Discover
شعر با صدای شاعر
شعر با صدای شاعر
Author: Schahrouz Kabiri
Subscribed: 190,355Played: 6,846,620Subscribe
Share
© Schahrouz Kabiri
Description
شعر معاصر و ادبیات ایران را با دکلمه و صدای شاعر بشنوید. دانلود و شعرهای بیشتر در تلگرام ما.
ادبیات | شعر | غزل | ترانه | شعر نو | هنر | هوشنگ ابتهاج | احمد شاملو | شعرخوانی | براهنی | شهریار
Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
352 Episodes
Reverse
▨ نام شعر: زمزمه ای در محراب▨ شاعر: نصرت رحمانی▨ با صدای: نصرت رحمانی▨ پالایش و تنظیم: شهروزــــــــــــــــدر غریبِ شبِ این سوختهدشتمن و غم، آه... چه بر من بگذشتکاروان گم شد و خاکستر ماندکرکسِ پیرِ دلِ من میخواند:«ای عطش، در رگ من جاری باششعله زن، دودم کُن، کاری باشرگ غمسوخته، ای ریشهی منبمک از تاولِ اندیشهی مندشت شبتاختهام، خاموشمموج خودباختهام، مدهوشمطفل آوارهی شهرِ خوابمتشنهی خویشتنم، گردابمبرگِ پاییزِ به دستِ بادمریخته، سوخته، بیبنیادمکاروانسوختهای چاووشمدربهدر زمزمهای خاموشمگرهٔ کورِ غمم، بازم کُنقصه پایان ده و آغازم کُنای تو گُم، نامعلوم، ای نایابگُنگ نامعلومی را دریابدست پیش آر که رفتم از دستدامنم گیر که هیچم در هستمن و تو چیست؟ چه بیشی، چه کمی؟چو کویری و تمنای نمیمن و تو چیست؟ من و من باشیمروح تنگ آمده از تن باشیمبگریزیم و به هم آویزیمعطشی در عطش هم ریزیمنفسی در نفس من بفشانبکشانم، بچشانم، بنشانبکشان بر سرِ بازار مراجان فدای تو، بیازار مراسنگ بدنامی بر جامم زنکوس رسوایی بر بامم زن[زندگی چیست؟ سراب است، سرابنقش پاشیده بر آب است، بر آب]عشق، خونابهی دل نوشیدنکفنِ ماتمِ خود پوشیدنآرزو، گورکنِ دشتِ جنوننانش از عشق و شرابش از خون[جغد پیریست سعادت در قافنغمهاش لاف و همه لاف گزاف]مرهمِ سوختن، از ساختن استچه قماری که همه باختن استزندگی چیست؟ مرا یاد بدهآنچه میدانم بر باد بدهتوتیایی تو به چشمانم کشتشنهام، تشنهی آتش، آتش...تیشه بر ریشهی جان دوختهامدل بههر شعلهی غم سوختهامباد آوارهی گورستانمبذر پاشیده به سنگستانمبرقِ منشورِ یخینِ رازمپَرِ سیمرغ غمم، بگدازمپیش از آن لحظه که نابود شومشب شوم، شعله شوم، دود شوم»[در غریب شب این سوختهدشتکرکسی پر زد و نالید و گذشت]▨نصرت رحمانیاز دفتر شعر «میعاد در لجن»منتشر شده به سال ۱۳۳۵ــــــــــــــــپینوشت: متن شعر منطبق بر خوانش شاعر است و با نسخۀ چاپ شده در کتاب، تفاوتهایی دارد. شکل مکتوب شعر، در داخل کروشه [ ] آمده است. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
