Ψυχή και Σώμα

Γιατί η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση εξακολουθεί να προκαλεί αμηχανία και φόβο στους γονείς στην Ελλάδα; Σε ποια ηλικία πρέπει να ξεκινά η συζήτηση για το σώμα, τα όρια και τη σεξουαλικότητα και τι συμβαίνει όταν αυτή η συζήτηση δεν γίνεται ποτέ; Οι κλινικές ψυχολόγοι Δήμητρα Πετανίδου και Νιόβη Μιχαλοπούλου μας μαθαίνουν πώς μπορούμε να μιλήσουμε στα παιδιά χωρίς ντροπή. Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των παιδιών παραμένει για πολλούς γονείς ένα δύσκολο και συχνά αμήχανο θέμα. Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη συζητά με τις κλινικές ψυχολόγους και συνιδρύτριες της ΑΜΚΕ «Ως Αιδώ», Δήμητρα Πετανίδου και Νιόβη Μιχαλοπούλου, για το πότε και πώς ξεκινά μια υγιής συζήτηση με τα παιδιά για το σώμα, τη σεξουαλικότητα και τα προσωπικά όρια.Γιατί η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση εξακολουθεί να θεωρείται ταμπού στην ελληνική κοινωνία; Ποια είναι η πιο συχνή παρανόηση που κάνουν οι γονείς; Πότε είναι πραγματικά νωρίς και πότε είναι ήδη αργά για να ανοίξει αυτή η κουβέντα; Και τι ρόλο παίζουν η ντροπή, η σιωπή και οι οικογενειακές αντιλήψεις στην ενήλικη σεξουαλικότητα;

Πίσω από μαθησιακές δυσκολίες δεν υπάρχουν «ταμπέλες» αλλά παιδιά που προσπαθούν, και συχνά παρεξηγούνται. Η δρ. Ελένη Λιβανίου εξηγεί τι σημαίνει να μαθαίνεις διαφορετικά και πώς μπορούμε να προστατεύσουμε ένα παιδί από το στίγμα.Η Τζούλη Αγοράκη και η δρα Ελένη Λιβανίου, εκπαιδευτική ψυχολόγος με εξειδίκευση στις μαθησιακές δυσκολίες, ξεκαθαρίζουν τι είναι και τι δεν είναι η δυσλεξία και η ΔΕΠΥ, αποδομώντας τον μύθο ότι σχετίζονται με την ευφυΐα. Συζητούν για τις διαφορές στον ρυθμό μάθησης, για τον ρόλο του άγχους και της υπερβολικής έκθεσης στις οθόνες αλλά και για το πώς ένα παιδί μπορεί να στιγματιστεί όταν ακούει διαρκώς τι δεν κάνει καλά αντί για το πώς μπορεί να μάθει να το κάνει αλλιώς.Η συζήτηση φωτίζει το ψυχικό αποτύπωμα που αφήνει η συνεχής σύγκριση μέσα στην τάξη αλλά και τη δύναμη που έχει ένας γονιός ή ένας εκπαιδευτικός όταν επιλέγει να εμφυσήσει πίστη και εμπιστοσύνη σε ένα παιδί. Παράλληλα, παρουσιάζεται το έργο της ομάδας Life is for All, που στοχεύει στην ενημέρωση, την αποστιγματοποίηση και τη συμπερίληψη, υπενθυμίζοντας ότι το 20% του πληθυσμού είναι νευροδιαφορετικό, άρα η διαφορετικότητα δεν είναι εξαίρεση αλλά μέρος της ανθρώπινης ποικιλίας.Ένα επεισόδιο του πόντκαστ «Ψυχή και Σώμα» για το δικαίωμα κάθε παιδιού να ανήκει, τη σημασία της έγκαιρης αξιολόγησης, της σωστής πλαισίωσης και της ουσιαστικής συμπερίληψης. Και, πάνω απ’ όλα, για την ανάγκη να αλλάξουμε το αφήγημα: οι μαθησιακές δυσκολίες δεν είναι τεμπελιά, δεν είναι έλλειμμα, αλλά ένας διαφορετικός δρόμος προς τη γνώση.

