بخش بیست‌وچهارم: استدلال استقرایی؛ تعمیم‌دهی استقرایی و قیاس آماری

در این بخش با یکی از مهم‌ترین شکل‌های استدلال در زندگی روزمره و علم آشنا می‌شویم: استدلال استقرایی.

برخلاف استدلال قیاسی، در استقرا نتیجه معمولاً قطعی نیست؛ بلکه بر اساس شواهد، احتمال درست‌بودن نتیجه را افزایش می‌دهیم.

دو شکل مهم آن:

1. تعمیم‌دهی استقرایی: از مشاهدهٔ تعدادی از اعضای یک گروه، دربارهٔ کل گروه نتیجه‌گیری می‌کنیم.
2. قیاس آماری: بر اساس ویژگی آماری یک گروه، دربارهٔ احتمال داشتن همان ویژگی در یک فرد یا مورد خاص نتیجه می‌گیریم.