http://bit.ly/2OZFFvc 🆔Twitter: @TRLoopPodcast 🆔Telegram: @TransparencyLoop
اپیزود دوم پادکست دایره شفافیت موضوع: سامانه شفافیت شهرداری تهران مصاحبه با بهاره آروین٬ عضو شورای شهر تهران سلام به همه دوستانی که پادکست دایره شفافیت رو گوش میدن و به مباحث مربوط به شفافیت و مبارزه با فساد علاقمند هستن. اگر خبرهای مربوط به این حوزه رو دنبال می کنید حتماخبر استعفای خانم بهاره آروین از شورای شهر رو در هفته های گذشته شنیدید. این خبر برای خیلی ها از جمله فعالان مبارزه با فساد نگران کننده بود چون فعالیت های آروین رو آوردن شفافیت به شهرداری تهران از نزدیک دنبال می کردن و می دونستن کارهای ایشون و تیمشون چقدر مهمه. خوشبختانه انتهای هفته گذشته خبردار شدیم که استعفای ایشون مورد قبول قرار نگرفته و ایشون توی شورای شهر موندنی هستن. می خوام تاکید کنم که این مصاحبه مدتی قبل انجام شده و ما منتظر بودیم ببینیم تصمیم ایشون در مورد شورای شهر چی میشه و حالا به نظرم موقعش هست که این مصاحبه منتشر بشه. اگر تا اینجا همراه من هستید اپیزود دوم پادکست شفافیت رو بشنوید!  #شورای_شهر_تهران #سامانه_شفافیت #شهرداری_تهران #شفافیت
اپیزود اول پادکست دایره شفافیت موضوع: دسترسی آزاد به اطلاعات در افغانستان مصاحبه با ناصر تیموری، مدیر بخش دادخواهی دیدبان شفافیت افغانستان تا بحال شده که بخواهید بدانید چرا دولت برای شما تصمیمی خاص را گرفته است؟ فرض کنید برای استخدام در یک اداره دولتی تقاضا دادید٬ و درامتحان و مصاحبه هم شرکت کردید ولیکن به شما گفته شده که برای پست مورد نظر انتخاب نشدید. و یا اینکه در یک مزایده دولتی شرکت کردید و مطمئنید با وجودی که شرکت شما شرایط لازم را داشته شرکت شما نتوانسته قرارداد دولتی را بگیرد؟ و یا اینکه می خواهید بدانید مدرسه دولتی دانشگاه دولتی و یا شهرداری شهر شما چگونه بودجه بندی میکند و آیا بودجه را صرف کاری که قول آن را داده می کند یا نه؟ برای اینکه بتوانید به این اطلاعات دسترسی داشته باشید باید بتوانید از حق دسترسی آزاد به اطلاعات استفاده کنید. شما را دعوت‌می کنیم تا اولین اپیزود پادکست دایره شفافیت را بشنوید. در این اپیزود با آقای ناصر تیموری مدیر دادخواهی دیدبان شفافیت افغانستان صحبت کردیم. تیموری از قانون دسترسی آزاد به اطلاعات افغانستان می گوید که به تازگی تصویب شده و رتبه اول را در جهان به عنوان بهترین قانون نوشته شده در این زمینه دارد.  شفافیت# دسترسی_آزاد_به_اطلاعات# افغانستان# فساد#
!سلام دوستان من کوثر گوهری هستم و تصمیم دارم پادکست دایره شفافیت رو بهتون معرفی کنم. این پادکست قراره گفتگوهایی با کسانی باشه که توی حوزه شفافیت و فعالیت‌های مبارزه با فساد، در سراسر دنیا کار می‌کنن و در این گفت‌و‌گوها،  تجربه هاشونو در اختیار ما می‌ذارن. در مورد خودم بگم که من حقوق خوندم و تجربه کاریم توی زمینه تحقیق و پایش و ارزیابیه. دو سالی در افغانستان کار مبارزه با فساد کردم و الان هم توی همین زمینه فعالیت دارم. و اما در مورد موضوع پادکست... این روزها ما زیاد در مورد فساد در دنیا، به خصوص فساد توی کشورمون، می شنویم؛ طوری که مرتب، خودمونو رو در معرض سیل خبرهایی در مورد فساد سیستم دولتی و