Οι προσωπικές δεσμεύσεις είναι συχνά οι πρώτες που προδίδουμε. Η διδάκτωρ υπαρξιακής ψυχολογίας Ιάνθη Σταυροπούλου μιλά για την αναβλητικότητα, την εσωτερική σύγκρουση και εξηγεί γιατί νομίζουμε ότι η αυτοφροντίδα μπορεί πάντα να περιμένει.Kάθε Δευτέρα, κάθε μήνα, κάθε νέα αρχή φέρνει και μια υπόσχεση: «θα φροντίζω τον εαυτό μου», «θα βάζω όρια», «θα ξεκινήσω γυμναστήριο». Κι όμως, αυτές οι δεσμεύσεις είναι συχνά οι πρώτες που εγκαταλείπουμε. Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» της LiFO συζητάμε με την Ιάνθη Σταυροπούλου για τον αόρατο μηχανισμό που μας κάνει να αθετούμε τα πιο σημαντικά ραντεβού: εκείνα με τον ίδιο μας τον εαυτό.Γιατί αυτή η σχέση είναι συχνά και η πιο ασταθής. Τι ρόλο παίζει η ενοχή; Πώς η τελειομανία μετατρέπει την αλλαγή σε απειλή; Μήπως βαθιά μέσα μας έχουμε μάθει ότι η ξεκούραση, η χαρά και η απόλαυση δεν είναι δικαίωμα αλλά ανταμοιβή που πρέπει πρώτα να κερδίσουμε;Μια κουβέντα για τις μικρές καθημερινές ακυρώσεις που διαμορφώνουν τελικά ολόκληρη τη ζωή μας.

Γιατί ενώ οι γυναικολογικοί καρκίνοι είναι συχνοί, συχνά παραμένουν «σιωπηλοί»; Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γυναίκες για τα συμπτώματα, τους παράγοντες κινδύνου και την αξία της έγκαιρης διάγνωσης; Ο Ιωάννης Σύριος, Παθολόγος – Ογκολόγος στο νοσοκομείο Μητέρα εξηγεί.Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», φιλοξενούμε τον Ιωάννη Σύριο, Παθολόγο – Ογκολόγο, Διευθυντή της 2ης κλινικής Παθολογικής Ογκολογίας στο νοσοκομείο Μητέρα, για μια συζήτηση γύρω από τους γυναικολογικούς καρκίνους. Αναλύουμε τους βασικούς τύπους, τα συχνά «σιωπηλά» συμπτώματα που δεν πρέπει να αγνοούμε και τον ρόλο της κληρονομικότητας, ιδιαίτερα όταν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό καρκίνου.Μιλάμε για το πώς η έγκαιρη διάγνωση αλλάζει ριζικά την πρόγνωση, ποιοι είναι οι βασικοί παράγοντες κινδύνου, τι σημαίνει σωστός προληπτικός έλεγχος και ποια συμπτώματα απαιτούν άμεση αξιολόγηση από ειδικό. Εξετάζουμε επίσης τα σύγχρονα εργαλεία screening, τη σημασία του διαλόγου με τον γυναικολόγο ή τον ογκολόγο, αλλά και τις θεραπευτικές επιλογές που υπάρχουν σήμερα.Παράλληλα, συζητάμε για την εκστρατεία «Έχεις Μήνυμα», που στοχεύει να καλύψει το κενό αξιόπιστης ενημέρωσης και να ενθαρρύνει τις γυναίκες να ακούσουν το σώμα τους και να δράσουν έγκαιρα. Με πρακτικές συμβουλές και ξεκάθαρες επιστημονικές απαντήσεις, το επεισόδιο λειτουργεί ως ένας οδηγός επίγνωσης και ενδυνάμωσης για κάθε γυναίκα που θέλει να μάθει πώς μπορεί να προστατεύσει ενεργά την υγεία της.

Οι ψυχολόγοι μιλούν συνεχώς για όρια, και όχι τυχαία. Τα παιδιά και κυρίως οι έφηβοι δεν ηρεμούν χωρίς αυτά. Τα όρια λειτουργούν ως ένα πλαίσιο ασφαλείας, ένας προσωρινός, «δανεικός» έλεγχος, μέχρι να μπορέσει ο έφηβος να χτίσει τον δικό του, εσωτερικό. Αλλά πώς βάζεις όρια χωρίς να γίνεσαι αυταρχικός; Και πώς αντέχεις την ένταση που φέρνουν;Στο νέο επεισόδιο του «Ψυχή και Σώμα» μιλάμε για ένα από τα πιο απαιτητικά κεφάλαια της γονεϊκότητας: τα όρια στην εφηβεία. Οι έρευνες δείχνουν ότι οι έφηβοι δεν χαλαρώνουν με την απουσία ορίων, αντίθετα τα αναζητούν, ακόμα και όταν τα αμφισβητούν. Τα όρια λειτουργούν σαν ένα εξωτερικό στήριγμα, μέχρι να μπορέσει να αναπτυχθεί ο εσωτερικός νόμος, η συνείδηση. Αυτή η ιδέα δεν είναι καινούργια: ήδη από τον Σίγκμουντ Φρόιντ γνωρίζουμε ότι ο εσωτερικός έλεγχος δεν γεννιέται μόνος του αλλά καλλιεργείται μέσα από τη σχέση, τη σταθερότητα και την επανάληψη.Σε μια ουσιαστική συζήτηση με την προσωποκεντρική ψυχοθεραπεύτρια Σοφιάννα Μηλιωρίτσα τα όρια φωτίζονται όχι ως τιμωρία ή επιβολή αλλά ως πράξη φροντίδας· όχι ως έλεγχος αλλά ως σχέση. Ένα επεισόδιο για γονείς που προσπαθούν να κρατήσουν ισορροπία μεταξύ αγάπης και σταθερότητας χωρίς εύκολες συνταγές αλλά με βαθιά κατανόηση.

