Discover
euroradiofm
4997 Episodes
Reverse
Непрыемнасці і пагрозы могуць напаткаць у самым нечаканым месцы альбо сітуацыі. Здавалася б, якія непрыемнасці можа прынесці сувенірны (на дадзены момант) пашпарт Новай Беларусі? Але, як паказвае практыка, менавіта гэтая кніжачка з Пагоняй можа стаць прычынай для пазбаўлення вас міжнароднай абароны. Альбо выбары ў Каардынацыйную раду, якія, кажуць, мала каму цікавыя. А вось возьмуць і пойдуць туды балаціравацца дэлегатамі агенткі лукашэнкаўскай ДБ пад ручку з калегамі з пуцінскай ФСБ…
Ці сапраўды наяўнасць пашпарта Новай Беларусі можа стаць падставай для вялікіх праблем, і хто ў гэтым вінаваты? Чаму нават у сітуацыі з палітвязнямі, дэпартаванымі з Беларусі ў складзе апошніх груп, не атрымліваецца пазбегнуць праблем паводле Дублінскага рэгламенту? Што рабіць, калі спецслужбы Лукашэнкі вырашаць удзельнічаць у выбарах у КР праз сваіх кандыдатаў? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем у жывым эфіры Еўрарадыё з юрысткай, сузаснавальніцай дабрачыннай ініцыятывы “Партызанка” Ганнай Маціеўскай і адвакаткай Марыяй Колесавай-Гудзілінай
Чым даўжэй цягнецца вайна Расіі супраць Украіны, тым глыбей у яе ўцягваецца і Беларусь. Якая дзякуючы дзеянням і асабістым рашэнням Лукашэнкі стала ў гэтай захопніцкай вайне суагрэсарам. Не, рэгулярныя войскі УС РБ на тэрыторыю Украіны не зайшлі. І нават абстрэлы ўкраінскіх гарадоў з нашай тэрыторыі больш не здзяйсняюцца. Але беларускія прадпрыемствы ўсё больш і больш працуюць на расійскую “ваенку”. А ў выніку гінуць людзі ва Украіне.
Што новага наконт супрацы беларускіх прадпрыемстваў і расійскай ваенкі выявілі расследавальнікі Бюро? Чым адметныя вырабы мінскага “Інтэграла”, і пры чым тут ракеты Х-69? Хто зарабляе на гэтых пастаўках і якія наступствы яны могуць мець для Беларусі? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказваюць журналісты-расследавальнікі “Бюро Медыя” Ксенія Вязнікоўцава і Аляксандр Ярашэвіч
Гісторыя і палітыка не раз ужо паказвалі, што ідэалісты, за якімі няма ніякага палітычнага і грамадскага кантролю, вельмі хутка становяцца тыранамі. А наіўныя ідэалісты, якія стваралі цудоўны вобраз для куміраў, былі першымі, каго закопвалі ў зямлю. Гэтаму нас вучаць як вынік выбараў 1994 года, так і, лічаць некаторыя, выбары 2020 года. Як піша Павел Усаў, “наіўны ідэалізм большасці, вера ў новых прарокаў не дазвалялі пабачыць рэальную прыроду тых, хто “змагаўся з Лукашэнкам”.
Што адрознівае наіўны ідэалізм у палітыцы ад пралічанага рэалізму, і чым вера ў “новых лідараў” адрозніваецца ад веры ў бездакорнасць лідараў “старых”? Як зладзіць “грамадскі кантроль” лідараў, якім мы, апроч свайго даверу, нічога не даём і якія ад грамадства ніякім чынам не залежаць? Ці бачныя хоць нейкія знакі гатоўнасці Лукашэнкі да спынення рэпрэсій, і ці ёсць у беларусаў магчымасць прымусіць яго да гэтага? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем у жывым эфіры Еўрарадыё з сябрам “Вольнай Беларусі”, кіраўніком варшаўскага Цэнтра палітычнага аналізу і прагнозу Паўлам Усавым
Гадавіна вайны і вызваленне Лёгкай — Еўразум за 24 лютага | Новости Беларуси за 24 февраля by Euroradio
Рэдакцыя часопіса “Культура. Нацыя”, які шмат гадоў выдаецца дзеячамі беларускай дыяспары Канады, звярнулася з адкрытым лістом да “асоб і арганізацый беларускага нацыянальнага руху ў замежжы”. Атрымальнікамі звароту пазначаны Святлана Ціханоўская, як кіраўніца Аб’яднанага пераходнага кабінета, кіраўнік НАУ Павел Латушка і старшыня Рады БНР Івонка Сурвіла. Звяртаючы ўвагу на неабходнасць “вырашэння палітычнага і гуманітарнага крызісу ў Беларусі”, аўтары звароту прапануюць “План трох крокаў”, якія, на іх думку, “могуць паспрыяць вырашэнню крызіснай сітуацыі ў Беларусі”.