ناکارآمدی نهادهای حاکمیت، می بینیم. وقتی من میگم سیستم دولتی٬ منظورم چپ و راست یا این جناح و اون گرایش نیست. من در مورد نقص ها و کمبودهای سیستم اداری و سیاسی جامعه می‌خوام صحبت می کنم؛ جدای از اینکه چه حزبی و چه گروهی در قدرت باشن. می دونم که این روزها، صحبت کردن توی این چارچوب آسون نیست؛ ولی برداشت من اینه که این دولت ها، خوب یا بد، مجموعا برآمده از جامعه ما هستن؛ پس بهتره حرف‌رو ازجایی شروع کنیم که به بهبود اوضاع جامعه، کمک کنه. این گفت‌و‌گوها با همین نگاه انجام می‌شن.   خب از کجا شروع کنیم؟ مشکل از کجاست؟ ضعف قانون؟ دولتمردان ناکارآمد؟ فشار خارجی؟ تهدیدات امنیتی و نظامی؟ تحریمهای بین المللی؟ شکل نگرفتن ساختار سیاسی و اداری قانونمند تحت تاثیر اختلالات و نارسایی‌های جامعه در حال گذار یا  نبود فرهنگ شفافیت و امانتداری؟ من در این پادکست سه چیز رو می خوام به بحث و گفتگو بذارم. اول اینکه چه چیزی باعث این فساد و ناکارآمدی میشه؟ دوم اینکه چطور و با چه روش‌هایی می‌یشه اونو اصلاح کرد و سوم اینکه ما به عنوان شهروند چه سهمی در ایجاد این شرایط و چه نقشی در کاهش فساد داریم ؟ در مورد علتهای فساد، بنا رو بر این گذاشتیم که اول مشکل رو تعریف کنیم تا دقیقا مساله رو بشناسیم.  بعد، این سوال رو بررسی می کنیم که آیا سازوکاری رو می‌شه در نظر گرفت که مسئولان از فساد دور بمونن؟ آیا راهی وجود داره که اونا در مورد عملکردشون با شفافیت پاسخ‌گوی مردم باشن؟ اگر همچین امکان و ظرفیتی وجود داره، اون ظرفیت کجا و توی چه حوزه هایی هست؟  در سوال دوم که چطور این ناکارآمدی یا ضعف ها رو میشه اصلاح کرد، توی این پادکست شما از کسانی می شنوید که به عنوان مثال، تصویب قانون دسترسی آزاد به اطلاعات رو در افغانستان پیگیری کردن و یا بی وقفه تلاش کردن تا اطلاعات قراردادهای شهرداری تهران به صورت شفاف برای مردم منتشر بشه یا پروژه ای رو راه انداختن که فعالیت های نمایندگان مجلس رو توی ایران رصد و ارزیابی کنن و از اونا پاسخگویی بخوان. همه اینها یک گوشه از تلاش هایی برای اصلاح سیستم بوده؛ تلاش هایی که هنوز  ادامه داره و منتظریم به نتیجه برسه. و اما در باره سوال آخر  که سهم و نقش ما شهروندان توی این مسیر چیه. سعی ما بر اینه که جایگاه خاص و نقش مؤثر شهروندان رو در این زمینه بررسی کنیم، نقشی که برای ما چندان روشن و ملموس نشده.  اگر تا اینجا با من هستید پادکست دایره شفافیت رو گوش بدین و منو توی این مسیر همراهی کنید. دایره شفافیت اشاره به مسیر دایره واری داره که ما باید طی کنیم تا بتونیم با فساد مبارزه کنیم. این مسیر از شناسایی مشکل شروع می‌شه، در قدم بعدی برای این مشکل «راه حل» پیشنهاد می‌شه و در قدم آخر توی این مسیر دایره وار،  قرار اینه که راه‌حل پیشنهاد شده، به طرف اجرا بره تا مشکل حل بشه. بعد از این مرحله قاعدتا دایره بسته میشه و این مسیر با شناسایی یک مشکل دیگه ادامه پیدا می کنه. اگه گیج کننده بود، نگران نباشید! اولین اپیزود پادکست دایره شفافیت رو گوش کنین؛ بعدا در این مورد می‌تونیم بیشتر صحبت کنیم. فقط تاکید کنم که در فرآیند تولیدات آینده برای این پادکست، بی صبرانه منتظر نظرات و پیشنهادهاتون هستم!  
Comments (10)