Κρέας, βούτυρο και γαλακτοκομικά με πλήρη λιπαρά στην κορυφή. Δημητριακά ολικής άλεσης στο τέλος. Οι νέες διατροφικές οδηγίες των ΗΠΑ για το 2025-2030 μοιάζουν να ανατρέπουν όσα θεωρούσαμε δεδομένα για τη σωστή διατροφή και έχουν ήδη προκαλέσει έντονες αντιδράσεις.Οι νέες αμερικανικές διατροφικές οδηγίες έχουν σηκώσει θύελλα συζητήσεων: είναι επιστημονική εξέλιξη ή πολιτική επιλογή; Στο Ψυχή & Σώμα συζητάμε τι πραγματικά αλλάζει και τι σημαίνουν αυτές οι «ανάποδες» συστάσεις για τη δημόσια υγεία.Καλεσμένος ο Αντώνης Ζαμπέλας, πρόεδρος του ΕΦΕΤ, καθηγητής στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και μέλος της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια Τροφίμων.Ξεκινώντας από τα βασικά, συζητάμε τι ακριβώς είναι οι διατροφικές οδηγίες, γιατί κάθε χώρα εκδίδει τις δικές της και πώς οι αμερικανικές συστάσεις επηρεάζουν συχνά τον διεθνή διάλογο γύρω από τη διατροφή. Αναλύουμε τη νέα ανεστραμμένη πυραμίδα, τις αντιφάσεις που προκύπτουν σε σχέση με τη μεσογειακή διατροφή, τους επιστημονικούς προβληματισμούς γύρω από την αυξημένη κατανάλωση ζωικών προϊόντων, την πρωτεΐνη, τους υδατάνθρακες και τις φυτικές ίνες αλλά και τα θετικά στοιχεία, όπως η έμφαση στον περιορισμό των υπερεπεξεργασμένων τροφίμων, της ζάχαρης και του νατρίου.Συζητάμε επίσης τον ρόλο της πολιτικής, το περιβαλλοντικό αποτύπωμα της διατροφής, την απουσία της ενυδάτωσης από τις νέες οδηγίες και τον λόγο που η μεσογειακή διατροφή εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς όχι μόνο για την υγεία μας αλλά και για το μέλλον του πλανήτη.

Τα τελευταία χρόνιαόλο και περισσότεροι άνθρωποι στρέφονται στην τεχνητή νοημοσύνη για απαντήσεις σχετικά με την υγεία τους. Συμπτώματα,εξετάσεις, φάρμακα, δεύτερες γνώμες, όλα περνούν πλέον από τηνοθόνη. Αλλά μέχρι ποιο σημείο μπορεί ένα εργαλείοόπως το ChatGPT να εμπλακεί σε ζητήματα υγείας; Πού τελειώνει ηχρήσιμη ενημέρωση και πού αρχίζει ο κίνδυνος της αυτοδιάγνωσης; Σεαυτό το επεισόδιο της σειράς«Ψυχή & Σώμα» μιλάμεμε τη Φιορίτα Πουλακάκη, μαστολόγοκαι διευθύντρια της Κλινικής Μαστού του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών για τις πραγματικές δυνατότητες της τεχνητήςνοημοσύνης στην ιατρική, τα όριά τηςκαι κυρίως τη δική μας ευθύνη ως χρηστών. Η τεχνητή νοημοσύνημπορεί να είναι πολύτιμο εργαλείο, αλλά στην ιατρική η σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ των ανθρώπων παραμένειαναντικατάσταση.