Чаму, на думку аўтараў звароту, менавіта цяпер найбольш спрыяльны момант для вырашэння крызіснай сітуацыі ў Беларусі? Чаму гаворка вядзецца пра аб’яднанне толькі трох структур — АПК, НАУ і Рады БНР, і якім гэтае аб’яднанне бачыцца, на якіх прынцыпах? Што прымусіць рэжым і Лукашэнку пайсці на перамовы з такім аб’яднаным Урадам, і ці гатова Рада БНР дзяліцца сваёй легітымнасцю з іншымі, “маладымі” структурамі? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае старшыня аўтарскага аддзела Згуртавання беларусаў Канады, рэдактар вэб-часопіса “Культура. Нацыя”, актывіст беларускай дыяспары Атавы, паэт Пётра Мурзёнак
У Беларусі эканамічная павестка зноў становіцца трывожнай: студзеньская статыстыка паказвае зніжэнне ВУП і прамысловай вытворчасці, але разам з тым застаецца пытанне — ці надоўга гэтая стабільнасць і чаго чакаць ад курсу ў бліжэйшыя месяцы?
Паралельна ўлады плануюць падпісанне пагаднення аб будаўніцтве трэцяга энергаблока БелАЭС, абмяркоўваюць падтрымку айчынных тавараў і льготныя крэдыты для іх прасоўвання. Наколькі гэта рэальныя меры падтрымкі эканомікі ці спроба згладзіць трывожныя сігналы?
Пра гэта і не толькі ў эфіры Еўрарадыё гаворым з эканамісткай Анастасіяй Лузгіной.
Напярэдадні чарговай гадавіны пачатку вялікай вайны ва Украіне прэзідэнт Зяленскі ўхваліў персанальныя санкцыі супраць грамадзяніна Беларусі Аляксандра Лукашэнкі. Нагодай у тым ліку стала і тое, што шмат для каго ва Украіне вайна пачалася 24 лютага 2022 года ўварваннем расійскіх акупацыйных войскаў з тэрыторыі Беларусі. І працягнулася ракетнымі астрэламі, якія вялі расійскія вайскоўцы з нашай тэрыторыі. Але амаль 5 гадоў практычна ніякіх дзеянняў у адказ ад Кіева не было. Нават дыпламатычныя адносіны не скасаваў з Мінскам і ўхіляўся ад кантактаў з Ціханоўскай. Гэта таксама змянілася ў пачатку 2026 года.
Як змянілася Украіна, яе войска і яе грамадства за час вайны, і на што яны гатовы пайсці дзеля дасягнення міру? Як мілітарызацыя грамадства і вялікая міграцыя ўплываюць на дзяржаву? Што і каму Кіеў хоча даказаць, увёўшы санкцыі супраць Лукашэнкі і запрасіўшы Ціханоўскую? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае палітолаг, дырэктар украінскага Інстытута сусветнай палітыкі, эксперт iSANS Яўген Магда
Вайна ва Украіне пачалася не ў 2022 годзе, як шмат хто лічыць, а значна раней — у 2014-м. Калі, у адрозненне ад вялікага ўварвання (у тым ліку з тэрыторыі Беларусі) акупацыйных войскаў расійскай арміі, якія не хавалі сваіх сцягоў і прыналежнасці, па Крыме і Данбасе ішлі калоны “зялёных чалавечкаў”, атрадаў мясцовых шахцёраў ды банды Гіркіна, нібыта нічыйнай, але за “рускі мір”, адзіным рэальным супрацівам агрэсару сталі батальёны добраахвотнікаў. Простыя людзі, якія аб’ядноўваліся і былі ўмоўнай Вызвольнай арміяй. Такой арміяй, пра якую сёння разважаюць беларусы, спрачаючыся на тэмы сілавога сцэнара і ўзброенага супраціву. Часам такім сілавым сцэнаром пагражаючы нават сваім апанентам у дыяспары.
