DiscoverCultureel Persbureau
Cultureel Persbureau
Claim Ownership

Cultureel Persbureau

Author: Cultureel Persbureau

Subscribed: 2Played: 89
Share

Description

Cultuurpers schrijft over kunst en over kunstbeleid. We schrijven ook over de rare dingen die soms met, rond en in de kunstwereld gebeuren. We zijn daar best uniek in. Sterker nog: al sinds 2009 speelt dit netwerk van lezers, opinieleiders en professionele journalisten een cruciale rol als waakhond van de kunstsector en de cultuurpolitiek.
64 Episodes
Reverse
Pianospelen zonder handen is best moeilijk. Met één hand is het al bijna onmogelijk, al kwam Paul Wittgenstein er een heel eind mee. De pianist - en oudere broer van de beroemde filosoof Ludwig Wittgenstein - verloor zijn rechterarm in de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog. Hij zette zich met enige verbetenheid aan het trainen van zijn linkerarm en kon dankzij het familiefortuin een paar beroemde componisten pianowerk laten schrijven, speciaal voor de linkerhand. Hij had er matig succes mee, al worden die werken nog steeds gespeeld. In De Verschrikkelijke Wittgenstein, een lunchtheatervoorstelling in het Amsterdamse Theater Bellevue, zien we Paul Wittgenstein terug in 1951, wanneer hij werkt als pianoleraar bij rijke New Yorkers. Regisseur en schrijver Roeland Hofman gebruikt deze situatie als uitgangspunt voor een bizar uurtje toneel waarin bloed vloeit. Acteur Martijn Nieuwerf speelt de getroebleerde eenarmige pianoleraar in de van hem bekende, ontwapenende stijl. Naast hem zien we Isabelle Houdtzagers Billy de Walle als twee over het paard getilde vroegpubers en Tobias Nierop als de butler die niet genoemd is naar de wereldberoemde econoom Stiglitz, al zou dat zomaar kunnen. Het stuk is overigens buitengewoon grappig. Ik ging een inspeelvoorstelling kijken, en vroeg regisseur Hofman en titelrolspeler Nieuwerf naar de achtergronden.  De voorstelling gaat aanstaande zondag in première en is dan tot en met 26 te zien in Theater Bellevue, Amsterdam, steeds om half een 's middags. Inlchtingen: http://theaterbellevue.nl/wittgenstein.  Meer van Cultuurpers? Word lid. 
Niet dat we iedere slimme marketeer gelijk een plekje geven in de podcast. het moet wel wat toe te voegen hebben, natuurlijk. En een verhaal zijn. En Emile Waagenaar is helemaal geen marketeer, maar een fotograaf. En ook fotografen hebben het moeilijk. Want niet alleen is het lastig foto's nemen als iedereen binnen blijft en je nergens op bezoek mag als zeventiger, het is nog lastiger exposeren als alle galeries dicht zijn. Gelukkig voor Emile is zijn nieuwste expo voor iedereen te zien. Als je met de fiets, of te voet de parkeergarage van het Chassé-theater binnengaat (met de auto kan ook, maar waarom zou je) bevind je je in de 3sec Galerie. Langs de wanden van de toegangstunnel wordt kunst geëxposeerd. Dit keer dus extra reden om met de benenwagen te gaan, want de foto's van wagenaar zijn het waard met aandacht bekeken te worden. Zeker in deze tijd. Hij fotografeerde in opdracht van het Bredaas Archief kleine winkeliers in hun winkel. Het is een project waar hij elke paar jaar op terugkomt, en je ziet precies waarom de kleine winkel iets is om te koesteren, net nu iedereen naar Amazon en Bol vlucht. Waagenaar vertelt over het bijna antropologische werk dat hij doet: kleine winkeliers zijn een apart slag ondernemer, zo valt te beluisteren in deze podcast, met een gesprek tussen twee kleine ondernemers die ook heel apart zijn. NB: Dit podcastproject is het enige dat we nu kunnen doen, nu al onze inkomsten zijn weggevallen. Wil je dit project steunen: word lid. Of doneer ruimhartig.
