رادیو یارمد سلاله

پروژه‌ی پدریبه کوشش فاطمه ستودهنشر اطرافقسمت دومروشن‌شدن ماشین توطئه‌چینی«اااااا تو یه پدر دهه‌ی هفتادی هستی؟تو که هنوز خودت بچه‌ای مرد حسابی!نکنه به دومی هم فکر می‌کنی؟!چقدر زود خودت رو برای شکست آماده کردی!»این جمله‌ها من را آدم سرهم‌بندی‌شده‌ای نشان می‌داد که در لفاف پیله‌ای خشک زندگی کرده و پدر و مادرش هول‌هولکی و سرسری مونتاژش کرده‌اند تا زودتر تشکیل خانواده بدهد، تا زودتر نوه‌شان را ببینند و بعد پسرشان را تماشا کنند که چطور پرشور و حماسی غلت می‌زند روی مشکلات زندگی و از پس همه‌چیز برمی‌آید. چنین نگاهی باعث می‌شد فکر کنم هیچ تجربه‌ای ندارم. انگار از وسط بازی بچه‌گانه یقه‌ام را گرفته باشند و انداخته باشند توی یک بازی دیگر.Hosted on SHENOTO

پروژه‌ی پدریبه کوشش فاطمه ستودهنشر اطرافقسمت اولمقدمهبابابزرگ می‌گفت: «آدم برای بچه‌اش کوه می‌شه. یکی می‌شه دامنه‌ی کوه، یکی دیگه می‌شه قله. اما کدوم پدره که نخواد برای زن و بچه‌اش محکم باشه؟کوه‌شدن سخته اما نمی‌دونی چه لذتی داره بچه‌ی آدم حس کنه یکی هست که بتوتع تکیه کنه بهش.»نویسندگان این کتاب، پدران جوانی هستند که دغدغه‌های مختلف و کودکان متفاوتی دارند. از رازهای مگویی گفته‌اند که ما تابه‌حال از پدرها کمتر شنیده‌ایم و شاید انتظار هم نداریم مردی این‌قدر عیان از ترس‌ها و اضطراب‌هایش بگوید.Hosted on SHENOTO

📌 مادری‌کردن برای خودنویسنده: اولین اس باسفمترجم: مینو پرنیانیانتشارات: آشیان قسمت دهمترمیم رابطهدر باغ پشت خانه‌ی مادرم به اطرافم نگاه می‌کنم. سرشار از امواج نور است. تأییدی که نه فقط ورای اندوه، بلکه نوعی شادی اعجاب‌انگیز به همراه دارد. نگاهی به مادرم می‌اندازم که سکوت کرده، و باورم نمی‌شود فاصله‌ی عمیقی که میان ما بود خاتمه یافته است.Hosted on SHENOTO

📌 مادری‌کردن برای خودنویسنده: اولین اس باسفمترجم: مینو پرنیانیانتشارات: آشیان قسمت دهمترمیم رابطهدر باغ پشت خانه‌ی مادرم به اطرافم نگاه می‌کنم. سرشار از امواج نور است. تأییدی که نه فقط ورای اندوه، بلکه نوعی شادی اعجاب‌انگیز به همراه دارد. نگاهی به مادرم می‌اندازم که سکوت کرده، و باورم نمی‌شود فاصله‌ی عمیقی که میان ما بود خاتمه یافته است.Hosted on SHENOTO

📌 مادری‌کردن برای خودنویسنده: اولین اس باسفمترجم: مینو پرنیانیانتشارات: آشیان قسمت هشتممادر طبیعت به‌عنوان درمانگرامواج ساحل، باد در صنوبرها، حرکت آهسته‌ی درناها در شن‌های ساحل، همهمه‌ی خفه‌کننده‌ی شهر و جدول زمانی برنامه‌ها را کنار می‌زند. در چنین شرایطی آدمی آرامش یافته و صدای گوش‌خراش شهر را فراموش می‌کند. در واقع آدم همچون امواجی می‌شود که با جوش و خروش می‌آیند و بعد بر ساحل آرام می‌گیرند. آوار دیروز بعد از حزرومد امروز بر ساحل گم می‌شود. Hosted on SHENOTO