Што з сябе ўяўляе ўзброены супраціў, і ці можна лічыць украінскія добрабаты пачатку вайны прыкладам фарміравання Вызвольнай арміі? Чым адметныя метады ўзброенай барацьбы, і ці ёсць станоўчыя прыклады перамогі над рэжымам такімі метадамі? Ці актуальны для сённяшняй Беларусі ўзброены сцэнар, і пры чым тут барацьба з палітычнымі калегамі-апанентамі? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем у жывым эфіры Еўрарадыё з кандыдатам гістарычных навук Яўгенам Красуліным
Па краіне бадзёра крочыць “Год беларускай жанчыны”. І вось новае дасягненне: дзяўчат будуць браць у Ваенную акадэмію вучыцца на лётчыкаў. Што да мерапрыемстваў, адпаведных назве года, то яны ёсць, толькі робяць іх жанчыны для жанчын, а не дзяржава. Нешта, відаць, буксуе, і магчыма, што гэта новая міністарка працы і сацабароны Пяткевіч, вернутая з ЗША ў сінявокую Беларусь, не дапрацоўвае. У гэты ж час да краіны і жанчын няўмольна набліжаецца 8 сакавіка, з яго добразычлівым сэксізмам…
Што дзяржава прапануе жанчынам у год, ім нібыта прысвечаны, і якія дзверы для жанчын у Беларусі адчынены? Чым паказальны разнос Лукашэнкам міністаркі Пяткевіч, і як выглядае звонку памілаванне палітзняволенай Наталлі Левай і сюжэт з ёй на прапагандысцкім тэлеканале? Якія кампліменты жанчынам дазволена рабіць, у чым не правы Шандэровіч, і ў чым небяспека добразычлівага сэксізму? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем у жывым эфіры Еўрарадыё з гендарнай даследчыцай Ірынай Сідорскай
Беларускі эквілібрыст і яго страхі — Еўразум за 23 лютага | Новости Беларуси за 23 февраля by Euroradio
Легендарны і без перабольшвання культавы беларускі гурт Gods Tower выбраўся ў зімовы еўрапейскі тур. Але тут важныя яшчэ як мінімум два моманты. Найперш тое, што гэты тур прымеркаваны да 30-годдзя Gods Tower. Але галоўнае ў тым, што прыхільнікі творчасці гомельскіх металістаў ужо і не спадзяваліся пабачыць сваіх улюбёнцаў на сцэне. Крыху больш за год таму фронтмен гурта Gods Tower Уладзіслаў “Lesley Knife” Наважылаў у эфіры Еўрарадыё на пытанне пра адраджэнне гурта і вяртанне на сцэну казаў, што гэта малаверагодна. Асабліва з улікам вымушанай эміграцыі, якая, да ўсіх іншых жыццёвых нягод, раскідала музыкаў па розных краінах. Але ніколі не кажы ніколі, як кажуць сапраўдныя рокеры!
Як атрымалася вярнуць Gods Tower на сцэну, і што дае веру ў неабходнасць працягу творчасці? З якім творчым багажом гурт сустракаем 30-годдзе і што адмысловага падрыхтавалі для сваіх паклоннікаў? Ці ёсць цікавасць у мясцовых прыхільнікаў цяжкай музыкі да беларускага металу, і ці чакаць новага альбома? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае фронтмен гурта Gods Tower Уладзіслаў “Lesley Knife” Наважылаў
Прадукцыі Беллегпрама на складах назапасілася столькі, што 4 месяцы прадпрыемствы лёгкай прамысловасці могуць не працаваць увогуле. Вось толькі ні самі беларусы айчынныя тавары набываць не імкнуцца, аддаючы перавагу сэканд-хэндам, ні за мяжу, усходняму суседу і асноўнаму гандлёваму партнёру, іх прадаць ніяк не атрымліваецца. А ў гэты час Расія ўводзіць мытны кантроль на мяжы з Беларуссю, Літва санкцыі на транзіт калію не здымае, а Украіна санкцыі на Лукашэнку наклала. Здавалася б, Мінск павінен яшчэ больш актыўна сігналы на Захад пасылаць пра гатоўнасць да перамоў, але прыходзяць адтуль толькі звесткі пра новыя рэпрэсіі.