Lot Douze bezorgt aan huis. Op de fiets. Met haar Boekhandel Over Het Water richt ze zich heel specifiek op haar wijk, Amsterdam Noord. Nu iedereen zoveel mogelijk thuis moet blijven vanwege de coronatoestand ervaart zij een toename in de vraag. Online weten de klanten in Amsterdam Noord haar inmiddels ook goed te vinden. Ze heeft door haar klantgerichtheid een stevige positie in handen in haar wijk, en weet mensen weg te houden bij online giganten als Bol.com en Amazon. Auteur Jeroen Thijssen bedacht nog iets anders om boekhandels door deze moeilijke tijd te helpen: koop als klant in één keer wat je anders in een paar maanden zou kopen. Op die manier kunnen boekhandelaren die in acute nood zijn door het wegblijven van klandizie de tijd overbruggen tot het ooit weer beter gaat. Lot en Jeroen vertellen over hun overlevingsplannen in onze podcast, dit keer samen gepresenteerd met journaliste Linda Huijsmans. En en passant lossen we ook nog een relletje op, dat ontstond na een column van Gerbrand Bakker in Trouw van zaterdag 4 april. Luister, en koop een boek bij je lokale boekhandel. NB: Dit podcastproject is het enige dat we nu kunnen doen, nu al onze inkomsten zijn weggevallen. Wil je dit project steunen: word lid. Of doneer ruimhartig.
'Je handen kan je toch niet stoppen, dus ik zal altijd wel dingen blijven maken. Maar ik ben niet alleen kunstenaar pur sang, ik wil ook blijven communiceren.' Chantal van Heeswijk is kunstenaar. Ze had een bomvolle agenda, tot halverwege maart. 'Ik ben altijd op veel manieren bezig. Maar dat is bijna altijd werk waarbij veel mensen bij aanwezig zijn. Dat kan nu dus niet meer. Het autonome werk verkoopt nog wel, maar niet zoveel dat ik ervan kan leven. Misschien na mijn dood, maar daar heb ik niet zoveel aan.' In de podcast vertelt Chantal over het plan dat ze opvatte om toch nog iets 'terug te geven': Troostramen. Iets waarbij we niet moeten denken aan een hipsterhapje, maar letterlijk: beschilderde en beschreven ramen van verzorgingstehuizen waar ouderen nu vast zitten vanwege de intelligente lockdown. Ze bedacht dat idee omdat ze behalve enorm veel creativiteit, ook nog een bijzondere gave heeft. Ze kan even snel in spiegelbeeld schrijven als gewoon. Vroeger gebruikte ze dat om leraren mee te pesten, nu maakt ze er mensen gelukkig mee. Dit podcastproject is het enige dat we nu kunnen doen, nu al onze inkomsten zijn weggevallen. Wil je dit project steunen: word lid. Of doneer ruimhartig.
'Thuis bewegen is heel fijn om te doen. In je eigen huiskamer heb je geen schaamte.' Dereck Cayla is verbonden aan ICK Amsterdam, het stadsdansgezelschap van de hoofdstad. Nu alle uitvoeringen stilliggen en hij niet meer samen met de dansers van het gezelschap in de studio kan trainen, biedt hij zijn lessen online aan. Voor de eigen professionals van ICK Amsterdam, maar ook voor iedereen die als amateur meer wil bewegen. Op deze manier houdt hij het vol in deze tijden van lockdown, en doet hij ook nog wat goeds voor de mensen. Hij vertelt erover in de podcast. ICK Amsterdam werkt met een specifieke methode, ontwikkeld door Emio Greco en Pieter C Scholten, het choreografenduo dat het gezelschap leidt. Het heet Double Skin/Double Mind en heeft te maken met een intens bewustzijn van je lichaam en je huid, een soort mindfulness waarvan we ook nog wat proberen te bereiken tijdens de podcast. Luisteren dus, en daarna kennismaken met de wereld van de bijzondere dans. Thuis. Wil je meedoen, kan dat via de livestreams: LIVE stream: ICK professional classes: https://www.facebook.com/events/1107680662916162/ LIVE stream: Double Skin / Double Mind open classes: https://www.facebook.com/events/2926822407397677/ Dit podcastproject is het enige dat we nu kunnen doen, nu al onze inkomsten zijn weggevallen. Wil je dit project steunen: word lid. Of doneer ruimhartig.