Μεγαλώσαμε μαθαίνοντας να λέμε «συγγνώμη». Για τον τόνο μας. Για την επιθυμία μας. Για τον χώρο που πιάνουμε. Συγγνώμη που κουράσαμε. Συγγνώμη που θέλαμε κάτι παραπάνω. Συγγνώμη που είπαμε «όχι». Πότε όμως η ευγένεια έγινε μόνιμη κατάσταση απολογίας; Και πώς ζεις σε έναν κόσμο που μοιάζει να ζητά διαρκώς εξηγήσεις για το ποια είσαι;Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», συναντάμε τη συγγραφέα και coach Νάνσυ Μαλλέρου με αφορμή το βιβλίο της «Εσωκεντρισμός».Μιλάμε για τη βαθιά ριζωμένη ενοχή που συνοδεύει πολλές γυναίκες από την παιδική ηλικία μέχρι την ενήλικη ζωή, για τη συνήθεια να απολογούμαστε προτού καν μας ζητηθεί, για τον φόβο μήπως φανούμε «δύσκολες», «υπερβολικές» ή «εγωίστριες».Τι είναι, τελικά, ο εσωκεντρισμός και γιατί δεν έχει καμία σχέση με τον εγωισμό; Πώς βάζουμε όρια χωρίς να νιώθουμε ότι πληγώνουμε τους άλλους; Και πώς μένουμε πιστές σε αυτό που είμαστε, χωρίς να σκληραίνουμε ή να χάνουμε την τρυφερότητά μας;Ένα επεισόδιο για όσους κουράστηκαν να ζουν απολογητικά και είναι έτοιμοι να πάρουν πίσω τον χώρο τους.

O γαστρεντερολόγος Νίκος Λαζαρίδης και η συντάκτρια για θέματα υγείας της LiFO, Αλεξία Σβώλου συζητούν για μία από τις πιο συχνές παθήσεις μεταξύ των ενηλίκων, τις επιπτώσεις που αυτή έχει στην καθημερινότητά αλλά και την ανάγκη έγκαιρης αντιμετώπισης του προβλήματος, ώστε να μην επιδεινωθεί. Οι αιμορροϊδες αποτελούν συχνό πρόβλημα υγείας στη σύγχρονη εποχή, ιδιαίτερα από μία ηλικία και μετά. Η καθιστική ζωή και η έλλειψη άσκησης σε συνδυασμό με την ανθυγιεινή διατροφή και τη συσσώρευση περιττών κιλών αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισής τους.Ωστόσο, παρότι προκαλούν ενοχλήσεις που έχουν σοβαρό αντίκτυπο στην καθημερινότητα, οι ασθενείς δεν ζητούν εύκολα ιατρική συμβουλή. Το θέμα παραμένει ταμπού στην εποχή μας, με τους ασθενείς να ντρέπονται συχνά να μιλήσουν στον γιατρό τους.Επειδή, όμως, η πάθηση είναι χρόνια, αν δεν διαγνωστεί και δεν αντιμετωπιστεί με την κατάλληλη θεραπεία, το πρόβλημα υποτροπιάζει και οι ενοχλήσεις επιδεινώνονται. Η ιατρική «φαρέτρα» για την αντιμετώπιση των αιμορροΐδων περιλαμβάνει χειρουργική επέμβαση, φαρμακευτική αγωγή (φλεβοτονικά σκευάσματα) και τοπικής χρήσης σκευάσματα, τα οποία βοηθούν τους ασθενείς να απαλλαχθούν από το πρόβλημα και τις υποτροπές του και να αποκτήσουν καλύτερη ποιότητα ζωής.Κομβικό σημείο για την αποτελεσματική θεραπεία των αιμορροΐδων είναι να μην υποτιμούν το πρόβλημα οι ασθενείς, να απευθύνονται στο γιατρό και να ακολουθούν τις συμβουλές του.Ο γαστρεντερολόγος Νίκος Λαζαρίδης και η συντάκτρια για θέματα υγείας της LiFO, Αλεξία Σβώλου συζητούν για μία από τις πιο συχνές παθήσεις μεταξύ των ενηλίκων, τις επιπτώσεις που αυτή έχει στην καθημερινότητά αλλά και την ανάγκη έγκαιρης αντιμετώπισης του προβλήματος, ώστε να μην επιδεινωθεί.