Што адбываецца з Беллегпрамам, беларускай прамысловай вытворчасцю і ўвогуле з эканомікай апошнім часам? Чаму Расія вырашыла ўвесці мытны кантроль на мяжы з Беларуссю, калі беларускі калій патрапіць у порт Клайпеды, і ці здольна Пяткевіч скараціць “нескарачальнае”? Якія знакі падае рэжым вызваленнем Статкевіча і затрыманнямі выдаўцоў ды кніганошаў, і як так выйшла, што ў 2020-м нас заклікалі не “дзяўбці” рэжым, а змяняць яго дабрынёй і любоўю? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем у жывым эфіры Еўрарадыё з рэдактаркай выдання “План Б”, былой палітзняволенай Вольгай Лойка
Мікалая Статкевіча па выніку перамоў паміж Мінскам і Вашынгтонам вызвалілі, але вытурыць з краіны не здолелі. Дакладней, ён не даў сябе вытурыць. І таму яго ізноў кінулі за краты. Ну як кінулі… Калі верыць прэсавай сакратарцы “гуманіста” Лукашэнкі Эйсманд, Статкевіч сам вярнуўся ў турму. Нацягнуўшы мех на галаву і сцяжкі на рукі. Але “гуманіст” ізноў яго вызваліў. Праз 5 месяцаў і пасля інсульту. А ў гэты час за мяжой усё гучнейшыя скандалы ў дыяспары…
Што з сябе ўяўляе медычная дапамога за кратамі, і ці магчыма “палітычнаму” патрапіць у шпіталь без прамога ўказання Лукашэнкі? Як лекары тлумачаць адсутнасць дапамогі зняволеным, і ці мусяць вязні дзякаваць адміністрацыі калоніі за тое, што яна дазволіла меддапамогу аказаць? Ці праўда, што дапамога вызваленым аказваецца недастатковая і несвоечасовая, і чаму беларусы так апантана ваююць паміж сабой? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае былы палітвязень, грамадскі актывіст Павел Вінаградаў
Першае пасяджэнне Рады міру, якое Трамп сабраў 19 лютага, прайшло не толькі без Лукашэнкі, але і без міністра замежных спраў Рыжанкова. Як вядома, Лукашэнка не паляцеў у Вашынгтон праз шчыльны працоўны графік — меў запланаваную сустрэчу са спікеркай парламента Зімбабве. А вось з Рыжанковым і іншымі членамі планаванай дэлегацыі сітуацыя цікавая: ім проста не далі візы ЗША. Ці не проста, а ў якасці намёку. Тут можна толькі здагадвацца, але 20 лютага Лукашэнка “памілаваў” Мікалая Статкевіча і цяжарную Наталлю Левую. Дарэчы, 20 лютага яшчэ адна беларуская дэлегацыя апынулася ў двухсэнсоўнай сітуацыі: прадстаўнікі рэжыму Лукашэнкі, каб не прысутнічаць не выступленні Святланы Ціханоўскай, пакінулі залу, дзе праходзіла пасяджэнне Парламенцкай асамблеі АБСЕ.
Што на мове дыпламатаў азначае адмова ў візах для беларускай дэлегацыі, і ці сапраўды гэта знак Лукашэнку? Чаму Мінск не спяшаецца ісці з Трампам на “вялікую здзелку”, і ці звязаны вызваленне Статкевіча і “бязвіз” для Рыжанкова? Якой рэакцыі чакалі прадстаўнікі дэлегацыі з Мінска, пакінуўшы пасяджэнне ПА АБСЕ на час выступлення Ціханоўскай, і як выглядае выхад з КР фракцыі, якую ўзначальваюць Пракоп’еў і Ягораў? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем у штотыднёвым жывым эфіры Еўрарадыё з дацэнткай, кандыдаткай гістарычных навук, эксперткай па міжнароднай палітыцы Розай Турарбекавай
Статкевіч на волі, дэмсілы сварацца — Еўразум за 20 лютага | Новости Беларуси за 20 февраля by Euroradio
Тыдзень у беларускіх уладаў атрымаўся такі сабе. Расіяне вяртаюць мытны кантроль на мяжы з Беларуссю, каб абараніць(!) свой рынак ад беларускіх тавараў. Рыжанкова не пусцілі ў Вашынгтон. А Лукашэнку давялося апраўдвацца за выключанае вулічнае асвятленне і чарговы раз перажываць траўму 2020 года.
Затое ён выпусціў з-за кратаў Міколу Статкевіча, якога, аказваецца, "памілаваў" яшчэ паўгода таму.
Абмяркоўваем галоўныя тэмы і падзеі палітыкі і эканомікі Беларусі і свету з блогерам Аляксандрам Кныровічам.
На што Расія намякае Лукашэнку? — Еўразум за 19 лютага | Новости Беларуси за 19 февраля by Euroradio
У лютым Лукашэнка мог паехаць да Трампа, удыхнуць паветра свабоды і пашырыць свае гарызонты. Але замест гэтага абраў апраўдвацца перад расіянамі і выслухоўваць папярэджанні пра тое, што Расія не дапусціць умяшальніцтва ў яе справы з Беларуссю.
