Discover
رادیو تاسیان

رادیو تاسیان
Author: امیرعلی مهاجری
Subscribed: 3,740Played: 93,123Subscribe
Share
© RadioTasian
Description
برای آنچه در کلمات جا نمیشود؛
برای حسها، خاطرهها و قصههایی که با ما میمانند.
"زیستن در حاشیهی زمان، شنیدن آنچه ناگفته ماند – رادیو تاسیان" / به قلم امیرعلی مهاجری
برای تمام نبودنهایی که “تاسیانیست عظیم” بر قلبهایمان…
/اینستاگرام:
https://www.instagram.com/radio.tasian
/تلگرام:
https://t.me/tasiancast
برای حسها، خاطرهها و قصههایی که با ما میمانند.
"زیستن در حاشیهی زمان، شنیدن آنچه ناگفته ماند – رادیو تاسیان" / به قلم امیرعلی مهاجری
برای تمام نبودنهایی که “تاسیانیست عظیم” بر قلبهایمان…
/اینستاگرام:
https://www.instagram.com/radio.tasian
/تلگرام:
https://t.me/tasiancast
57 Episodes
Reverse
به خودم گفتم ترس، دقیقاً همینجاست...توو موندنِ همیشگیِ آدم، داخلِ نسخهای از خودش که نمیدونه دلیلش چیه... سرمو آوردم بالا...از پشتِ شیشه، هنوز میشد سایهشو بینِ شلوغی آدمای شهر دید...دور میشد...آروم...بدون اینکه برگرده و پشت سرشو نگاه کنه...چشمامو بستم...نفس عمیقی کشیدم و برای اولین بار، از خودم پرسیدم:اگه این بار نترسم چی...؟کافه پارادیزو نویسنده و کارگردان صوتی: امیرعلی مهاجریگوینده: صابر میناییمشاور: بهار احمدیمدیر ضبط: فیاما ناصحیمحل ضبط: استودیو صدا نمایش پارسیانبا حمایت شاومارادیو تاسیان را در شنوتو گوش کنید
🎧 یک قدم مانده به سقوط، و من هنوز زندهام!تا حالا شده اتفاقی در زندگیت بیفته که تو رو تا یک قدمی ناامیدی ببره؟ اونقدر که بخواهی همهچیز رو رها کنی و دست از تلاش برداری؟در این اپیزود از رادیو تاسیان، با حمایت ایران ایمپلنت، پای روایت ۲۲ نفر میشینیم؛ آدمهایی که از سختترین روزهای زندگیشان میگن، از اتفاقهایی که شاید تصورشون هم برای خیلی از ماها دشوار باشه؛ اما این آدما راهی برای برگشتن پیدا کردند.این اپیزود دربارهی امیده؛ اما نه فقط امید داشتن...دربارهی لحظههاییه که همهچیز تا یک قدمی تموم شدن پیش میره؛وقتی همهچیز به مو میرسه، اما پاره نمیشه! و درست همونجا، گاهی یک اتفاق، یک آدم یا حتی جرقهای کوچیک از امید، مسیر زندگی رو عوض میکنه؛ ورق رو برمیگردونه و ما رو از لبهی پرتگاه عقب میکشه.این اپیزود، روایت آدمهاییه که تا آستانهی سقوط رفتند، اما هنوز زندن!!🎙️ اپیزود «یک قدم مانده به سقوط، و من هنوز زندهام!» را در کستباکس، شنوتو و اپل پادکست بشنوید.ایدهپرداز و کارگردان صوتی: امیرعلی مهاجریشرکتکنندگان:علی ولیانی، پدرام شهرآبادی، صابر مینایی، حسین سلیمی، امین منصوری، آتنا باقری، محمد مقدسی، شقایق هارونی، محمدرضا اکرادی، فاطمه کاظمی، امیر زبرجد، فرید حاجی، الناز قنبری، امیر ارجمند، زهرا ابوطالبی، منا حاجی علیعسکر، مریم عوضپور، امیرمحمد مهاجری، کیوان حسنی، امیرعلی مهاجری، حمیدرضا نوروزی و بهار احمدی.با حمایت ایران ایمپلنتاپیزود «یک قدم مانده به سقوط، و من هنوز زندهام!» را در کستباکس، شنوتو و دیگر پلتفرمهای پخش پادکست بشنوید.