Even een adempauze in de stress. Vandaag praat ik met Yolande Melsert. Zij is cultureel attachée van de Nederlandse ambassade in de Indonesische hoofdstad Jakarta. Vanwege de corona-lockdown is ze tijdelijk terug in Nederland. Reden om terug te blikken op een bewogen jaar in de verhoudingen tussen Nederland en zijn voormalige kolonie. 'Indonesië is nog een jong land. Je merkt dat het nog heel erg bezig is zijn eigen dna te ontdekken. Het is mooi dat nu in Nederland de musea de bordjes verhangen worden. De verhalen over onze gemeenschappelijke geschiedenis worden op een andere manier verteld. Dat is daar ook zeker zo. Maar ze kijken vooral vooruit. Dat gaat zelfs zover dat ze, toen ik het koloniale verleden ter sprake bracht, zeiden: nu moet je niet een al te grote broek aantrekken, want we hebben in het verleden heel wat andere overheersers gehad dan alleen jullie.' Dit podcastproject is het enige dat we nu kunnen doen, nu al onze inkomsten zijn weggevallen. Wil je dit project steunen: word lid. Of doneer ruimhartig.
'Het klinkt misschien erg dubbel, maar ergens is een moment van rust, een moment van contemplatie, iets waar je altijd naar verlangt. Dat de aanleiding nu die pandemie is, is natuurlijk niet fijn, maar toch.'' Fedor Teunissen is artistiek leider van Asko|Schönberg, het ensemble van wereldklasse dat werd opgericht door de wereldvermaarde dirigent, componist en pianist Reinbert De Leeuw. Die overleed op 14 februari 2020. Precies een maand later werd het hele programma van het ensemble voor onbepaalde tijd stilgelegd vanwege de uitbraak van de Corona-pandemie.  Dit podcastproject is het enige dat we nu kunnen doen, nu al onze inkomsten zijn weggevallen. Wil je dit project steunen: word lid. Of doneer ruimhartig.
Machteld Kooij ziet iedere avond bij het journaal of de grote talkshows zeker drie of vier mensen langskomen die ze getraind heeft. Ze noemt zichzelf Het Geheime Wapen van Hilversum en nu is er ook nog een boek: Het Monster met de Gouden Ogen. We hebben daar allemaal wel eens mee te maken: podiumvrees. En Machteld Kooij heeft uitstekende tips om daarmee om te gaan. Ook nu we vooral online, via de blokkerige verbindingen van Skype of Zoom, tot onze kijkers spreken. Of in podcasts als deze. Dit podcastproject is het enige dat we nu kunnen doen, nu al onze inkomsten zijn weggevallen. Wil je dit project steunen: word lid. Of doneer ruimhartig.
We spraken met Andreas Hammel over het afgelasten van Cinedans 2020. Hoe ga je als programmeur om met het cancelen van een festival waar je een heel jaar aan hebt gewerkt? Hoe kun je nog iets van het gemeenschapsgevoel dat zo belangrijk is voor een festival vasthouden als je alleen online bent? Vooralsnog gaat het festival niet in de bestaande vorm door, maar biedt het wel een online platform voor dansfilm, met dagelijks nieuwe inhoud. Andreas Hammel vertelt in de podcast over welke keuzes hij moest maken, wat online wel en niet kan werken en waar we later in het jaar nog naar uit kunnen kijken. We spraken over rode draden en het gevoel van urgentie in veel films. Donaties welkom! Doneer hier, Of word lid.