Προπόνηση χωρίς βάρη, χωρίς μηχανήματα, μόνο με το ίδιο το σώμα ως εργαλείο δύναμης, ελέγχου και συνειδητής κίνησης. Ο Μάκης Παναγιωτίδης, προπονητής και ιδρυτής του Athens Calisthenics Center, εξηγεί γιατί η καλλισθενική δεν είναι ένα εντυπωσιακό fitness trend των social media αλλά μια μέθοδος άσκησης που χτίζει σώμα, μυαλό και ανθεκτικότητα στο στρες.Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» εξερευνούμε την καλλισθενική πέρα από τα εντυπωσιακά βίντεο των social media, μια μορφή άσκησης που βασίζεται αποκλειστικά στο βάρος του σώματος και συνδυάζει δύναμη, ισορροπία, ευλυγισία και συγκέντρωση, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως σωματική και νοητική εκπαίδευση.Ο Μάκης Παναγιωτίδης μιλά για τη φιλοσοφία της καλλισθενικής, την αρχαιοελληνική της ρίζα, τη σημασία της ιδιοδεκτικότητας και του ελέγχου της κίνησης αλλά και για το πώς αυτή η μέθοδος μπορεί να λειτουργήσει θεραπευτικά για τη στάση σώματος και τη διαχείριση του στρες.Αφηγείται τη δική του μετάβαση από τον corporate κόσμο στη δημιουργία του δικού του χώρου και εξηγεί γιατί η καλλισθενική δεν απευθύνεται σε υπεργυμνασμένους λίγους αλλά σε κάθε άνθρωπο που θέλει να γνωρίσει και να εξελίξει το σώμα του.Ένα επεισόδιο για την υπομονή, τη διαδικασία και το mindset της προόδου και για το πώς η άσκηση μπορεί να αλλάξει όχι μόνο το σώμα αλλά και τον τρόπο που στεκόμαστε απέναντι στη ζωή.

Η δωρεά μυελού των οστών παραμένει για πολλούς κάτι ασαφές, δύσκολο ή και τρομακτικό. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι μια απλή διαδικασία που μπορεί να αποδειχτεί σωτήρια. Στο στούντιο της LiFO, η Μάρη Ευγενίδου Λόη από τον οργανισμό Choose Life και ο Σωτήρης Λιμπερόπουλος μιλούν για τη στιγμή που η επιστήμη σταματά και τη σκυτάλη παίρνει ο άνθρωπος.ι σημαίνει να εξαρτάται η ζωή σου από έναν άγνωστο; Και πόσο κοντά βρίσκεται τελικά αυτός ο άγνωστος; Ο Σωτήρης Λιμπερόπουλος μοιράζεται την εμπειρία του ως δότη μυελού των οστών, όταν ο αδελφός του διαγνώστηκε με λευχαιμία. Περιγράφει πώς λειτουργεί στην πράξη η δωρεά, πόσο απλή είναι η διαδικασία και γιατί οι διαδεδομένοι φόβοι γύρω από αυτή δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.Η Μάρη Ευγενίδου Λόη αφηγείται την προσωπική της διαδρομή από τη διάγνωση και την απώλεια του συζύγου της μέχρι τη δημιουργία του Choose Life, ενός οργανισμού που βοηθά ασθενείς να βρουν συμβατό δότη στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και έχει συμβάλει στη διάσωση δεκάδων ζωών.Στη συζήτηση διευκρινίζεται ο τρόπος που λειτουργεί η παγκόσμια δεξαμενή δοτών, γιατί η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει περιορισμένο αριθμό εθελοντών, τι ισχύει πραγματικά για τη διαδικασία της δωρεάς και ποιοι μπορούν να γίνουν δότες.Ένα επεισόδιο για τη δημόσια υγεία, την ευθύνη και τη στιγμή που η ζωή ενός ανθρώπου εξαρτάται κυριολεκτικά από την απόφαση ενός άλλου.