▨ نام شعر: مرغ شباویز▨ شاعر: نیما یوشیج▨ با صدای: احمد کیایی▨ پالایش و تنظیم: شهروزــــــــــــــــــبه شب آویخته مرغ شبآویزمُدامش کارِ رنجافزاست چرخیدن.اگر بیسود میچرخدوگر از دستکارِ شب، در این تاریکجا، مطرود میچرخد...به چشمش هر چه میچرخد، ـــ چو او بر جای ـــزمین، با جایگاهش تنگ.و شب، سنگین و خونآلود، برده از نگاهش رنگو جادههای خاموش ایستادهکه پای زنان و کودکان با آن گریزانندچو فانوسِ نفسمردهکه او در روشنایی از قفای دود میچرخد.ولی در باغ میگویند:«به شب آویخته مرغ شباویزبه پا، ز آویخته ماندن، بر این بامِ کبوداندود میچرخد.»▨نیما یوشیج۱۳۲۹ـــــــپینوشت اول: در برخی نسخهها «و شب، سنگین و خونآلود» به صورت «و شب سنگینِ خونآلود» ضبط شده است که انتخاب ما این بود که با واو اجرا شود.پینوشت دوم: در برخی از نسخهها «و جادههای خاموش ایستاده» به صورت «و جادههای خاموش ایستاد» ضبط شده که در این حالت علاوه بر شکست وزنی، نحوِ جمله و فضای محاکات شعر بر هم میخورد و به نظر ما آشکارا غلط است. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
▨ نام شعر: موسیقی▨ شاعر: رضا براهنی▨ با صدای: رضا براهنی▨ پالایش و تنظیم: شهروزـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــپيانو می شُپَند يک شوپن به پشت يک پيانو و ما نمی شنويم و ما نمی شنويم و ما نمی شنويم و ما نمی شنويم وما وَما وَما وَمانمی شنويم وَما شنويم وَما نمی شنويم نمی شنويم وَيک شوپن به پشت يک نمی شنويم که می شپند که می وَ وَ وَما نمی شنويم م م م م... به پشت يک نو می شپند شوپن نمی شپند شو وَپن شوپن نمی نمی نمی نمی نمی ش می شپند وَکه که می شنويم نمی شنوی ی ی ی م م ▨هفتم اسفند ماه ۱۳۷۲ - تهراناز کتاب خطاب به پروانه ها، صفحه ۱۱۱ Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
▨ شعر: شاعر، تو را زین خیل بیدردان، کسی نشناخت▨ شاعر: حسین منزوی▨ با صدای: حسین منزوی▨ پالایش و تنظیم: شهروز_________این غزل توسط شاعر، به برادرش بهروز منزوی تقدیم شده است_________شاعر، تو را زین خیل بیدردان، کسی نشناختتو مشکلی و هرگزت آسان، کسی نشناختکنج خرابت را بسی تسخر زدند اماگنج تو را، ای خانهی ویران کسی نشناختجسم تو را، تشریح کردند از برای هماما تو را -ای روح سرگردان- کسی نشناختآری تو را، ای گریهی پوشیده در خندهوآرامش آبستن ِ توفان، کسی نشناختزین عشقورزان ، نسیم و گلشنت، نشگفتکای گردباد ِ بیسر و سامان، کسی نشناختوز دوستداران ِ بزرگ ِ کفر و دینت نیزای خود تو هم یزدان و هم شیطان، کسی نشناختگفتند: این دون است و آن والا، تو را، اماای لحظهی دیدار جسم و جان! کسی نشناخت (۱)با حکم مرگت روی سینه، سالهای سالآن جا تو را در گوشهی یمگان، کسی نشناخت (۲)فریاد «نای»ت را و بانگ شکوههایت راای طالع و نام تو ناهمخوان، کسی نشناخت (۳)بیشک تو را در روز ِ قتل ِعام نیشابوربا آن دریده سینهی عرفان، کسی نشناخت (۴)ای جوهر شعر تو، چون نام تو بُرّندهذات تو را ای جوهر ِ برّان، کسی نشناخت (۵)روزی که میخواندی؛ مخور مِی محتسب تیز استلحن نوایت را در آن سامان، کسی نشناخت (۶)وقتی که میکندند از تن پوستت را نیزگویا تو را زان پوستینپوشان، کسی نشناخت (۷)چون میشدی مخنوق از آن مستان، تو را ای توخاتون شعر و بانوی