یک پله بالاتر

چرا گاهی جذب آدم‌هایی می‌شیم که در نهایت باعث می‌شن خودمون رو فراموش کنیم؟بعضی آدم‌ها اول رابطه اون‌قدر خوب و جذاب رفتار می‌کنن که فکر می‌کنی خاص‌ترین آدم دنیایی براشونی...اما کم‌کم همه‌چیز تغییر می‌کنه؛ از تحقیرهای کوچیک گرفته تا نادیده گرفتن احساساتت و تلاش برای اینکه همیشه خودشون مرکز توجه باشن.شاید بدترین آسیبی که یک رابطه با فرد نارسیست بهت می‌زنه، این باشه که کم‌کم صدای خودت رو از دست می‌دی.تا حالا شده توی رابطه‌ای باشی که برای حفظش، مجبور بشی خودت رو نادیده بگیری؟

بعضی آدم‌ها همیشه خودشون رو مرکز توجه می‌دونن؛ انگار دنیا باید طبق خواسته‌ها و احساسات اونا بچرخه.گاهی اون‌قدر درگیر تأیید گرفتن و مهم بودن هستن که احساسات آدم‌های اطرافشون رو نمی‌بینن. اما چیزی که ارتباط با این افراد رو پیچیده می‌کنه، همیشه در نگاه اول مشخص نیست...شاید شناخت بعضی شخصیت‌ها، قبل از هر چیزی به ما کمک کنه رابطه‌های سالم‌تری داشته باشیم.

از نگاه فروید، خودشیفتگی بخشی طبیعی از رشد انسان است؛ چرا که هر انسانی در آغاز زندگی، تمام توجهش معطوف به نیازهای خودشه. اما مشکل از جایی شروع می‌شه که این خودمحوری، حتی در بزرگسالی هم ادامه پیدا می‌کنه و دیگران فقط تا جایی اهمیت دارن که نیازهای فرد رو برآورده کنن.خودشیفتگی، دوست داشتنِ بیش از حدِ خود نیست؛ گاهی ناتوانی در دیدنِ دیگریه.

در این اپیسود از پادکست «یک پله بالاتر»، دکتر یحیی علوی به بررسی چالش‌های کسب‌وکارهای کوچک و متوسط در شرایط رکود و بحران اقتصادی پرداخته و اهمیت حیاتی اجرای کمپین‌های فروش را تشریح می‌کند. در وضعیتی که فروش روزمره دیگر توان تحقق تارگت‌های سازمان را ندارد، اجرای کمپین‌های زمان‌دار و مدیرعامل‌محور می‌تواند ابزاری حیاتی برای ایجاد انگیزه خرید، جذب مشتریان جدید، تست بازارهای تازه و تأمین نقدینگی باشد. این گفت‌وگو با تبیین تفاوت‌های بنیادی میان فروش پیوسته روزمره و کمپین‌های بازاریابی استراتژیک، راهکارهای کلیدی برای بقا و رشد کسب‌وکارها در شرایط رکود را ارائه می‌دهد.

بعصی وقتا ذهن ما از یه اتفاق ساده، یه فاجعه می‌سازهیه جمله، یه نگاه یا حتی یه جواب ندادن رو اون‌قدر بزرگ می‌کنه که انگار قراره اتفاق بدی بیفته!اما چرا؟ 🤔گاهی از ترس‌ها و نگرانی‌های خودمونه، گاهی هم تجربه‌های تلخ گذشته و زخم‌هایی که هنوز باهامونن...تصویرهایی که توی ذهنمون می‌سازیم و صداهایی که مدام باهامون حرف می‌زنن، همیشه واقعیت رو نشون نمیدن گاهی فقط دارن بدترین سناریوی ممکن رو برامون تعریف می‌کنن.مهم اینه که یاد بگیریم هر فکری رو باور نکنیم و هر تصویری رو که ذهنمون می‌سازه، با واقعیت اشتباه نگیریم.تو هم شده ذهنت قبل از اینکه اتفاقی بیفته، بدترین پایان ممکن رو برات بسازه؟