Ο ύπνος θα έπρεπε να μας ξεκουράζει. Κι όμως, όλο και περισσότεροι άνθρωποι κοιμούνται λιγότερο, ξυπνούν μέσα στη νύχτα ή ξεκινούν τη μέρα τους ήδη εξαντλημένοι. Τι έχει αλλάξει στον τρόπο που ζούμε και γιατί ο εγκέφαλός μας δυσκολεύεται πια να ξεκουραστεί πραγματικά; Ο νευρολόγος Οδυσσέας Παζιώνης εξηγεί.Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» εστιάζουμε στον ύπνο: ένα από τα πιο βασικά, αλλά και πιο παραμελημένα θεμέλια της υγείας μας. Γιατί σήμερα τόσοι άνθρωποι αντιμετωπίζουν προβλήματα ύπνου; Πώς επηρεάζουν τον εγκέφαλο οι οθόνες, το άγχος και ο διαρκής κατακερματισμός της προσοχής;Καλεσμένος ο νευρολόγος Οδυσσέας Παζιώνης, που μας βοηθά να κατανοήσουμε τι συμβαίνει στο νευρικό σύστημα όταν δεν κοιμόμαστε επαρκώς και να ξεχωρίσουμε τους μύθους από τα επιστημονικά δεδομένα γύρω από τον ύπνο.Μιλάμε για τις συχνότερες διαταραχές ύπνου, όπως η αϋπνία, η υπνική άπνοια και το σύνδρομο των ανήσυχων ποδιών, τη σχέση ύπνου και ψυχικής υγείας, το μπλε φως και τον κιρκαδικό ρυθμό, αλλά και το γιατί πολλοί άνθρωποι ξυπνούν συστηματικά μέσα στη νύχτα ή νιώθουν ότι «το μυαλό τους δεν κλείνει».Συζητάμε ακόμη πόσο ύπνο χρειαζόμαστε πραγματικά, πώς επηρεάζονται η μνήμη, η συγκέντρωση και η συναισθηματική ρύθμιση όταν ο ύπνος είναι ανεπαρκής, τι μπορούν να μας πουν τα wearables και πότε μια μελέτη ύπνου είναι απαραίτητη. Τέλος, παρουσιάζουμε πρακτικούς, επιστημονικά τεκμηριωμένους τρόπους για καλύτερο ύπνο και καλύτερη ποιότητα ζωής.

Είναι όντως τα γιορτινά γλυκά ο μεγάλος «ένοχος» για τα κιλά των Χριστουγέννων ή μήπως το πρόβλημα κρύβεται αλλού; Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» η κλινική διατροφολόγος Κωνσταντίνα Κεραμύδα ανοίγει τη συζήτηση γύρω από τη σχέση μας με το φαγητό στις γιορτές.Είναι τελικά ανθυγιεινά τα παραδοσιακά γιορτινά γλυκά; Τα ίδια γλυκά «χωρίς ζάχαρη» αποτελούν πράγματι καλύτερη επιλογή; Και τι είναι αυτό που μας κάνει να παίρνουμε βάρος τις ημέρες των γιορτών: τα γλυκά ή ο τρόπος που τα καταναλώνουμε;Η κλινική διατροφολόγος Κωνσταντίνα Κεραμύδα απαντά σε όλα τα ερωτήματα, εξηγεί πώς λειτουργεί το σώμα μας τις γιορτινές ημέρες και αποδομεί διατροφικούς μύθους που μας γεμίζουν ενοχές. Παράλληλα, προτείνει ένα ασφαλές διατροφικό πλάνο που συνδυάζει απόλαυση, ισορροπία και σταθερότητα στη ζυγαριά.Ένα επεισόδιο για να περάσουμε τις γιορτές χωρίς δίαιτα, χωρίς τύψεις και με περισσότερη φροντίδα για το σώμα και την ψυχή μας.

Η αυτοσυμπόνια δεν είναι μια μόδα ευεξίας αλλά μια καθημερινή, μικρή επανάσταση ενάντια στον αδιάκοπο εσωτερικό κριτή που μας ζητά να είμαστε πάντα τέλειοι σε όλα.Μεγαλώσαμε με μια αυστηρή εσωτερική φωνή που σχολιάζει, απαιτεί και δεν μας αφήνει σε ησυχία. Η αυτοσυμπόνια δεν σημαίνει ότι τα παρατάμε ή ότι δικαιολογούμε τα λάθη μας· σημαίνει ότι σταματάμε για μια στιγμή, παίρνουμε ανάσα και μιλάμε στον εαυτό μας όπως θα μιλούσαμε σε έναν αγαπημένο άνθρωπο. Η δρ. Συμβουλευτικής Ψυχολογίας Ιάνθη Σταυροπούλου εξηγεί ότι δεν χρειάζεται να πετυχαίνουμε «ολυμπιακές επιδόσεις» κάθε μέρα για να αξίζουμε ανάπαυση, καλοσύνη και επιβράβευση. Η τέχνη της αυτοσυμπόνιας είναι δεξιότητα, μια πρακτική που μαθαίνεται, καλλιεργείται και μας βοηθά να ζούμε με περισσότερη τρυφερότητα, ανθεκτικότητα και γαλήνη.

