Discover
สาระธรรม

135 Episodes
Reverse
ข้อธรรม คำกลอน ศีลธรรมกลับมาเถิด
อัสมินามานะ มีความหมายเหมือนคำว่า อหังการ ซึ่งเป็นประธานของความรู้สึกทุกอย่าง ทั้งทางดีหรือชั่ว หรือเป็นศูนย์กลางของการกระทำ ทำทุกอย่างตามที่ต้องการ และมีการบัญญัติภายหลังว่าดีหรือชั่ว ดังนั้น ความดีหรือความชั่วมีความหมายเท่ากัน สำหรับ ตัวกู ของกู การละเสียซึ่งอัสมิมานะ โดยสิ้นเชิง จำต้องละทั้งฝ่ายดีและฝ่ายชั่ว การละเสียแต่ฝ่ายชั่ว และ ยึกถือไว้แต่ฝ่ายดี ตามลัทธิอื่นแต่ในสังคมปัจจุบันอาจถือว่าการละตัวตนแล้ว แต่ทางพุทธศาสนายังไม่ถือว่าเป็นการละความเห็นแก่ตัว เพียงแต่ละตัวที่น่าเกลียดและยึดตัวที่น่ารักไว้ ต่อเมื่อละได้หมด ไม่ยึดถืออะไร ถ้าเข้าใจหลักนี้จะเข้าใจพุทธศาสนาได้โดยง่าย
คนจำนวนหนึ่งไม่ชอบธรรมะ เพราะรู้สึกว่าเป็นสิ่งขัดขวางความสุข หรือ ไม่เกี่ยวกับตน คือไม่เห็นประโยชน์ของธรรมะ
การละตัวตนโดยสิ้นเชิง ต้องละทั้งตัวตนที่ดี และ ที่ไม่ดี ความรู้สึกว่าข้าพเจ้ามีอยู่ ไม่ใช่ความรู้สึกดีหรือร้ายในตัวเอง แต่ไม่ว่าจะมีตัวตนที่ดีหรือไม่ดี ก็นำมาซึ่งความทุกข์
เรื่องสวรรค์ นรก พระผู้เป็นเจ้า ล้วนแต่ทำให้ไกลออกจากตัวแท้ของพุทธศาสนา เรื่องที่ควรสนใจ คือ การละตัวกูของกู
อหังการ มมังการ อัตตา อัตตนียา และคำในภาษาอื่น ๆ หมายถึง ตัวกู และ ของกู ซึ่งแสดงถึงความเห็นแก่ตัว มีตัวเองเป็นศูนย์กลาง แต่สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงความรู้สึกของจิตที่ถูกปรุงขึ้นมา ในทางพุทธศาสนาไม่เรียกความรู้สึกนี้ว่าจิต แต่เรียกว่า เจตสิก เมื่อจิตถูกเจตสิกใดครอบงำ ก็เปลี่ยนไปตามเจตสิกนั้น ๆ ตัวกูของกูจึงเป็นจิตที่ครอบงำด้วย อหังการ มมังการ คือ ความรู้สึกที่เห็นแก่ตัวและของของตัว
ตัวกูของกู เป็นต้นเหตุ ที่ทำให้เกิดความทุกข์ทั้งหลายในโลกนี้
ตัวกูของกู มาจากอุปาทาน คือ ความยึดมั่นเบญจขันธ์เป็นตัวกู และ สิ่งที่มีเกี่ยวข้องว่าเป็นของกู
การเตรียมกำลังใจ กำลังความคิด และการกระทำ เพื่อเข้าถึงตัวแท้ของพุทธศาสนา
การเตรียมกำลังใจ กำลังความคิด และการกระทำ เพื่อเข้าถึงตัวแท้ของพุทธศาสนา
พุทธศาสนามุ่งให้ถึงภาวะที่ไม่มีทุกข์ ซึ่งเกิดได้เมื่อไม่มีการยึดมั่นถือมั่น จิตจึงเป็นอิสระจากสิ่งทั้งปวงหรือเรียกว่าหลุดพ้นจากทุกสิ่ง ไม่ว่าบวกหรือลบ
พระธรรมนี่ก็เหมือนกันเป็นสิ่งสูงสุด ถ้าเราจะให้ธรรม พระธรรมช่วย เราต้องยอมให้พระธรรมเป็นผู้เผด็จการ ความถูกต้องทุกชนิดแหละคือธรรมะ ยอมทุกอย่าง ทุกประการ ตามความถูกต้อง ยอมให้ความถูกต้องเผด็จการ มันก็จะมีแต่ความถูกต้อง บ้านเมืองก็จะสงบสุข พอได้ยินว่าเผด็จการ ต้องนึกให้ได้ว่าเผด็จการนี้เป็นเครื่องมือที่สามารถทำให้สำเร็จประโยชน์ได้จริงๆ แล้วแต่จะเอาไปใช้ผิดหรือเอาไปใช้ถูก
