Discover
Ιστορία μιας πόλης
![Ιστορία μιας πόλης Ιστορία μιας πόλης](https://is1-ssl.mzstatic.com/image/thumb/Podcasts126/v4/51/42/db/5142db96-191f-28dc-c718-e06c21ef6356/mza_1786407895333151233.jpg/400x400bb.jpg)
122 Episodes
Reverse
Πότε χρονολογείται το μνημείο της Επισκοπής Σικίνου και σε ποιο σημείο του νησιού βρίσκεται; Πότε και γιατί εγκαταλείπεται το μνημείο;Πότε αποφασίζει η η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων να το αποκαταστήσει; Είναι αλήθεια ότι οι εργασίες αποκατάστασης της Επισκοπής εμπλούτισαν την αρχαιολογική γνώση για τα ταφικά έθιμα και μνημεία της περιόδου στις Κυκλάδες αλλά και για τη βυζαντινή αρχιτεκτονική;
Ένα νησάκι στη μέση των Κυκλάδων τόσο μικρό όσο η μεγάλη ιστορία του. Ένας τόπος λατρείας, ένα διαμετακομιστικό κέντρο, ένας οικισμός, μα, πάνω από όλα, ένας αρχαιολογικός γρίφος που μετρά δεκαετίες.Πού ακριβώς βρίσκεται η Κέρος και από πού παίρνει την ονομασία της; Πότε ξεκίνησε να ανασκάπτεται και από ποιους; Τι έχει έρθει στο φως μέχρι σήμερα;Ποια είναι τα σημαντικότερα ευρήματα και γιατί υπάρχει ένα μυστήριο γύρω από αυτά; Τι μας μαρτυρούν για τη ζωή στην Κέρο; Πώς τοποθετείται η Κέρος στο σύνολο της Κυκλαδικής ιστορίας και αρχαιολογίας;H Εύη Μαργαρίτη σπούδασε Αρχαιολογία στην Αθήνα και μετέπειτα ειδικεύτηκε στην αρχαιοβοτανολογία με μεταπτυχιακές σπουδές στο Sheffield. Εκπόνησε την διδακτορική της διατριβή στο Cambridge, ως υπότροφος του Belinda and Bill Gates Foundation. Επέστρεψε στην Ελλάδα όπου εργάστηκε στo εργαστήριο Wiener της Αμερικάνικης Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθηνα και στη Βρετανική Αρχαιολογική Σχολή ως μεταδιδακτορική ερευνήτρια για αρκετά χρόνια. Το 2013 επέστρεψε στο Cambridge ως Marie Curie Fellow. Το 2015 εξελέγη Επίκουρη Καθηγήτρια στο Ερευνητικό Κέντρο Επιστήμης και Τεχνολογίας στην Αρχαιολογία του Ινστιτούτου Κύπρου και σήμερα είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια. Η έρευνά της εστιάζει κυρίως στην καλλιέργεια της ελιάς και του σταφυλιού στην ανατολική μεσόγειο, στις αγροτικές πρακτικές και την οικονομία της Εποχής του Χαλκού αλλά και την τελετουργική χρήση των φυτών και της τροφής στην αρχαιότητα.
Πότε και από ποιον βρέθηκε το άγαλμα; Πότε χρονολογείται; Από τι υλικό είναι φτιαγμένο; Γνωρίζουμε ποιος το φιλοτέχνησε; Ήταν ο Πραξιτέλης;Βρέθηκε εξαρχής χωρίς χέρια; Τι εικάζουμε ότι κρατούσε στα χέρια της; Πώς ταυτίστηκε με την Αφροδίτη; Πώς καταλήγει στη Γαλλία;Σήμερα το άγαλμα βρίσκεται στο Λούβρο, σε περίοπτη θέση, αλλά αντίγραφό του υπάρχει και στη Μήλο, έτσι δεν είναι;Η Όλγα Παλαγγιά είναι ομότιμη καθηγήτρια Κλασικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ειδικεύεται στην αρχαία γλυπτική και στην τέχνη της αρχαίας Μακεδονίας. Κατέχει πτυχίο Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, και διδακτορικό τίτλο από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Έχει συγγράψει, επιμεληθεί και συνεπιμεληθεί πλήθος δημοσιεύσεων, διατελέσει μέλος σε διεθνείς επιστημονικές επιτροπές, διδάξει και δώσει διαλέξεις σε ευρωπαϊκά και διεθνή πανεπιστημιακά ιδρύματα, ενώ έχει συμμετάσχει με ανακοινώσεις σε πολυάριθμα συνέδρια παγκοσμίως.
Η Αγιάτη Μπενάρδου συζητά με την πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου Χριστίνα Κουλούρη για τη σημασία της διοργάνωσης των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων για την πόλη της Αθήνας.ε ποίηση και στίχους Κωστή Παλαμά και σε σύνθεση Σπύρου Σαμαρά, ο Ύμνος των Ολυμπιακών Αγώνων ακούγεται για πρώτη φορά στις αρχές του 1896 και εν συνεχεία στις 25 Μαρτίου της ίδια χρονιάς, κατά την κήρυξη της έναρξης των Αγώνων στο Παναθηναϊκό Στάδιο από το Βασιλιά Γεώργιο. Μια ημέρα ιστορική, τόσο για όσα ακολούθησαν όσο και για όσα είχαν προηγηθεί.Λάμβαναν χώρα διεθνείς –ή μεγάλης κλίμακας– αθλητικοί αγώνες πριν από το 1896; Είχαν οργανωθεί Ολυμπιακοί Αγώνες στην Ελλάδα η σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες πριν από τη συγκεκριμένη χρονολογία; Πώς προκύπτει η ιδέα για Ολυμπιακούς Αγώνες το 1896 και από ποιους;Σε ποια φάση της ιστορίας της βρίσκουμε την Αθήνα εκείνη την εποχή; Ήταν η πρώτη και μόνη επιλογή για τους Αγώνες; Υπήρξαν διενέξεις, διαφωνίες στη διαδικασία της διοργάνωσης; Τι σήμαινε για μια χώρα που μόλις είχε πτωχεύσει να οργανώσει Ολυμπιακούς Αγώνες;Η Χριστίνα Κουλούρη έχει σπουδάσει στο Ιστορικό και Αρχαιολογικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Paris I) και στην École des Hautes Études en Sciences Sociales στο Παρίσι. Έχει διδάξει στα Πανεπιστήμια Κρήτης, Θράκης, Πελοποννήσου, στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο και σε πολλά πανεπιστήμια του εξωτερικού. Το 2010 ήταν επισκέπτρια ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Paris 1 - UMR IRICE), το 2017 Visiting Research Fellow στο Πανεπιστήμιο Princeton και τον Ιούνιο του 2019 Visiting Fellow στο Πανεπιστήμιο του Regensburg (Γερμανία). Της έχουν απονεμηθεί τα βραβεία Νίκου Σβορώνου «για εξαιρετική επίδοση στην έρευνα της νεοελληνικής ιστοριογραφίας» (1994), «Δελφοί» της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας (2012) και Dimitrios Vikelas της ISOH (International Society of Olympic Historians). Έχει δημοσιεύσει 8 βιβλία, 5 συλλογικούς τόμους και πολλά άρθρα στα ελληνικά, αγγλικά και γαλλικά. Το τελευταίο της βιβλίο Φουστανέλες και Χλαμύδες. Ιστορική Μνήμη και Εθνική Ταυτότητα, 1821-1930 (Αθήνα, Αλεξάνδρεια, 2020) βραβεύτηκε με το Βραβείο Αναγνώστη και το Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου. Διατέλεσε εμπειρογνώμων του Συμβουλίου της Ευρώπης σε θέματα ιστορικής εκπαίδευσης (1997-2001), μέλος της Εφορείας της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας (2014-2017) και μέλος των Επιτροπών Προγράμματος Σπουδών για το μάθημα της Ιστορίας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (2012-2013 και 2016-2019). Το 2013-2017 ήταν Κοσμήτορας της Σχολής Πολιτικών Επιστημών του Παντείου Πανεπιστημίου και από τον Σεπτέμβριο του 2020 είναι Πρύτανις του Παντείου Πανεπιστημίου.