Η φωτογράφος Ολυμπία Κρασαγάκη μιλά για την ημέρα μετά τον καρκίνο του μαστού: για το σώμα που αλλάζει, τον φόβο που επιστρέφει κάθε έξι μήνες, τις σχέσεις που διαπραγματεύεσαι εκ νέου και τη δύναμη που, τελικά, γεννιέται μέσα από όλα αυτά.Τι σημαίνει πραγματικά «επόμενη μέρα» μετά τον καρκίνο του μαστού; Η Ολυμπία Κρασαγάκη και η Τζούλη Αγοράκη συζητούν ανοιχτά την κοινή τους εμπειρία, μιλώντας για όσα συνήθως μένουν στη σκιά. Για το σώμα που παύει να μοιάζει γνώριμο, για το στήθος που δεν έχει πια την ίδια υφή και αίσθηση, για την εικόνα του εαυτού στον καθρέφτη, που χρειάζεται χρόνο για να αγαπηθεί ξανά. Μιλούν για τη δεκαετή ορμονοθεραπεία, το χάπι, τις παρενέργειες, την ψυχολογική φθορά αλλά και για το πώς οι σχέσεις αλλάζουν: με τον σύντροφο, με τους φίλους, με τα παιδιά που καταλαβαίνουν περισσότερα απ’ όσα λένε. Και φυσικά, για εκείνο το σταθερό ραντεβού με τον φόβο: τις εξετάσεις ανά εξάμηνο, κάθε υπέρηχο, κάθε μαστογραφία που γίνεται μια μικρή αναμέτρηση με το παρελθόν. Η ζωή μετά τον καρκίνο δεν είναι απλώς επιβίωση. Είναι μια διαρκής εγρήγορση αλλά και μια ισχυρή υπενθύμιση να ζεις στ’ αλήθεια στο παρόν.

Tα φάρμακα GLP-1 αλλάζουν τον τρόπο που τρώμε και τον ρυθμό με τον οποίο χάνουμε βάρος. Ποια διατροφή όμως προστατεύει από παρενέργειες, απώλεια μυϊκής μάζας και πιθανή επαναπρόσληψη κιλών, όταν η θεραπεία σταματήσει; Τα φάρμακα GLP-1 αλλάζουν τον τρόπο που τρώμε και τον ρυθμό με τον οποίο χάνουμε βάρος. Ποια διατροφή όμως προστατεύει από παρενέργειες, απώλεια μυϊκής μάζας και πιθανή επαναπρόσληψη κιλών, όταν η θεραπεία σταματήσει;

Κάθε χρόνο, 13,4 εκατομμύρια μωρά γεννιούνται πριν από τις 37 εβδομάδες κύησης – σχεδόν 1 στα 10 παγκοσμίως. Πίσω από τους αριθμούς όμως υπάρχουν εύθραυστες ζωές που παλεύουν κυριολεκτικά για την πρώτη τους ανάσα και οικογένειες που ξαναγράφουν από την αρχή τη δική τους ιστορία.Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» συζητάμε γιατην προωρότητα, ένα από τα συχνότερα αλλά και πιο παρεξηγημένα φαινόμενα της σύγχρονης μαιευτικής. Ποιες είναι οι προκλήσεις των πρώτων ωρών, ημερών καιεβδομάδων στη Μονάδα Εντατικής Νοσημείας Νεογνών; Και πώς βιώνουν οι γονείς αυτόν τον αγώνα που εξελίσσεται σε έναν θάλαμο εντατικής; Η Λέλα Βαβουράκη, γιατρός και πρόεδρος της οργάνωσης «Ηλιτόμηνον», εξηγεί πώς ορίζεται η προωρότητα, ποιες μορφές πρόληψης μπορούν να βοηθήσουν στην έγκαιρη αντιμετώπισή της και γιατί η Ελλάδα χρειάζεται ένα πιοανθρωποκεντρικό μοντέλο φροντίδας στις νεογνικές εντατικές. Μέσα από επιστημονική γνώση και ανθρώπινες αφηγήσεις αναδεικνύουμε την αόρατη δύναμη τωνπιο μικρών «ηρώων» της ζωής.

Πίσω από κάθε αγγελία υπάρχει πάντα μια ιστορία. Κάποιες είναι αστείες, άλλες ανθρώπινες, κάποιες πιο σκοτεινές. Όλες μαζί συνθέτουν ένα άτυπο χρονικό της σύγχρονης ζωής στην Αθήνα: πώς ζούμε, τι αναζητάμε, τι αντέχουμε, τι φοβόμαστε, τι ονειρευόμαστε όταν ανοίγουμε την πόρτα ενός πιθανού «νέου μας σπιτιού».Από το Κουκάκι μέχρι την Κηφισιά, η Αρετή Zώρου ή, αλλιώς, το «Κορίτσι για σπίτι», όπως συστήνεται στο Instagram, έχει ζήσει όλο το φάσμα: από μαγικά διαμερίσματα που δεν θέλεις να εγκαταλείψεις ποτέ μέχρι σπίτια που… καλύτερα να μη μάθεις τι κρύβουν. Από πελάτες που ερωτεύονται με την πρώτη ματιά μέχρι άλλους που το βάζουν στα πόδια με το που περνούν το κατώφλι. Πώς είναι όμως, στην πραγματικότητα, η καθημερινότητα μιας μεσίτριας στην Αθήνα; Ποιες ιστορίες κρύβονται πίσω από κάθε αγγελία; Και τι αποκαλύπτουν τα σπίτια για τους ανθρώπους που τα κατοικούν;