ถ้ามีพุทธธรรมคือความรู้อันถูกต้องของผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานแล้วก็จะทำงานสนุก และก็เป็นสุขเมื่อทำการงาน และก็รักเพื่อนมนุษย์ มีเงินเหลือใช้เพราะทำงานสนุก มันก็มีเงินเหลือใช้ และก็รักเพื่อนมนุษย์ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ มันก็เพิ่มความพอใจอย่างที่สองที่เกี่ยวกับประโยชน์ของผู้อื่น เรามีความเมตตากรุณา เป็นธรรมะเพิ่มขึ้นมาอีกข้อหนึ่ง ตัวเองมีความสุขช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกันให้มีความสุขเป็นธรรมะสมบูรณ์ นี่เรียกว่าพุทธธรรมนำสุขมาทั้งแก่ตนเองและผู้อื่น
เหมือนกับการเกิดอีกครั้งหนึ่ง เกิดใหม่เกิดโดยจิตใจ เกิดในอริยชาติ ของพระอริยเจ้า มันลืมตาแล้ว มันจะเห็นในสิ่งทั้งปวง ตามที่เป็นจริงแล้ว ต่อไปนี้ก็ไม่ต้องมีการเดินทางอย่างคนตาบอด ตลอดเวลาที่มันหลับตามันก็เหมือนกับเดินทางอย่างตาบอด คนตาบอดเดินทางน่าสังเวชสงสาร เดี๋ยวนี้มันเปิดตาแล้ว มันก็มีการเดินทางอย่างคนที่ตาดีเดินไปนี่คือ “ธรรมจักษุ”
ไม่ทำผิดเมื่อมีผัสสะ ไม่ทำผิดเมื่อมีผัสสะ มีอะไรมากระทบใจ ผ่านทางตา หู จมูก ลิ้น กาย เรียกว่าผัสสะ ๕ ทางนี้ ผัสสะแล้วไม่ทำผิด ไม่โง่ไม่หลงไม่ทำผิด นั่นนะคือให้ความถูกต้อง ๘ ประการมันเกิดขึ้น ทางดับทุกข์มันอยู่ที่คำๆเดียวว่าอย่าทำผิดเมื่อมีผัสสะ
มนุษย์เป็นทาสของความผิดหรือ มิจฉัตตะอยู่ตลอดเวลา ที่ยังไม่ลืมหูลืมตาในทางของพระธรรม เดี๋ยวนี้จะลืมหูลืมตาออกมาเสียจากความผิดเหล่านั้น ก็ต้องมีสัมมัตตะ ภาวะแห่งความถูกต้องด้วยองค์แปดประการ
รู้ความถูกต้อง ความพอดี ที่ไม่เกินไป หรือไม่หย่อนไป ก็จะทำให้ชีวิตนี้ดำรงอยู่ ในความถูกต้อง
ท่านทั้งหลายจงกลับไปบ้าน จงจับเครื่องมือเครื่องใช้สำหรับทำการงานขึ้นให้เหงื่อท่วมตัว และนั่นแหละ คือน้ำมนต์ อาบน้ำมนต์ กินน้ำมนต์ กันที่นั่นเถิด น้ำมนต์นี้ศักดิ์สิทธิ์ น้ำมนต์นี้ทำให้พ้นจากความยากจนที่กำลังเป็นปัญหาอยู่เดี๋ยวนี้ น้ำมนต์นี้ป้องกันการลงนรก น้ำมนต์นี้จะส่งขึ้นสวรรค์
นิพพาน เป็นสิ่งที่ดีที่ประเสริฐสุดสำหรับมนุษย์
ถ้ากินเก็บแต่พอประมาณก็จะมีส่วนเหลือสำหรับช่วยเพื่อนมนุษย์ แล้วเราก็จะชวนกันเป็นสุขอยู่ในโลกนี้
พุทธบริษัททำงานสนุกเพราะเห็นว่าการงานนั้นคือการปฎิบัติธรรม ธรรมะนั้นเป็นสิ่งสูงสุด ธรรมะนั้นย่อมนำสุขมาให้ ธรรมะนั้นช่วยให้เรารอดได้เป็น 2 ชั้นคือรอดชีวิตอยู่ได้และก็รอดจากอุปสรรคหรือความทุกข์ทั้งปวงจนไม่มีความทุกข์เหลืออยู่เลย
พระคุณของแม่มี ๓ ก้าวย่าง คือ ๑ โดยทางปริยัติ ๒ โดยทางปฏิบัติ และ ๓ โดยทาง ปฏิเวธ