Een online feestje met een paar goede vrienden, en dat je dan een muzikant uitnodigt om er live op te treden. Het kan, en Deborah Jacobs zou het een fantastisch idee vinden. De muzikante, muziekdocente en tekstschrijver uit Breda had haar zaakjes net een beetje op orde toen Corona toesloeg. In één keer waren alle optredens afgelast en kon de ZZP'er ook niet meer op school lesgeven. In de podcast praat ik met haar over hoe ze het volhoudt. Jacobs is een van de talloze artiesten uit het 'kleine' circuit van dorpsfeesten, minifestivals en coverbands. Mensen die niet op de grote podia stonden - al trad Deborah ooit voor drieduizend man op - maar die wel sfeer en verstrooiing brengen in al die dorpen en steden waar het openbare leven minstens tot 1 juni 2020 platligt. Donaties welkom! Doneer hier, Of word lid.
'Blijf zoveel mogelijk je dagelijkse routines doen, als er een ramp gebeurt.' Willem Jaap Zwart is directeur van theater, filmhuis en kunstencentrum Concordia in Enschede, en hij weet waar hij het over heeft. Als inwoner van Enschede maakte hij de vuurwerkramp mee, en ook toen was het devies: toon veerkracht, en blijf dicht bij jezelf: 'Op de dag dat het gebeurde dacht ik meteen: kan ik helpen, kan ik nog wat doen, dus ik ben gaan kijken, tot ik bedacht dat dat een heel slecht idee was en ik gewoon thuis moest blijven. Mijn vrouw was ondertussen tosti's gaan bakken voor alle kinderen.' In deze podcast hebben we het over het runnen van een theater in een tijd dat alles op slot is, en mensen alleen nog virtueel bij elkaar kunnen komen. Wat doe je dan, hoe houd je de moed erin? Zwart heeft een paar nuttige tips om het vol te houden. 'Het meest positieve is dat FC Twente dit weekend niet kan verliezen.'  Donaties welkom! Doneer hier, Of word lid. 
We   zijn in   lockdown. Dat betekent dat we de deur niet uitgaan en het   sociale  leven  zich alleen nog maar online afspeelt. Dit is de eerste    aflevering van  wat een serie korte gesprekken gaat worden, aangevuld    met tops op de  website van het Cultureel Persbureau. Leon Giesen, ook bekend als Mondo Leone, heeft al een tijdje geleden het reguliere theater gedag gezegd. Hij bespeelde - tot Coronoa toesloeg - steeds vaker op meetings en seminars, waar het publiek massaler en aandachtiger is. Maar nu is die markt weggevallen, en heeft Leon iets nieuws bedacht. Luister naar het verhaal van deze rasverteller in onze podcast in tijden van quarantaine. Hij maakt nu iedere dag een verhaal of muziekstuk en deelt dat met mensen die zich daarop abonneren via email. Wil je zelf ook meedoen: word eerst lid en neem dan contact op met de redactie.
We   zijn in  lockdown. Dat betekent dat we de deur niet uitgaan en het   sociale leven  zich alleen nog maar online afspeelt. Dit is de eerste   aflevering van  wat een serie korte gesprekken gaat worden, aangevuld   met tops op de  website van het Cultureel Persbureau. 'Alsof je na een toneelvoorstelling of een concert vraagt welke stoelen ze in de zaal hadden.' Volgens Gerrit Heijkoop is het niet interessant te weten welke software je kunt gebruiken om online kennis te kunnen delen, of videochats te organiseren. 'Je kunt naar Facebook, naar YouTube, en dan zijn er ook nog allerlei programma's. Als je wilt communiceren gaat het er alleen om dat je wat te zeggen hebt. Hoe je dat technisch voor elkaar krijgt is niet interessant.' Wil je zelf ook meedoen: word eerst lid en neem dan contact op met de redactie.