Ένα podcast για τους αθέατους μηχανισμούς που μας τραβούν πίσω, τη στιγμή που θέλουμε περισσότερο από ποτέ να προχωρήσουμε μπροστά.Γιατί, ενώ ποθούμε κάτι, συχνά είμαστε οι πρώτοι που τουπονομεύουμε; Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» η Τζούλη Αγοράκη μιλά με την ψυχολόγο Αγνή Μαριακάκη για τους μηχανισμούς του αυτοσαμποτάζ.Για τις πρώτες, αθόρυβες πεποιθήσεις που εγκαθίστανται μέσα μας, τις εσωτερικές φωνές που ψιθυρίζουν «δεν αξίζεις» και τις μικρές καθημερινές πράξεις με τις οποίες βάζουμε τρικλοποδιές στον ίδιο μας τον εαυτό.  Μια συζήτηση για το τι φοβόμαστε πραγματικά όταν φτάνουμε κοντάστην ευτυχία, για τη μεταμφιεσμένη ενοχή που λειτουργεί ως άμυνα αλλά και γιατο πώς μπορούμε να σταθούμε απέναντι σε αυτό το κομμάτι μας με ειλικρίνεια καιτρυφερότητα. Μια σειρά για όσους είναι έτοιμοι να σταματήσουν να «γκρεμίζουν»τον δρόμο που θέλουν να περπατήσουν.

Μπορεί να μη μιλάμε συχνά για τη δυσθρεψία, όμως επηρεάζει χιλιάδες ανθρώπους κάθε χρόνο, συχνά χωρίς να το γνωρίζουν. Η δρ. Ντορίνα Σιαλβέρα, κλινική διαιτολόγος-διατροφολόγος και προϊσταμένη του Τμήματος Διαιτολογίας-Διατροφής στο Νοσοκομείο «Σωτηρία», εξηγεί γιατί η δυσθρεψία δεν είναι μόνο ζήτημα βάρους αλλά και μια κατάσταση με σοβαρές επιπτώσεις στη ζωή και την υγεία μας.Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς«Ψυχή & Σώμα», η δρ. Ντορίνα Σιαλβέρα αποσαφηνίζει τη μεγάλη σύγχυση γύρω από τη δυσθρεψία, μια κατάσταση που δεν αφορά άτομα σε ένδεια ούτε περιορίζεται σε όσους «δεν τρώνε αρκετά». Πρόκειται για ένα αόρατο, αλλά σοβαρό πρόβλημα υγείας που επηρεάζει εκπληκτικά μεγάλο ποσοστό ευάλωτων πληθυσμών: έναν στους δέκα ενήλικες άνω των 65 ετών, έναν στους δύο που νοσηλεύονται και το ίδιο υψηλό ποσοστό ασθενών με χρόνια νοσήματα. Η δυσθρεψία εμφανίζεται συχνά σε ηλικιωμένους, σε ανθρώπους που έχουν κάνει πρόσφατα χειρουργική επέμβαση ή ζουν με χρόνια προβλήματα υγείας και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν αναγνωρίζεται έγκαιρα, επειδή οι ίδιοι και οι γύρω τους θεωρούν ότι «τρώνε κανονικά».Η δρ. Σιαλβέρα εξηγεί ότι τα σημάδια της είναι ύπουλα: ανεξήγητη απώλεια βάρους, συνεχής αδυναμία, απώλεια μυϊκής μάζας, εξάντληση και πληγές που δεν επουλώνονται. Παρουσιάζει, επίσης, το τεστ της διατροφικής ανίχνευσης, μια διαδικασία μόλις 30 δευτερολέπτων με τρεις απλές ερωτήσεις, που εφαρμόζεται στα νοσοκομεία, αλλά μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο και για τον γενικό πληθυσμό. Μέσα από τη συζήτηση αναδεικνύεται η κρίσιμη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης και της συνεργασίας με γιατρούς και διαιτολόγους, ώστε να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά ένα πρόβλημα που συχνά παραβλέπεται μέχρι να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές.