مدرسه‌ی شادمانی

🔹 تکیه دادم به خودم، دردمو گفتم به خودم 🎶 این قسمت، یک اپیزود ویژه از پادکست «مدرسه‌ی شادمانی» درباره‌ی فرسودگی روانی در شرایط بحران و نقش شفقت‌به‌خود در مواجهه با روزهای سخت و طولانیه. ماه‌ها زندگی با خبرهای نگران‌کننده، ترس، ناامنی، بلاتکلیفی و نگرانی برای خودمون و آدم‌هایی که دوستشون داریم، می‌تونه ظرفیت روانی ما رو کم‌کم فرسوده کنه. گاهی این فرسودگی خودش رو با خستگی و بی‌انرژی بودن نشون می‌ده، گاهی با تحریک‌پذیری و خشم، گاهی با اختلال خواب و تمرکز، و گاهی با نوعی کرختی و بی‌حسی نسبت به اتفاق‌هایی که در اطرافمون می‌گذره. و درست در همین شرایط، ممکنه صدای منتقد درونمون هم بلندتر بشه. در این اپیزود درباره‌ی این سؤال‌ها حرف می‌زنیم: فرسودگی روانی در بحران چه تفاوتی با خستگی معمولی داره؟ چرا بعضی وقت‌ها بی‌حس می‌شیم و بعضی وقت‌ها زود از کوره در می‌ریم؟ بدن و سیستم عصبی در این فرسودگی چه نقشی دارن؟ شفقت به خود چطور می‌تونه از خودسرزنشی و فشار روانی کم کنه؟ مرز شفقت به خود با بی‌خیالی و کنار کشیدن از مسئولیت کجاست؟ با اینکه در میانه‌ی فصل روابط هستیم، با توجه به شرایط این روزهای ایران تصمیم گرفتیم این گفت‌وگو رو به‌عنوان یک اپیزود ویژه منتشر کنیم؛ درباره‌ی روزهایی که شاید بیشتر از همیشه لازم باشه بفهمیم خسته شدن در یک وضعیت فرساینده، الزاماً نشانه‌ی ضعف نیست. برای این اپیزود از خانم عطیه پورصالح دعوت کردیم. ایشون درمانگر هیجان‌مدار، مترجم و تسهیل‌گر دوره‌ی شفقت بهشیار هستن و در این گفت‌وگو درباره‌ی فرسودگی ناشی از بحران و اینکه چطور می‌تونیم در دل شرایط دشوار، رابطه‌ی مهربانانه‌تری با خودمون داشته باشیم صحبت می‌کنن. اینستاگرام مهمان اپیزود: عطیه پورصالح پشتیبانی از مدرسه‌ی شادمانی ✨ عنوان این اپیزود از دل ترانه‌ی «آخرین آواز» می‌آد، با شعری از حسین غیاثی و اجرای علی زندوکیلی. 📌 عنوان‌های هر اپیزود، ادای احترامی‌ست به ادبیات فارسی، به شعرها، ترانه‌ها و متونی که از عشق، سوگ، زندگی و عواطف انسانی می‌گن، تا پُلی باشن بین دانش روان‌شناسی و زبانِ دل، تا این گفت‌وگوها عمیق‌تر، آشناتر و ماندگارتر بشن. اینستاگرام مدرسه‌ی شادمانی یوتیوب مدرسه‌ی شادمانی    💬👇 اگر شما هم در ماه‌های اخیر احساس کردید توان روانی‌تون مثل قبل نیست، منتظریم تجربه‌هاتون رو زیر این پست بخونیم. معرفی قطعه: «آخرین آواز» ترانه‌سرا: حسین غیاثی آهنگساز: علیرضا افکاری خواننده: علی زندوکیلی