elaheh farmad

یک اپیزود خیلی شسته‌رفته و منظم و سرراست. خیلی ممنون از خانم گوهری و آقای ذوقی. یک نکته: در مثال صنعت برق در بنگلادش، همین که شرکت‌کنندگان در مناقصه بتونن از شرایط بقیه شرکت‌کنندگان آگاه بشن و این آگاهی، فضا رو رقابتی کنه، نیازمند شفافیت اطلاعات شرکت‌کنندگان در مناقصه هست. یعنی در همین مثال هم شفافیت بخشی از راه‌حله.

Mar 20th
Reply

elaheh farmad

در رابطه با راهکار مشتاق خان برای ایجاد تعادلی جدید بین ذی‌نفعان به سود کاهش فساد دو تا نکته به نظرم می‌رسه؛ یکی اینکه خود شناخت سازوکار وقوع فساد هم بدون وارد شدن به شبکه ذی‌نفعان و همکاری باهاشون نمی‌تونه اتفاق بیفته و این همکاری نمی‌تونه به بعد از شناخت موکول بشه. نکته بعد اینکه چالش‌های تعامل و همکاری با ذی‌نفعان درگیر در فساد فقط این نیست که به اصلاح‌گرانی که می‌خوان از طریق این تعامل و همکاری، وضعیت رو بهبود بدن از سوی افکار عمومی هجمه بشه، بلکه این مسئله هم هست که شما وقتی وارد تعامل و همکاری می‌شی و یعنی خودت هم بخشی از شبکه می‌شی، ممکنه در اون شبکه گیر کنی و نتونی دیگه عملکرد موثری در جهت تغییر وضعیت داشته باشی.

Mar 20th
Reply

H. Jam

بحث نظریات مشتاق خان خیلی جالب و شنیدنی بود. تصورات معمول این هست که همه اصلاحات از صندوق رای میگذره ولی مشتاق خان این بحث رو فراتر می بره و به چالش می کشه. ممنون از خانم گوهری و بقیه دست‌اندرکاران این پادکست