ایمان، کسی نشناخت (۸)آن دم که گفتی، باز گرد ای عید، از زندانخشم و خروشت را، در آن زندان، کسی نشناخت (۸)چون راز دل با غار میگفتی تو را، هم نیزای شهریار شهر سنگستان، کسی نشناخت (۹)حتا تو را در پیش ِ روی ِجوخهی اعدامجز صبحگاه ِ خونی میدان، کسی نشناخت (۱۰)هرکس رسید از عشق ورزیدن به انسان گفتامّا تو را، ای عاشق ِ انسان، کسی نشناختـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاشارات غزل؛۱. مکن در جسم و جان منزل که این دون است و آن والاقدم زین هر دو بیرون نه ، نه این جا باش ، نه آن جا« سنایی غزنوی »۲.ناصر خسرو قبادیانی۳.مسعود سعد سلمان۴.عطار نیشابوری ۵.سیف فرغانی۶.حافظ : اگر چه باده فرخبخش و باد گلبیز استبه بانگ چنگ مخور می که محتسب تیز است۷.عمادالدین نسیمی از پیروان نهضت حروفیه که به دستور یکی از اعقاب تیمور ظاهرا ، پوست از تنش ، زنده زنده کندند۸.فرخی یزدی : سوکواران را مجال بازدید و دید نیستبازگرد ای عید از زندان که ما را عید نیست۹. م. امید و شعر قصه ی شهر سنگستانسخن می گفت در سر آغاز کردهشهریار شهر سنگستان...۱۰. خسرو گلسرخی و سایر شاعران شهید Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
▨ نام شعر: دست هامان▨ شاعر: فریدون مشیری▨ با صدای: فریدون مشیری▨ پالایش و تنظیم: شهروزـــــــــــــــــاز دل و دیده گرامیتر همآیا هست؟- دست،آری، ز دل و دیده گرامیتر:دست!زین همه گوهر پیدا و نهان در تن و جانبیگمان دست گرانقدرتر استهر چه حاصل کنی از دنیادستاورد استهر چه اسباب جهان باشد در روی زمیندست دارد همه را زیرِ نگینسلطنت را که شنیدهست چنین؟شرف دست همین بس که نوشتن با اوستخوشترین مایهٔ دلبستگی من با اوست .در فروبستهترین دشواریدر گرانبارترین نومیدیبارها بر سرخود بانگ زدم :- هیچت ار نیست مخور خون جگردست که هست!بیستون را یاد آردستهایت را بسپار به کارکوه را چون پَر کاه از سر راهت بردار !وه چه نیروی شگفتانگیزی است دستهایی که به هم پیوسته است!به یقین، هر که به هر جای، در آید از پایدستهایش بسته استدست در دستِ کسییعنی: پیوند دو جاندست در دست کسییعنی: پیمان دو عشقدست در دست کسی داری اگر ،دانی، دستچه سخن ها که بیان می کند از دوست به دوست؛لحظه ای چند که از دست طبیبگرمی مهر به پیشانی بیمار رسد؛نوشداروی شفا بخشتر از داروی اوستچون به رقص آیی و سرمست برافشانی دستپرچم شادی و شوق است که افراشتهایلشکر غم خورد از پرچم دست تو شکستدست، گنجینه مهر و هنر است :خواه بر پردهٔ سازخواه در گردنِ دوستخواه بر چهرهٔ نقشخواه بر دندهٔ چرخخواه بر دستهٔ داسخواه در یاری نابیناییخواه در ساختن فرداییآنچه آتش به دلم میزند، اینک، هر دمسرنوشت بشرستداده با تلخی غمهای دگر دست به هم !بار این درد و دریغ است که ماتیرهامان به هدف نیک رسیده است، ولیدست هامان، نرسیده است به هم !▨ فریدون مشیری۱۳۲۹ Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.