Τι γνωρίζουμε για τους Ρομά στην οικονομία και την κοινωνία της Ελλάδας κατά τα νεότερα χρόνια; Είναι η οικογένεια ο βασικός πυρήνας γύρω από τον οποίο συγκροτείται η κοινωνία τους; Τι γνωρίζουμε για τη γλώσσα τους; Για τη θρησκεία και τα έθιμά τους; Με τι επαγγέλματα καταπιάνονται συνήθως; Στην Αττική πού κατοικούν; Πώς προκύπτει αυτή η αρνητική φόρτιση, η προκατάληψη εναντίον τους;Η Μαρία Φακιολά είναι κοινωνική ανθρωπολόγος, διδάκτωρ του τμήματος κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Η διατριβή της είχε θέμα τις Κοινωνικές σχέσεις και ταυτότητες των τσιγγάνων της Αγίας Βαρβάρας. Ασχολείται με τους τσιγγάνους από το 1998 με αντικείμενο της ένταξή τους. Εργάζεται στο Τμήμα Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Διαπολιτιστικών Θεμάτων του Υπουργείου Πολιτισμού.
Το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών γιόρτασε το 2020 τα 100 χρόνια λειτουργίας του. Το τρίτο Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα της χώρας κατά σειρά αρχαιότητας, οι παλιότερες και οι παλιότεροι εξ ημών το γνωρίζουμε ως ΑΣΟΕΕ. Σήμερα, είναι απλά το ΟΠΑ, με το επιβλητικό κεντρικό κτήριο/σήμα κατατεθέν επί της Πατησίων, σχεδιασμένο τον σπουδαίο αρχιτέκτονα Αναστάσιο Μεταξά, πρώτο πρόεδρο του ιστορικού Συλλόγου Αρχιτεκτόνων.Ποια κατάσταση επικρατούσε στην Ελλάδα σχετικά με τη διδασκαλία των οικονομικών και εμπορικών μαθημάτων αλλά και τη συγκρότηση αυτόνομων τμημάτων ή σχολών με σχετικό αντικείμενο στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αι.; Πότε ιδρύεται η ΑΣΟΕΕ και πώς λειτούργησε κατά τα πρώτα 20 χρόνια, μέχρι τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο; Τι γνωρίζουμε για τα πρώτα μαθήματα; Ήταν καινοτόμα, με σημερινούς όρους;Υπήρξε ενδιαφέρον για την ΑΣΟΕΕ από το φοιτητικό πληθυσμό; Πώς επηρέασε η δικτατορία το φοιτητικό πληθυσμό; Ποιες οι θεσμικές αλλαγές μετά το 1974, τη Μεταπολίτευση; Πώς επηρέασε ο νόμος-πλαίσιο του '82 την ΑΣΟΕΕ; Ποια η θέση του ΟΠΑ στο πανεπιστημιακό τοπίο της χώρας σήμερα;Η Χάιδω Μπάρκουλα είναι Εργαστηριακό Διδακτικό Προσωπικό (ΕΔΙΠ) (Α’ βαθμίδας) του Τμήματος Κοινωνιολογίας της Σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών (ΟΠΕ) του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) με γνωστικό αντικείμενο Νεότερη Ελληνική Ιστορία, Ιστορία του Θεσμού του Πανεπιστημίου. Στο Τμήμα Κοινωνιολογίας διδάσκει τα μαθήματα της Κοινωνικής και Πολιτικής Ιστορίας της Ευρώπης (18ος-21ος αιώνας) και της Κοινωνικής και Πολιτικής Ιστορίας της Ελλάδας (18ος-21ος αιώνας). Ταυτόχρονα έχει αναλάβει την ευθύνη του ερευνητικού έργου και των αρχειακών συλλογών του Ιστορικού Αρχείου ΕΚΠΑ. Έχει συγγράψει ή/και επιμεληθεί ή συνεισφέρει σε συλλογικούς τόμους. Ενδεικτικά: α) Μπάρκουλα Χάιδω, ««Το «Αρχείο του Σπυρίδωνος Λάμπρου» στο Ιστορικό Αρχείο ΕΚΠΑ»» στο Καραμανωλάκης Β. – Ζώρας Γ. – Νικολάου Κ. – Παπαδία-Λάλα Αν. (επιμ.), Σπυριδων Λάμπρος, ο Ιστορικός, το έργο και η εποχή του, εκδόσεις Ευρασία, Αθήνα 2023, β) Κώστας Μπουραζέλης, Βαγγέλης Καραμανωλάκης, Χάιδω Μπάρκουλα, Χριστίνα Μπάκουλα, (επιμ.), Εθνεγερσίας Αναστοχασμοί. Ανθολόγιο πανηγυρικών λόγων για την 25η Μαρτίου στο ΕΚΠΑ, τ. Α΄ & Β΄, Ιστορικό Αρχείο ΕΚΠΑ, εκδόσεις ΕΚΠΑ, Αθήνα 2022, γ) τον τόμο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. 100 χρόνια ιστορίας (1920-2020), ΟΠΑ, Αθήνα 2020 και δ) σε συνεργασία με τους Κώστα Γαβρόγλου και Βαγγέλη Καραμανωλάκη τον τόμο: Το Πανεπιστήμιο Αθηνών και η Ιστορία του [1837-1937], Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2014 και συνοπτική έκδοση 2016. Έχει συμμετάσχει σε ερευνητικά προγράμματα, συνέδρια, ημερίδες και διοργανώσεις εκθέσεων και τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα εστιάζονται στη νεότερη και σύγχρονη ελληνική και ευρωπαϊκή ιστορία και στην ιστορία της ανώτατης εκπαίδευσης.
Η Αγιάτη Μπενάρδου συζητά με την αρχιτέκτονα τοπίου Έλλη Παγκάλου για τους κήπους του Τατοϊου, του θερινού ανακτόρου της πρώην βασιλικής οικογένειας, τι θα μείνει το ίδιο και τι πρόκειται να αλλάξει στο πλαίσιο της ανάπλασής τους.Η πρώτη εξοχική κατοικία της βασιλικής οικογένειας, το 1874. Διαδοχικές ανεγέρσεις νέων κτηρίων από εξέχοντες αρχιτέκτονες της εποχής, κήποι με ελάφια από την Ουγγαρία, πυρκαγιές, επίσημα δείπνα. Το Τατόι, και οι κήποι του. Από πού μαθαίνουμε για τους κήπους του Τατοϊου, του θερινού ανακτόρου της πρώην βασιλικής οικογένειας; Τι γνωρίζουμε για τους κήπους; Για την έκταση, τη διάταξη του χώρου και τη χλωρίδα τους; ΄Ηταν όλα τα φυτά γνωστά στο αττικό περιβάλλον ή υπήρχαν και εξωτικά φυτά;Από ποιον ή ποιους είχαν σχεδιαστεί οι Κήποι; Τι γνωρίζουμε για τις χρήσεις του χώρου; Γίνονταν και δεξιώσεις εκεί; Έχει διατηρηθεί κάτι από αυτούς τους κήπους; Κάποια φυτά ίσως; Υπήρχε πανίδα;H Έλλη Παγκάλου είναι αρχιτέκτων τοπίου και ιδρυτικό μέλος της HPA Landscape Architects - Ε. Παγκάλου & Συνεργάτες Αρχιτέκτονες Τοπίου, μιας διεπιστημονικής ομάδας για την ολιστική προσέγγιση του τοπίου και των αστικών υπαίθριων χώρων.H βιωσιμότητα και η εξέλιξη του τοπίου αποτελούν βασικούς άξονες σχεδιασμού, με έμφαση στην πολιτισμική διάσταση και τη βιωματική εμπειρία. H αειφορία, η αποκατάσταση τοπίων, τα μεσογειακά οικοσυστήματα και φυτοκοινωνίες, και η εφαρμογή σύγχρονων τεχνολογιών, αποτελούν σταθερές αρχές στη συλλογιστική και πρακτική της.Έχει εκπονήσει μελέτες διαμόρφωσης περιβάλλοντος χώρου που κινούνται σε όλo το φάσμα της κλίμακας, από το διακριτικό στο εκτενές, και έχουν συμμετάσχει σε διεθνείς αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς όπου τιμήθηκε με βραβεύσεις και διακρίσεις.Η δράση της περιλαμβάνει συνεργασίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ συνεργάζεται με διεθνή μελετητικά σχήματα. Είναι μέλος του Βρετανικού Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Τοπίου από το 1997.
Τι συνέβαινε στη Σπιναλόγκα; Πότε δημιουργείται η αποικία των ανθρώπων που έπασχαν από τη νόσο του Χάνσεν, από ποιους και με τι σκοπό; Ποια η διαφορά μίας αποικίας λεπρών και ενός λεπροκομείου;Από πού μαθαίνουμε για τη ζωή στη Σπιναλόγκα; Ποιες είναι πηγές; Ποιες οι συνθήκες διαβίωσης εκεί; Πότε κλείνει η αποικία και πώς και συμβαίνει αυτό; Πώς και βρίσκονται στην Αγία Βαρβάρα, στο Αιγάλεω αυτοί ο άνθρωποι; Γνωρίζουμε κάτι για τη ζωή του στην Αθήνα πλέον;
Ο Πετράς άρχισε να κατοικείται από τα μέσα περίπου της 4ης χιλιετίας π.Χ. και μέχρι το 1100 π.Χ. Έχουν αποκαλυφθεί ένα μινωικό ανάκτορο, που περιείχε μάλιστα ένα ιερογλυφικό αρχείο, τρεις οικισμοί, ένα πολύ εκτεταμένο ασύλητο ελίτ νεκροταφείο με διάρκεια ζωής περίπου 1.100 ετών και ένα βυζαντινό νεκροταφείο. Το ανάκτορο του Πετρά κτίστηκε γύρω στο 1900 π.Χ. και αποτελούσε διοικητικό, εμπορικό και θρησκευτικό κέντρο της ενδοχώρας του κόλπου της Σητείας. Από αυτό εξαρτιόταν μεγάλη ομάδα τεχνιτών που παρήγαν κεραμική, κοσμήματα από μέταλλο και ημιπολύτιμους λίθους, λίθινα αγγεία, σφραγιδόλιθους, μετάλλινα και υφαντά.Η Δρ Μεταξία Τσιποπούλου πήρε το πτυχίο της και το διδακτορικό της δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο Αθηνών με θέμα διατριβής την πρώιμη Εποχή του Σιδήρου στην Ανατολική Κρήτη. Συνέχισε μεταδιδακτορικές σπουδές και έρευνα στο Πανεπιστήμιο του Bristol, στην Αγγλία, για δύο χρόνια, στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών της Ιταλίας, ως υπότροφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης στο Buffalo, ως υπότροφος του Ιδρύματος Fulbright. Πριν λίγα χρόνια ήταν επισκέπτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Bristol στην έδρα Peter Warren.Εργάσθηκε στην Αρχαιολογική Υπηρεσία του Υπουργείου Πολιτισμού από το 1975 μέχρι το 2011, κυρίως στην Κρήτη, Δυτική και Ανατολική. Από το 2007 ως το τέλος του 2011 διηύθυνε τη Διεύθυνση Εθνικού Αρχείου Μνημείων της Κεντρικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Πολιτισμού, και ήταν υπεύθυνη για τη διαχείριση της ψηφιακής κληρονομιάς, καθώς και για το Ιστορικό Αρχείο της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας.