We  zijn in  lockdown. Dat betekent dat we de deur niet uitgaan en het  sociale leven  zich alleen nog maar online afspeelt. Dit is de eerste  aflevering van  wat een serie korte gesprekken gaat worden, aangevuld  met tops op de  website van het Cultureel Persbureau. 'Het was heel raar om hier weg te gaan. Zo'n plek die altijd aan is, waar het altijd druk is, waar het altijd licht is, dat was nu gewoon zwart.' Lieke Timmermans, manager Marketing en Communicatie van TivoliVredenburg in Utrecht kan het nog steeds niet helemaal bevatten. Donderdag 12 maart 2020, na de persconferentie van de regering, moest het programma van het gebouw met minstens 8 zalen worden afgezegd. Nu is het stil in TivoliVredenburg, tot zeker 6 april, al is nog helemaal niet duidelijk of het daarna weer als vanouds druk kan worden in het Utrechtse festivalpaleis. In onze podcast vertelt ze over wat er allemaal gebeurde, en vooral over wat er allemaal niet meer gebeurt in het gebouw. Wil je zelf ook meedoen: word eerst lid en neem dan contact op met de redactie.
We zijn in  lockdown. Dat betekent dat we de deur niet uitgaan en het sociale leven  zich alleen nog maar online afspeelt. Dit is de eerste aflevering van  wat een serie korte gesprekken gaat worden, aangevuld met tops op de  website van het Cultureel Persbureau. Nu praten we bij het virtuele haardvuur over het spannende project van programmamaker Oscar Kocken, die een bijzonder verhaal vond in de oorlogsdagboeken van zijn opa. Meer hierover op: http://www.groetenvaneenonbekende.nl/ Wil je zelf ook meedoen: word eerst lid en neem dan contact op met de redactie.
We zijn in lockdown. Dat betekent dat we de deur niet uitgaan en het sociale leven zich alleen nog maar online afspeelt. Dit is de eerste aflevering van wat een serie korte gesprekken gaat worden, aangevuld met tops op de website van het Cultureel Persbureau.  Nu over animatiefilms voor grote mensen, en waarom die zo mooi zijn. Wil je zelf ook meedoen: word eerst lid en neem dan contact op met de redactie.
Het papieren boek zal nooit verdwijnen. Daarvan zijn zowel Robbert Hak (Storytel) als Maarten Richel (New Book Collective) overtuigd. En dat terwijl ze allebei bezig zijn met nieuwe manieren om boeken op de markt te brengen. ‘De uitgeefwereld zal veel meer hybride worden. Het boek moet in al zijn verschillende vormen op zoveel mogelijk plekken aanwezig zijn.’ ‘De consument gebruikt steeds meer verschillende media en zijn aandacht raakt versnipperd. Onze grootste uitdaging is dan ook om daarbinnen een plekje voor het verhaal te blijven bevechten’, zegt Robbert Hak, Head of Storytel. Deze abonnementsdienst voor luisterboeken startte in 2005 in Zweden en is sinds mei 2013 ook in Nederland actief. Wereldwijd heeft de dienst zo’n achthonderdduizend abonnees. Cijfers over Nederland wil hij helaas niet delen, maar volgens Robbert Hak is Nederland een snelgroeiende markt. ‘In Zweden is het gebruik van luisterboeken al volstrekt mainstream. Daar is Storytel wat Spotify voor muziek is. In Nederland zijn we nog niet zo ver, maar we groeien hard.’ Er zijn nu een kleine drieënhalf duizend titels in het Nederlands beschikbaar, naast een kleine vijftigduizend Engelstalige titels. De luisterboeken vergroten de bestaande lezersmarkt, stelt Hak: ‘Doordat wij op basis van hun leesgeschiedenis nieuwe boeken aanbevelen, ontdekken onze abonnees titels die ze anders niet zouden lezen. Ze besteden een tientje per maand dus dat betekent extra omzet voor de uitgevers en de auteurs.’ Gevestigde namen Martijn Richel richtte viereneenhalf jaar geleden samen met een compagnon New Book Collectiveop als dienstenplatform voor zelfstandige uitgevers. ‘Kleine, zelfstandige uitgevers hebben vaak niet de kennis of kunde in huis om alles zelf te doen. Wij doen voor alles waar ze zelf niet goed in zijn: van verkoop tot administratie en van distributie tot promotie.’ Lees het hele verhaal op de site van het Cultureel Persbureau.