Feb 21st
Reply

mohammad amin Nikjoo

ممنون از زحمات شما (خانم گوهری) و همکاران. بنده چند نکته را به اختصار اینجا عرض میکنم، امید که باب گفتگوی بیشتر را فراهم کند: ۱. مسئله ارجحیت توسعه سیاسی بر اقتصادی و بالعکس مسئله مهمی ست که پاسخ قاطع برای آن حداقل در بین متفکرین علوم انسانی محل جدال است. در این برنامه به نحوی شما توسعه اقتصادی را بر سیاسی ارجح دانستید، گرچه که این داستان "مرغ و تخم مرغ، که کدامیک پیش نیاز دیگری ست" ، حداقل بنابه عوامل زمینه ای کشورها متفاوت بوده و نمی‌تواند نسخه جامعی برای تمام کشورهای فقیر و در حال توسعه باشد، حتی با هدف محدود کردن فساد اقتصادی و سیاسی. ۲. در این اپیزود، با رجوع به آنچه شما از مشتاق خان آورده اید، یکی از عوامل مسئله فساد در کشورهای در حال توسعه را عدم "حاکمیت قانون" ذکر کرده اید. الف ) در جایی از اپیزود بنده نشنیدم که کشورهای "فقیر" را از " در حال توسعه" ها جدا کنید. مثلا بنابه طبقه بندی بانک جهانی، افغانستان در میان کشورهای ورشکسته و ایران در میان کشورهای در حال توسعه با درآمد متوسط طبقه بندی شده اند‌. نهادهای کارگزار حاکمیت قانون که به گفته فوکویاما یکی از نهادهای اصلی برقراری توسعه پایدار در جوامع هستند در بین کشورهای فقیر و "در حال توسعه" عملکرد و فضای سیاست گذاری متفاوتی دارند. ب) حتی در میان در حال توسعه ها آنچنان تفاوت در کارآمدی این نهادها هست که آرژانتین و کلمبیا هر کدام تفاوت چشم گیری در رشد اقتصادی شان دیده می‌شود. در واقع یک پتانسیلی در میان نهادهای برقرار کننده حاکمیت قانون وجود دارد که همچنان آنها را از ورشکستگی حفظ کرده است. به گمانم نمی‌توان یک نگاه صفر و صدی به این مسئله داشت. ۳. گفته شد که فضای حاکم بر نهادهای بین الملل در مسیر مبارزه با فسادِ کشورهای "در حال توسعه" متاثر از تاکید بر دموکراسی سازی بوده است. بانک جهانی و نهاد توسعه ای سازمان ملل به دنبال دموکراسی سازی کشورهای "جنوب" نبوده و نیستند. مسئله حکمرانی، موضوعی ست که در دو دهه اخیر و مخصوصا از ۲۰۱۰ در مورد کشورهای ورشکسته مورد توجه این نهادها قرار گرفته است. بعد از شکست پروژه "اجماع واشنگتن" در دهه های ۸۰ و ۹۰ میلادی که به نحوی چشم پوشی بر نقش دولت (بنابه ناکارآمدی و فساد) در توسعه بوده است و توجه به نقش بازار داشتند، نهادهای بین الملل به موضوعاتی همچون "آموزش"، "بهداشت"، "مبارزه با فساد" و "بهبود حکمرانی" روی آورده اند. ۴. یکی از مشکلات عدم موفقیت پروژه های مبارزه با فساد(در میان سایر عوامل) اختلاف دیدگاه در مواجهه با مسئله فساد در میان محققین و اجرا کننده گان بوده است. در واقع طراحان سیاست های مبارزه با فساد که از نتایج مطالعات محققین بهره می‌بردند، به روش تحلیلی RCT (Randomized Control Trial) -که توسط ابجهیت بِنرجی و آشتِر دوفلو معرفی شده اند - ارجاع می‌کنند و این روش را به کار می‌برند گرچه که این روش مشکلات مهمی دارد که میتواند نتایج تحقیقات را زیر سئوال ببرد. در این میان نقش افرادی همچون "مشتاق خان" که منتقد کارآمدی این روش در مسئله مبارزه با فساد است بسیار اهمیت دارد. ۵. آیا فساد "محدودیت اصلی" در توسعه اقتصادی (با فرض ارجحیت توسعه اقتصادی بر سیاسی) کشورهای در حال توسعه و فقیر است؟ نمی‌دانیم. آنچه که می‌دانیم آن است که کشوری همچون اندونزی تحت حاکمیت سوهارتو با فساد در بین حلقه قدرت همراه بود ولی رشد اقتصادی بالای پنج درصد برای مدت طولانی را تجربه کرد. در مواجهه با این مسئله شرایط حکمرانی، اقتصادی و اجتماعی کشورها پاسخ دهنده به سئوال مهمِ "مشکل اصلی" کجاست هستند و یک نسخه دوای تمام دردهای متفاوت نیست. با احترام.

Jan 9th
Reply (2)

rashid heshmati

سلام تشکر می‌کنم از تلاشی که برای شفافیت و معرفی معیارها می‌کنید

Jan 8th
Reply

Reza Seif

خانم آروین، کار اساسی و زیربنایی در جامعه ی مدنی، خیلی سخت ست، آنهم در جامعه‌ای که کم حوصلگی و عدم ارتباط با کتاب و خواندن و باور بدان خیلی سخت تره... دست مریزاد بانو. بماند برای ایران... امید پس ازین هیچ پستوی نمناک و تاریک تصمیم گیری نماند

Dec 10th
Reply

Morteza Mohandes Mojarad

صدای موسیقی بلند و آزاردهنده است. حیف که نماسنج ادامه نداره و وسیعتر نشده. از معرفیشون خیلی ممنون

Jul 24th
Reply

Hossein Malek

سلام. خیلی ممنون از مصاحبه تون. نکات جالبی مطرح شد که منتظریم بشنویم

Mar 3rd
Reply
Download from Google Play
Download from App Store