Radio Eye - رادیو آی

گاهی صدا باید مکث کند تا دل ….فرصت هم‌نَفَسی با دردهای عمیق‌تر را داشته باشد.به‌دلیل آنچه این روزها …در سرزمینمان ایران می‌گذرد، برای مدتی پادکست رادیو آی را به سکوت می سپارم ، و فصل دومش را به پایان.سکوتی از سر همدلی، احترام، و همراهی با مردم کشورم که این روزها …بار سنگینی را …بر دوش می کشند.به امید پیروزی ایران و ایرانیlinktr.ee/RadioEyePodلینک تلگرام پادکست رادیو آیhttps://t.me/radioeyepodcastلینک یوتیوپ پادکست رادیو آیyoutube.com/@Radioeyepodcastایمیل آدرس پادکست رادیو آی[email protected]

گاهی آدم‌هایی وارد زندگی ما می‌شن که هم‌زمان دو حس متضاد را در ما بیدار می‌کن.شورِ زندگی… و ترسی نامعلوم.کنارشان می‌خندیم، اما در لایه‌ای پنهان، دلواپسی جریان دارددوستشان داریم، اما دل‌سپردن کار ساده‌ای نیست. در قسمت دوم اپیزود ۱۷ از پادکست رادیو آی..دو نفر با گذشته‌ای حل‌نشده روبه‌روی هم می‌نشینندنه برای تکرار خاطره‌هابلکه برای گفتن حرفی که سال‌ها در سکوت مونده بود.این اپیزود رو بشنویدبالاخره پیر شدیبه قلم: مریم میر جهانگیریبا صدای: فریبا صادق زادهlinktr.ee/RadioEyePodلینک تلگرام پادکست رادیو آیhttps://t.me/radioeyepodcastلینک یوتیوپ پادکست رادیو آیyoutube.com/@Radioeyepodcastایمیل آدرس پادکست رادیو آی[email protected]

بالاخره پیر شدی، ساموئل! فقط یک شوخی نبود؛ کلیدِ باز شدن گذشته بود.روایتی از دیدار دوباره، از فرهنگ و مهربانی مردم، و از دستی که روی دارِ قالی مکث می‌کند.ایران را از زاویه‌ای دیگر بشنوید. واقعی، نزدیک و بی‌واسطه.این فقط نیمهٔ اول است.نخ داستان هنوز ادامه دارد.دو هفتهٔ دیگر، قسمت دوم: منتظر بمانید.بالاخره پیر شدیبه قلم: مریم میر جهانگیریبا صدای: فریبا صادق زادهlinktr.ee/RadioEyePodلینک تلگرام پادکست رادیو آیhttps://t.me/radioeyepodcastلینک یوتیوپ پادکست رادیو آیyoutube.com/@Radioeyepodcastایمیل آدرس پادکست رادیو آی[email protected]

این قصه از عشق شروع نمی‌شود،از یک زهره خانم شروع می‌شود کهعیدی‌اش فیل چوبی‌ست،قورمه‌سبزیش ۵ دقیقه‌ای،و نسخه‌اش برای روزهای سخت:سخت نگیر، می‌گذره…زهره خانمروایتی از خانم‌مهتاب در تورنتوبقلم: معصومه پورطاهریانبا صدای: فریبا صادق زادهlinktr.ee/RadioEyePodلینک تلگرام پادکست رادیو آیhttps://t.me/radioeyepodcastلینک یوتیوپ پادکست رادیو آیyoutube.com/@Radioeyepodcastایمیل آدرس پادکست رادیو آی[email protected]

صدای ساعت، بوی قهوه‌ی مانده، و خاطره‌ای که از دیوارها نمی‌ره.نوشین رفته، ولی هنوز یه چیزی ازش تو خونه هست.چیزی که دیده نمی‌شه، اما شنیده می‌شه…شاید سکوت، خودش ادامه‌ی گفت‌وگوست.جمعه آخرروایتی از خانم نوشینبه قلم : فرحناز رجاییبا صدای : فریبا صادق زادهlinktr.ee/RadioEyePodلینک تلگرام پادکست رادیو آیhttps://t.me/radioeyepodcastلینک یوتیوپ پادکست رادیو آیyoutube.com/@Radioeyepodcastایمیل آدرس پادکست رادیو آی[email protected]