Πού εντοπίζονται μουσουλμανικές επιτύμβιες στήλες στην Κρήτη; Πότε χρονολογούνται; Ποια τα γενικά χαρακτηριστικά τους; Σε τι γλώσσα είναι γραμμένες; Έχουν καλλιτεχνική αξία;Πού εντοπίζονται μουσουλμανικά νεκροταφεία στην Κρήτη; Ποια είναι η ιστορική αξία των επιτύμβιων στηλών; Μπορούμε να μιλήσουμε για μία «ισλαμική ταφική κουλτούρα» στην Κρήτη;Πώς ήταν να πεθαίνεις ως μουσουλμάνα ή μουσουλμάνος στην Οθωμανική Κρήτη; Ποιες τιμές σου επεφύλασσαν οι ομόθρησκοί σου και σε ποια γλώσσα; Και ποια τα υλικά κατάλοιπα που έμεναν πίσω για να σε θυμίζουν;Πού μπορεί κανείς να δει μουσουλμανικές επιτύμβιες στήλες στην Κρήτη σήμερα;Ο Αντώνης Αναστασόπουλος σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές και εκπόνησε τη διδακτορική διατριβή του στη Σχολή Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ.Διδάσκει οθωμανική ιστορία στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης από το 1999 και συνεργάζεται ερευνητικά με το Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας. Έχει επιμεληθεί ή συνεπιμεληθεί πέντε συλλογικούς τόμους και έχει δημοσιεύσει περισσότερα από 30 άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά, συλλογικούς τόμους και εγκυκλοπαίδειες.Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν τις οθωμανικές επαρχίες με έμφαση στις πολιτικές σχέσεις κατά τον 18ο αιώνα, τις ισλαμικές επιτύμβιες στήλες της οθωμανικής περιόδου κα την ιστορία της διαχείρισης υδάτινων πόρων.
«Στους Κρήτες αρχηγός ήταν ο ένδοξος στο δόρυ Ιδομενέας,σ᾿ αυτούς πού είχαν την Κνωσό και τη Γόρτυνα την περιτειχισμένηκαι τη Λύκτο και τη Μίλητο και την ασπροχώματη Λύκαστο και τη Φαιστόκαι το Ρύτιο, πολιτείες καλοκατοικημένες».Αυτό είναι ένα απόσπασμα της Ραψωδίας Β’ της Ιλιάδας, σε μετάφραση Καζαντζάκη-Κακριδή. Η Λύκτος, που, εκτός από τον Όμηρο, την αναφέρουν ο Αριστοτέλης και ο Πολύβιος. Η Λύκτος, που καταστρέφεται για να γνωρίσει και πάλι ανάπτυξη μετά από αιώνες.Από ποιες πηγές μαθαίνουμε για αυτήν; Ισχύει ότι ο Ησίοδος τοποθέτησε εκεί τη γέννηση του Δία και ότι στρατός από την πόλη πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο;Πότε ξεκίνησε να ανασκάπτεται και από ποιους; Πώς και δεν ανασκάφηκε από ξένους αρχαιολόγους; Πότε ξαναξεκίνησε η ανασκαφή, από ποιους και πού εστιάζει; Τι έχει έρθει στο φως μέχρι σήμερα; Ποια είναι τα σημαντικότερα ευρήματα και τι μας λένε για τη ζωή στη Λύκτο; Πώς τοποθετείται η Λύκτος στο σύνολο της Κρητικής ιστορίας και αρχαιολογίας;Ο Αντώνης Κοτσώνας είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Μεσογειακής Ιστορίας και Αρχαιολογίας στο Ινστιτούτο για τη Μελέτη του Αρχαίου Κόσμου του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Στο παρελθόν έχει εργαστεί σε άλλα πανεπιστήμια των ΗΠΑ, της Μεγάλης Βρετανίας, της Ελλάδας και της Ολλανδίας. Είναι κάτοχος πτυχίου αρχαιολογίας από το Πανεπιστήμιο της Κρήτης, μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και διδακτορικού διπλώματος από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Έχει δημοσιεύσει 4 βιβλία και δεκάδες επιστημονικά άρθρα για τον υλικό πολιτισμό και την κοινωνικό-οικονομική ιστορία της αρχαίας Ελλάδας και της Μεσογείου, εστιάζοντας στην Πρώιμη Εποχή του Σιδήρου και στην Αρχαϊκή περίοδο. Επίσης, έχει γράψει μελέτες για την ιστορία της ελληνικής και μεσογειακής αρχαιολογίας και την πρόσληψη της κλασικής αρχαιότητας. Ο Αντώνης Κοτσώνας συν-διευθύνει την ανασκαφή στη Λύκτο της Κρήτης.
Πού βρίσκεται η αρχαία Αρχαία Κυδωνία και από πού παίρνει την ονομασία της; Από ποιες πηγές μαθαίνουμε για αυτήν; Πότε ξεκίνησε να ανασκάπτεται και από ποιους;Τι έχει έρθει στο φως μέχρι σήμερα; Ποια είναι τα σημαντικότερα ευρήματα και τι μας λένε για τη ζωή στην περιοχή; Έχει γίνει πολύς λόγος για την ανθρωποθυσία στην Κυδωνία: μια νεαρή γυναίκα θυσιάζεται τελετουργικά σε ένα θυσιαστήριο. Για ποιο λόγο και με ποιο τρόπο θυσιάστηκε αυτή η γυναίκα;Ποιο είναι το εντυπωσιακότερο εύρημα της Κυδωνίας; Πώς τοποθετείται η Κυδωνία στο σύνολο της Κρητικής ιστορίας και αρχαιολογίας;Η Μαρία Ανδρεαδάκη Βλαζάκη σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο της Αθήνας και εκπόνησε τη διδακτορική διατριβή της στο Πανεπιστήμιο του Clermont - Ferrand II στη Γαλλία με θέμα «Η πόλη των Χανίων (Κυδωνία) στη μινωική και γεωμετρική Περίοδο (3000 – 700 π. Χ.)». Η προϊστορική Κρήτη παραμένει το πεδίο του επιστημονικού της ενδιαφέροντος καθώς διεξάγει συστηματική ανασκαφική έρευνα ενός μινωικού ανακτορικού κέντρου, που βρίσκεται στο λόφο του Καστελλίου, στα Χανιά. Εχει υπηρετήσει ως αρχαιολόγος από το 1975 στο Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού και το 1990 έγινε Διευθύντρια της ΚΕ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Δυτικής Κρήτης. Κατά το διάστημα 2000 – 2003 υπήρξε Διευθύντρια και της ΚΓ΄ Εφορείας και του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηρακλείου. Από το Φεβρουάριο του 2009 ως τον Οκτώβριο του 2014 διετέλεσε Γενική Διευθύντρια Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς.Τον Μάρτιο του 2015 διορίστηκε Αναπληρώτρια Γενική Γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων, ενώ το Φθινόπωρο του ίδιου έτους διορίστηκε Γενική Γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Ως πρόεδρος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, του Συμβουλίου Μουσείων και του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων, συμμετείχε αποφασιστικά στη διαμόρφωση και την εφαρμογή της πολιτιστικής πολιτικής της χώρας.
Πότε ιδρύεται ο Σύλλογος Εκπαιδεύσεως Νεανίδων, από ποιον και ποια ήταν η αποστολή του; Ισχύει ότι αφορμή αποτέλεσε η επιδημία χολέρας που ξέσπασε στην Αθήνα και στον Πειραιά στα μέσα του 19ου αι.;Ποιες είναι οι πηγές μας για τα πρώτα χρόνια του θεσμού; Από πού μαθαίνουμε για αυτόν; Είχαν προηγηθεί άλλες παρόμοιες πρωτοβουλίες;Πώς διαδόθηκε η ιδέα για αυτό το Σύλλογο; Πού στεγάζεται ο ΣΕΝ; Πώς υποστηρίχθηκε αρχικά οικονομικά; Πόσα άτομα υποστηρίζει κατά τις πρώτες δεκαετίες της λειτουργίας του;Πώς επηρεάζεται η λειτουργία του ΣΕΝ από τα προσφυγικά κύματα της δεκαετίας του 1920 και κατόπιν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο; Πώς μεταβάλλονται τα εκπαιδευτικά προγράμματα ανά τις δεκαετίες; Πώς αφουγκράζεται ο ΣΕΝ τις αλλαγές στην κοινωνία;Με τον ΣΕΝ ενεπλάκησαν, ανά τα χρόνια, σημαντικές προσωπικότητες όπως η Σοφία Σλήμαν, ο Γρηγόριος Ξενόπουλος, η Εύα Σικελιανού. Τι γνωρίζουμε γι αυτές τις περιπτώσεις;Τι γίνεται στα χρόνια της Χούντας και της Μεταπολίτευσης; Σήμερα, ποια είναι η λειτουργία του; Μπορούμε να πούμε ότι ως θεσμός, ο ΣΕΝ είχε, με σημερινούς όρους, καινοτόμο και φεμινιστικό χαρακτήρα;Η Μαρία-Λουίζα Τζόγια Μοάτσου σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας, έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα στον περιβαλλοντικό σχεδιασμό πόλεων και κτιρίων από το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και διδακτορικό στην Ιστορία της Αρχιτεκτονικής από το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλίας. Έχει ασχοληθεί με τη μελέτη και επίβλεψη νέων κτισμάτων και οικιστικών μονάδων και αποκαταστάσεις παραδοσιακών κτηρίων. Έχει συμμετάσχει σε ερευνητικά προγράμματα και συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έχει δημοσιεύσει άρθρα σε επιστημονικές εκδόσεις αρχιτεκτονικής, τουρισμού και ιστορίας της σκηνογραφίας. Σε συνεργασία με την ομότιμη καθηγήτρια της οικονομικής και κοινωνικής ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Λυδία Σαπουνάκη-Δρακάκη, έχει συγγράψει βιβλία σύγχρονης πολιτισμικής ιστορίας καθώς και ιστορίας των επιχειρήσεων. Ανάμεσά τους Η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, ΜΙΕΤ, 2011.
Πότε ιδρύεται το ΕΚΠΑ και σε ποιον ανήκει η πρωτοβουλία για την δημιουργία του; Πού βρίσκεται η Αθήνα ιστορικά εκείνη την περίοδο; Ποιες είναι οι πρώτες σχολές και ποιο το πρώτο κτίριο στέγασε το πανεπιστήμιο;Ποιοι το επανδρώνουν αρχικά; Οι πρώτοι καθηγητές; Υπήρχαν αρχικά γυναίκες καθηγήτριες; Ποια η διαδικασία εισαγωγής των φοιτητών; Στην αρχή οι φοιτητές ήταν μόνο άντρες; Πότε αποφοιτά η πρώτη γυναίκα;Ισχύει ότι το ΕΚΠΑ στις πρώτες δεκαετίες τις λειτουργίας του εμπλέκεται ενεργά στις πολιτικές εξελίξεις; Γνωρίζουμε ποια ήταν η πρώτη κατάληψη και για ποιο λόγο έγινε;Τι συμβαίνει με τα προσφυγικά κύματα του ’22 και τι γνωρίζουμε για πρόσφυγες φοιτητές στο ΕΚΠΑ; Τι συμβαίνει κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο; Σήμερα ποια είναι η πολιτιστική κληρονομιά που φέρει ο θεσμός;Η Χάιδω Μπάρκουλα είναι Εργαστηριακό Διδακτικό Προσωπικό (ΕΔΙΠ) (Α’ βαθμίδας) του Τμήματος Κοινωνιολογίας της Σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών (ΟΠΕ) του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) με γνωστικό αντικείμενο Νεότερη Ελληνική Ιστορία, Ιστορία του Θεσμού του Πανεπιστημίου. Στο Τμήμα Κοινωνιολογίας διδάσκει τα μαθήματα της Κοινωνικής και Πολιτικής Ιστορίας της Ευρώπης (18ος-21ος αιώνας) και της Κοινωνικής και Πολιτικής Ιστορίας της Ελλάδας (18ος-21ος αιώνας). Ταυτόχρονα έχει αναλάβει την ευθύνη του ερευνητικού έργου και των αρχειακών συλλογών του Ιστορικού Αρχείου ΕΚΠΑ. Έχει συγγράψει και επιμεληθεί ή συνεισφέρει σε συλλογικούς τόμους. Ενδεικτικά: α) Μπάρκουλα Χάιδω, ««Το «Αρχείο του Σπυρίδωνος Λάμπρου» στο Ιστορικό Αρχείο ΕΚΠΑ»» στο Καραμανωλάκης Β. – Ζώρας Γ. – Νικολάου Κ. – Παπαδία-Λάλα Αν. (επιμ.), Σπυριδων Λάμπρος, ο Ιστορικός, το έργο και η εποχή του, εκδόσεις Ευρασία, Αθήνα 2023, β) Κώστας Μπουραζέλης, Βαγγέλης Καραμανωλάκης, Χάιδω Μπάρκουλα, Χριστίνα Μπάκουλα, (επιμ.), Εθνεγερσίας Αναστοχασμοί. Ανθολόγιο πανηγυρικών λόγων για την 25η Μαρτίου στο ΕΚΠΑ, τ. Α΄ & Β΄, Ιστορικό Αρχείο ΕΚΠΑ, εκδόσεις ΕΚΠΑ, Αθήνα 2022, γ) τον τόμο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. 100 χρόνια ιστορίας (1920-2020), ΟΠΑ, Αθήνα 2020 και δ) σε συνεργασία με τους Κώστα Γαβρόγλου και Βαγγέλη Καραμανωλάκη τον τόμο: Το Πανεπιστήμιο Αθηνών και η Ιστορία του [1837-1937], Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2014 και συνοπτική έκδοση 2016. Έχει συμμετάσχει σε ερευνητικά προγράμματα, συνέδρια, ημερίδες και διοργανώσεις εκθέσεων και τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα εστιάζονται στη νεότερη και σύγχρονη ελληνική και ευρωπαϊκή ιστορία και στην ιστορία της ανώτατης εκπαίδευσης.