У дэмсілах — свае жарсці. Ціханоўская кажа еўрапейцам, што на рэжым трэба “ціснуць, ціснуць, ціснуць”, а яе апаненты сцвярджаюць, што такім чынам яна запавольвае працэс вызвалення палітвязняў.
Крытык падобных заяваў — кіраўнік Агенцтва еўраатлантычнага супрацоўніцтва і сябра Кааліцыі за вызваленне палізняволеных Валерый Кавалеўскі — у 16:00 па Мінску адказвае на нашы пытанні, датычныя гэтых трэкаў.
Украіна працягвае трымаць руку на “пульсе беларускага пытання”, і следам за прэзідэнтам Уладзімірам Зяленскім пра беларускую будучыню выказаўся міністр замежных спраў гэтай краіны Андрэй Сібіга. Па яго словах, украінцы вераць у “еўрапейскую будучыню беларускага народа пасля таго, як ён вызваліцца ад Лукашэнкі”. Таго самага грамадзяніна Беларусі, супраць якога Украіна толькі ў лютым 2026 года ўвяла персанальныя санкцыі за саўдзел у расійскай агрэсіі.
Што мяняе для Лукашэнкі ўнясенне яго ў санкцыйны спіс Украіны, і якой можа быць рэакцыя Мінска? Чаму Кіеў працягвае падвышаць стаўкі і эскаліраваць адносіны з рэжымам Лукашэнкі? Ці магчыма сёння “адарваць” Беларусь ад Расіі, і якія пагрозы нясе адмова ядзерных дзяржаў ад кантролю за распаўсюджаннем ядзернай зброі? Гэтыя ды іншыя тэмы абмяркоўваем у штотыднёвым жывым эфіры Еўрарадыё з палітычным аглядальнікам, гісторыкам Аляксандрам Фрыдманам
Лукашэнка змушаны апраўдвацца перад Крамлём за дыялог са Злучанымі Штатамі. Увогуле ў яго адрас Масква апошнім часам даслала цэлы каскад папярэджанняў, як праз Службу знешняй выведкі, так і праз прадстаўніцу МЗС Расіі Захараву. Аднак значнасць Беларусі для сябе падкрэслівае не толькі Масква, але і Еўропа. І гэта было пацверджана падчас Мюнхенскай канферэнцыі па бяспецы. Паўдзельнічаць у якой былі запрошаны як Святлана Ціханоўская, так і Марыя Калеснікава. З іх розным бачаннем ролі Еўропы адносна Беларусі і рэжыму Лукашэнкі.
Што так трыгерыць расійскую эліту, і чаму Лукашэнка ўсё адно паспрабуе захаваць амерыканскі трэк? Пра што сведчаць пагрозы з боку Масквы, і што там з “Арэшнікам”? Чаму для рэжыму абавязкова трэба паказальна пакараць усіх датычных “Справы Гаюна”, і ці варта спадзявацца на спыненне рэпрэсій? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае палітычны аналітык праекта "Позірк" Аляксандр Класкоўскі





















соловей, но молодой.
Все что показал Пазьняк, это уровень своего маразма. К сожалению.
Пустой пиздун - задушевник. Весь выпуск набор напыщенных фраз с нулевым смыслом.
у путена попросить помощи .... ой , ля , нечего дальше слушать.
Ладна, справядліва, што адказы былі і лепшыя, але праз самапавагі павагу да тэмы, я ўсё ж пакіну першапачатковы варыянт, што занадта вялікі для ютуба. Хай будзе, тэма - гонар! Беларуская нацыянальная ідэя, выключна на мой погляд, гэта дадзеная магчымасць, а каб не надавацца ў крайнасці, гэта магчымасць сёння для мяне і каханага мной чалавека, для вас і гледачоў, сялян і інтэлігенцыі, праваслаўнаму і каталіку, пісьменніку і таварышу маёру самому лічыць для сябе Беларуссю кожнаму сваё, гэта магчымасць для мяне марыць аб будучыні, каб не падвесці папярэднікаў, для кагосьці біцца ў сучасным дні за заўтрашні, гартуючы сэрца ў барацьбе ад самога ўчорашняга, для гісторыкаў спрачацца аб мінуўшчыне дзеля выключна нашае ды залежачае выключна ад нас будучыні; гэта магчымасць самому уяўляць сябе сваю Беларусь, гэта магчымасць марыць аб парламентскай рэспубліцы для палітыкаў, аб моцнай руцэ для чыноўнікаў, аб канстытуцыйнай манархіі для чалавека будучыні, аб нязбытным ідэалу для творцы, аб кутку н
Будаваць дарагу будзе сябр Пуціна?