Bir varmış, bir yokmuş... Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, cinler cirit atarken hamam içinde.. Ülkenin birisinde Mesut adında bir zanaatkar yaşarmış. Çelik çömlek satarak geçimini sağlarmış. Yağmur bir günde, Mesut, dükkanına giren bir sarraftan borç almak zorunda kalmış. Karşılığında ise sarrafa babasından kalan elma işlemeli gümüş bir tabağı rehin vermiş ve sarraf dükkandan ayrılmış. Olayları dışardan izleyen dükkan komşusu hemen Mesut'un yanına gelerek O'na iki akçe borç vermiş ve gidip tabağı sarraftan geri almasını söylemiş. Çünkü Mesut'un bilmediği bir şey varmış. Padişah elma işlemeli gümüş bir tabak almak istiyormuş. Tam da Mesut'un babasından yadigar kalan o tabak gibi...