Πώς συνδέεται ο φιλελληνισμός με την αρχαιολατρεία; Πότε εμφανίζονται οι πρώτοι, «πρώιμοι» Φιλέλληνες στην Ελλάδα και στην Αθήνα το 19ο αιώνα; Τι τους ελκύει στην προεπαναστατική Ελλάδα; Πρόκειται κυρίως για ευκατάστατους άνδρες; Έχουμε εικόνα των ηλικιών τους; Από πού έρχονται οι περισσότεροι;Ο Σατοβριάνδος ποιος είναι, πότε έρχεται στην Ελλάδα και τι του προσελκύει την προσοχή; Ο Λόρδος Βύρων; Πότε βρίσκεται στην Αθήνα; Και είναι αλήθεια ότι όσο βρίσκεται εδώ, ερωτεύεται;Με ποιους τρόπους κατέγραφαν τις εντυπώσεις τους οι φιλέλληνες; Πιο συγκεκριμένα για την Αθήνα – ποια η εικόνα της στους περιηγητές κατά τους νεότερους χρόνους; Πώς λειτουργεί η κλασική Αθήνα ως πρότυπο, καλλιτεχνικά και ιδεολογικά, και αναπαράγεται στην Ευρώπη και την Αμερική;Ο Θοδωρής Κουτσογιάννης σπούδασε αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.Ασχολείται ερευνητικά με τη νεότερη ευρωπαϊκή τέχνη (από την Αναγέννηση έως τον Νεοκλασικισμό), καθώς και με τη νεοελληνική, εστιάζοντας στην εικονογραφία και την ερμηνεία της στο ευρύτερο πλαίσιο της αναπαράστασης, ως ιστορία όχι μόνον της τέχνης αλλά της εικόνας συνολικά, με όρους «οπτικού πολιτισμού». Ερευνά ιδίως ζητήματα επίδρασης και πρόσληψης της Αρχαιότητας στον νεότερο ευρωπαϊκό οπτικό πολιτισμό, το διαρκές φαινόμενο του κλασικισμού, την ιστορία της κλασικής παράδοσης, την περιηγητική εικονογραφία, την καλλιτεχνική και ευρύτερα πολιτισμική αλληλεπίδραση μεταξύ ελληνικού και ιταλικού χώρου, ελληνικές πτυχές της δυτικοευρωπαϊκής τέχνης και, αντιστρόφως, την πρόσληψη και οικειοποίηση της δυτικοευρωπαϊκής από τη νεοελληνική.Από το 2009 εργάζεται ως έφορος της Συλλογής Έργων Τέχνης της Βουλής των Ελλήνων.
Πότε και πού γεννιέται η Λέλα Καραγιάννη και τι γνωρίζουμε για την οικογένειά της; Πότε περίπου έρχεται στην Αθήνα; Τι γνωρίζουμε για την οργάνωση «Μπουμπουλίνα» που δημιούργησε το 1941;Πώς χρηματοδοτήθηκε η οργάνωση και ποιοι οι βασικοί της στόχοι;Τι γνωρίζουμε για το δίκτυο «Απόλλων» στο οποίο επίσης συμμετείχε; Πότε και πώς συλλαμβάνεται η Λέλα Καραγιάννη και πώς τελικά εκτελείται στο Χαϊδάρι στις 8 Σεπτεμβρίου 1944, λίγο πριν την Απελευθέρωση; Τελικά, ποια είναι η παρακαταθήκη της Λέλας Καραγιάννη;Ο Βασίλης Λουλές είναι σκηνοθέτης ταινιών ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας. Σπούδασε Ηλεκτρολόγος Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο και Κινηματογράφο στην Αθήνα. Συνεργάστηκε για χρόνια με την ΕΡΤ ως συντονιστής στο πρόγραμμα ταινιών μικρού μήκους «μικροφίλμ» και με το Κινηματογραφικό Αρχείο του Υπουργείου Εξωτερικών στην τεκμηρίωση, ταξινόμηση και αξιοποίηση παλαιών κινηματογραφικών επικαίρων.Οι ταινίες του τιμήθηκαν με βραβεία, έλαβαν μέρος σε πολλά φεστιβάλ, μεταδόθηκαν από ξένα και ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια, συμπεριλήφθηκαν σε αφιερώματα και χρησιμοποιούνται ως εκπαιδευτικό υλικό σε Πανεπιστήμια της Ελλάδας και του εξωτερικού.Πραγματοποιεί Σεμινάρια επιμόρφωσης και Εργαστήρια Κινηματογράφου στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις, πάνω σε θέματα όπως: Μαρτυρία και Προφορική Αφήγηση, Από την προσωπική μαρτυρία στη μεγάλη Ιστορία, Κινηματογραφώντας αφήγηση παραμυθιών, Ανάλυση περιεχομένου και γλώσσας κινηματογραφικών αρχείων, Αρχειακά τεκμήρια και ανθρώπινες ιστορίες στο ντοκιμαντέρ.Συνεργάζεται με κατά τόπους Ιστορικά, Εθνογραφικά ή Λαογραφικά Μουσεία, Ιδρύματα, Ιστορικά Αρχεία και άλλους πολιτιστικούς φορείς. Ειδικότερα, πραγματοποιεί Εργαστήρια με θέμα Το Ντοκιμαντέρ ως εργαλείο στην Εκπαίδευση και συνεργάζεται με εκπαιδευτικούς.