🎧 با حمایت برند شاوما،اپیزود سینمایی «داستان کوتاهی درباره عشق» از پادکست رادیو تاسیان، بهصورت رسمی در پلتفرمهای پادکست منتشر شد.بخشی از اپیزود:اولین قطره بارون میشینه رو صورتم... دومیش... سومیش... چهارمیش... داره زیاد میشه... دونهدونه این قطرهها چنان صورتم رو لمس میکنن که انگار هر قطره بارون از طرف تو داره منو میبوسه...چشمامو میبندم... دستامو باز میکنم... آروم میچرخم... دور خودم میچرخم... تندتر... تندتر... تندتر... تندتر...دیگه هیچی مهم نیست... از الان به بعد... هیچی...بالاخره بهت گفتم عاشقتم... بالاخره تو از پشت پنجره نگام کردی و بالاخره یه چیزی درون من آروم شده و عین شبای دیگه تو رو فریاد نمیزنه...نویسنده و کارگردان صوتی: امیرعلی مهاجریگوینده: امیر زبرجدمدیر مارکتینگ و مشاور پروژه: بهار احمدیتهیه و تولید: استودیو نووپاییز ۱۴۰۵✨ این اپیزود هماکنون از طریق کستباکس، اپل پادکست، شنوتو و سایر پلتفرمهای رسمی پادکست در دسترس شماست. 🍁 شاوما، حامی اپیزود جدید رادیو تاسیان
یادته؟به یار گفتی آدم وقتی از بالا زمین رو نگاه میکنه، باید دلش قرص باشه؛چون بالا بودن یعنی فاصله داشتن.ولی حالا میفهمم تو اشتباه میکردی.بالا بودن یعنی تنها بودن.یعنی دیدن چیزهایی که بقیه نمیخوان ببینن.یعنی فهمیدن اینکه چقدر همهچی بیمعنیه وقتی کسی نیست که باهاش قسمت کنی...نوری که خورشید نبودنویسنده و کارگردان صوتی: امیرعلی مهاجریگوینده: رضا جعفرپورطراح پوستر: پدرام شهرآبادیمشاور و ایده پرداز: بهار احمدیپخش رسمی از رادیو تاسیانتابستان 1405 / تهران
پیلامار، جادهی خاطرات ساخته میشه یا ما میسازیمش؟اگه ساخته میشه، پس چرا هرچی جلوتر میرن، جنگل میاد جلو، شاخهها دست میندازن روشون، برگها میریزین و آروم بیسر و صدا جاده رو میگیرن و میپوشونن از ما آدمها؟ چرا همیشه آخرش طبیعت برنده این بازی میشه؟اگه خودمون میسازیمش پس تکلیف اون خداحافظیهای همیشگی چیه؟ اون رفتنهایی که انگار از قبل تمرین شدن، اما هیچوقت آمادهشون نیستیم؟چرا توی این جادهها همیشه رفتن آدما رو میبینیم، ولی اومدنشون نه؟چرا هیچکس از همون راهی که رفته، برنمیگرده؟چرا اون سه ثانیهی لعنتی قبل از خداحافظی رو نمیشه تموم کرد؟ همون سه ثانیهای که همه چی توش معلق و صحنه آهستهست، که اگه دست بلرزه، اگه دلت بخواد عقب نشینی کنه، اگه یه کلمه کم و زیاد بشه، دیگه هیچ فایدهای نداره...اگه جاده رو خودمون میسازیم، پیلار...چه لذتی داره ساختن جادهای که از اول میدونی پر از رنجه؟جادهای که قراره هر قدمش درد باشه، سر هر پیچش دلتنگی، و آخرش، یه روز زیر دست برگ و ریشههای جنگل انبوه برای همیشه محو بشه؟نویسنده و کارگردان صوتی: امیرعلی مهاجریگوینده: رضا جعفرپورتهیه و تولید: استودیو هاوشمیکس و مسترینگ: استودیو نووُپخش اختصاصی: رادیو تاسیانپریل، حامی اپیزود «۳ ثانیه قبل از خداحافظی» از رادیو تاسیان








