اینجا خلوتِ ادبیِ ماست...

در این اپیزود، میهمان غزل درخشان و عاشقانه‌ی حسین منزوی هستیم.

#شعر

#دکلمه

#ادبیات

#حسین_منزوی

#آبی

#دریا

#مهرآوا

#آوای_مهر

من هرگز آسمان را

زیبا ندیده بودم!

از اینسان، چشمِ تو آسمان را قابی گرفته است؟

یا آنکه آسمان،

آیینه‌دارِ چشمِ تو گشته است؟

آبی همیشه وسوسه‌ام کرده است

حتّی

زان پیش‌تر که چشمی در من

(شعرِ سیاهِ گویایی) باشد،

چشمی (طلوعِ آبیِ دریا) بود

شاید همیشه هر سفرِ جست و جویِ من

انگیزه‌اش سراغِ تو بوده است

و آن آتش که این‌همه سال

می‌سوخت پشتِ مه

یک شعله از چراغِ تو بوده است

چشمت به رنگِ عشق!،

روزی که رنگ لبخند نارنجی است

رنگِ ملال خاکستری

و رنگِ عشق آبی

نیلوفری که چیده‌ام از چشمت

چتری بزرگ شده باشد

شاید

تا عشق،

در سایه‌اش به ناز بیاساید.