Από πού προκύπτει η γνώση μας για την Ύστερη Εποχή του Χαλκού στην Αττική; Ποια ήταν τα ταφικά έθιμα εκείνη την περίοδο; Πότε ξεκινούν οι ανασκαφές στο Κολικρέπι και τι φέρνουν στο φως;Πόσοι άνθρωποι βρέθηκαν θαμμένοι στο Κολικρέπι και ποια τα βασικά τους χαρακτηριστικά; Οι τάφοι που έχουν βρεθεί έχουν κτερίσματα, έχουν ανθρώπινα κατάλοιπα; Γνωρίζουμε παθολογικά προβλήματα που πιθανώς αντιμετώπιζαν; Οι διατροφικές τους συνήθειες ποιες ήταν;Οι ταφικές πρακτικές στο Κολικρέπι της Ύστερης Εποχής του Χαλκού ήταν πιο πολύπλοκες από άλλες θέσεις; Υπήρχαν διαφορές ανά ηλικία ή φύλο;Τελικά, το Κολικρέπι μπορεί να μας φωτίσει σχετικά με τις κοινωνικές δομές και τις ιδεολογικές πεποιθήσεις της κοινωνίας σχετικά με τον θάνατο και τη μεταθανάτια ζωή;
Πότε ιδρύεται το Αιγινήτειο και από πού παίρνει το όνομά του; Ποια η αποστολή του; Ποια η σχέση αρχικά του Αιγινητείου με το Πανεπιστήμιο Αθηνών; Ποιοι το επανδρώνουν αρχικά;Πώς «επιλέγονταν» οι ασθενείς για νοσηλεία; Ποιες παθήσεις είχαν οι ασθενείς που εισήχθησαν τις δύο πρώτες δεκαετίεςτου 20ού αιώνα; Υπήρξαν κοινωνικά κριτήρια στην προσφορά δωρέαν νοσηλείας; Εφαρμόζονταν ιατρικές πρακτικές που σήμερα θα φάνταζαν παράξενες; Υπήρξαν αντιδράσεις; Τι είναι το Κίνημα Αυτοσυνηγορίας; Πώς ξεκινά, πώς εξελίσσεται και ποια τα αιτήματα του; Ποιος ο ρόλος του Αιγινητείου σήμερα;Η Δέσπω Κριτσωτάκη είναι ιστορικός, ερευνήτρια στο Κέντρον Ερεύνης της Ιστορίας του Νεωτέρου Ελληνισμού της Ακαδημίας Αθηνών και διδάσκουσα στο Μεταπτυχιακό Δημόσια Ιστορία του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου.Αποφοίτησε από το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών το 2003 και συνέχισε τις σπουδές της στην ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης. Εκπόνησε τη διδακτορική της διατριβή στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης με θέμα «Ψυχική ασθένεια και ψυχιατρική νοσηλεία. Κοινωνικές προσλήψεις και λειτουργίες της ψυχιατρικής και των ψυχιατρικών ιδρυμάτων στην Ελλάδα και τη Σκοτία των αρχών του 20ού αιώνα». Από τότε έχει πάρει μέρος σε πολλά ερευνητικά προγράμματα με κεντρικές θεματικές την ιστορία της ψυχικής υγείας και των επιστημών και επαγγελμάτων «ψ», της κοινωνικής πρόνοιας, των εθελοντικών συσσωματώσεων, της παιδικής ηλικίας, της οικογένειας, της σεξουαλικότητας και της εγκληματικότητας. Έχει δημοσιεύσει πολυάριθμα άρθρα και κεφάλαια και έχει επιμεληθεί δύο συλλογικούς τόμους στα αγγλικά. Έχει δημοσιεύσει τη μονογραφία «Ψυχική υγιεινή», κοινωνική πρόνοια και ψυχιατρική μεταρρύθμιση στη μεταπολεµική Ελλάδα. Το Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής και Ερευνών, 1956-1978, Αθήνα, Πεδίο, 2016. Υπό έκδοση, στα αγγλικά, από την Palgrave MacMillan, είναι η μονογραφία της Ψυχική υγεία και ψυχιατρική περίθαλψη στην Ελλάδα των αρχών του 20ού αιώνα.
Πότε και υπό ποιες συνθήκες εμφανίζεται η οπερέτα στην Αθήνα; Πού βρίσκεται ιστορικά τότε η πόλη; Ποια η υποδοχή της από το κοινό; Και ποια από τους ηθοποιούς; Τι είδους θεματολογία πραγματεύονταν;Ποια είναι η ιστορία μιας από της πιο γνωστές αθηναϊκές οπερέτες αυτής των «Απάχηδων των Αθηνών»; Ποιοι ήταν οι μεγάλοι σταρ της αθηναϊκής οπερέτας; Και ποιες οι μεγάλες σκηνές;Τι συμβαίνει κατά τη δεκαετία του 1930 και πότε φθίνει πια η οπερέτα ως είδος;Ποιο είναι το κοινωνικό και καλλιτεχνικό αποτύπωμα της αθηναϊκής οπερέτας σήμερα;Ο Αλέξανδρος Ευκλείδης είναι Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Παραστατικών και Ψηφιακών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Σπούδασε στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ. και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές θεατρολογίας στο Institut d’Etudes Théâtrales του Πανεπιστημίου Paris III-Sorbonne Nouvelle. Εκπόνησε διδακτορική διατριβή στο Τμήμα Θεάτρου του Α.Π.Θ. ως υπότροφος του Ι.Κ.Υ. Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε Ελλάδα και εξωτερικό. Μεταξύ 2003-2008 συμμετείχε ως ερευνητής σε σεμινάρια και συλλογικούς τόμους του Εργαστηρίου για τη Διαμεσικότητα και τις Παραστατικές Τέχνες (ARIAS) του CNRS. Έχει διδάξει στα Τμήματα Θεάτρου του Α.Π.Θ. (2008-2012, 2016-2017), Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας (2005-2012), Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών (2007-2008, 2017-2018), καθώς επίσης στη Θερινή Ακαδημία και τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (2008-2010) Εργάστηκε στο Κ.Θ.Β.