🔹 یک بار که من پشت ردت رفته بودم من به خودم از پشت سر شلیک کردم 🎶 در قسمت دوم گفت‌وگوی ما با دکتر فرشته میرمحمدی، درباره‌ی نقش طرحواره‌ها در باورهای غلط عاشقانه صحبت می‌کنیم. در قسمت قبل، بیشتر درباره‌ی این حرف زدیم که طرحواره‌ها چطور وارد رابطه‌ی عاشقانه می‌شن و بعضی از باورهای ظاهراً رمانتیک ما رو شکل می‌دن؛ باورهایی که گاهی بیشتر از زخم‌های قدیمی ما میان تا از عشق سالم. در این قسمت، بحث رو یک قدم جلوتر می‌بریم و درباره‌ی این حرف می‌زنیم که وقتی طرحواره‌ها در دل رابطه فعال می‌شن، ما چطور واکنش نشون می‌دیم. گاهی یک اتفاق کوچک، مثل دیر جواب دادن یک پیام، فاصله گرفتن، سردتر حرف زدن، یا یک اختلاف ساده، برای بخش زخمی ما معنای خیلی بزرگ‌تری پیدا می‌کنه. اینجاست که واکنش ما فقط واکنشِ امروز نیست؛ گاهی کودک زخمیِ گذشته در رابطه‌ی امروز حرف می‌زنه. در این اپیزود درباره‌ی این سؤال‌ها حرف می‌زنیم: وقتی طرحواره‌ها در رابطه فعال می‌شن، ما چطور واکنش نشون می‌دیم؟ فرق واکنش بالغ با واکنش زخمی چیه؟ چطور ممکنه دو نفر، ناخواسته طرحواره‌های همدیگه رو فعال کنن؟ شناختن اسم طرحواره چه کمکی می‌کنه و چه کمکی نمی‌کنه؟ رابطه‌ی سالم چه نسبتی با زخم‌های قدیمی ما داره؟ و از کجا بفهمیم داریم عشق رو تجربه می‌کنیم، نه تکرار یک الگوی قدیمی رو؟ این اپیزود قسمت دوم گفت‌وگوی ما درباره‌ی طرحواره‌ها و باورهای غلط عاشقانه است؛ گفت‌وگویی درباره‌ی اینکه رابطه‌ی سالم، رابطه‌ای نیست که در آن هیچ زخمی فعال نشه، بلکه رابطه‌ایه که در آن دو نفر کم‌کم یاد می‌گیرن وقتی زخمی فعال می‌شه، مکث کنن، بفهمن چه چیزی درون‌شون بیدار شده، و مسئولانه‌تر درباره‌اش حرف بزنن. اینستاگرام مهمان اپیزود: دکتر فرشته میرمحمدی پشتیبانی از مدرسه‌ی شادمانی برای این اپیزود از خانم دکتر فرشته میرمحمدی دعوت کردیم. ایشون دکترای تخصصی روان‌شناسی دارن، مدرس دانشگاه هستن، و روان‌درمانگر فردی بزرگسال با رویکرد طرحواره‌درمانی در حیطه‌ی افسردگی، اضطراب و مشکلات رابطه‌ای هستن. متأسفانه به خاطر سرعت و کیفیت اینترنت ایران، امکان ضبط تصویری این گفت‌وگو فراهم نشد و این اپیزود فقط به شکل صوتی منتشر می‌شه. ✨ عنوان این اپیزود از دل یک ترانه می‌آد. ترانه‌ای با نام «شلیک» با ترانه‌سرایی و اجرای روزبه بمانی. 📌 عنوان‌های هر اپیزود، ادای احترامی‌ست به ادبیات فارسی، به شعرها، ترانه‌ها و متونی که از عشق، سوگ، زندگی و عواطف انسانی می‌گن، تا پُلی باشن بین دانش روان‌شناسی و زبانِ دل، تا این گفت‌وگوها عمیق‌تر، آشناتر و ماندگارتر بشن. اینستاگرام مدرسه‌ی شادمانی یوتیوب مدرسه‌ی شادمانی  💬👇 منتظریم تجربه‌هاتون رو زیر این پست بخونیم. معرفی قطعه: «شلیک» ترانه‌سرا: روزبه بمانی آهنگساز: علیرضا افکاری خواننده: روزبه بمانی

🔹 من از دل‌بستگی‌ها زخم خوردم ... دلم یه عشق بی‌آزار می‌خواد 🎶 در این قسمت از فصل پنجم پادکست «مدرسه‌ی شادمانی»، درباره‌ی نقش طرحواره‌ها در باورهای غلط عاشقانه صحبت می‌کنیم. گاهی چیزی که اسمش رو عشق می‌ذاریم، فقط یک احساس عمیق و سالم نیست؛ گاهی ادامه‌ی یک زخم قدیمیه. زخمی از رهاشدگی، دیده‌نشدن، دوست‌داشتنی نبودن، کافی نبودن، یا ترسی قدیمی از تنها موندن. گاهی آدم بارها جذب یک تیپ تکراری می‌شه، حتی وقتی می‌دونه اون رابطه براش خوب نیست. گاهی رابطه‌ی امن، کم‌هیجان به نظر می‌رسه، اما رابطه‌ی پرتنش و پرابهام، عمیق و عاشقانه تجربه می‌شه. گاهی رنج‌کشیدن، نجات‌دادن، تحمل بی‌پایان، یا یکی‌شدن با طرف مقابل، با عشق اشتباه گرفته می‌شه. در این اپیزود درباره‌ی این سؤال‌ها حرف می‌زنیم: طرحواره چیست و چطور وارد رابطه‌ی عاشقانه می‌شه؟ چرا بعضی از ما بارها جذب آدم‌های شبیه هم می‌شیم؟ آیا باورهای عاشقانه‌ی ما می‌تونن ادامه‌ی تجربه‌های کودکی ما باشن؟ و .... این اپیزود قسمت اول گفت‌وگوی ما درباره‌ی طرحواره‌ها و باورهای غلط عاشقانه است؛ گفت‌وگویی درباره‌ی این‌که هر احساس شدیدی الزاماً عشق نیست، و گاهی چیزی که برای زخم‌های گذشته‌ی ما آشناست، برای آینده‌ی ما امن نیست. اینستاگرام مهمان اپیزود: دکتر فرشته میرمحمدی پشتیبانی از مدرسه‌ی شادمانی برای این اپیزود از خانم دکتر فرشته میرمحمدی دعوت کردیم. ایشون دکترای تخصصی روان‌شناسی دارن. مدرس دانشگاه هستن. و روان‌درمانگر فردی بزرگسال با رویکرد طرحواره‌درمانی در حیطه‌ی افسردگی، اضطراب و مشکلات رابطه‌ای هستن. این گفت‌وگو مفصل شد و در دو قسمت منتشر می‌شه. متأسفانه به خاطر سرعت و کیفیت اینترنت ایران، امکان ضبط تصویری این گفت‌وگو فراهم نشد و این اپیزود فقط به شکل صوتی منتشر می‌شه. ✨ عنوان این اپیزود از دل یک ترانه می‌آد. ترانه‌ای با نام «بر باد رفته» با شعری از حسین غیاثی، آهنگسازی علیرضا افکاری و اجرای علی زندوکیلی. 📌 عنوان‌های هر اپیزود، ادای احترامی‌ست به ادبیات فارسی، به شعرها، ترانه‌ها و متونی که از عشق، سوگ، زندگی و عواطف انسانی می‌گن، تا پُلی باشن بین دانش روان‌شناسی و زبانِ دل، تا این گفت‌وگوها عمیق‌تر، آشناتر و ماندگارتر بشن. اینستاگرام مدرسه‌ی شادمانی یوتیوب مدرسه‌ی شادمانی  💬👇 منتظریم تجربه‌هاتون رو زیر این پست بخونیم. معرفی قطعه: «بر باد رفته» ترانه‌سرا: حسین غیاثی آهنگساز: علیرضا افکاری خواننده: علی زندوکیلی

🔹 با کی می‌جنگی عزیزم؟ .... من ببازم تو نبردی 🎶 این اپیزود درباره‌ی دعواهای تکراری زوج‌هاست؛ همون بحث‌هایی که شاید از پول، خانواده، دیر جواب‌دادن، وقت نگذاشتن یا کارهای خونه شروع بشن، اما در عمق‌شون یک نیاز، ترس، ارزش یا رؤیای دیده‌نشده پنهان شده. 📖 در این قسمت با نگاه گاتمن، سراغ مفهوم بن‌بست در رابطه رفتیم؛ این‌که چرا بعضی اختلاف‌ها قابل‌حل‌ان، اما بعضی اختلاف‌ها دائمی‌ان و قرار نیست کامل حذف بشن. مسئله وقتی سخت می‌شه که زوج‌ها با یک مسئله‌ی دائمی مثل یک مسئله‌ی قابل‌حل رفتار می‌کنن و انتظار دارن بالاخره یک نفر قانع بشه، یک نفر کوتاه بیاد، و موضوع برای همیشه بسته بشه. 🧩 در این اپیزود درباره‌ی این حرف زدیم که پشت خیلی از دعواهای قفل‌شده، چیزی عمیق‌تر خوابیده؛ چیزی که گاتمن ازش به‌عنوان رؤیای پنهان در دل تعارض یاد می‌کنه.  🫂 بعد هم از زاویه‌ی دلبستگی نگاه کردیم به این‌که چرا یک اختلاف ساده، برای یک نفر تبدیل می‌شه به ترس از طردشدن و برای نفر دیگه تبدیل می‌شه به ترس از کنترل‌شدن.  ✨ عنوان این اپیزود از دل یک ترانه می‌آد. ترانه‌ای با نام «سرنوشت» با صدای شادمهر عقیلی؛ قصه‌ی زخمی که در آن دو نفر انگار هنوز روبه‌روی هم ایستاده‌اند، اما مسئله فقط بردن یا باختن نیست.  📌 عنوان‌های هر اپیزود، ادای احترامی‌ست به ادبیات فارسی؛ به شعرها، ترانه‌ها و متن‌هایی که از عشق، سوگ، زندگی و عواطف انسانی می‌گن، تا پلی باشن بین دانش روان‌شناسی و زبان دل، و این گفت‌وگوها عمیق‌تر، آشناتر و ماندگارتر بشن. پشتیبانی از مدرسه‌ی شادمانی شاید جمله‌ی اصلی این اپیزود همین باشه: بعضی دعواها قرار نیست کامل حل بشن؛ قراره از بن‌بست خارج بشن. اینستاگرام مدرسه‌ی شادمانی یوتیوب مدرسه‌ی شادمانی  💬👇 منتظرم تجربه‌هاتون رو زیر این پست بخونم. معرفی موزیک: «سرنوشت» ترانه‌سرا: آرش محرابی آهنگساز: وحید پویان خواننده: شادمهر عقیلی

🔹تمام عمر دنبال یکی مثل تو می‌گشتم 🎶در قسمت دوم گفت‌وگوی ما با دکتر رکسانا کارخانه، بحث آشنایی پیش از تعهد رو ادامه می‌دیم. گاهی دو نفر همدیگر رو دوست دارن، با هم وقت می‌گذرونن و رابطه براشون جدی شده، اما هنوز درباره‌ی خانواده، سبک زندگی، پول، فرزندآوری، مسیر شغلی، مهاجرت، سلامت روان یا مشاوره‌ی پیش از ازدواج گفت‌وگوی روشنی نداشته‌ان. این‌ها موضوع‌هایی نیستن که بعداً خودبه‌خود حل بشن. اگه در دوره‌ی آشنایی دیده و گفته نشن، ممکنه بعدها به تعارض‌های جدی تبدیل بشن. در این اپیزود درباره‌ی این سؤال‌ها حرف می‌زنیم: نقش خانواده‌ها در دوره‌ی آشنایی چقدر باید باشه؟ تفاوت‌های فرهنگی و سبک زندگی رو چطور باید مدیریت کرد؟ درباره‌ی پول، بدهی، سبک خرج کردن و اهداف مالی چقدر باید شفاف بود؟ چه میزان زمان و چه نوع تجربه‌هایی برای شناخت پیش از تعهد لازمه؟ مشاوره‌ی پیش از ازدواج چقدر ضرورت داره؟ درباره‌ی سلامت روان و عادت‌های پُرریسک چطور باید مسئولانه حرف زد؟ از کجا بفهمیم یک رابطه ظرفیت رشد داره؟ و اگه تناسب کافی وجود نداشت، چطور می‌شه محترمانه از رابطه خارج شد؟ این اپیزود ادامه‌ی گفت‌وگوی قبلیه؛ گفت‌وگویی درباره‌ی اینکه تصمیم برای تعهد، فقط با احساس خوب گرفته نمی‌شه، بلکه به دیدن واقعیت، پرسیدن سؤال‌های سخت و گفت‌وگوی روشن نیاز داره. اینستاگرام مهمان اپیزود: دکتر رکسانا کارخانه پشتیبانی از مدرسه‌ی شادمانی   ✨ عنوان این اپیزود از دل یک ترانه می‌آد. ترانه‌ای با نام «قبیله» با شعری از زهرا عاملی و اجرای لیا.  📌 عنوان‌های هر اپیزود، ادای احترامی‌ست به ادبیات فارسی- به شعرها، ترانه‌ها و متونی که از عشق، سوگ، زندگی و عواطف انسانی می‌گن- تا پُلی باشن بین دانش روانشناسی و زبانِ دل، تا این گفتگوها عمیق‌تر، آشناتر و ماندگارتر بشن.   اینستاگرام مدرسه‌ی شادمانی یوتیوب مدرسه‌ی شادمانی  💬👇 منتظریم تجربه‌هاتون رو زیر این پست بخونم. معرفی قطعه: «قبیله» ترانه‌سرا: زهرا عاملی آهنگساز: امین قباد خواننده: لیا