Toen op 12 maart van dit jaar de longlist van de Man Booker International Prize bekend werd gemaakt vielen twee dingen op. Ten eerste natuurlijk dat onze eigen Tommy Wieringa een plekje op deze lijst van in het Engels-vertaalde fictie had veroverd. Nog opvallender was het dat elf van de dertien titels verschenen waren bij kleine, onafhankelijke uitgevers. Die ontwikkeling van groot naar klein is ook in Nederland gaande. Misschien vormt het een deel van het antwoord op de vraag wat er in de boekenwereld moet veranderen. We spraken erover met Wanda Gloude, die voor zichzelf begon met Gloude Publishing en Out of the book,en auteur Jacqueline Zirkzee, die besloot selfpublisher te worden en haar boek in eigen beheer uitgaf. ‘De echt goede onafhankelijke uitgevers zijn culturele talentscouts geworden. Als kleine uitgever heb je de mogelijkheid om je literaire of persoonlijke voorkeur te volgen. Bij de grote uitgeefhuizen is dat heel erg moeilijk.’ Lees het hele verhaal op Cultuurpers
‘Please stop the show!’, riep een 83-jarige oud-recensent vanaf de achterste rij. Theater Frascati viel even stil. Zo’n onderbreking bij de traditioneel feestelijke persconferentie van het Holland Festival was er eigenlijk nog nooit geweest. En dat terwijl Faustin Linyekula net op dreef was gekomen met vertellen over de projecten die hij met zijn Studio Kanako in Kisangani uitvoert. Ze zorgden bijvoorbeeld voor openbare drinkwatertappunten toen ze bij een dansproject in een achterstandswijk schoon water nodig hadden voor de dansers. Volgens de zelfbenoemde logemuppet was het allemaal ‘performance’. Hij vond het welletjes. Dat hij de conferentie onderbrak terwijl net een zwarte artiest aan het woord was, zal hopelijk aan toeval te wijten zijn. Lees meer op Cultuurpers. En word lid
Nathan Mooij heeft iets met ogen. Niet vreemd voor een fotograaf, maar zijn specialisme leidt wel tot bijzondere dingen. Vanuit het nogal clichématige idee dat ogen de spiegel van de ziel zijn, is hij gaan uitzoeken wat, hoe en waarom dat precies zo werkt. Er is namelijk iets aan de hand met onze rechter- en linker hersenhelft en hoe die onze blik op de wereld bepaalt. Donderdag 14 februari opende een expositie van zijn laatste werk in Museum CODA in Apeldoorn. Ik ging kijken en sprak met Nathan Mooij, over de gedachten achter zijn werk.  Ook aan het woord komt Marco Kuijpers, de man die zijn gespiegelde portretten met photoshop tot iets heel aparts maakt. Het principe lijkt namelijk simpel. Fotografeer iemands rechter gezichtshelft, spiegel dat en maak er weer één gezicht van. Die simpele truc heeft Nathan Mooij niet toegepast. Het ging hem tenslotte niet om het gezicht, maar slechts om de ogen. Daarom is in de portretten steeds alleen het oog gekopieerd en in de andere gezichtshelft geplakt. Dat geeft een vaak subtiel, maar onmiskenbaar effect. Twee verschillende gezichten, terwijl alleen het oog steeds anders is.  Photoshopper Marco Kuijpers legt dat proces goed uit: 'Niet de wenkbrauwen, niet de wallen, maar uitsluitend de ogen knipte ik uit en plakte die aan de andere kant. Daarbij moest ook de lichtinval aangepast worden.' De tentoonstelling is nog te zien tot en met 2 juni in CODA te Apeldoorn.  
loading
Comments 
loading
Download from Google Play
Download from App Store