Ε. ως σύμβουλος δραματολογίου (2002/04). Ως σκηνοθέτης έχει ανεβάσει κυρίως έργα μουσικού θεάτρου και όπερας. Μεταξύ άλλων έχει σκηνοθετήσει: W. A. Mozart, Le Nozze di Figaro (Εθνική Λυρική Σκηνή 2019, 2021), Thomas Adès, Powder her face (Εναλλακτική Σκηνή ΕΛΣ, 2019), Το λυκόφως των χρεών, βασισμένο στον Wagner (Εναλλακτική Σκηνή ΕΛΣ, 2017), Arnold Schoenberg, Pierrot lunaire (Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, 2016), Γιάννη Χρήστου, Αναπαραστάσεις (Εναλλακτική Σκηνή ΕΛΣ, 2016) Γ. Κουμεντάκη, Η φόνισσα (ΕΛΣ, 2014, 2016, 2021), Johann Strauss II, Η νυχτερίδα (ΕΛΣ, 2014, 2020), Χ. Γωγιού, Νέα Ελλάδα (the making of) (Athens Bienniale 2013 και Θέατρο Τέχνης 2014), AirRossini (Neuköllner Oper Berlin, 2013), Kurt Weill, Der Jasager & Mahagonny Songspiel (Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, 2014), Yasou Aida! (Neuköllner Oper Berlin, 2012), Θεόφραστος Σακελλαρίδης, Η κόρη της καταιγίδος (Φεστιβάλ Αθηνών 2011, Δημοτικό Θέατρο Πειραιά 2013), Unknown Dialects: 8 μουσικές διαλέξεις με μουσική του Γ. Κουμεντάκη (Φεστιβάλ Αθηνών, 2010), Ruggero Leoncavallo, I Pagliacci και Gaetano Donizetti Rita (ΕΛΣ, 2009), Giacomo Puccini, La bohème (Όπερα Θεσσαλονίκης, 2009), Ruggero Leoncavallo, I Pagliacci και Edipo Re (Όπερα Θεσσαλονίκης, 2008), Igor Stravinsky, Η ιστορία του στρατιώτη (Κ.Θ.Β.Ε., 2003), G. F. Handel, Acis and Galatea (Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς, 2002). Υπήρξε σκηνοθέτης in residence στην ΕΛΣ (2013-2017). Διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής της Εναλλακτικής Σκηνής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (2017-2022).Φωτό εξωφύλλου: © Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Ποιες ήταν οι πρώτες προσλαμβάνουσες του Κωνσταντίνου Δοξιάδη; Ποιες ήταν οι σπουδές του;Ήδη πριν από το Β’ΠΠ, το 1937, ο Δοξιάδης διορίζεται μηχανικός της Πολεοδομικής Υπηρεσίας της Διοικήσεως Πρωτευούσης, και κατά τη διάρκεια του Β’ΠΠ αναλαμβάνει χρέη Προϊσταμένου της Πολεοδομικής Υπηρεσίας και Προϊσταμένου του Γραφείου Χωροταξικών και Πολεοδομικών Ερευνών και Μελετών – πόσο τον καθορίζουν αυτές οι αρμοδιότητες;Ο Δοξιάδης έγινε Αρχηγός της αντιστασιακής ομάδας «Ήφαιστος» την περίοδο της Κατοχής και μάλιστα εξέδιδε και ένα περιοδικό αρχιτεκτονικού ενδιαφέροντος, το «Χωροταξία – Πολεοδομία –Αρχιτεκτονική». Τι άλλα γνωρίζουμε για αυτή την περίοδο της ζωής του;Περνώντας στην Απελευθέρωση, και στο όραμα της ανοικοδόμησης, στο οποίο πρωτοστάτησε: κατά τη λεγόμενη “ανασυγκρότηση”, ο Δοξιάδης αναλαμβάνει Υπουργός Υφυπουργός Ανοικοδόμησης, Γενικός Διευθυντής Ανοικοδομήσεως και Συντονιστής Ανασυγκρότησης, αλλά και διεθνείς θέσεις. Τι είχε τότε στο νου του; Πότε ιδρύεται το γραφείο Δοξιάδη και πώς αναπτύσσεται; Ποια τα σημαντικότερα ή και γνωστότερα έργα του διεθνώς, αλλά κυρίως στην Αθήνα; Και ποια είναι τελικά η παρακαταθήκη του Κωνσταντίνου Δοξιάδη στην Αθήνα;Η Μαριάννα Χαριτωνίδου είναι μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Τμήμα Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών και επιστημονική υπεύθυνη του έργου Το όραμα ανοικοδόμησης του Κωνσταντίου Α. Δοξιάδη και του Adriano Olivetti στην Ελλάδα και στην Ιταλία: μεταξύ συγκεντρωτικής και μη συγκεντρωτικής πολιτικής. Έχει παρουσιάσει πλήθος εισηγήσεων σε συνέδρια και πραγματοποιήσει πλήθος δημοσιεύσεων. Ανάμεσα σε αυτές: «Αρχιτεκτονική, Φωτογραφία και τα κινούμενα μάτια των αρχιτεκτόνων: Η θέα από το αυτοκίνητο» (Routledge, 2024), «Επανεφεύρεση της σύγχρονης αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα: Από τη συναισθηματική τοπογραφία στην τοπογραφική ευαισθησία» (Routledge, 2024), «Αρχιτεκτονικά σχέδια ως διερευνητικές συσκευές: Το πεδίο εφαρμογής της αρχιτεκτονικής στον 20ο αιώνα» (Routledge, 2023), «Σχέδιο και εμπειρία της αρχιτεκτονικής: Η εξελισσόμενη σημασία των κατοίκων της πόλης στον 20ο αιώνα» (Transcript Publishing, 2022).Έχει εργασθεί ως Λέκτορας στο ETH της Ζυρίχης, όπου εκπόνησε τη μεταδιδακτορική έρευνα The Travelling Architect’s Eye: Photography and Automobile Vision και επιμελήθηκε την έκθεση The View from the Car: Autopia as a New Perceptual Regime, στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, και στις Ανωτάτη Εθνική Σχολή Αρχιτεκτονικής Paris-Malaquais, Paris-la-Villette και de Versailles. Είναι διδάκτωρ μηχανικός του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, και στην Architectural Association, και αρχιτέκτων μηχανικός του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Διδάσκει αρχιτεκτονική σε πανεπιστημιακό επίπεδο από το Δεκέμβριο του 2012.
Top Podcasts
The Best New Comedy Podcast Right Now – June 2024The Best News Podcast Right Now – June 2024The Best New Business Podcast Right Now – June 2024The Best New Sports Podcast Right Now – June 2024The Best New True Crime Podcast Right Now – June 2024The Best New Joe Rogan Experience Podcast Right Now – June 20The Best New Dan Bongino Show Podcast Right Now – June 20The Best New Mark Levin Podcast – June 2024
Ιδιαίτερα σημαντική η εκπομπή σας... ευχαριστούμε όλους 🌺🙏🌺🙏